| 1 Sobreveio uma fome à região (além da primeira fome que houve no tempo de Abraão), e Isaac foi ter com Abimelec, rei dos filisteus em Gerara. | 1 ܘܗܘܐ ܟܦܢܐ ܒܐܪܥܐ. ܣܛܪ ܡܢ ܟܦܢܐ ܩܕܡܝܐ ܕܗܘ̣ܐ ܒܝܘ̈ܡܝ ܐܒܪܗܡ. ܘܐܙ̣ܠ ܐܝܣܚܩ ܠܘܬ ܐܒܝܡܠܟ ܡ̇ܠܟܐ ܕܦܠܫ̈ܬܝܐ ܠܓܕܪ. |
| 2 O Senhor apareceu-lhe e disse-lhe: “Não desças ao Egito; fica na terra que eu te indico. | 2 ܘܐܬܚܙܝ ܠܗ ܡܪܝܐ ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ. ܠܐ ܬܚܘܬ ܠܡܨܪܝܢ. ܫ̣ܪܝ ܒܐܪܥܐ ܕܐܡ̣ܪ ܠܟ. |
| 3 Habita nela; eu estou contigo e te abençoarei, porque é a ti e à tua posteridade que darei toda esta terra, e cumprirei o juramento que fiz ao teu pai Abraão. | 3 ܥܡ̣ܪ ܒܐܪܥܐ ܗܕܐ. ܘܐ̇ܗܘܐ ܥܡܟ ܘܐܒܪܟܟ. ܡܛܠ ܕܠܟ ܘܠܙܪܥܟ ܐܬܠ ܟܘܠܗܝܢ ܡ̈ܠܟܘܬܐ ܗܠܝܢ. ܘܐܩܝܡ ܡ̈ܘܡܬܐ ܕܝܡ̇ܝܬ ܠܐܒܪܗܡ ܐܒܘܟ. |
| 4 Multiplicarei tua posteridade como as estrelas do céu, lhe darei todas estas regiões, e nela serão benditas todas as nações da terra, | 4 ܘܐܣܓܐ ܙܪܥܟ ܐܝܟ ܟܘܟܒ̈ܝ ܫܡܝܐ. ܘܐܬܠ ܠܙܪܥܟ ܟܠܗܝܢ ܐܪ̈ܥܬܐ ܗܠܝܢ. ܘܢܬܒܪܟܘܢ ܒܙܪܥܟ ܟܠܗܘܢ ܥܡ̈ܡܐ ܕܐܪܥܐ. |
| 5 porque Abraão obedeceu à minha voz e observou os meus preceitos, meus mandamentos e minhas leis”. | 5 ܚܠܦ ܕܫܡ̣ܥ ܐܒܪܗܡ ܒܩܠܝ. ܘܢܛܪ ܢܛܘܪ̈ܬܝ ܘܦܘܩ̈ܕܢܝ ܘܩܝ̈ܡܝ ܘܢܡܘ̈ܣܝ. |
| 6 Isaac ficou, pois, em Gerara. | 6 ܘܝܬ̣ܒ ܐܝܣܚܩ ܒܓܕܪ. |
| 7 Quando os habitantes da região o interrogavam a respeito de sua mulher, ele dizia-lhes que era sua irmã, pois respondendo: “É minha mulher”, temia que os homens daquele lugar o matassem por causa de Rebeca, que era muito bela. | 7 ܘܫܐܠܘܗܝ ܐܢܫ̈ܝ ܐܬܪܐ ܥܠ ܐܢܬܬܗ. ܘܐܡ̣ܪ ܚܬܝ ܗܝ. ܡܛܠ ܕܕܚ̣ܠ ܕܢܐܡܪ ܕܐܢܬܬܝ ܗ̣ܝ. ܕܠܡܐ ܢܩܛܠܘܢܗ ܐܢܫ̈ܝ ܐܬܪܐ ܡܛܠ ܪܦܩܐ ܕܫܦܝܪܐ ܗܝ ܒܚܙܘܗ̇. |
| 8 E, como sua estada ali se prolongasse, aconteceu que um dia, olhando Abimelec pela janela, viu Isaac que acariciava Rebeca, sua mulher. | 8 ܘܗܘܐ ܕܟܕ ܢܓ̣ܪܘ ܠܗ ܬܡܢ ܝܘܡ̈ܬܐ. ܐܕܝܩ ܐܒܝܡܠܟ ܡ̇ܠܟܐ ܕܦܠܫܬ̈ܝܐ ܡܢ ܟܘܬܐ. ܘܚܙܝܗܝ ܠܐܝܣܚܩ ܟܕ ܡܓܚܟ ܥܡ ܪܦܩܐ ܐܢܬܬܗ. |
