| 1 Stanie się na końcu czasów: będzie ustanowiona góra domu Pańskiego, utwierdzona na wierzchu gór, a wystrzeli ponad pagórki. I popłyną do niej ludy. | 1 ܘܢܗܘܐ ܒܝ̈ܘܡܬܐ ܐܚܪ̈ܝܐ ܛܘܪ ܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ ܡܬܩܢ ܒܪܝܫ ܛܘܪ̈ܐ ܘܪܡ ܡܢ ܪ̈ܡܬܐ ܘܢܬܟܢܫܘܢ ܠܗ ܟܠܗܘܢ ܥܡ̈ܡܐ |
| 2 Pójdą liczne narody i powiedzą: Chodźcie, wstąpmy na górę Pańską, do domu Boga Jakubowego, niech nas nauczy dróg swoich, byśmy chodzili Jego ścieżkami, bo z Syjonu wyjdzie nauka i słowo Pańskie z Jeruzalem. | 2 ܘܢܐܙܠܘܢ ܥܡ̈ܡܐ ܣ̈ܓܝܐܐ ܘܢܐܡܪܘܢ ܬܘ ܢܣܩ ܠܛܘܪܗ ܕܡܪܝܐ ܘܠܒܝܬ ܐܠܗܗ ܕܝܥܩܘܒ ܘܢܠܦܢ ܡܢ ܐܘܪ̈ܚܬܗ ܘܢܗܠܟ ܒܫܒܝ̈ܠܘܗܝ ܡܛܠ ܕܡܢ ܨܗܝܘܢ ܢܦܩ ܢܡܘܣܐ ܘܡܠܬܗ ܕܡܪܝܐ ܡܢ ܐܘܪܫܠܡ |
| 3 Będzie On rozjemcą między licznymi ludami i wyda wyroki na narody potężne, odległe; i przekują miecze swe na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciwko narodowi nie podniesie miecza, nie będą się więcej zaprawiać do wojny, | 3 ܘܬܕܘܢ ܒܝܬ ܥܡ̈ܡܐ ܘܬܟܣ ܠܥܡ̈ܡܐ ܥܫܝ̈ܢܐ ܕܒܪܘܚܩܐ ܘܢܪܥܘܢ ܣܦܣܪ̈ܝܗܘܢ ܠܣ̈ܟܝ ܦܕܢ̈ܐ ܘܪ̈ܘܡܚܝܗܘܢ ܠܡ̈ܓܠܐ ܘܠܐ ܢܫܩܘܠ ܥܡܐ ܥܠ ܥܡܐ ܣܝܦܐ ܘܬܘܒ ܠܐ ܢܐܠܦܘܢ ܩܪܒܐ |
| 4 lecz każdy będzie siadywał pod swą winoroślą i pod swym drzewem figowym; i nie będzie tego, kto by niepokoił, bo usta Pana Zastępów przemówiły. | 4 ܘܢܬܒܘܢ ܐܢܫ ܬܚܝܬ ܓܘܦܢ̈ܘܗܝ ܘܬܚܝܬ ܬܐ̈ܢܘܗܝ ܘܠܐ ܢܗܘܐ ܕܡܗܪ ܠܗܘܢ ܡܛܠ ܕܦܘܡܗ ܕܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ ܡܠܠ |
| 5 Choćby wszystkie ludy występowały, każdy w imię swego boga, my jednak występować będziemy w imię Pana, Boga naszego, zawsze i na wieki. | 5 ܡܛܘܠ ܕܟܠܗܘܢ ܥܡ̈ܡܐ ܢܗܠܟܘܢ ܐܢܫ ܒܫܡ ܐܠܗܗ ܘܚܢܢ ܢܗܠܟ ܒܫܡܗ ܕܡܪܝܐ ܐܠܗܢ ܠܥܠܡ ܘܠܥܠܡ ܥܠܡܝܢ |
| 6 W owym dniu - wyrocznia Pana - zbiorę chromych, zgromadzę wygnańców i tych, których utrapiłem. | 6 ܒܗ ܕܝܢ ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܐܟܢܫ ܠܪ̇ܚܝܩܐ ܘܠܡܒܕܪ̈ܐ ܐܩܪܒ ܠܐܝܠܝܢ ܕܐܒܐܫܬ ܠܗܘܢ |
