| 1 Boże przodków i Panie miłosierdzia, któryś wszystko uczynił swoim słowem | 1 «O Dio dei padri e Signore misericordioso, che hai creato tutte le cose con la tua parola |
| 2 i w Mądrości swojej stworzyłeś człowieka, by panował nad stworzeniami, co przez Ciebie się stały, | 2 e con la tua sapienza hai formato l’uomo, così da dominare le creature fatte da te, |
| 3 by władał światem w świętości i sprawiedliwości i w prawości serca sądy sprawował - | 3 da governare l’universo con santità e giustizia e rendere giudizio con rettitudine di animo, |
| 4 dajże mi Mądrość, co dzieli tron z Tobą, i nie wyłączaj mnie z liczby swych dzieci! | 4 concedimi la sapienza, che siede accanto al tuo trono, e non eliminarmi dal numero dei tuoi servitori, |
| 5 Bom sługa Twój, syn Twojej służebnicy, człowiek niemocny i krótkowieczny, zbyt słaby, by pojąć sprawiedliwość i prawa. | 5 perché io sono tuo schiavo e figlio della tua ancella, uomo debole e di breve durata, e lento a capire il giudizio e le leggi. |
| 6 Choćby zresztą był ktoś doskonały między ludźmi, jeśli mu braknie mądrości od Ciebie - za nic będzie poczytany. | 6 Poiché anche se uno fosse il più perfetto tra i figli dell’uomo, senza la sapienza mandata da te è stimato un nulla! |
| 7 Wybrałeś mnie na króla swojego ludu i na sędziego synów swoich i córek. | 7 Tu mi hai prescelto re del tuo popolo e giudice dei tuoi figli e figlie: |
| 8 Kazałeś zbudować świątynię na górze swej świętej i ołtarz w mieście swego zamieszkania - obraz Namiotu świętego, któryś zgotował od początku. | 8 mi hai ordinato di edificare un tempio sul tuo santo monte, e un altare nella città dove eri attendato: copia della santa tenda, che disponesti fin da principio. |
| 9 Z Tobą jest Mądrość, która zna Twe dzieła, i była z Tobą, kiedy świat stwarzałeś, i wie, co jest miłe Twym oczom, co słuszne według Twych przykazań. | 9 Ora è con te la sapienza, che ben conosce le tue opere; che era presente quando creavi il mondo e sa che cosa fa piacere ai tuoi occhi e ciò che è retto secondo i tuoi precetti. |
| 10 Wyślij ją z niebios świętych, ześlij od tronu swej chwały, by przy mnie będąc pracowała ze mną i żebym poznał, co jest Tobie miłe. | 10 Inviala dai santi cieli e mandala dal tuo trono glorioso, affinché, presente, lavori con me, e io sappia ciò che ti fa piacere. |
| 11 Ona bowiem wie i rozumie wszystko, będzie mi mądrze przewodzić w mych czynach i ustrzeże mnie dzięki swej chwale. | 11 Essa, infatti, sa tutto e intende e mi guiderà con saggezza nelle mie azioni, e mi custodirà con il suo splendore. |
| 12 I będą przyjemne dzieła moje, będę rozsądzał lud Twój sprawiedliwie i stanę się godnym tronu mego ojca. | 12 Saranno così gradite le mie opere; governerò il tuo popolo con giustizia e sarò degno del trono di mio padre. |
| 13 Któż bowiem z ludzi rozezna zamysł Boży albo któż pojmie wolę Pana? | 13 Quale uomo, infatti, può conoscere i disegni di Dio? O chi può pensare ciò che vuole il Signore? |
| 14 Nieśmiałe są myśli śmiertelników i przewidywania nasze zawodne, | 14 E, certo, i piani dei mortali sono dubbi e fallibili le nostre deliberazioni, |
| 15 bo śmiertelne ciało przygniata duszę i ziemski przybytek obciąża lotny umysł. | 15 perché il corpo corruttibile pesa sull’anima e la dimora terrena opprime una mente presa da molte ansie. |
| 16 Mozolnie odkrywamy rzeczy tej ziemi, z trudem znajdujemy, co mamy pod ręką - a któż wyśledzi to, co jest na niebie? | 16 Ora a stento congetturiamo le cose terrene e troviamo penosamente quelle che sono nelle mani; ma chi può scoprire quelle celesti? |
| 17 Któż poznał Twój zamysł, gdyś nie dał Mądrości, nie zesłał z wysoka Świętego Ducha swego? | 17 Chi avrebbe potuto conoscere i tuoi disegni, se tu non avessi donato la sapienza e inviato il tuo santo spirito dall’alto? |
| 18 I tak ścieżki mieszkańców ziemi stały się proste, a ludzie poznali, co Tobie przyjemne, i wybawiła ich Mądrość. | 18 Così vennero raddrizzati i sentieri di chi è in terra, e gli uomini furono ammaestrati in ciò che ti piace e furono salvi per opera della sapienza». |
