| 1 Uciszcie się, wyspy, ażeby Mnie słuchać! Niechaj narody odświeżą swe siły! Niechaj wystąpią, wtedy niech mówią: Udajmy się razem do sądu! | 1 Keep silence before me, O coastlands; you peoples, wait for my words! Let them draw near and speak; let us come together for judgment. |
| 2 Kto wzbudził ze Wschodu tego, którego sprawiedliwość przyzywa na każdym kroku? Kto mu poddaje narody i upokarza królów? Miecz jego ściera ich na proch, jego łuk roznosi ich jak słomę. | 2 Who has stirred up from the East the champion of justice, and summoned him to be his attendant? To him he delivers the nations and subdues the kings; With his sword he reduces them to dust, with his bow, to driven straw. |
| 3 On ściga ich, przechodzi nietknięty, jakby stopami nie dotykał ścieżki. | 3 He pursues them, passing on without loss, by a path his feet do not even tread. |
| 4 Kto zdziałał to i uczynił? Ten, co z nicości wywołuje od początku pokolenia. Ja, Pan, jestem pierwszy, z ostatnimi również Ja będę! | 4 Who has performed these deeds? He who has called forth the generations since the beginning. I, the LORD, am the first, and with the last I will also be. |
| 5 Spojrzały wyspy i lękają się, drżą krańce ziemi! - Zbliżają się i przychodzą. | 5 The coastlands see, and fear; the ends of the earth tremble: these things are near, they come to pass. |
| |
| |
| 8 Ty zaś, Izraelu, mój sługo, Jakubie, którego wybrałem sobie, potomstwo Abrahama, mego przyjaciela! | 8 But you, Israel, my servant, Jacob, whom I have chosen, offspring of Abraham my friend-- |
| 9 Ty, którego pochwyciłem na krańcach ziemi, powołałem cię z jej stron najdalszych i rzekłem ci: Sługą moim jesteś, wybrałem cię, a nie odrzuciłem. | 9 You whom I have taken from the ends of the earth and summoned from its far-off places, You whom I have called my servant, whom I have chosen and will not cast off-- |
| 10 Nie lękaj się, bo Ja jestem z tobą; nie trwóż się, bom Ja twoim Bogiem. Umacniam cię, jeszcze i wspomagam, podtrzymuję cię moją prawicą sprawiedliwą. | 10 Fear not, I am with you; be not dismayed; I am your God. I will strengthen you, and help you, and uphold you with my right hand of justice. |
| 11 Oto wstydem i hańbą się okryją wszyscy rozjątrzeni na ciebie. Unicestwieni będą i zginą ludzie kłócący się z tobą. | 11 Yes, all shall be put to shame and disgrace who vent their anger against you; Those shall perish and come to nought who offer resistance. |
| 12 Będziesz ich szukał, lecz nie znajdziesz tych ludzi, twoich przeciwników. Unicestwieni będą i na nic zejdą ludzie walczący z tobą. | 12 You shall seek out, but shall not find, those who strive against you; They shall be as nothing at all who do battle with you. |
| 13 Albowiem Ja, Pan, twój Bóg, ująłem cię za prawicę mówiąc ci: Nie lękaj się, przychodzę ci z pomocą. | 13 For I am the LORD, your God, who grasp your right hand; It is I who say to you, "Fear not, I will help you." |
| 14 Nie bój się, robaczku Jakubie, nieboraku Izraelu! Ja cię wspomagam - wyrocznia Pana - odkupicielem twoim - Święty Izraela. | 14 Fear not, O worm Jacob, O maggot Israel; I will help you, says the LORD; your redeemer is the Holy One of Israel. |
| 15 Oto Ja przemieniam cię w młockarskie sanie, nowe, o podwójnym rzędzie zębów: ty zmłócisz i wykruszysz góry, zmienisz pagórki w drobną sieczkę; | 15 I will make of you a threshing sledge, sharp, new, and double-edged, To thresh the mountains and crush them, to make the hills like chaff. |
