| 1 Kiedy Dawid wracał razem ze swymi ludźmi do Siklag w trzecim dniu, Amalekici tymczasem najechali na Negeb i na Siklag. Siklag zdobyli i strawili ogniem. | 1 Cuando David y sus hombres llegaron a Sicelag, al tercer día, los amalecitas habían hecho una incursión por el Negueb y contra Sicelag. La habían asaltado y prendido fuego. |
| 2 Zabrali do niewoli kobiety, które w nim były, i wszystko od najmniejszego do największego, nie zabili jednak nikogo, lecz uprowadzili ze sobą, i odeszli z powrotem. | 2 Habían capturado a sus mujeres y lo que en ella había de grandes a pequeños, pero sin matar a ninguno. Se los habían llevado y habían desaparecido. |
| 3 Kiedy więc Dawid ze swymi ludźmi powrócił do miasta, było ono już spalone, a żony ich, synów i córki uprowadzono. | 3 David y sus hombres llegaron a la ciudad y vieron que había sido incendiada y que sus mujeres, sus hijos e hijas habían sido hechos prisioneros. |
| 4 Dawid i lud, który był przy nim, podnieśli głos i płakali tak długo, aż im brakło sił do płaczu. | 4 Gritaron y rompieron a llorar, hasta que no les quedó fuerza para más. |
| 5 Zabrano do niewoli także obydwie żony Dawida: Achinoam z Jizreel i Abigail, dawną żonę Nabala z Karmelu. | 5 Las dos esposas de David, Ajinoán la yezraelita, y Abigail, la mujer de Nabal, el de Carmel, también habían sido capturadas. |
| 6 Dawid więc znalazł się w wielkim utrapieniu, gdyż lud chciał go nawet ukamienować. Wszyscy bowiem popadli w smutek z powodu utraty synów i córek. Dawid zaś doznał umocnienia od Pana, Boga swego. | 6 David se encontró en un grave aprieto, pues la gente habló de apedrearlo. Todo el pueblo estaba lleno de amargura por su hijo o por su hija. David buscó, entonces, fuerza en el Señor, su Dios. |
| 7 Odezwał się Dawid do Abiatara, kapłana, syna Achimeleka: Przynieś mi - proszę - efod. I Abiatar przyniósł efod Dawidowi. | 7 Y dijo al sacerdote Abiatar, hijo de Ajimélec: «Acércame el efod». Abiatar acercó el efod. |
| 8 Dawid radził się Pana, pytając: Czy mam ścigać tę zgraję? Czy ją dosięgnę? I dał mu odpowiedź: ścigaj, gdyż na pewno dogonisz i łup odbierzesz. | 8 David consultó al Señor: «¿Persigo a esa banda? ¿Le daré alcance?». Le respondió: «Persíguelos, pues ciertamente les darás alcance y lograrás librarlos». |
| 9 Wyruszył więc Dawid i sześciuset ludzi, którzy mu towarzyszyli, i dotarli do potoku Besor, a reszta pozostała na miejscu. | 9 David marchó con seiscientos hombres y llegaron al torrente Besor, donde algunos se quedaron. |
| 10 Wówczas Dawid wraz z czterystu ludźmi urządził pościg, dwustu zaś ludzi, którzy byli zbyt zmęczeni, by przejść potok Besor, zatrzymało się. | 10 Prosiguió con cuatrocientos hombres, quedando sin atravesar el torrente Besor doscientos hombres, que estaban rendidos. |
| 11 W polu spotkali pewnego Egipcjanina i sprowadziwszy go do Dawida dali mu chleba do jedzenia i wody do picia. | 11 Encontraron en el campo a un egipcio y lo condujeron hasta la presencia de David. Le dieron pan para que comiera y agua de beber, |
| 12 Dali mu też kawałek placka figowego i dwa grona rodzynków. Gdy to zjadł, ożywił się: przez trzy doby bowiem nic nie jadł ani nie pił. | 12 además de un trozo de torta de higos y dos racimos de pasas. Comió y se reanimó, porque no había probado bocado ni bebido agua los últimos tres días y tres noches. |
| 13 Dawid odezwał się do niego: Do kogo należysz i skąd jesteś? On odrzekł: Jestem młodym Egipcjaninem, niewolnikiem Amalekity. Pan mój pozostawił mnie losowi, gdyż rozchorowałem się przed trzema dniami. | 13 David le preguntó: «¿Quién eres y de dónde vienes?». El joven egipcio respondió: «Soy siervo de un amalecita, pero mi señor me abandonó, cuando caí enfermo hace tres días. |
| 14 Wdarliśmy się do Negebu Keretytów, do Negebu należącego do Judy i do Negebu Kaleba i podpaliliśmy Siklag. | 14 Nosotros habíamos hecho una incursión contra el Negueb queretí, contra el de Judá y contra el Negueb de Caleb, y prendimos fuego a Sicelag». |
| 15 Zapytał go Dawid: Czy mógłbyś nas zaprowadzić do tej zgrai? Odrzekł: Przysięgnij mi na Boga, że mnie nie zabijesz i nie oddasz mię w ręce mojego pana, a wtedy zaprowadzę cię do tej zgrai. | 15 David le dijo: «¿Quieres guiarme hasta esa banda?». Respondió: «Júrame por Dios que no me matarás ni me entregarás en mano de mi señor, y te guiaré hasta esa banda». |