| 9 Mandou chamá-lo e disse-lhe: “É evidente que é tua mulher! E como dizias tu que era tua irmã”. “Porque – respondeu Isaac – eu temia que me matassem por causa dela.” | 9 ܘܩ̣ܪܐ ܐܒܝܡܠܟ ܠܐܝܣܚܩ ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ. ܗܐ ܐܢܬܬܟ ܗܝ. ܐܝܟܢܐ ܐܡ̇ܪ ܗܘܝ̣ܬ ܕܚܬܝ ܗܝ. ܐܡ̇ܪ ܠܗ ܐܝܣܚܩ. ܡܛܠ ܕܐܡ̇ܪܬ ܕܠܡܐ ܐܡܘܬ ܡܛܠܬܗ̇. |
| 10 Abimelec replicou: “Que nos fizeste? Um pouco mais e alguém do povo teria abusado de tua mulher, e terias atraído o pecado sobre nós!”. | 10 ܐܡ̇ܪ ܠܗ ܐܒܝܡܠܟ. ܡܢܘ ܗܢܐ ܕܥܒ̣ܕܬ ܠܢ. ܥܕ ܩܠܝܠ ܕܡ̇ܟ ܗܘ̣ܐ ܚܕ ܡܢ ܥܡܐ ܥܡ ܐܢܬܬܟ. ܘܡ̇ܝܬܐ ܗܘܝ̣ܬ ܥܠܝܢ ܚܛܗܐ. |
| 11 Então Abimelec mandou publicar diante de todo o povo que seria morto quem quer que tocasse naquele homem ou em sua mulher. | 11 ܘܦܩ̇ܕ ܐܒܝܡܠܟ ܠܟܠܗ ܥܡܐ ܘܐܡ̣ܪ. ܡ̇ܢ ܕܡ̇ܗܪ ܠܓܒܪܐ ܗܢܐ ܘܠܐܢܬܬܗ ܡܬܩܛܠܘ ܢܬܩܛܠ. |
| 12 Isaac semeou naquela terra, e colheu o cêntuplo naquele mesmo ano; o Senhor o abençoava. | 12 ܘܙܪܥ̣ ܐܝܣܚܩ ܒܐܪܥܐ . ܘܐܫܟܚ ܒܫܢܬܐ ܗ̇ܝ ܡܐܐ ܕܣܥܪ̈ܐ. ܘܒܪܟܗ ܡܪܝܐ. |
| 13 E este homem cresceu, e seus bens foram aumentando cada vez mais; tornou-se extremamente rico. | 13 ܘܝܪ̣ܒ ܓܒܪܐ. ܘܐܙ̇ܠ ܡܐܙܠ ܥܕܡܐ ܕܝܪ̣ܒ ܛܒ. |
| 14 Possuía rebanhos de ovelhas e de bois e numerosos escravos. E os filisteus o invejavam. | 14 ܘܗܘ̣ܐ ܠܗ ܩܢܝܢܐ ܕܥܢܐ. ܘܩܢܝܢܐ ܕܬܘܪ̈ܐ ܘܥܒܕܬܐ ܪܒܬܐ. ܘܛܢܘ ܒܗ ܦܠܫܬ̈ܝܐ. |
| 15 Por isso, entupiram todos os poços que tinham cavado os escravos de seu pai Abraão, quando este ainda vivia. | 15 ܘܟܠܗܝܢ ܒܪ̈ܐ ܕܚܦܪܘ ܥܒ̈ܕܝ ܐܒܘܗܝ. ܒܝ̈ܘܡܘܗܝ ܕܐܒܪܗܡ ܐܒܘܗܝ. ܛܡܡܘ ܐ̈ܢܝܢ ܦܠܫ̈ܬܝܐ. ܘܡܠܘ ܐ̈ܢܝܢ ܥܦܪܐ. |
| 16 Abimelec disse-lhe: “Aparta-te de nós, pois te tornaste muito mais poderoso do que nós”. | 16 ܘܐܡ̣ܪ ܐܒܝܡܠܟ ܠܐܝܣܚܩ. ܙܠ ܠܟ ܡܢ ܠܘܬܢ. ܡܛܠ ܕܥܫ̣ܢܬ ܡܢܢ ܛܒ. |
| 17 Partiu Isaac e, tendo levantado o seu acampamento no vale de Gerara, habitou ali. | 17 ܘܐܙ̣ܠ ܡܢ ܬܡܢ ܐܝܣܚܩ. ܘܫ̣ܪܐ ܒܢܚܠܐ ܕܓܕܪ. ܘܝܬ̣ܒ ܬܡܢ. |