| 7 Chromych uczynię Resztą, a wyrzutków - narodem mocnym. I będzie królował Pan nad nimi na górze Syjon, odtąd i aż na zawsze. | 7 ܘܐܥܒܕ ܚܪܬܐ ܠܡܒܕܪ̈ܐ ܘܪ̈ܚܝܩܐ ܠܥܡܐ ܥܫܝܢܐ ܘܢܡܠܟ ܡܪܝܐ ܥܠܝܗܘܢ ܒܛܘܪܐ ܕܨܗܝܘܢ ܘܒܐܘܪܫܠܡ ܡܟܝܠ ܘܥܕܡܐ ܠܥܠܡ |
| 8 A ty, Wieżo Trzody, Ostojo Córy Syjonu, do ciebie dawna władza powróci, władza królewska - do Córy Jeruzalem. | 8 ܐܢܬ ܕܝܢ ܡܓܕܠܐ ܪܥܝܐ ܥܡܘܛܐ ܕܒܪܬ ܨܗܝܘܢ ܙܒܢܟ ܡܛܝ ܘܐܬܐ ܫܠܝܛܐ ܩܕܡܝܐ ܕܡܠܟܘܬܐ ܕܒܪܬ ܐܘܪܫܠܡ |
| 9 Czemu teraz tak szlochasz? Czy nie ma króla u ciebie albo zginęli twoi doradcy, że chwycił cię ból jak rodzącą? | 9 ܡܟܝܠ ܠܡܢܐ ܥܒܕܬܝ ܒܝܫܬܐ ܕܠܡܐ ܡܠܟܐ ܠܝܬ ܒܟܝ ܐܘ ܡ̈ܠܘܟܝܟܝ ܐܒܕܘ ܕܐܚܕܘܟܝ ܚ̈ܒܠܐ ܐܝܟ ܕܝܠܕܬܐ |
| 10 Wij się z bólu i jęcz jak rodząca, Córo Syjonu, bo teraz musisz wyjść z miasta i w polu zamieszkać. Pójdziesz aż do Babilonu, tam będziesz ocalona, tam cię odkupi Pan z ręki twych nieprzyjaciół. | 10 ܚܒܠܝ ܘܚܣܢܝ ܒܪܬ ܨܗܝܘܢ ܐܝܟ ܝܠܕܬܐ ܡܛܠ ܕܡܟܝܠ ܬܦܩܝܢ ܡܢ ܡܕܝܢܬܐ ܘܬܫܪܝܢ ܒܕܒܪܐ ܘܬܐܙܠܝܢ ܥܕܡܐ ܠܒܒܠ ܘܬܡܢ ܬܬܦܨܝܢ ܘܬܡܢ ܢܦܪܩܟܝ ܡܪܝܐ ܡܢ ܐܝܕܐ ܕܒ̈ܥܠܕܒܒܝܟܝ |
| 11 Zebrało się teraz przeciw tobie wiele narodów, które mówią: Niech będzie zbezczeszczona, niech się nasycą oczy nasze [ruiną] Syjonu! | 11 ܡܟܝܠ ܢܬܟܢܫܘܢ ܥܠܝܟܝ ܥܡ̈ܡܐ ܣ̈ܓܝܐܐ ܐܝܠܝܢ ܕܐܡܪܝܢ ܗܘܘ ܬܬܛܢܦ ܨܗܝܘܢ ܘܬܚܙܐ ܒܗ̇ ܥܝܢܢ |
| 12 Ale one nie znają zamiarów Pana, planów Jego nie pojmują, że On je zgromadził jak snopy na klepisku. | 12 ܗܢܘܢ ܕܝܢ ܠܐ ܝܕܥܘ ܡܚܫܒܬܗ ܕܡܪܝܐ ܘܠܐ ܐܣܬܟܠܘ ܬܪܥܝܬܗ ܕܟܢܫ ܐܢܘܢ ܐܝܟ ܫܒ̈ܠܐ ܠܐܕܪܐ |
| 13 Wstań i młóć, Córo Syjonu! Bo róg twój uczynię z żelaza, a kopyta twoje zrobię ze spiżu i zmiażdżysz ludy mnogie; obłożysz klątwą ich łupy dla Pana i bogactwa ich dla Władcy całej ziemi. | 13 ܩܘܡܝ ܘܐܕܪܟܝ ܐܢܘܢ ܒܪܬ ܨܗܝܘܢ ܡܛܘܠ ܕܩܪ̈ܢܬܟܝ ܐܥܒܕ ܕܦܪܙܠܐ ܘܦܪ̈ܣܬܟܝ ܕܢܚܫܐ ܘܬܕܩܝܢ ܥܡ̈ܡܐ ܣ̈ܓܝܐܐ ܘܬܚܪܡܝܢ ܩܢܝܢܗܘܢ ܠܡܪܝܐ ܘܢܟܣ̈ܝܗܘܢ ܠܡܪܐ ܕܟܠܗ̇ ܐܪܥܐ |
| 14 Teraz zbieraj się w bandy, Córo band! Oblężenie przeciw nam zgotowano, rózgą bić będą w policzek sędziego Izraela. | 14 ܡܟܝܠ ܬܦܩܝܢ ܒܓܝܣܐ ܒܪܬ ܓܝܣ̈ܐ ܥܫܝ̈ܢܐ ܕܩܡܘ ܥܠܝܢ ܘܡܚܘ ܒܫܒܛܐ ܥܠ ܦܟܗ ܠܪܥܝܐ ܕܐܝܣܪܝܠ |