| 16 I poprowadził go. Tamci rozeszli się po całej krainie, jedli i pili, i świętowali z powodu całego wielkiego łupu, który zabrali z krainy filistyńskiej i z krainy judzkiej. | 16 Le guió y vieron que estaban esparcidos por todo el campo, comiendo, bebiendo y haciendo fiesta por el enorme botín que habían capturado en la tierra de los filisteos y en la tierra de Judá. |
| 17 I bił ich Dawid od wieczora aż do zmierzchu dnia następnego. Nikt z nich nie ocalał prócz czterystu młodych ludzi, którzy, dosiadłszy wielbłądów, uciekli. | 17 David los batió, desde el alba a la tarde del día siguiente. Y no escapó ni uno, excepto cuatrocientos jóvenes que montaron en sus camellos y salieron huyendo. |
| 18 Dawid odzyskał wszystko, co zabrali Amalekici. Dawid wyzwolił też dwie swoje żony. | 18 David rescató cuanto se habían llevado los amalecitas, incluidas sus dos esposas. |
| 19 Nikt nie zginął, od najmniejszego do największego, ani synowie, ani córki, ani nic z łupu, z tych wszystkich rzeczy, które zabrali. Wszystko Dawid wziął z powrotem. | 19 Nada les faltó, ni pequeño ni grande, ni hijo alguno o hija, ni nada del botín que se habían llevado. David lo recuperó todo. |
| 20 Dawid wziął nawet wszystkie owce i bydło. Pędzono je przed nim wołając: Oto zdobycz Dawidowa. | 20 Se apoderó tanto del ganado menor como del ganado mayor. Y lo condujeron delante de él, diciendo: «Este es el botín de David». |
| 21 Dawid przybył do dwustu owych mężów, którzy byli zbyt zmęczeni, by iść za Dawidem, i dlatego pozostali koło potoku Besor. Wyszli oni naprzeciw Dawida i towarzyszących mu ludzi. Zbliżywszy się Dawid z żołnierzami pozdrowił ich. | 21 Al llegar donde estaban los doscientos hombres que, exhaustos de seguirle, había apostado en el torrente Besor, estos salieron al encuentro de David y del pueblo que venía con él. David se acercó a la gente y les preguntó si estaban bien. |
| 22 Jednak różni źli ludzie i niegodziwcy, którzy poszli przedtem za Dawidem, odezwali się i powiedzieli: Ponieważ ci z nami nie poszli, więc nie podzielimy się z nimi łupem, któryśmy ocalili. Zabrać sobie mogą tylko swoje żony i dzieci, i odejść. | 22 Entonces algunos perversos y desalmados de los hombres que habían ido con él tomaron la palabra: «Puesto que no han venido con nosotros, no les daremos parte del botín que hemos recuperado, sino solo su mujer y sus hijos. Que los cojan y se vayan». |
| 23 Odpowiedział Dawid: Nie tak postąpicie, bracia moi, z tym, co nam darował Pan. Przecież to On nas ochronił. On oddał w nasze ręce tę zgraję, która na nas napadła. | 23 David replicó: «Hermanos míos, no obréis así con lo que nos ha dado el Señor, que nos ha protegido y ha entregado en nuestras manos esa banda que vino contra nosotros. |
| 24 Kto was posłucha w tej sprawie? Jednakowy udział mieć będą ci, którzy uczestniczyli w walce, i ci, którzy pozostali przy taborze: jednakowo się podzielą. | 24 No se hable más de este asunto, pues será igual la parte del que baja al combate que la del que se queda con la impedimenta. Ambos repartirán por igual». |
| 25 Tak zostało od tego dnia na przyszłość: ustalono to jako prawo i zwyczaj dla Izraelitów, trwające aż do dnia dzisiejszego. | 25 Y de aquel día en adelante dejó establecida esta norma y costumbre en Israel, hasta hoy. |
| 26 Gdy Dawid powrócił do Siklag, posłał część zdobyczy starszym Judy i przyjaciołom ze słowami: Oto jest dla was dar ze zdobyczy na wrogach Pańskich. | 26 David volvió a Sicelag y envió parte del botín a los ancianos de Judá y a sus amigos, diciendo: «Ahí tenéis una bendición para vosotros del botín de los enemigos del Señor». |
| 27 Posłał też do tych, którzy byli w Betuel, do tych, co byli w Rama, w Negebie i Jattir, | 27 A los de Betel y a los de Ramot del Negueb, a los de Yatir |
| 28 i którzy byli w Arara, do tych, co w Sifemot, i tych, co w Esztemoa, | 28 y a los de Aroer, a los de Sifemot y a los de Estemó, |
| 29 i do tych, co mieszkali w Karmelu i w miastach Jerachmeelitów i w miastach Kenitów, | 29 a los de Racal y a los de las ciudades yerajmelitas, a los de las ciudades quenitas |
| 30 również do mieszkających w Chorma i w Bor-Aszan, w Eter | 30 y a los de Jormá, a los de Bor Asán y a los de Atac, |
| 31 i w Hebronie, do wszystkich miejscowości, po których krążył Dawid wraz ze swymi ludźmi. | 31 a los de Hebrón, y a todos los lugares por donde había pasado David con sus hombres. |
