SCRUTATIO

Lunedi, 6 luglio 2026 - Santa Maria Goretti ( Letture di oggi)

Genesis 26


font
Biblia MariaPeshitta
1 Sobreveio uma fome à região (além da primeira fome que houve no tempo de Abraão), e Isaac foi ter com Abime­lec, rei dos filisteus em Gerara.1 ܘܗܘܐ ܟܦܢܐ ܒܐܪܥܐ. ܣܛܪ ܡܢ ܟܦܢܐ ܩܕܡܝܐ ܕܗܘ̣ܐ ܒܝܘ̈ܡܝ ܐܒܪܗܡ. ܘܐܙ̣ܠ ܐܝܣܚܩ ܠܘܬ ܐܒܝܡܠܟ ܡ̇ܠܟܐ ܕܦܠܫ̈ܬܝܐ ܠܓܕܪ.
2 O Senhor apareceu-lhe e disse-lhe: “Não desças ao Egito; fica na terra que eu te indico.2 ܘܐܬܚܙܝ ܠܗ ܡܪܝܐ ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ. ܠܐ ܬܚܘܬ ܠܡܨܪܝܢ. ܫ̣ܪܝ ܒܐܪܥܐ ܕܐܡ̣ܪ ܠܟ.
3 Habita nela; eu estou contigo e te abençoarei, porque é a ti e à tua posteridade que darei toda esta terra, e cumprirei o juramento que fiz ao teu pai Abraão.3 ܥܡ̣ܪ ܒܐܪܥܐ ܗܕܐ. ܘܐ̇ܗܘܐ ܥܡܟ ܘܐܒܪܟܟ. ܡܛܠ ܕܠܟ ܘܠܙܪܥܟ ܐܬܠ ܟܘܠܗܝܢ ܡ̈ܠܟܘܬܐ ܗܠܝܢ. ܘܐܩܝܡ ܡ̈ܘܡܬܐ ܕܝܡ̇ܝܬ ܠܐܒܪܗܡ ܐܒܘܟ.
4 Multiplicarei tua posteridade como as estrelas do céu, lhe darei todas estas regiões, e nela serão benditas todas as nações da terra,4 ܘܐܣܓܐ ܙܪܥܟ ܐܝܟ ܟܘܟܒ̈ܝ ܫܡܝܐ. ܘܐܬܠ ܠܙܪܥܟ ܟܠܗܝܢ ܐܪ̈ܥܬܐ ܗܠܝܢ. ܘܢܬܒܪܟܘܢ ܒܙܪܥܟ ܟܠܗܘܢ ܥܡ̈ܡܐ ܕܐܪܥܐ.
5 porque Abraão obedeceu à minha voz e observou os meus preceitos, meus mandamentos e minhas leis”.5 ܚܠܦ ܕܫܡ̣ܥ ܐܒܪܗܡ ܒܩܠܝ. ܘܢܛܪ ܢܛܘܪ̈ܬܝ ܘܦܘܩ̈ܕܢܝ ܘܩܝ̈ܡܝ ܘܢܡܘ̈ܣܝ.
6 Isaac ficou, pois, em Gerara.6 ܘܝܬ̣ܒ ܐܝܣܚܩ ܒܓܕܪ.
7 Quando os habitantes da região o interrogavam a respeito de sua mulher, ele dizia-lhes que era sua irmã, pois res­pondendo: “É minha mulher”, temia que os homens daquele lugar o matassem por causa de Rebeca, que era muito bela.7 ܘܫܐܠܘܗܝ ܐܢܫ̈ܝ ܐܬܪܐ ܥܠ ܐܢܬܬܗ. ܘܐܡ̣ܪ ܚܬܝ ܗܝ. ܡܛܠ ܕܕܚ̣ܠ ܕܢܐܡܪ ܕܐܢܬܬܝ ܗ̣ܝ. ܕܠܡܐ ܢܩܛܠܘܢܗ ܐܢܫ̈ܝ ܐܬܪܐ ܡܛܠ ܪܦܩܐ ܕܫܦܝܪܐ ܗܝ ܒܚܙܘܗ̇.
8 E, como sua estada ali se prolongasse, aconteceu que um dia, olhando Abimelec pela janela, viu Isaac que acariciava Rebeca, sua mulher.8 ܘܗܘܐ ܕܟܕ ܢܓ̣ܪܘ ܠܗ ܬܡܢ ܝܘܡ̈ܬܐ. ܐܕܝܩ ܐܒܝܡܠܟ ܡ̇ܠܟܐ ܕܦܠܫܬ̈ܝܐ ܡܢ ܟܘܬܐ. ܘܚܙܝܗܝ ܠܐܝܣܚܩ ܟܕ ܡܓܚܟ ܥܡ ܪܦܩܐ ܐܢܬܬܗ.