| 18 Abriu de novo os poços cavados outrora, no tempo de seu pai Abraão, que os filisteus tinham entupido depois de sua morte, e deu-lhes os mesmos nomes que o seu pai lhes tinha dado. | 18 ܘܗ̣ܦܟ ܐܝܣܚܩ ܘܚܦ̣ܪ ܒܪ̈ܐ ܕܡ̈ܝܐ. ܕܚܦܪܘ ܥܒ̣̈ܕܝ ܐܒܘܗܝ. ܒܝ̈ܘܡܘܗܝ ܕܐܒܪܗܡ ܐܒܘܗܝ. ܘܛܡܡܘ ܐܢܝ̈ܢ ܦܠܫ̈ܬܝܐ. ܡܢ ܒܬܪ ܕܡܝܬ ܐܒܪܗܡ . ܘܩ̣ܪܐ ܠܗܝܢ ܫ̈ܡܗܐ ܐܝܟ ܫܡ̈ܗܐ ܕܩ̇ܪܐ ܗܘܐ ܠܗܝܢ ܐܒܘܗܝ. |
| 19 Seus servos cavaram outro poço no vale, e encontraram ali uma fonte de água viva. | 19 ܘܚܦܪܘ ܥܒ̈ܕܘܗܝ ܕܐܝܣܚܩ ܒܢܚܠܐ. ܘܐܫܟܚܘ ܬܡܢ ܒܪܐ ܕܡ̈ܝܐ ܚ̈ܝܐ. |
| 20 Mas os pastores de Gerara começaram a disputar com os pastores de Isaac: “Esta água é nossa” – diziam eles. Isaac chamou então a esse poço Esec, porque lho tinham contestado.* | 20 ܘܢܨܘ ܪ̈ܥܘܬܐ ܕܓܕܪ ܥܡ ܪ̈ܥܘܬܐ ܕܐܝܣܚܩ ܘܐܡܪܘ. ܕܝܠܢ ܐܢܘܢ ܡ̈ܝܐ. ܘܩ̣ܪܐ ܫܡܗ̇ ܕܒܪܐ ܥܣܩܐ. ܡܛܠ ܕܐܬܥܣܩܘ ܥܡܗ. |
| 21 Abriram seus pastores um segundo poço, mas surgiu outra disputa, e por isso pôs-lhe o nome de Sitna. | 21 ܘܚܦܪܘ ܒܪܐ ܐܚܪܬܐ. ܘܢܨܘ ܐܦ ܥܠܝܗ̇. ܘܩ̣ܪܐ ܫܡܗ̇ ܣܛܢܐ. |
| 22 Partindo em seguida dali, abriu outro poço, sobre o qual não houve mais discussão, e pôs-lhe o nome de Rehobot, “porque agora – disse ele – o Senhor nos pôs ao largo, e prosperaremos na terra”. | 22 ܘܫ̣ܢܝ ܡܢ ܬܡ̇ܢ. ܘܚܦܪܘ ܒܪܐ ܐܚܪܬܐ ܘܠܐ ܢܨܘ ܥܠܝܗ̇. ܘܩ̣ܪܐ ܫܡܗ̇ ܪܚܒܘܬ. ܘܐܡ̣ܪ. ܗܫܐ ܐܪܘܚ ܠܢ ܡܪܝܐ ܘܣܓܝܢ ܒܐܪܥܐ. |
| 23 Dali, Isaac subiu a Bersabeia. | 23 ܘܣܠ̣ܩ ܡܢ ܬܡ̇ܢ ܠܒܪܫܒܥ. |
| 24 Naquela mesma noite, o Senhor apareceu-lhe e disse-lhe: “Eu sou o Deus de Abraão, teu pai. Nada temas, estou contigo. Eu te abençoarei e multiplicarei tua descendência por causa de Abraão, meu servo”. | 24 ܘܐܬܓܠܝ ܥܠܘܗܝ ܡܪܝܐ ܒܠܠܝܐ ܗ̇ܘ ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ. ܐܢܐ ܐܢܐ ܐܠܗܗ ܕܐܒܪܗܡ ܐܒܘܟ. ܠܐ ܬܕܚܠ ܡܛܠ ܕܥܡܟ ܐܢܐ. ܘܐܒܪܟܟ ܘܐܣܓܐ ܙܪܥܟ. ܡܛܠ ܐܒܪܗܡ ܥܒܕܝ. |
| 25 Isaac construiu um altar nesse lugar e invocou o nome do Senhor. Levantou depois ali sua tenda e seus escravos cavaram um poço. | 25 ܘܒܢ̣ܐ ܬܡ̇ܢ ܡܕܒܚܐ. ܘܩ̣ܪܐ ܒܫܡܗ ܕܡܪܝܐ. ܘܢܩ̣ܫ ܬܡܢ ܡܫܟܢܗ. ܘܚܦܪܘ ܬܡ̇ܢ ܥܒ̈ܕܘܗܝ ܕܐܝܣܚܩ ܒܪܐ. |
| 26 Abimelec veio de Gerara procurá-lo, com Ocozat, seu amigo, e Ficol, general do seu exército. | 26 ܘܐܒܝܡܠܟ ܐܬ̣ܐ ܠܘܬܗ ܡܢ ܓܕܪ. ܘܐܚܙܘܬ ܪܚܡܗ ܘܦܝܟܠ ܪܒ ܚܝܠܗ. |