| 16 ty je przewiejesz, a wicher je porwie i trąba powietrzna rozmiecie. Ty natomiast rozradujesz się w Panu, chlubić się będziesz w Świętym Izraela. | 16 When you winnow them, the wind shall carry them off and the storm shall scatter them. But you shall rejoice in the LORD, and glory in the Holy One of Israel. |
| 17 Nędzni i biedni szukają wody, i nie ma! Ich język wysechł już z pragnienia. Ja, Pan, wysłucham ich, nie opuszczę ich Ja, Bóg Izraela. | 17 The afflicted and the needy seek water in vain, their tongues are parched with thirst. I, the LORD, will answer them; I, the God of Israel, will not forsake them. |
| 18 Każę wytrysnąć strumieniom na nagich wzgórzach i źródłom wód pośrodku nizin. Zamienię pustynię na pojezierze, a wyschniętą ziemię na wodotryski. | 18 I will open up rivers on the bare heights, and fountains in the broad valleys; I will turn the desert into a marshland, and the dry ground into springs of water. |
| 19 Na pustyni zasadzę cedry, akacje, mirty i oliwki; rozkrzewię na pustkowiu cyprysy, wiązy i bukszpan obok siebie. | 19 I will plant in the desert the cedar, acacia, myrtle, and olive; I will set in the wasteland the cypress, together with the plane tree and the pine, |
| 20 Ażeby widzieli i poznali, rozważyli i pojęli wszyscy, że ręka Pańska to uczyniła, że Święty Izraela tego dokonał. | 20 That all may see and know, observe and understand, That the hand of the LORD has done this, the Holy One of Israel has created it. |
| 21 Przedłóżcie waszą sprawę sporną, mówi Pan podajcie wasze mocne dowody, mówi Król Jakuba. | 21 Present your case, says the LORD; bring forward your reasons, says the King of Jacob. |
| 22 Niechaj przystąpią i niech Nam objawią to, co się ma zdarzyć. Jakie były przeszłe rzeczy? Objawcie, abyśmy to wzięli do serca. Albo oznajmijcie Nam przyszłe rzeczy, abyśmy mogli poznać ich spełnienie. | 22 Let them come near and foretell to us what it is that shall happen! What are the things of long ago? Tell us, that we may reflect on them And know their outcome; or declare to us the things to come! |
| 23 Objawcie to, co ma nadejść w przyszłości, abyśmy poznali, czy jesteście bogami. Zróbcie choć coś, czy dobrego, czy złego, żebyśmy to z podziwem wszyscy oglądali. | 23 Foretell the things that shall come afterward, that we may know that you are gods! Do something, good or evil, that will put us in awe and in fear. |
| 24 Otóż wy jesteście niczym i wasze dzieła są niczym; obrzydliwością jest ten, kto was wybiera. | 24 Why, you are nothing and your work is nought! To choose you is an abomination. |
| 25 Wzbudziłem kogoś z Północy i przyszedł, ze Wschodu słońca wezwałem go po imieniu. On zdeptał możnowładców jak błoto, podobnie jak garncarz depcze glinę. | 25 I have stirred up one from the north, and he comes; from the east I summon him by name; He shall trample the rulers down like red earth, as the potter treads the clay. |
| 26 Kto objawił to z początku, żebyśmy wiedzieli, i to długo naprzód, byśmy rzekli: Słusznie? - Nikt nie objawiał, nikt nie obwieszczał, nikt też nie słyszał słów waszych. | 26 Who announced this from the beginning, that we might know; beforehand, that we might say it is true? Not one of you foretold it, not one spoke; no one heard you say, |
| 27 Pierwszy Ja ogłaszam Syjonowi: Oto one! i Jerozolimie daję radosnego zwiastuna. | 27 "The first news for Zion: they are coming now," or, "For Jerusalem I will pick out a bearer of the glad tidings." |
