SCRUTATIO

Mercoledi, 8 luglio 2026 - Santi Aquila e Priscilla ( Letture di oggi)

II Livro de Samuel 24


font
Biblia MariaPeshitta
1 A cólera do Senhor se inflamou novamente contra Israel e excitou Davi contra eles, dizendo-lhe: “Vai recen­sear Israel e Judá”.1 ܘܐܘܣܦܬ ܚܡܬܗ ܕܡܪܝܐ ܠܡܬܩܦ ܒܐܝܣܪܝܠ ܘܓܪܝ ܒܗܘܢ ܠܕܘܝܕ ܘܐܡܪ ܠܗ ܙܠ ܡܢܝ ܠܐܝܣܪܝܠ ܘܠܝܗܘܕܐ
2 Disse, pois, o rei a Joab e aos chefes do exército que estavam com ele: “Percorrei todas as tribos de Israel, desde Dã até Bersabeia e re­censeai o povo, de maneira que eu saiba o seu número”.2 ܘܐܡܪ ܕܘܝܕ ܠܝܘܐܒ ܘܠܪ̈ܒܝ ܚܝ̈ܠܐ ܕܥܡܗ ܗܠܟܘ ܒܟܠܗܘܢ ܫܒ̈ܛܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܡܢ ܕܢ ܘܥܕܡܐ ܠܒܪܫܒܥ ܘܡܢܝ ܠܝ ܥܡܐ ܘܐܝܬܐ ܠܝ ܡܢܝܢܗܘܢ ܘܚܘܫܒܢܗ ܕܥܡܐ
3 Joab disse ao rei: “Que o Senhor, teu Deus, multiplique o povo cem vezes mais do que agora, aos olhos do rei, meu senhor. Mas que pretende o rei, meu senhor, com isso?”.3 ܘܐܡܪ ܝܘܐܒ ܠܡܠܟܐ ܢܘܣܦ ܡܪܝܐ ܐܠܗܟ ܥܠ ܥܡܐ ܐܟܘܬܗܘܢ ܡܐܐ ܙܒ̈ܢܝܢ ܘܥܝܢ̈ܘܗܝ ܕܡܪܝ ܡܠܟܐ ܢܚ̈ܙܝܢ ܘܡܪܝ ܡܠܟܐ ܠܡܢܐ ܗܘ ܨܒܐ ܒܦܬܓܡܐ ܗܢܐ
4 A ordem do rei, no entanto, prevaleceu sobre a opinião de Joab e dos chefes do exército. Eles deixaram o rei e foram fazer o recenseamento do povo de Israel.4 ܘܥܫܢܬ ܡܠܬܗ ܕܡܠܟܐ ܥܠ ܝܘܐܒ ܘܥܠ ܪ̈ܒܝ ܚܝ̈ܠܐ ܘܢܦܩ ܝܘܐܒ ܘܪ̈ܘܪܒܢܝ ܚܝܠܐ ܡܢ ܩܕܡ ܡܠܟܐ ܠܡܡܢܐ ܠܥܡܐ ܕܐܝܣܪܝܠ
5 Passaram o Jordão e começaram por Aroer e a cidade situada no meio do vale, indo em seguida por Gad até Jazer.5 ܘܥܒܪܘ ܝܘܪܕܢܢ ܘܐܬܘ ܠܫܪܘܒ ܕܒܝܡܝܢܐ ܕܩܪܝܬܐ ܕܐܝܬ ܒܓܘ ܢܚܠܐ ܕܓܕ ܘܕܐܠܝܥܙܪ
6 Foram depois a Galaad e à terra dos hiteus, em Cades e chegaram até Dã. Dali se dirigiram para Sidon.*6 ܘܐܬܘ ܥܕܡܐ ܠܨܘܪ ܘܠܨܝܕܢ ܠܐܪܥܐ ܕܟܢ̈ܥܢܝܐ ܘܠܐܪܥܐ ܕܚ̈ܬܝܐ ܘܠܐܪܥܐ ܕܝܒ̈ܘܣܝܐ ܘܗܠܟܘ ܒܟܘܠܗ̇ ܐܪܥܐ ܘܐܬܘ ܠܐܪܥܐ ܕܝܗܘܕܐ ܠܬܠܬܝܢ ܘܬܡܢܝܐ ܝܘ̣̈ܡܝܢ ܘܐܬܘ ܠܕܢ ܘܐܬܟܪܟܘ ܠܨܝܕܘܢ
7 Atingiram a fortaleza de Tiro e passaram em todas as cidades dos heveus e dos cananeus, chegando até o Negueb de Judá, em Bersabeia.7 .
