Ewangelia wg św. Marka 4

Biblia Tysiąclecia	Revised Standard Version Catholic Edition
1 Znowu zaczął nauczać nad jeziorem i bardzo wielki tłum ludzi zebrał się przy Nim. Dlatego wszedł do łodzi i usiadł w niej /pozostając/ na jeziorze, a cały lud stał na brzegu jeziora.	1 Again he began to teach beside the sea. And a very large crowd gathered about him, so that he got into a boat and sat in it on the sea; and the whole crowd was beside the sea on the land.
2 Uczył ich wiele w przypowieściach i mówił im w swojej nauce:	2 And he taught them many things in parables, and in his teaching he said to them:
3 Słuchajcie: Oto siewca wyszedł siać.	3 "Listen! A sower went out to sow.
4 A gdy siał, jedno padło na drogę; i przyleciały ptaki, i wydziobały je.	4 And as he sowed, some seed fell along the path, and the birds came and devoured it.
5 Inne padło na miejsce skaliste, gdzie nie miało wiele ziemi, i wnet wzeszło, bo nie było głęboko w glebie.	5 Other seed fell on rocky ground, where it had not much soil, and immediately it sprang up, since it had no depth of soil;
6 Lecz po wschodzie słońca przypaliło się i nie mając korzenia, uschło.	6 and when the sun rose it was scorched, and since it had no root it withered away.
7 Inne znów padło między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je, tak że nie wydało owocu.	7 Other seed fell among thorns and the thorns grew up and choked it, and it yielded no grain.
8 Inne w końcu padły na ziemię żyzną, wzeszły, wyrosły i wydały plon: trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny.	8 And other seeds fell into good soil and brought forth grain, growing up and increasing and yielding thirtyfold and sixtyfold and a hundredfold."
9 I dodał: Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha.	9 And he said, "He who has ears to hear, let him hear."
10 A gdy był sam, pytali Go ci, którzy przy Nim byli, razem z Dwunastoma, o przypowieść.	10 And when he was alone, those who were about him with the twelve asked him concerning the parables.
11 On im odrzekł: Wam dana jest tajemnica królestwa Bożego, dla tych zaś, którzy są poza wami, wszystko dzieje się w przypowieściach,	11 And he said to them, "To you has been given the secret of the kingdom of God, but for those outside everything is in parables;
12 aby patrzyli oczami, a nie widzieli, słuchali uszami, a nie rozumieli, żeby się nie nawrócili i nie była im wydana /tajemnica/.	12 so that they may indeed see but not perceive, and may indeed hear but not understand; lest they should turn again, and be forgiven."
13 I mówił im: Nie rozumiecie tej przypowieści? Jakże zrozumiecie inne przypowieści?	13 And he said to them, "Do you not understand this parable? How then will you understand all the parables?
14 Siewca sieje słowo.	14 The sower sows the word.
15 A oto są ci /posiani/ na drodze: u nich się sieje słowo, a skoro je usłyszą, zaraz przychodzi szatan i porywa słowo zasiane w nich.	15 And these are the ones along the path, where the word is sown; when they hear, Satan immediately comes and takes away the word which is sown in them.
16 Podobnie na miejscach skalistych posiani są ci, którzy, gdy usłyszą słowo, natychmiast przyjmują je z radością,	16 And these in like manner are the ones sown upon rocky ground, who, when they hear the word, immediately receive it with joy;
17 lecz nie mają w sobie korzenia i są niestali. Gdy potem przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamują.	17 and they have no root in themselves, but endure for a while; then, when tribulation or persecution arises on account of the word, immediately they fall away.
18 Są inni, którzy są zasiani między ciernie: to są ci, którzy słuchają wprawdzie słowa,	18 And others are the ones sown among thorns; they are those who hear the word,
19 lecz troski tego świata, ułuda bogactwa i inne żądze wciskają się i zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne.	19 but the cares of the world, and the delight in riches, and the desire for other things, enter in and choke the word, and it proves unfruitful.