9 Mandou chamá-lo e disse-lhe: “É evidente que é tua mulher! E como dizias tu que era tua irmã”. “Por­que – respondeu Isaac – eu temia que me matassem por causa dela.”9 ܘܩ̣ܪܐ ܐܒܝܡܠܟ ܠܐܝܣܚܩ ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ. ܗܐ ܐܢܬܬܟ ܗܝ. ܐܝܟܢܐ ܐܡ̇ܪ ܗܘܝ̣ܬ ܕܚܬܝ ܗܝ. ܐܡ̇ܪ ܠܗ ܐܝܣܚܩ. ܡܛܠ ܕܐܡ̇ܪܬ ܕܠܡܐ ܐܡܘܬ ܡܛܠܬܗ̇.
10 Abimelec replicou: “Que nos fizeste? Um pouco mais e alguém do povo teria abusado de tua mu­lher, e terias atraído o pecado sobre nós!”.10 ܐܡ̇ܪ ܠܗ ܐܒܝܡܠܟ. ܡܢܘ ܗܢܐ ܕܥܒ̣ܕܬ ܠܢ. ܥܕ ܩܠܝܠ ܕܡ̇ܟ ܗܘ̣ܐ ܚܕ ܡܢ ܥܡܐ ܥܡ ܐܢܬܬܟ. ܘܡ̇ܝܬܐ ܗܘܝ̣ܬ ܥܠܝܢ ܚܛܗܐ.
11 Então Abimelec mandou publicar diante de todo o povo que seria morto quem quer que tocasse naquele homem ou em sua mulher.11 ܘܦܩ̇ܕ ܐܒܝܡܠܟ ܠܟܠܗ ܥܡܐ ܘܐܡ̣ܪ. ܡ̇ܢ ܕܡ̇ܗܪ ܠܓܒܪܐ ܗܢܐ ܘܠܐܢܬܬܗ ܡܬܩܛܠܘ ܢܬܩܛܠ.
12 Isaac semeou naquela terra, e colheu o cêntuplo naquele mesmo ano; o Senhor o abençoava.12 ܘܙܪܥ̣ ܐܝܣܚܩ ܒܐܪܥܐ . ܘܐܫܟܚ ܒܫܢܬܐ ܗ̇ܝ ܡܐܐ ܕܣܥܪ̈ܐ. ܘܒܪܟܗ ܡܪܝܐ.
13 E este homem cresceu, e seus bens foram aumentando cada vez mais; tornou-se extremamente rico.13 ܘܝܪ̣ܒ ܓܒܪܐ. ܘܐܙ̇ܠ ܡܐܙܠ ܥܕܡܐ ܕܝܪ̣ܒ ܛܒ.
14 Possuía rebanhos de ovelhas e de bois e numerosos escravos. E os filisteus o invejavam.14 ܘܗܘ̣ܐ ܠܗ ܩܢܝܢܐ ܕܥܢܐ. ܘܩܢܝܢܐ ܕܬܘܪ̈ܐ ܘܥܒܕܬܐ ܪܒܬܐ. ܘܛܢܘ ܒܗ ܦܠܫܬ̈ܝܐ.
15 Por isso, entupiram todos os poços que tinham cavado os escravos de seu pai Abraão, quando este ainda vivia.15 ܘܟܠܗܝܢ ܒܪ̈ܐ ܕܚܦܪܘ ܥܒ̈ܕܝ ܐܒܘܗܝ. ܒܝ̈ܘܡܘܗܝ ܕܐܒܪܗܡ ܐܒܘܗܝ. ܛܡܡܘ ܐ̈ܢܝܢ ܦܠܫ̈ܬܝܐ. ܘܡܠܘ ܐ̈ܢܝܢ ܥܦܪܐ.
16 Abimelec disse-lhe: “Aparta-te de nós, pois te tornaste muito mais poderoso do que nós”.16 ܘܐܡ̣ܪ ܐܒܝܡܠܟ ܠܐܝܣܚܩ. ܙܠ ܠܟ ܡܢ ܠܘܬܢ. ܡܛܠ ܕܥܫ̣ܢܬ ܡܢܢ ܛܒ.
17 Partiu Isaac e, tendo le­vantado o seu acampamento no vale de Gerara, habitou ali.17 ܘܐܙ̣ܠ ܡܢ ܬܡܢ ܐܝܣܚܩ. ܘܫ̣ܪܐ ܒܢܚܠܐ ܕܓܕܪ. ܘܝܬ̣ܒ ܬܡܢ.
