| 1 Wyspy, posłuchajcie Mnie! Ludy najdalsze, uważajcie! Powołał Mnie Pan już z łona mej matki, od jej wnętrzności wspomniał moje imię. | 1 Listen to me, O coastlands, and hearken, you peoples from afar. The LORD called me from the womb, from the body of my mother he named my name. |
| 2 Ostrym mieczem uczynił me usta, w cieniu swej ręki Mnie ukrył. Uczynił ze mnie strzałę zaostrzoną, utaił mnie w swoim kołczanie. | 2 He made my mouth like a sharp sword, in the shadow of his hand he hid me; he made me a polished arrow, in his quiver he hid me away. |
| 3 I rzekł mi: Tyś Sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię. | 3 And he said to me, "You are my servant, Israel, in whom I will be glorified." |
| 4 Ja zaś mówiłem: Próżno się trudziłem, na darmo i na nic zużyłem me siły. Lecz moje prawo jest u Pana i moja nagroda u Boga mego. | 4 But I said, "I have labored in vain, I have spent my strength for nothing and vanity; yet surely my right is with the LORD, and my recompense with my God." |
| 5 Wsławiłem się w oczach Pana, Bóg mój stał się moją siłą. A teraz przemówił Pan, który mnie ukształtował od urodzenia na swego Sługę, bym nawrócił do Niego Jakuba i zgromadził Mu Izraela. | 5 And now the LORD says, who formed me from the womb to be his servant, to bring Jacob back to him, and that Israel might be gathered to him, for I am honored in the eyes of the LORD, and my God has become my strength-- |
| 6 A mówił: To zbyt mało, iż jesteś Mi Sługą dla podźwignięcia pokoleń Jakuba i sprowadzenia ocalałych z Izraela! Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi. | 6 he says: "It is too light a thing that you should be my servant to raise up the tribes of Jacob and to restore the preserved of Israel; I will give you as a light to the nations, that my salvation may reach to the end of the earth." |
| 7 Tak mówi Pan, Odkupiciel Izraela, jego Święty, do wzgardzonego w swej osobie, do budzącego odrazę pogan, do niewolnika przemożnych: Królowie zobaczą cię i powstaną, książęta padną na twarz, przez wzgląd na Pana, który jest wierny, na Świętego Izraelowego, | 7 Thus says the LORD, the Redeemer of Israel and his Holy One, to one deeply despised, abhorred by the nations, the servant of rulers: "Kings shall see and arise; princes, and they shall prostrate themselves; because of the LORD, who is faithful, the Holy One of Israel, who has chosen you." |
| 8 Tak mówi Pan: Gdy nadejdzie czas mej łaski, wysłucham cię, w dniu zbawienia przyjdę ci z pomocą. A ukształtowałem cię i ustanowiłem przymierzem dla ludu, aby odnowić kraj, aby rozdzielić spustoszone dziedzictwa, | 8 Thus says the LORD: "In a time of favor I have answered you, in a day of salvation I have helped you; I have kept you and given you as a covenant to the people, to establish the land, to apportion the desolate heritages; |
| 9 aby rzec więźniom: Wyjdźcie na wolność! marniejącym w ciemnościach: Ukażcie się! Oni będą się paśli przy wszystkich drogach, na każdym bezdrzewnym wzgórzu będzie ich pastwisko. | 9 saying to the prisoners, 'Come forth,' to those who are in darkness, 'Appear.' They shall feed along the ways, on all bare heights shall be their pasture; |
| 10 Nie będą już łaknąć ni pragnąć, i nie porazi ich wiatr upalny ni słońce, bo ich poprowadzi Ten, co się lituje nad nimi, i zaprowadzi ich do tryskających zdrojów. | 10 they shall not hunger or thirst, neither scorching wind nor sun shall smite them, for he who has pity on them will lead them, and by springs of water will guide them. |
| 11 Wszystkie me góry zamienię na drogę, i moje gościńce wzniosą się wyżej. | 11 And I will make all my mountains a way, and my highways shall be raised up. |
| 12 Oto ci przychodzą z daleka, oto tamci z Północy i z Zachodu, a inni z krainy Sinitów. | 12 Lo, these shall come from afar, and lo, these from the north and from the west, and these from the land of Syene." |
| 13 Zabrzmijcie weselem, niebiosa! Raduj się, ziemio! Góry, wybuchnijcie radosnym okrzykiem! Albowiem Pan pocieszył swój lud, zlitował się nad jego biednymi. | 13 Sing for joy, O heavens, and exult, O earth; break forth, O mountains, into singing! For the LORD has comforted his people, and will have compassion on his afflicted. |