8 Percorreram assim toda a terra e voltaram a Jerusalém ao cabo de nove meses e vinte dias.8 ܘܗܠܟܘ ܒܟܠܗ̇ ܐܪܥܐ ܘܐܬܘ ܠܬܫܥܐ ܝܪ̈ܚܝܢ ܘܥܣܪ̈ܝܢ ܝܘܡ̈ܝܢ ܠܐܘܪܫܠܡ
9 Joab entregou ao rei o resultado do recenseamento do povo: havia em Israel oitocentos mil homens de guerra, que manejavam a espada; e, em Judá, quinhentos mil homens.9 ܘܐܝܬܝ ܝܘܐܒ ܡܢܝܢܐ ܘܚܘܫܒܢܐ ܕܥܡܐ ܠܡܠܟܐ ܘܗܘܐ ܡܢܝܢܐ ܕܒܝܬ ܐܝܣܪܝܠ ܬܡܢܡܐܐ ܐ̈ܠܦܝܢ ܓܒܪ̈ܐ ܓܢܒܪ̈ܝ ܚܝܠܐ ܫܡ̈ܛܝ ܣܝܦܐ ܘܐܢ̈ܫܝ ܝܗܘܕܐ ܗ̈ܘܝܢ ܚܡܫܡܐܐ ܐ̈ܠܦܝܢ ܓܒܪ̈ܝܢ
10 Depois que foi recenseado o povo, Davi sentiu remorsos e disse ao Senhor: “Cometi um grande pecado, fazendo isso. Mas agora apagai, ó Senhor, a culpa de vosso servo, porque procedi nesciamente”.10 ܘܗܘܐ ܕܘܝܕ ܡܛܪܦ ܒܠܒܗ ܡܢ ܒܬܪ ܕܡܢܐ ܠܥܡܐ ܘܐܡܪ ܕܘܝܕ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܚܛܝܬ ܒܡܕܡ ܕܥܒܕܬ ܘܐܦ ܗܫܐ ܒܥܐ ܐܢܐ ܡܢܟ ܕܐܣܟܠܬ ܛܒ
11 Levantando-se Davi no dia seguinte, a palavra do Senhor foi dirigida ao profeta Gad, o vidente de Davi, nestes termos:11 ܘܩܕܡ ܕܘܝܕ ܒܨܦܪܐ ܘܡܠܬܗ ܕܡܪܝܐ ܗܘܬ ܥܠ ܓܕ ܢܒܝܐ ܘܐܡܪ ܠܗ
12 “Vai dizer a Davi: Assim fala o Senhor: Proponho-te três alternativas: – escolhe uma delas e eu a farei acontecer”.12 ܙܠ ܐܡܪ ܠܕܘܝܕ ܗܟܢܐ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܬܠܬ ܒܝ̈ܫܢ ܡܝܬܐ ܐܢܐ ܥܠܝܟ ܓܒܝ ܠܟ ܘܐܥܒܕ ܠܟ
13 Gad veio ter com Davi e referiu-lhe estas palavras ajuntando: “Preferes que venham sobre a tua terra sete anos de fome, ou que fujas durante três meses diante de teus inimigos que te perseguirão, ou que a peste assole a tua terra durante três dias? Reflete, pois e vê o que devo responder a quem me enviou”.13 ܘܐܬܐ ܓܕ ܢܒܝܐ ܠܘܬ ܕܘܝܕ ܘܐܡܪ ܠܗ ܡܚܘܬܐ ܩܕܡܝܬܐ ܕܐܬܝܐ ܥܠܝܟ ܗ̈ܘܝܢ ܫܒܥ ܫܢ̈ܝܢ ܟܦܢܐ ܒܐܪܥܟ ܐܘ ܬܠܬܐ ܝܪ̈ܚܝܢ ܬܬܡܣܪ ܩܕܡ ܒܥܠܕܒܒܟ ܘܗܘ ܢܗܘܐ ܪܕܦ ܠܟ ܐܘ ܕܢܗܘܘܢ ܬܠܬܐ ܝܘܡ̈ܝܢ ܡܘܬܢܐ ܒܐܪܥܟ ܘܐܦ ܗܫܐ ܚܙܝ ܡܢܐ ܦܬܓܡܐ ܡܬܝܒ ܐܢܬ ܠܘܬ ܡ̇ܢ ܕܫܕܪܢܝ ܠܘܬܟ
