| 1 Gdy nadszedł siódmy miesiąc - a Izraelici mieszkali już w miastach swoich - wtedy zgromadził się cały lud, jak jeden mąż, w Jerozolimie. | 1 Tinha já chegado o sétimo mês, e os filhos de Israel estavam nas suas cidades, quando o povo se reuniu como um só homem em Jerusalém. |
| 2 A Jozue, syn Josadaka, i bracia jego kapłani oraz Zorobabel, syn Szealtiela, i bracia jego przystąpili do zbudowania ołtarza Boga izraelskiego, aby na nim złożyć całopalenia, jak przepisano w Prawie Mojżesza, męża Bożego. | 2 Josué, filho de Josedec, levantou-se com seus irmãos sacerdotes, com Zorobabel, filho de Salatiel, e seus irmãos, e começaram a edificar o altar do Deus de Israel, para oferecerem nele holocaustos, conforme o que está escrito na lei de Moisés, homem de Deus. |
| 3 I na dawnym fundamencie wznieśli ołtarz, podczas gdy niebezpieczeństwo groziło im ze strony narodów pogranicznych, i złożyli na nim całopalenia dla Pana, całopalenia poranne i wieczorne. | 3 Colocaram o altar de Deus sobre as suas bases, apesar de os povos dos países circunvizinhos lhes incutirem terror, e ofereceram ao Senhor sobre o altar o holocausto da manhã e da tarde. |
| 4 Potem obchodzili Święto Namiotów według przepisu i złożyli ofiary codzienne w liczbie wyznaczonej, zgodnie z wymaganą należnością codzienną. | 4 Depois celebraram a solenidade dos tabernáculos, como está prescrito, e ofereceram o holocausto quotidiano, segundo a sua ordem, conforme está mandado observar, dia por dia. |
| 5 Następnie - oprócz całopalenia nieustającego - składali ofiary w szabaty, w dni nowiu i we wszystkie święte uroczystości Pańskie oraz zawsze, gdy ktoś dał dobrowolną ofiarę dla Pana. | 5 Depois disto, ofereceram o holocausto perpétuo, os das neoménias e de todas as solenidades consagradas ao Senhor, assim como os daqueles que faziam uma oferta espontânea ao Senhor. |
| 6 Od pierwszego dnia miesiąca siódmego zaczęli składać całopalenia Panu - ale fundamenty świątyni Pańskiej nie były jeszcze założone. | 6 Desde o primeiro dia do sétimo mês começaram a oferecer o holocausto ao Senhor, porém ainda não tinham sido lançados os fundamentos do templo de Deus. |
| 7 Dali więc pieniędzy kamieniarzom i cieślom oraz żywności, napoju i oliwy Sydończykom i Tyryjczykom, by sprowadzili drzewo cedrowe z Libanu morzem do Jafy na mocy pozwolenia, udzielonego im przez Cyrusa, króla perskiego. | 7 Deram dinheiro aos canteiros e carpinteiros, e deram víveres, bebidas e azeite aos Sidónios e aos Tirios, para que transportassem madeira de cedro do Líbano, por mar, até Jope, conforme o que lhes linha ordenado Ciro, rei dos Persas. |
| 8 A w drugim roku od przybycia ich do domu Bożego w Jerozolimie, w drugim miesiącu: Zorobabel, syna Szealtiela, i Jozue, syn Josadaka, i szereg braci ich: kapłanów i lewitów oraz wszyscy, którzy przyszli z niewoli do Jerozolimy, zabrali się do dzieła i powołali lewitów od dwudziestego roku [życia] wzwyż do pilnowania pracy około domu Pańskiego. | 8 No segundo ano da sua chegada ao (lugar do) templo de Deus em Jerusalém, no segundo mês, Zorobabel, filho de Salatiel, e Josué, filho de Josedec, e os outros seus irmãos sacerdotes e Levitas, bem como todos os que tinham vindo do cativeiro para Jerusalém, puseram mãos à obra e encarregaram os Levitas, de vinte anos para cima, de vigiar os trabalhos do templo do Senhor. |
| 9 I przystąpił Jozue, synowie i bracia jego: Kadmiel, Binnuj i Hodawiasz wspólnie do kierowania lewitami wykonującymi pracę około domu Bożego: synami Chenadada, ich synami i braćmi. | 9 Josué, com seus filhos e seus irmãos, Cedmiel e seus filhos, filhos de Judá, dispuseram-se unânimamente a dirigir os que trabalhavam no templo de Deus; igualmente (se dispuseram) os filhos de Henadad, com seus filhos e irmãos, Levitas. |
| 10 A gdy budowniczowie założyli fundamenty świątyni Pańskiej, wtedy wystąpili kapłani w szatach uroczystych, z trąbami, i lewici, synowie Asafa, z cymbałami, by według zarządzenia Dawida, króla izraelskiego, chwalić Pana; | 10 Lançados, pois, os fundamentos do templo do Senhor pelos pedreiros, apresentaram-se os sacerdotes revestidos dos seus ornamentos e com as trombetas, e os Levitas, filhos de Asaf, com címbalos, para louvarem a Deus com os salmos de David, rei de Israel. |
| 11 i zaśpiewali, chwaląc Pana i dziękując Mu: Dobry On; na wieki trwa Jego łaskawość dla Izraela. A cały lud podniósł na chwałę Pana krzyk głośny, z powodu założenia fundamentów domu Pańskiego. | 11 Cantavam hinos e davam glória ao Senhor (dizendo): Que ele é bom, e é eterna a sua misericórdia sobre Israel. Todo o povo também levantava grandes clamores, louvando o Senhor, por terem sido lançados os fundamentos do templo do Senhor. |
| 12 A wielu starców spośród kapłanów, lewitów i naczelników rodów, którzy dawniej widzieli dom pierwszy, przy zakładaniu fundamentów tego domu na ich oczach płakało głośno; wielu natomiast z radości wybuchało głośnym krzykiem. | 12 Muitos dos sacerdotes, dos Levitas, dos chefes das familias e dos anciãos, que tinham visto o primeiro templo, vendo lançar diante dos seus olhos os fundamentos deste outro templo, choravam em alta voz; (por outro lado) muitos soltavam gritos de alegria, de contentamento. |
| 13 I nie można było odróżnić głośnego krzyku radości od głośnego płaczu ludu, albowiem lud ten podniósł wrzawę tak wielką, że głos ten było słychać z daleka. | 13 Ninguém podia distinguir os gritos dos que se regozijavam, da voz de choro do povo, porque o povo gritava confusamente com grande clamor, cujo ruído se ouvia ao longe. |