| 14 Mówił Syjon: Pan mnie opuścił, Pan o mnie zapomniał. | 14 But Zion said, "The LORD has forsaken me, my Lord has forgotten me." |
| 15 Czyż może niewiasta zapomnieć o swym niemowlęciu, ta, która kocha syna swego łona? A nawet, gdyby ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie. | 15 "Can a woman forget her sucking child, that she should have no compassion on the son of her womb? Even these may forget, yet I will not forget you. |
| 16 Oto wyryłem cię na obu dłoniach, twe mury są ustawicznie przede Mną. | 16 Behold, I have graven you on the palms of my hands; your walls are continually before me. |
| 17 Spieszą twoi budowniczowie, a którzy burzyli cię i pustoszyli, odchodzą precz od ciebie. | 17 Your builders outstrip your destroyers, and those who laid you waste go forth from you. |
| 18 Podnieś oczy wokoło i popatrz: Wszyscy się zebrali, przyszli do ciebie. Na moje życie! - wyrocznia Pana. Tak, w tych wszystkich ustroisz się jakby w klejnoty i jak oblubienica opaszesz się nimi. | 18 Lift up your eyes round about and see; they all gather, they come to you. As I live, says the LORD, you shall put them all on as an ornament, you shall bind them on as a bride does. |
| 19 Bo twe miejscowości zniszczone i wyludnione i kraj twój, pełen zniszczenia, teraz zbyt ciasne będą dla twoich mieszkańców, a twoi niszczyciele odejdą daleko. | 19 "Surely your waste and your desolate places and your devastated land-- surely now you will be too narrow for your inhabitants, and those who swallowed you up will be far away. |
| 20 Znowu szeptać ci będą na ucho synowie, których byłaś pozbawiona: Zbyt ciasna jest dla mnie ta przestrzeń, dajże mi miejsce, bym się mógł rozłożyć. | 20 The children born in the time of your bereavement will yet say in your ears: 'The place is too narrow for me; make room for me to dwell in.' |
| 21 Wtedy powiesz w swym sercu: Któż mi zrodził tych oto? Byłam bezdzietna, niepłodna, wygnana, w niewolę uprowadzona, więc kto ich wychował? Oto pozostałam sama, więc skąd się ci wzięli? | 21 Then you will say in your heart: 'Who has borne me these? I was bereaved and barren, exiled and put away, but who has brought up these? Behold, I was left alone; whence then have these come?" |
| 22 Tak mówi Pan Bóg: Oto skinę ręką na pogan i między ludami podniosę mój sztandar. I odniosą twych synów na rękach, a córki twoje na barkach przyniosą. | 22 Thus says the Lord GOD: "Behold, I will lift up my hand to the nations, and raise my signal to the peoples; and they shall bring your sons in their bosom, and your daughters shall be carried on their shoulders. |
| 23 I będą królowie twymi żywicielami, a księżniczki ich twoimi mamkami. Twarzą do ziemi pokłon ci będą oddawać i lizać będą kurz z twoich nóg. Wtedy się przekonasz, że Ja jestem Pan, kto we Mnie pokłada nadzieję, wstydu nie dozna. | 23 Kings shall be your foster fathers, and their queens your nursing mothers. With their faces to the ground they shall bow down to you, and lick the dust of your feet. Then you will know that I am the LORD; those who wait for me shall not be put to shame." |
| 24 Czyż można odebrać łup bohaterowi? Albo czy jeńcy okrutnika zdołają się wymknąć? | 24 Can the prey be taken from the mighty, or the captives of a tyrant be rescued? |
| 25 Zaiste, tak mówi Pan: Nawet jeńcy bohatera zostaną mu wydarci, i zdobycz okrutnika się wymknie. Z twoim przeciwnikiem Ja się rozprawię, a twoich synów Ja sam ocalę. | 25 Surely, thus says the LORD: "Even the captives of the mighty shall be taken, and the prey of the tyrant be rescued, for I will contend with those who contend with you, and I will save your children. |
| 26 Twoim ciemięzcom dam na pokarm własne ich ciało, własną krwią się upiją jak moszczem. Wówczas wiedzieć będzie każdy człowiek, że Ja jestem Pan, twój Zbawca, i twój Odkupiciel, Wszechmocny Jakuba. | 26 I will make your oppressors eat their own flesh, and they shall be drunk with their own blood as with wine. Then all flesh shall know that I am the LORD your Savior, and your Redeemer, the Mighty One of Jacob." |
