| 1 “Deus de nossos pais, e Senhor de misericórdia, que todas as coisas criastes pela vossa palavra, | 1 ܐܠܗܐ ܕܐ̈ܒܗܬܝ ܘܡܪܗܘܢ ܕܪ̈ܚܡܐ ܐܢܬ ܥܒܕܬ ܟܠ ܡܕܡ ܒܡܠܬܟ |
| 2 e que, por vossa sabedoria, formastes o homem para ser o senhor de todas as vossas criaturas, | 2 ܘܒܚܟܡܬܟ ܬܩܢܬ ܠܒܪ ܐܢܫܐ ܕܢܫܬܠܛ ܥܠ ܒܪ̈ܝܬܟ ܕܥܒܕܬ |
| 3 governar o mundo na santidade e na justiça, e proferir seu julgamento na retidão de sua alma, | 3 ܕܢܕܒܪ ܠܒܪܝܬܐ ܕܥܠܡܐ ܒܩܘܫܬܐ ܘܒܙܕܝܩܘܬܐ ܘܒܢܦܫܐ ܕܟܐܢܘܬܐ ܢܕܘܢ ܕܝܢܐ |
| 4 dai-me a sabedoria que partilha do vosso trono, e não me rejeiteis como indigno de ser um de vossos filhos. | 4 ܗܒ ܠܝ ܚܟܡܬܐ ܡܢ ܩܕܡ ܟܘܪܣܝܟ ܘܠܐ ܬܣܠ̣ܝܢܝ ܡܢ ܥܒ̈ܕܝܟ |
| 5 Sou, com efeito, vosso servo e filho de vossa serva, um homem fraco, cuja existência é breve, incapaz de compreender vosso julgamento e vossas leis; | 5 ܡܛܠ ܕܐܢܐ ܥܒܕܟ ܐܢܐ ܥܒܕܟ ܐܢܐ ܘܒܪܗ̇ ܕܐܡܬܟ ܘܓܒܪܐ ܟܪܝܗܐ ܘܙܥܘܪ ܙܒܢܐ ܘܚܣܝܪ ܡܕܥܐ ܒܕܝܢܐ ܘܒܢܡܘܣܐ |
| 6 porque qualquer homem, mesmo perfeito, entre os homens, não será nada, se lhe falta a sabedoria que vem de vós. | 6 ܐܢ ܢܗܘܐ ܓܝܪ ܐܢܫ ܡܫܟܠܠ ܒܒܢ̈ܝ ܐܢܫܐ ܡܐ ܕܫܢܝܬ ܪܘܚܐ ܕܡܢ ܠܘܬܟ ܡܢܗ ܠܡܕܡ ܠܐ ܡܬܚܫܒ |
| 7 Ora, vós me escolhestes para ser rei de vosso povo e juiz de vossos filhos e vossas filhas. | 7 ܐܢܬ ܗܘ ܕܓܒܝܬܢܝ ܡ̇ܠܟܐ ܠܡܠܟܘܬܗ ܕܥܡܟ ܘܕܝ̇ܢܐ ܠܒ̈ܢܝܟ ܘܠܒܢ̈ܬܟ |
| 8 Vós me ordenastes construir um templo na vossa montanha santa e um altar na cidade em que habitais: imagem da sagrada habitação que preparastes desde o princípio. | 8 ܘܐܡܪܬ ܕܐܒܢܐ ܗܝܟܠܐ ܒܛܘܪܟ ܩܕܝܫܐ ܘܒܡܕܝܢܬܐ ܕܡܥܡܪܟ ܡܕܒܚܐ ܕܡܘܬܐ ܕܡܫܟܢܟ ܩܕܝܫܐ ܗ̇ܘ ܕܥܬܕܬ ܡܢ ܩܕܝܡ |
| 9 Mas ao vosso lado está a sabedoria que conhece vossas obras; ela estava presente quando fizestes o mundo, ela sabe o que vos é agradável, e o que se conforma às vossas ordens. | 9 ܘܥܡܟ ܗܝ ܚܟܡܬܐ ܕܝܕܥܐ ܥܒ̈ܕܝܟ ܘܥܡܟ ܗܘܬ ܟܕ ܥܒܕܬ ܥ̈ܠܡܐ ܘܝܕܥܐ ܕܡܢܐ ܫܦܝܪ ܩܕܡ ܥܝܢ̈ܝܟ ܘܡܢܐ ܬܪܝܨ ܒܦܘ̈ܩܕܢܝܟ |