| 27 Isaac disse: “Por que me procurais, já que me detestais e me expulsastes do meio de vós?”. | 27 ܘܐܡ̣ܪ ܠܗܘܢ ܐܝܣܚܩ. ܡܢܐ ܐܬܝ̣ܬܘܢ ܠܘܬܝ. ܐܢܬܘܢ ܣܢܝܬܘܢܢܝ ܘܫܕܪܬܘܢܢܝ ܡܢ ܠܘܬܟܘܢ. |
| 28 Eles responderam: “Nós vimos que o Senhor está contigo, e pensamos: Haja um juramento entre nós e ti. Queremos, pois, fazer aliança contigo. | 28 ܘܐܡܪܘ ܠܗ . ܡܚܙܐ ܚܙܝܢ ܕܗܘܐ ܡܪܝܐ ܥܡܟ. ܘܐܡܪܢ ܕܬܗܘܐ ܡܘ̈ܡܬܐ ܒܝܢ̈ܝܢ ܘܠܟ. ܘܢܩܝܡ ܩܝܡܐ ܥܡܟ. |
| 29 Jura que não nos farás nenhum mal, assim como também nós não tocamos em nada do que é teu e só te temos feito bem, deixando-te partir em paz. Agora, tu és o bendito do Senhor”. | 29 ܕܠܐ ܬܥܒܕ ܠܢ ܒܝܫܬܐ. ܐܝܟܢܐ ܕܠܐ ܐܗܪܢܟ. ܘܐܝܟܢܐ ܕܥܒܕܢ ܠܘܬܟ ܫܦܝܪܬܐ ܘܫܕܪܢܟ ܒܫܠܡܐ. ܐܢܬ ܗ̣ܘ ܗܫܐ ܒܪܝܟܗ ܕܡܪܝܐ. |
| 30 Isaac preparou-lhes um banquete, e eles comeram e beberam. | 30 ܘܥܒ̣ܕ ܠܗܘܢ ܡܫܬܝܐ. ܘܠܥܣܘ ܘܐܫܬܝܘ. |
| 31 No dia seguinte, pela manhã, fizeram mutuamente os seus juramentos; Isaac despediu-os em seguida, e eles afastaram-se dele em paz. | 31 ܘܩ̇ܕܡܘ ܒܨܦܪܐ ܘܝܡܘ ܓܒܪ ܠܐܚܘܗܝ . ܘܫܕܪ ܐܢܘܢ ܐܝܣܚܩ. ܘܐܙܠܘ ܡܢ ܠܘܬܗ ܒܫܠܡܐ. |
| 32 Nesse mesmo dia, os escravos de Isaac vieram dar-lhe notícias do poço que estavam cavando: “Encontramos água” – disseram eles. | 32 ܘܗܘ̣ܐ ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ ܘܐܬܘ ܥܒ̣̈ܕܘܗܝ ܕܐܝܣܚܩ. ܘܚܘܝܘܗܝ ܥܠ ܨܒܘܬܐ ܕܒܪܐ ܕܚܦܪܘ. ܘܐܡܪܘ ܠܗ ܐܫܟܚܢ ܡ̈ܝܐ. |
| 33 Ele pôs a esse poço o nome de Seba. De onde vem o nome de Bersabeia, nome que a cidade conserva até o dia de hoje. | 33 ܘܩ̣ܪܐ ܫܡܗ̇ ܣܒܥܐ. ܡܛܠ ܗܢܐ ܩ̣ܪܐ ܫܡܗ̇ ܕܩܪܝܬܐ ܒܪܣܒܥ. ܥܕܡܐ ܠܝܘܡܢܐ. |
| 34 Esaú, com a idade de quarenta anos, tomou por mulheres Judite, filha de Beeri, o hiteu, e Basemat, filha de Elon, o hiteu. | 34 ܘܗܘ̣ܐ ܥܣܘ ܒܪ ܐܪ̈ܒܥܝܢ ܫ̈ܢܝܢ. ܘܢܣ̣ܒ ܐܢܬܬܐ ܠܝܗܘܕܝܬ ܒܪܬ ܒܪܝ ܚܬܝܐ. ܘܠܒܣܡܬ ܒܪܬ ܐܠܘܢ ܚܘܝܐ. |
| 35 Elas foram um motivo de desgosto para Isaac e Rebeca. | 35 ܘܗ̈ܘܝ ܡܡܪ̈ܢ ܠܪܘܚܗ ܕܐܝܣܚܩ ܘܕܪܦܩܐ. |