14 Davi respondeu a Gad: “Estou em grande angústia. É melhor cairmos nas mãos do Senhor, cuja misericórdia é grande, do que cair nas mãos dos homens!”. E Davi escolheu a peste.14 ܥܢܐ ܕܘܝܕ ܘܐܡܪ ܠܓܕ ܢܒܝܐ ܥܩܬ ܠܝ ܛܒ ܦܩܚ ܠܢ ܕܢܬܡܣܪ ܒܐ̈ܝܕܘܗܝ ܕܡܪܝܐ ܐܠܗܢ ܕܣ̈ܓܝܐܝܢ ܪ̈ܚܡܘܗܝ ܘܒܐܝܕܐ ܕܒܢ̈ܝ ܐܢܫܐ ܠܐ ܢܬܡܣܪ
15 Mandou, pois, o Senhor a peste a Israel, desde a manhã daquele dia até o prazo marcado. Ora, foi nos dias da colheita do trigo que o flagelo começou no povo e morreram setenta mil homens da população, desde Dã até Bersabeia.15 ܘܝܗܒ ܡܪܝܐ ܡܘܬܢܐ ܒܐܝܣܪܝܠ ܡܢ ܨܦܪܐ ܘܥܕܡܐ ܠܫܬ ܫ̈ܥܝܢ ܘܡܝܬܘ ܡܢ ܕܢ ܘܥܕܡܐ ܠܒܪܫܒܥ ܫܒ̈ܥܝܢ ܐ̈ܠܦܝܢ ܓܒܪ̈ܝܢ
16 E o Senhor enviou um anjo sobre Jerusalém para destruí-la.*16 ܘܐܘܫܛ ܐܝܕܗ ܡܠܐܟܐ ܠܐܘܪܫܠܡ ܠܡܚܒܠܘܬܗ̇ ܘܡܪܝܐ ܟܠܐ ܠܡܠܐܟ ܡܘܬܐ ܕܗܘܐ ܚܪܒ ܠܥܡܐ ܘܐܡܪ ܠܗ ܣܓܝ ܚܪܒܬ ܩܦܘܣ ܐܝܕܟ ܘܡܠܐܟܗ ܕܡܪܝܐ ܩܐܡ ܗܘܐ ܠܘܬ ܐܕܪܗ ܕܐܪܢ ܝܒܘܣܝܐ
17 Vendo Davi o anjo que feria o povo, disse ao Senhor: “Vede, Senhor, fui eu que pequei. Eu é que sou o culpado! Esse pequeno rebanho, porém, que fez ele? Que a tua mão se abata sobre mim e sobre a minha família!”. O Senhor arrependeu-se então de ter mandado aquele flagelo e disse ao anjo que exterminava o povo: “Basta! Retira agora a tua mão”. O anjo do Senhor se encontrava junto à eira de Ornã, o jebuseu.17 ܘܐܡܪ ܕܘܝܕ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܟܕ ܚܙܐ ܠܡܠܐܟܐ ܕܚܪܒ ܠܥܡܐ ܥܢܐ ܘܐܡܪ ܠܗ ܠܡܠܐܟܐ ܗܘ ܐܢ ܐܢܐ ܚܛܝܬ ܘܐܪܓܙܬ ܗܠܝܢ ܥܢܐ ܬܡܝ̈ܡܬܐ ܡܢܐ ܥܒܕ ܬܗܘܐ ܠܗ̇ ܐܝܕܟ ܒܝ ܘܒܒܝܬ ܐܒܝ
18 Gad veio ter com Davi naquele dia e disse-lhe: “Sobe e levanta um altar ao Senhor na eira de Ornã, o jebuseu”.18 ܘܐܬܐ ܓܕ ܢܒܝܐ ܠܘܬ ܕܘܝܕ ܒܗ ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ ܘܐܡܪ ܠܗ ܣܩ ܒܢܝ ܡܕܒܚܐ ܠܡܪܝܐ ܒܐܕܪܗ ܕܐܪܢ ܝܒܘܣܝܐ