18 Abriu de novo os poços cavados outrora, no tempo de seu pai Abraão, que os filisteus tinham entupido depois de sua morte, e deu-lhes os mesmos nomes que o seu pai lhes tinha dado.18 ܘܗ̣ܦܟ ܐܝܣܚܩ ܘܚܦ̣ܪ ܒܪ̈ܐ ܕܡ̈ܝܐ. ܕܚܦܪܘ ܥܒ̣̈ܕܝ ܐܒܘܗܝ. ܒܝ̈ܘܡܘܗܝ ܕܐܒܪܗܡ ܐܒܘܗܝ. ܘܛܡܡܘ ܐܢܝ̈ܢ ܦܠܫ̈ܬܝܐ. ܡܢ ܒܬܪ ܕܡܝܬ ܐܒܪܗܡ . ܘܩ̣ܪܐ ܠܗܝܢ ܫ̈ܡܗܐ ܐܝܟ ܫܡ̈ܗܐ ܕܩ̇ܪܐ ܗܘܐ ܠܗܝܢ ܐܒܘܗܝ.
19 Seus servos cavaram outro poço no vale, e encontraram ali uma fonte de água viva.19 ܘܚܦܪܘ ܥܒ̈ܕܘܗܝ ܕܐܝܣܚܩ ܒܢܚܠܐ. ܘܐܫܟܚܘ ܬܡܢ ܒܪܐ ܕܡ̈ܝܐ ܚ̈ܝܐ.
20 Mas os pastores de Gerara começaram a disputar com os pastores de Isaac: “Esta água é nossa” – diziam eles. Isaac chamou então a esse poço Esec, porque lho tinham contestado.*20 ܘܢܨܘ ܪ̈ܥܘܬܐ ܕܓܕܪ ܥܡ ܪ̈ܥܘܬܐ ܕܐܝܣܚܩ ܘܐܡܪܘ. ܕܝܠܢ ܐܢܘܢ ܡ̈ܝܐ. ܘܩ̣ܪܐ ܫܡܗ̇ ܕܒܪܐ ܥܣܩܐ. ܡܛܠ ܕܐܬܥܣܩܘ ܥܡܗ.
21 Abriram seus pastores um segundo poço, mas surgiu outra disputa, e por isso pôs-lhe o nome de Sitna.21 ܘܚܦܪܘ ܒܪܐ ܐܚܪܬܐ. ܘܢܨܘ ܐܦ ܥܠܝܗ̇. ܘܩ̣ܪܐ ܫܡܗ̇ ܣܛܢܐ.
22 Partindo em seguida dali, abriu outro poço, sobre o qual não houve mais discussão, e pôs-lhe o nome de Rehobot, “porque agora – disse ele – o Senhor nos pôs ao largo, e prospera­remos na terra”.22 ܘܫ̣ܢܝ ܡܢ ܬܡ̇ܢ. ܘܚܦܪܘ ܒܪܐ ܐܚܪܬܐ ܘܠܐ ܢܨܘ ܥܠܝܗ̇. ܘܩ̣ܪܐ ܫܡܗ̇ ܪܚܒܘܬ. ܘܐܡ̣ܪ. ܗܫܐ ܐܪܘܚ ܠܢ ܡܪܝܐ ܘܣܓܝܢ ܒܐܪܥܐ.
23 Dali, Isaac subiu a Bersabeia.23 ܘܣܠ̣ܩ ܡܢ ܬܡ̇ܢ ܠܒܪܫܒܥ.
24 Naquela mesma noite, o Senhor apareceu-lhe e disse-lhe: “Eu sou o Deus de Abraão, teu pai. Nada temas, estou contigo. Eu te abençoarei e multiplicarei tua des­cendência por causa de Abraão, meu servo”.24 ܘܐܬܓܠܝ ܥܠܘܗܝ ܡܪܝܐ ܒܠܠܝܐ ܗ̇ܘ ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ. ܐܢܐ ܐܢܐ ܐܠܗܗ ܕܐܒܪܗܡ ܐܒܘܟ. ܠܐ ܬܕܚܠ ܡܛܠ ܕܥܡܟ ܐܢܐ. ܘܐܒܪܟܟ ܘܐܣܓܐ ܙܪܥܟ. ܡܛܠ ܐܒܪܗܡ ܥܒܕܝ.
25 Isaac construiu um altar nesse lugar e invocou o nome do Senhor. Levantou depois ali sua tenda e seus escravos cavaram um poço.25 ܘܒܢ̣ܐ ܬܡ̇ܢ ܡܕܒܚܐ. ܘܩ̣ܪܐ ܒܫܡܗ ܕܡܪܝܐ. ܘܢܩ̣ܫ ܬܡܢ ܡܫܟܢܗ. ܘܚܦܪܘ ܬܡ̇ܢ ܥܒ̈ܕܘܗܝ ܕܐܝܣܚܩ ܒܪܐ.
