Pieśń nad Pieśniami 7

Tysiąclecia	Peshitta ܦܫܝܼܛܬܵܐ
¹ Obróć się, obróć, Szulamitko, obróć się, obróć się, niech się twym widokiem nacieszymy! Cóż się wam podoba w Szulamitce, w tańcu obozów?	¹ ܬܘܒܝ̈ ܬܘܒܝ̈ ܫܝܠܘܡܝܬܐ ܬܘܒܝ ܬܘܒܝ ܘܢܚܘܪ ܒܟܝ ܡܢܐ ܬܚܙܘܢ ܒܫܝܠܘܡܝܬܐ ܕܢܚܬܐ ܐܝܟ ܚܕܘܬܐ ܐܝܟ ܚܕܘܬܐ ܕܡܫܪ̈ܝܬܐ
² Jak piękne są twe stopy w sandałach, księżniczko! Linia twych bioder jak kolia, dzieło rąk mistrza.	² ܡܐ ܫܦܝܪ̈ܢ ܪ̈ܓܠܝܟܝ ܒܡܣ̈ܢܐ ܒܪܬ ܡܛܝܒܐ ܘܨܘܪܬ ܥܛܡ̈ܬܟܝ ܐܝܟ ܚܪ̈ܩܐ ܥܒ̇ܕ ܐ̈ܝܕܝ ܐܘܡܢܐ
³ Łono twe, czasza okrągła: niechaj nie zbraknie w niej wina korzennego! Brzuch twój jak stos pszenicznego ziarna okolony wiankiem lilii.	³ ܫ̇ܪܟܝ ܐܓܢܐ ܕܟܪܝܟܐ ܕܠܐ ܚܣܪ ܒܗ̇ ܡܙܓܐ ܟܪܣܟܝ ܥܪܡܬܐ ܕܚ̈ܛܐ ܕܣܝܓܐ ܒܫ̈ܘܫܢܐ
⁴ Piersi twe jak dwoje koźląt, bliźniąt gazeli.	⁴ ܬܪ̈ܝܢ ܬ̈ܕܝܟܝ ܐܝܟ ܬܪ̈ܝܢ ܥܘܙܝ̈ܠܐ ܬܐ̈ܡܐ ܕܛܒ̈ܝܐ ܕܪܥܝܢ ܒܫ̈ܘܫܢܐ
⁵ Szyja twa jak wieża ze słoniowej kości. Oczy twe jak sadzawki w Cheszbonie, u bramy Bat-Rabbim. Nos twój jak baszta Libanu, spoglądająca ku Damaszkowi.	⁵ ܨܘܪܟܝ ܐܝܟ ܡܓܕܠܐ ܕܫܢܐ ܥܝܢܝ̈ܟܝ ܐܝܟ ܝܡܡ̈ܬܐ ܕܚܫܒܘܢ ܥܠ ܬܪܥܐ ܕܒܪܬ ܣ̈ܓܝܐܐ ܢܚܝܪܟܝ ܐܝܟ ܡܓܕܠܐ ܕܠܒܢܢ ܕܚܐܪ ܠܐ̈ܦܝ ܕܪܡܣܘܩ
⁶ Głowa twa [wznosi się] nad tobą jak Karmel, włosy głowy twej jak królewska purpura, splecione w warkocze.	⁶ ܪܝܫܟܝ ܥܠܝܟܝ ܐܝܟ ܟܪܡܠܐ ܘܓܕܘ̈ܠܐ ܕܪܝܫܟܝ ܐܝܟ ܐܪܓܘܢܐ ܕܡܠܟܐ ܕܐܣܝܪ ܒܪ̈ܗܛܐ
⁷ O jak piękna jesteś, jakże wdzięczna, umiłowana, pełna rozkoszy!	⁷ ܡܐ ܫܦܝܪܬܝ ܘܡܐ ܒܣܝܡܬܝ ܪܚܝܡܬܐ̈ ܒܪܬ ܦܘܢܩ̈ܐ
⁸ Postać twoja wysmukła jak palma, a piersi twe jak grona winne.	⁸ ܘܗܕܐ ܩܘܡܬܟܝ ܕܡ̇ܝܐ ܠܕܩܠܐ ܘܬ̈ܕܝܟܝ ܠܣ̈ܓܘܠܐ
⁹ Rzekłem: wespnę się na palmę, pochwycę gałązki jej owocem brzemienne. Tak! Piersi twe niech [mi] będą jako grona winne, a tchnienie twe jak zapach jabłek.	⁹ ܐܡܪܬ ܐܣܩ ܒܕܩܠܐ ܘܐܚܘܕ ܒܣ̈ܘܟܘܗܝ ܘܢܗܘܘܢ ܬ̈ܕܝܟܝ ܐܝܟ ܣ̈ܓܘܠܝ ܓܘ̈ܦܢܐ ܘܪܝܚ ܐ̈ܦܝܟܝ ܐܝܟ ܚܙܘܪ̈ܐ
¹⁰ Usta twoje jak wino wyborne, które spływa mi po podniebieniu, zwilżając wargi i zęby.	¹⁰ ܘܚܟܟܝ ܐܝܟ ܚܡܪܐ ܛܒܐ ܕܐܙܠ ܠܕܕܝ ܠܬܪܝܨܘܬܐ ܕܡܙܝܥ ܣ̈ܦܘܬܝ ܘܫ̈ܢܝ
¹¹ Jam miłego mego i ku mnie zwraca się jego pożądanie.	¹¹ ܐܢܐ ܠܕܕܝ ܘܥܠܝ ܦܢܝܬܗ
¹² Pójdź, mój miły, powędrujemy w pola, nocujmy po wioskach!	¹² ܬܐ ܕܕܝ ܢܦܘܩ ܠܚܩܠܐ ܢܒܘܬ ܒܟܦܪܐ
¹³ O świcie pospieszmy do winnic, zobaczyć, czy kwitnie winorośl, czy pączki otwarły się, czy w kwieciu są już granaty: tam ci dam miłość moją.	¹³ ܘܢܩܕܡ ܠܟܪܡܐ ܢܚܙܐ ܐܢ ܦܪܥܬ ܓܦܬܐ ܘܢܦܩܘ ܣܡܕܪ̈ܐ ܘܒܠܨܘ ܪ̈ܘܡܢܐ ܬܡܢ ܐܬܠ ܠܟ ܬ̈ܕܝ
¹⁴ Mandragory sieją woń, nad drzwiami naszymi wszelki owoc wyborny, świeży i zeszłoroczny dla ciebie, miły mój, chowałam.	¹⁴ ܝܒܪ̈ܘܚܐ ܝܗܒܘ ܪܝܚܐ ܘܥܠ ܬܪ̈ܥܝܢ ܟܠ ܐܒ̈ܒܢܝܢ ܚ̈ܕܬܝܢ ܘܥܬܝܩ̈ܝܢ ܕܕܝ ܢܛܪܬ ܠܟ