19 Davi subiu, segundo a palavra de Gad, intérprete da ordem do Senhor.19 ܘܣܠܩ ܕܘܝܕ ܒܡܠܬܗ ܕܓܕ ܐܝܟ ܕܐܡܪ ܠܗ ܡܪܝܐ
20 Ornã, que estava debulhando o trigo, viu aproximar-se dele o rei com a sua comitiva. Adiantou-se e prostrou-se por terra diante do rei,20 ܘܐܬܦܢܝ ܐܪܢ ܝܒܘܣܝܐ ܘܚܙܐ ܠܡܠܟܐ ܕܘܝܕ ܘܠܥܒ̈ܕܘܗܝ ܟܕ ܥܒܪܝܢ ܒܐܘܪܚܐ ܘܢܦܠ ܐܪܢ ܘܣܓܕ ܥܠ ܐ̈ܦܘܗܝ ܥܠ ܐܪܥܐ ܩܕܡ ܡܠܟܐ
21 dizendo: “Por que vem o rei, meu senhor, à casa de seu servo?”. “Para comprar a tua eira – disse Davi – e aqui construir um altar ao Senhor, a fim de que o flagelo cesse de devorar o povo.”21 ܘܐܡܪ ܡܛܠ ܡܢܐ ܐܬܐ ܡܪܝ ܡܠܟܐ ܠܘܬ ܥܒܕܗ ܘܐܡܪ ܕܘܝܕ ܠܡܙܒܢ ܡܢܟ ܐܕܪܐ ܠܡܒܢܐ ܡܕܒܚܐ ܠܡܪܝܐ ܘܢܬܟܠܐ ܡܘܬܢܐ ܡܢ ܥܡܐ
22 Ornã disse a Davi: “Tome-a, pois, o meu senhor e rei e faça o que lhe parecer bom! Aqui tens os bois para o holocausto e o carro e o jugo dos bois para lenha.22 ܘܐܡܪ ܐܪܢ ܠܕܘܝܕ ܢܣܒ ܡܪܝ ܡܠܟܐ ܘܗܐ ܬܘܪ̈ܐ ܠܥܠܬܐ ܘܩܩܢܐ ܘܢܝܪܐ ܠܩܝ̈ܣܐ
23 Ó servo de meu senhor e rei, dá-lhe tudo”. E Ornã ajuntou: “Que o Senhor, teu Deus, te seja propício!”.23 ܗܢܐ ܟܠܗ ܝܗܒ ܐܪܢ ܠܡܠܟܐ ܕܘܝܕ ܘܐܡܪ ܐܪܢ ܠܡܠܟܐ ܕܘܝܕ ܡܪܝܐ ܐܠܗܟ ܢܒܪܟܟ
24 “Não assim – disse o rei –; mas te pagarei o seu justo valor. Não oferecerei ao Senhor meu Deus holocaustos que não me tenham custado nada.” E Davi comprou a eira e os bois por cinquenta siclos de prata.24 ܘܐܡܪ ܕܘܝܕ ܠܐܪܢ ܡܙܒܢ ܙܒܢ ܐܢܐ ܡܢܟ ܒܕܡ̈ܝܐ ܘܠܐ ܡܩܪܒ ܐܢܐ ܠܡܪܝܐ ܐܠܗܝ ܥ̇ܠܬܐ ܕܡܓܢ ܘܙܒܢ ܕܘܝܕ ܐܕܪܐ ܕܓܢܬܐ ܘܬܘܪ̈ܐ ܒܚܡܫܝܢ ܐܣܬܪ̈ܝܢ
25 Levantou ali um altar ao Senhor e ofereceu sobre ele holocaustos e sacrifícios pacíficos. O Senhor compadeceu-se da terra e cessou o flagelo que assolava Israel.25 ܘܒܢܐ ܬܡܢ ܕܘܝܕ ܡܕܒܚܐ ܠܡܪܝܐ ܘܩܪܒ ܥܠܘܬ̈ܐ ܘܫ̈ܠܡܐ ܘܐܬܓܠܝ ܡܪܝܐ ܥܠ ܐܪܥܐ ܘܐܬܟܠܝ ܡܘܬܢܐ ܡܢ ܒܝܬ ܐܝܣܪܝܠ