| 1 Szymon Piotr, sługa i apostoł Jezusa Chrystusa, do tych, którzy dzięki sprawiedliwości Boga naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa, otrzymali wiarę równie godną czci jak i nasza: | 1 שִׁמְעוֹן פֶּטְרוֹס עֶבֶד יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ וּשְׁלִיחוֹ אֶל־אֲשֶׁר קִבְּלוּ אֱמוּנָה יְקָרָה כְּשֶׁלָּנוּ בְּצִדְקַת אֱלֹהֵינוּ וּמוֹשִׁיעֵנוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ |
| 2 Łaska wam i pokój niech będą udzielone obficie przez poznanie Boga i Jezusa, Pana naszego! | 2 חֶסֶד וְשָׁלוֹם יִהְיוּ לָכֶם לְמַכְבִּיר בְּדַעַת הָאֱלֹהִים וְיֵשׁוּעַ אֲדֹנֵינוּ |
| 3 Tak samo Boska Jego wszechmoc udzieliła nam tego wszystkiego, co się odnosi do życia i pobożności, przez poznanie Tego, który powołał nas swoją chwałą i doskonałością. | 3 בַּאֲשֶׁר גְּבוּרָתוֹ הָאֱלֹהִית נָתְנָה לָּנוּ אֵת כָּל־אֲשֶׁר לַחַיִּים וְלַחֲסִידוּת עַל־יְדֵי דַעַת הַקּוֹרֵא אֹתָנוּ בִּכְבוֹדוֹ וְחֵילוֹ |
| 4 Przez nie zostały nam udzielone drogocenne i największe obietnice, abyście się przez nie stali uczestnikami Boskiej natury, gdy już wyrwaliście się z zepsucia /wywołanego/ żądzą na świecie. | 4 אֲשֶׁר בָּהֶם נָתַן־לָנוּ הַבְטָחוֹת גְּדֹלוֹת מְאֹד וִיקָרוֹת לְמַעַן תִּקְחוּ עַל־יָדָן חֵלֶק בְּטֶבַע אֱלֹהִים בְּהִמָּלֶטְכֶם מִכִּלְיוֹן הַתַּאֲוָה אֲשֶׁר בָּעוֹלָם |
| 5 Dlatego też właśnie wkładając całą gorliwość, dodajcie do wiary waszej cnotę, do cnoty poznanie, | 5 בַּעֲבוּר זֹאת הִשְׁתַּדְּלוּ לְהַעֲמִיד בֶּאֱמוּנַתְכֶם אֶת־הַצְּדָקָה וּבַצְּדָקָה אֶת־הַדָּעַת |
| 6 do poznania powściągliwość, do powściągliwości cierpliwość, do cierpliwości pobożność, | 6 וּבַדַּעַת אֶת־הַפְּרִישׁוּת וּבַפְּרִישׁוּת אֶת־הַסַּבְלָנוּת וּבַסַּבְלָנוּת אֶת־הַחֲסִידוּת |
| 7 do pobożności przyjaźń braterską, do przyjaźni braterskiej zaś miłość. | 7 וּבַחֲסִידוּת אֶת־הָאַחֲוָה וּבָאַחֲוָה אֶת־הָאַהֲבָה |
| 8 Gdy bowiem będziecie je mieli i to w obfitości, nie uczynią was one bezczynnymi ani bezowocnymi przy poznawaniu Pana naszego Jezusa Chrystusa. | 8 כִּי אִם־אֵלֶּה תִמָּצֶאנָה וְתִרְבֶּינָה בָכֶם לֹא־תִתֵּנָּה אֶתְכֶם לִהְיוֹת בְּטֵלִים וּבְלֹא־עֲשׂוֹת פְּרִי לְדַעַת אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ |
| 9 Komu bowiem ich brak, jest ślepym - krótkowidzem, i zapomniał o oczyszczeniu z dawnych swoich grzechów. | 9 כִּי הָאִישׁ אֲשֶׁר אֵין־אֵלֶּה לּוֹ עִוֵּר הוּא קְצַר הָרְאוּת וְשָׁכֵחַ אֶת־טָהֳרָתוֹ מֵחַטֹּאתָיו הָרִאשֹׁנוֹת |
| 10 Dlatego bardziej jeszcze, bracia, starajcie się umocnić wasze powołanie i wybór! To bowiem czyniąc nie upadniecie nigdy. | 10 לָכֵן אַחַי הוֹסִיפוּ וְהִשְׁתַּדְּלוּ לְחַזֵּק אֶת־קְרִיאַתְכֶם וּבְחִירַתְכֶם בְּמַעֲשִׂים טוֹבִים כִּי בַּעֲשׂוֹתְכֶם זֹאת כָּשׁוֹל לֹא תִכָּשֵׁלוּ |
| 11 W ten sposób szeroko będzie wam otworzone wejście do wiecznego królestwa Pana naszego i Zbawcy, Jezusa Chrystusa. | 11 כִּי־כֵן יִפָּתַח לִפְנֵיכֶם לָרְוָחָה הַמָּבוֹא אֶל־מַלְכוּת עוֹלָם אֲשֶׁר לַאֲדֹנֵינוּ וּמוֹשִׁיעֵנוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ |
| 12 Oto dlaczego będę zawsze wam przypominał o tym, choć tego świadomi jesteście i umocnieni w obecnej /wśród was/ prawdzie. | 12 עַל־כֵּן לֹא אֶחְדַּל לְהַזְכִּירְכֶם עַל־אֵלֶּה בְּכָל־עֵת גַּם־כִּי יְדַעְתֶּם וְהִתְכּוֹנַנְתֶּם בָּאֱמֶת אֲשֶׁר הִיא לְפָנֵינוּ |
| 13 Uważam zaś za słuszne pobudzić waszą pamięć, dopóki jestem w tym namiocie, | 13 וְאֶחֱשֹׁב כִּי־נָכוֹן לְהַזְכִּיר וּלְהָעִיר אֶתְכֶם כָּל־יְמֵי הֱיוֹתִי בַּמִּשְׁכָּן הַזֶּה |
| 14 bo wiem, że bliskie jest zwinięcie mojego namiotu, jak to nawet Pan nasz Jezus Chrystus dał mi poznać. | 14 בַּאֲשֶׁר יָדַעְתִּי כִּי מַהֵר יֶעְתַּק מִשְׁכָּנִי כַּאֲשֶׁר גַּם־גִּלָּה־לִי אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ |
| 15 Starać się zaś będę, abyście zawsze mieli sposobność po moim odejściu o tym sobie przypominać. | 15 וְאֶשְׁתַּדֵּל שֶׁיִּהְיֶה לָכֶם תָּמִיד גַּם־אַחֲרֵי פְטִירָתִי זִכְרוֹן הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה |
| 16 Nie za wymyślonymi bowiem mitami postępowaliśmy wtedy, gdy daliśmy wam poznać moc i przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa, ale /nauczaliśmy/ jako naoczni świadkowie Jego wielkości. | 16 כִּי הוֹדַעְנוּ אֶתְכֶם גְּבוּרַת אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ וּבֹאוֹ לֹא בְלֶכְתֵּנוּ אַחֲרֵי הַגָּדוֹת מְחֻכָּמוֹת כִּי אִם־רֹאוֹת הָיוּ עֵינֵינוּ אֶת־גְּדֻלָּתוֹ |
| 17 Otrzymał bowiem od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy taki oto głos Go doszedł od wspaniałego Majestatu: To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie. | 17 כִּי לָקַח מֵאֵת אֱלֹהִים הָאָב יְקָר וְכָבוֹד בְּבֹא אֵלָיו קוֹל מִתּוֹךְ הַדְרַת כְּבוֹדוֹ לֵאמֹר זֶה בְּנִי יְדִידִי רָצְתָה נַפְשִׁי בּוֹ |
| 18 I słyszeliśmy, jak ten głos doszedł z nieba, kiedy z Nim razem byliśmy na górze świętej. | 18 וְאֶת־הַקּוֹל הַזֶּה שָׁמַעְנוּ בְאָזְנֵינוּ יֹצֵא מִשָּׁמָיִם בִּהְיוֹתֵנוּ עִמּוֹ בְּהַר הַקֹּדֶשׁ |
| 19 Mamy jednak mocniejszą, prorocką mowę, a dobrze zrobicie, jeżeli będziecie przy niej trwali jak przy lampie, która świeci w ciemnym miejscu, aż dzień zaświta, a gwiazda poranna wzejdzie w waszych sercach. | 19 וְעַתָּה דְּבַר הַנְּבוּאָה יוֹתֵר קַיָּם אִתָּנוּ וַהֲטִיבֹתֶם עֲשׂוֹת אֲשֶׁר שַׁתֶּם לִבְּכֶם אֵלָיו כְּמוֹ אֶל־נֵר מֵאִיר בִּמְקוֹם אֹפֶל עַד־כִּי יִבָּקַע אוֹר הַיּוֹם וְזָרַח כּוֹכַב הַנֹּגַהּ בִּלְבַבְכֶם |
| 20 To przede wszystkim miejcie na uwadze, że żadne proroctwo Pisma nie jest dla prywatnego wyjaśnienia. | 20 וְזֹאת תֵּדְעוּ רִאשׁוֹנָה אֲשֶׁר כָּל־נְבוּאַת הַמִּקְרָא אֵינֶנָּה תְלוּיָה בְּפִתְרוֹן אָדָם מִלִּבּוֹ |
| 21 Nie z woli bowiem ludzkiej zostało kiedyś przyniesione proroctwo, ale kierowani Duchem Świętym mówili /od Boga/ święci ludzie. | 21 כִּי מֵעוֹלָם לֹא־יָצְאָה נְבוּאָה בִּרְצוֹן הָאָדָם כִּי אִם־בְּרוּחַ הַקֹּדֶשׁ אֲשֶׁר נְשָׂאָם דִּבְּרוּ אַנְשֵׁי אֱלֹהִים הַקְּדשִׁים |