26 Abimelec veio de Gerara procurá-lo, com Ocozat, seu amigo, e Ficol, general do seu exército.26 ܘܐܒܝܡܠܟ ܐܬ̣ܐ ܠܘܬܗ ܡܢ ܓܕܪ. ܘܐܚܙܘܬ ܪܚܡܗ ܘܦܝܟܠ ܪܒ ܚܝܠܗ.
27 Isaac disse: “Por que me procurais, já que me detestais e me expulsastes do meio de vós?”.27 ܘܐܡ̣ܪ ܠܗܘܢ ܐܝܣܚܩ. ܡܢܐ ܐܬܝ̣ܬܘܢ ܠܘܬܝ. ܐܢܬܘܢ ܣܢܝܬܘܢܢܝ ܘܫܕܪܬܘܢܢܝ ܡܢ ܠܘܬܟܘܢ.
28 Eles responderam: “Nós vimos que o Senhor está contigo, e pensamos: Haja um juramento entre nós e ti. Queremos, pois, fazer aliança contigo.28 ܘܐܡܪܘ ܠܗ . ܡܚܙܐ ܚܙܝܢ ܕܗܘܐ ܡܪܝܐ ܥܡܟ. ܘܐܡܪܢ ܕܬܗܘܐ ܡܘ̈ܡܬܐ ܒܝܢ̈ܝܢ ܘܠܟ. ܘܢܩܝܡ ܩܝܡܐ ܥܡܟ.
29 Jura que não nos farás nenhum mal, assim como também nós não tocamos em nada do que é teu e só te temos feito bem, deixando-te partir em paz. Agora, tu és o bendito do Senhor”.29 ܕܠܐ ܬܥܒܕ ܠܢ ܒܝܫܬܐ. ܐܝܟܢܐ ܕܠܐ ܐܗܪܢܟ. ܘܐܝܟܢܐ ܕܥܒܕܢ ܠܘܬܟ ܫܦܝܪܬܐ ܘܫܕܪܢܟ ܒܫܠܡܐ. ܐܢܬ ܗ̣ܘ ܗܫܐ ܒܪܝܟܗ ܕܡܪܝܐ.
30 Isaac preparou-lhes um banquete, e eles comeram e beberam.30 ܘܥܒ̣ܕ ܠܗܘܢ ܡܫܬܝܐ. ܘܠܥܣܘ ܘܐܫܬܝܘ.
31 No dia seguinte, pela manhã, fizeram mutuamente os seus juramentos; Isaac despediu-os em seguida, e eles afastaram-se dele em paz.31 ܘܩ̇ܕܡܘ ܒܨܦܪܐ ܘܝܡܘ ܓܒܪ ܠܐܚܘܗܝ . ܘܫܕܪ ܐܢܘܢ ܐܝܣܚܩ. ܘܐܙܠܘ ܡܢ ܠܘܬܗ ܒܫܠܡܐ.
32 Nesse mesmo dia, os escravos de Isaac vieram dar-lhe notícias do poço que estavam cavando: “Encontramos água” – disseram eles.32 ܘܗܘ̣ܐ ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ ܘܐܬܘ ܥܒ̣̈ܕܘܗܝ ܕܐܝܣܚܩ. ܘܚܘܝܘܗܝ ܥܠ ܨܒܘܬܐ ܕܒܪܐ ܕܚܦܪܘ. ܘܐܡܪܘ ܠܗ ܐܫܟܚܢ ܡ̈ܝܐ.
33 Ele pôs a esse poço o nome de Seba. De onde vem o nome de Bersabeia, nome que a cidade conserva até o dia de hoje.33 ܘܩ̣ܪܐ ܫܡܗ̇ ܣܒܥܐ. ܡܛܠ ܗܢܐ ܩ̣ܪܐ ܫܡܗ̇ ܕܩܪܝܬܐ ܒܪܣܒܥ. ܥܕܡܐ ܠܝܘܡܢܐ.
34 Esaú, com a idade de quarenta anos, tomou por mulheres Judite, filha de Beeri, o hiteu, e Basemat, filha de Elon, o hiteu.34 ܘܗܘ̣ܐ ܥܣܘ ܒܪ ܐܪ̈ܒܥܝܢ ܫ̈ܢܝܢ. ܘܢܣ̣ܒ ܐܢܬܬܐ ܠܝܗܘܕܝܬ ܒܪܬ ܒܪܝ ܚܬܝܐ. ܘܠܒܣܡܬ ܒܪܬ ܐܠܘܢ ܚܘܝܐ.
35 Elas foram um motivo de desgosto para Isaac e Rebeca.35 ܘܗ̈ܘܝ ܡܡܪ̈ܢ ܠܪܘܚܗ ܕܐܝܣܚܩ ܘܕܪܦܩܐ.