| 10 Fazei-a, pois, descer de vosso santo céu, e enviai-a do trono de vossa glória, para que, junto de mim, tome parte em meus trabalhos, e para que eu saiba o que vos agrada. | 10 ܫܕܪܝܗ̇ ܡܢ ܫܡ̈ܝ ܩܘܕܫܟ ܘܡܢ ܟܘܪܣܝܐ ܕܪܒܘܬܟ ܫܕܪܝܗ̇ ܕܬܐܬܐ ܘܬܠܐܐ ܥܡܝ ܕܐܕܥ ܡܢܐ ܫܦܝܪ ܩܕܡܝܟ |
| 11 Com efeito, ela sabe e conhece todas as coisas; prudentemente guiará meus passos e me protegerá no brilho de sua glória. | 11 ܗܝ ܓܝܪ ܝܕܥܐ ܟܘܠ ܡܕܡ ܘܡܣܬܟܠܐ ܘܬܕܒܪܢܝ ܒܟܠܗܘܢ ܥܒ̈ܕܝ ܚܟܝܡܐܝܬ ܘܒܬܫܒܘܚܬܗ̇ ܬܢܛܪܢܝ |
| 12 Assim, minhas obras vos serão agradáveis; governarei vosso povo com justiça, e serei digno do trono de meu pai. | 12 ܘܢܗܘܘܢ ܡܩܒܠܝܢ ܟܠܗܘܢ ܥܒ̈ܕܝ ܘܕܐܗܘܐ ܫܘܐ ܠܟܘܪܣܝܗ ܕܐܒܝ |
| 13 Que homem, pois, pode conhecer os desígnios de Deus, e penetrar nas determinações do Senhor? | 13 ܡܢܘ ܓܝܪ ܐܢܫܐ ܕܝܕܥ ܡܠܟܗ ܕܐܠܗܐ ܐܘ ܡ̇ܢ ܗܘ ܡܬܚܫܒ ܕܡܢܘ ܨܒܝܢܗ ܕܡܪܝܐ |
| 14 Tímidos são os pensamentos dos mortais, e incertas as nossas concepções; | 14 ܡܚܫ̈ܒܬܗܘܢ ܓܝܪ ܕܡܝ̈ܘܬܐ ܡܚ̈ܝܠܢ ܐ̈ܢܝܢ ܘܠܐ ܡܫܪ̈ܪܢ ܡܚܫ̈ܒܬܗܘܢ |
| 15 porque o corpo corruptível torna pesada a alma, e a morada terrestre oprime o espírito carregado de cuidados. | 15 ܦܓܪܐ ܓܝܪ ܕܚܒܠܐ ܝܩܝܪ ܥܠ ܢܦܫܐ |
| 16 Mal podemos compreender o que está sobre a terra, dificilmente encontramos o que temos ao alcance da mão. Quem, portanto, pode descobrir o que se passa no céu? | 16 ܗܐ ܐܝܠܝܢ ܕܒܐܪܥܐ ܐ̈ܢܝܢ ܡܢ ܡܚܣܢ ܡܕܪܟܝܢܢ ܘܕܩܕܡ ܥܝܢ̈ܝܢ ܒܠܐܘܬܐ ܡܫܟܚܝܢ ܚܢܢ ܘܐܝܠܝܢ ܕܒܐ̈ܝܕܝܢ ܒܥܡܠܐ ܡܫܟܚܝܢܢ ܥܠ ܐܝܠܝܢ ܕܝܢ ܕܒܫܡܝܐ ܐ̈ܢܝܢ ܡܢܘ ܡܫܟܚ ܠܡܥܩܒܘ |
| 17 E quem conhece vossas intenções, se vós não lhe dais a sabedoria, e se do mais alto dos céus vós não lhe enviais vosso Espírito Santo? | 17 ܡܠ̣ܟܟ ܕܝܢ ܡܢܘ ܝܕܥ ܐܠܐ ܐܢܬ ܝܗܒܬ ܚܟܡܬܐ ܘܫܕܪܬ ܪܘܚܟ ܕܩܘܕܫܐ ܡܢ ܫ̈ܡܝܟ |
| 18 Assim se tornaram direitas as veredas dos que estão na terra; os homens aprenderam as coisas que vos agradam e pela sabedoria foram salvos.” | 18 ܘܗܟܢܐ ܐܬܬܪܨܘ ܫܒܝ̈ܠܐ ܥܠ ܐܪܥܐ ܘܝܠܦܘ ܒ̈ܢܝ ܐܢܫܐ ܨܒܝܢܟ ܘܒܚܟܡܬܟ ܚܝܘ |