20 W końcu na ziemię żyzną zostali posiani ci, którzy słuchają słowa, przyjmują je i wydają owoc: trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny.	20 But those that were sown upon the good soil are the ones who hear the word and accept it and bear fruit, thirtyfold and sixtyfold and a hundredfold."
21 Mówił im dalej: Czy po to wnosi się światło, by je postawić pod korcem lub pod łóżkiem? Czy nie po to, aby je postawić na świeczniku?	21 And he said to them, "Is a lamp brought in to be put under a bushel, or under a bed, and not on a stand?
22 Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało wyjść na jaw.	22 For there is nothing hid, except to be made manifest; nor is anything secret, except to come to light.
23 Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha.	23 If any man has ears to hear, let him hear."
24 I mówił im: Uważajcie na to, czego słuchacie. Taką samą miarą, jaką wy mierzycie, odmierzą wam i jeszcze wam dołożą.	24 And he said to them, "Take heed what you hear; the measure you give will be the measure you get, and still more will be given you.
25 Bo kto ma, temu będzie dane; a kto nie ma, pozbawią go i tego, co ma.	25 For to him who has will more be given; and from him who has not, even what he has will be taken away."
26 Mówił dalej: Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię.	26 And he said, "The kingdom of God is as if a man should scatter seed upon the ground,
27 Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy, nasienie kiełkuje i rośnie, on sam nie wie jak.	27 and should sleep and rise night and day, and the seed should sprout and grow, he knows not how.
28 Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarnko w kłosie.	28 The earth produces of itself, first the blade, then the ear, then the full grain in the ear.
29 A gdy stan zboża na to pozwala, zaraz zapuszcza się sierp, bo pora już na żniwo.	29 But when the grain is ripe, at once he puts in the sickle, because the harvest has come."
30 Mówił jeszcze: Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy?	30 And he said, "With what can we compare the kingdom of God, or what parable shall we use for it?
31 Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi.	31 It is like a grain of mustard seed, which, when sown upon the ground, is the smallest of all the seeds on earth;
32 Lecz wsiane wyrasta i staje się większe od jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki powietrzne gnieżdżą się w jego cieniu.	32 yet when it is sown it grows up and becomes the greatest of all shrubs, and puts forth large branches, so that the birds of the air can make nests in its shade."
33 W wielu takich przypowieściach głosił im naukę, o ile mogli /ją/ rozumieć.	33 With many such parables he spoke the word to them, as they were able to hear it;
34 A bez przypowieści nie przemawiał do nich. Osobno zaś objaśniał wszystko swoim uczniom.	34 he did not speak to them without a parable, but privately to his own disciples he explained everything.
35 Gdy zapadł wieczór owego dnia, rzekł do nich: Przeprawmy się na drugą stronę.	35 On that day, when evening had come, he said to them, "Let us go across to the other side."
36 Zostawili więc tłum, a Jego zabrali, tak jak był w łodzi. Także inne łodzie płynęły z Nim.	36 And leaving the crowd, they took him with them in the boat, just as he was. And other boats were with him.
37 Naraz zerwał się gwałtowny wicher. Fale biły w łódź, tak że łódź już się napełniała.	37 And a great storm of wind arose, and the waves beat into the boat, so that the boat was already filling.
38 On zaś spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Zbudzili Go i powiedzieli do Niego: Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?	38 But he was in the stern, asleep on the cushion; and they woke him and said to him, "Teacher, do you not care if we perish?"
39 On wstał, rozkazał wichrowi i rzekł do jeziora: Milcz, ucisz się! Wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza.	39 And he awoke and rebuked the wind, and said to the sea, "Peace! Be still!" And the wind ceased, and there was a great calm.
40 Wtedy rzekł do nich: Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?	40 He said to them, "Why are you afraid? Have you no faith?"
41 Oni zlękli się bardzo i mówili jeden do drugiego: Kim właściwie On jest, że nawet wicher i jezioro są Mu posłuszne?	41 And they were filled with awe, and said to one another, "Who then is this, that even wind and sea obey him?"