| 1 Potem umarł Nachasz, król Ammonitów, a syn jego został w jego miejsce królem. | 1 Depois disto, faleceu Naas, rei dos Amonitas, e seu filho reinou em seu lugar. |
| 2 Wtedy Dawid pomyślał sobie: Okażę życzliwość dla Chanuna, syna Nachasza, tak jak jego ojciec okazał życzliwość dla mnie. Wyprawił więc Dawid posłów, aby go pocieszyć po stracie ojca. Gdy słudzy Dawida przybyli do Chanuna w kraju Ammonitów, aby go pocieszyć, | 2 Davide disse: Quero mostrar o meu afeto a Hanon, filho de Naas, pois que recebi favores de seu pai. E Davide mandou mensageiros para o consolarem na morte de seu pai. Quando eles chegaram ao pais dos Amonitas, para consolarem Hanon, |
| 3 książęta ammoniccy odezwali się do Chanuna: Może sądzisz, że Dawid przez cześć dla twego ojca przysłał do ciebie pocieszycieli? Czyż raczej nie dla rozpoznania, wyszpiegowania, a potem zabrania kraju przybyli słudzy jego do ciebie? | 3 os grandes dos Amonitas disseram a Hanon: Julgas talvez que Davide, por honrar a memória de teu pai, te mandou homens que te consolassem? Não vês que os servos vieram para explorar e examinar, e esquadrinhar o teu país? |
| 4 Chanun więc pochwyciwszy sługi Dawida ogolił ich, obciął im szaty do połowy, aż do pośladków i odesłał ich. | 4 Hanon, então, mandou rapar a cabeça e a barba aos servos de Davide, fez-Ihes retalhar as suas túnicas da cintura até aos pés, e despediu-os. |
| 5 Wtedy udali się niektórzy i oznajmili Dawidowi o tych ludziach, a on wyprawił na ich spotkanie posłów, bo ci ludzie zostali bardzo znieważeni. Polecił im król: Zostańcie w Jerychu, aż wam brody odrosną, a potem wrócicie. | 5 Tendo sido avisado disto, Davide mandou (alguns dos seus homens) ao encontro deles (porque era grande o ultraje que tinham padecido), para lhes dizerem que ficassem em Jericó, até lhes crescer a barba, e que então voltassem. |
| 6 Gdy Ammonici spostrzegli, że Dawid znienawidził ich, posłał Chanun wraz z Ammonitami tysiąc talentów srebra, aby za nie nająć rydwany i jeźdźców z Aram-Naharaim i od Aramejczyków z Maaki i z Soby. | 6 Vendo, os Amonitas, assim Hanon com o todo o povo, que tinham feito injúria a Davide, mandaram mil talentos de prata, para tomarem a seu soldo carros de guerra e cavalaria da Mesopotâmia, dos Sírios de Maaca e de Soba. |
| 7 I najęli sobie trzydzieści dwa tysiące rydwanów oraz króla Maaki z jego ludźmi, którzy przyszli i rozłożyli się obozem pod Medebą; zgromadzili się też i Ammonici ze swoich miast i przybyli, aby walczyć. | 7 Assoldaram trinta e dois mil carros e o rei Maaca com o seu povo, os quais acamparam defronte de Medaba. Os Amonitas, tendo-se juntado das suas cidades, saíram para a guerra. |
| 8 A usłyszawszy o tym Dawid wyprawił Joaba wraz z całym wojskiem - ludźmi walecznymi. | 8 Davide, informado disto, mandou Joab e todo o exército de homens valentes. |
| 9 Ammonici wystąpili i uszykowali się do bitwy u wejścia do miasta, a sprzymierzeni królowie zajęli stanowiska osobno, w polu. | 9 Tendo saído os Amonitas, formaram-se em batalha junto da porta da cidade; e os Sírios os reis, que tinham ido em seu socorro, fizeram alto separadamente na campina. |
| 10 Gdy Joab spostrzegł, że walka zagraża mu z przodu i od tyłu, dobrał sobie ludzi spośród wszystkich najdzielniejszych w Izraelu i w szyku bojowym ustawił naprzeciw Aramejczyków. | 10 Joab, vendo que lhe queriam dar batalha pela frente e pela retaguarda, escolheu os homens mais esforçados de todo o Israel e marchou contra os Sírios. |
| 11 Pozostałych zaś ludzi powierzył w ręce swego brata, Abiszaja, aby ich ustawił w szyku naprzeciw Ammonitów. | 11 Do resto do exército deu o comando a Abisai, seu irmão, para que enfrentasse os Amonitas. |
| 12 I rzekł: Jeśli Aramejczycy będą mieli przewagę nade mną, ty przyjdziesz mi na pomoc; jeśli zaś Ammonici będą mieli przewagę nad tobą, ja ci przyjdę na pomoc. | 12 Disse: Se os Sírios prevalecerem contra mim, tu virás socorrer-me; se os Amonitas prevalecerem contra ti, eu te socorrerei. |
| 13 Odwagi! Okażmy męstwo w walce za nasz naród i za miasta Boga naszego! A niech Pan uczyni to, co Mu się wyda słuszne! | 13 Esforça-te e pelejemos valorosamente pelo nosso povo e pelas cidades do nosso Deus; e o Senhor fará o que bem lhe parecer. |
| 14 Zbliżył się Joab i lud, który był z nim, do Aramejczyków, aby walczyć, lecz oni uciekli przed nim. | 14 Marchou, pois, Joab e o povo que estava com ele à batalha contra os Sírios, e pô-los em fuga. |
| 15 Ammonici widząc, że Aramejczycy uciekli, również i sami uciekli przed jego bratem Abiszajem, i wycofali się do miasta. Joab więc wrócił do Jerozolimy. | 15 Os Amonitas, vendo que os Sírios tinham fugido, fugiram eles também de Abisai, irmão de Joab, e entraram na cidade. Joab voltou para Jerusalém. |
| 16 Lecz kiedy Aramejczycy ujrzeli, że zostali pobici przez Izraela, wyprawili posłów, aby sprowadzić Aramejczyków, którzy byli po drugiej stronie Rzeki na czele z dowódcą wojska Hadadezera, Szofakiem. | 16 Os Sírios, vendo-se vencidos por Israel, mandaram mensageiros e fizeram vir os Sírios que viviam da banda de além do rio (Eufrates). Sofac, general do exército de Adarezer, era o seu comandante. |
| 17 Dawid, gdy go o tym powiadomiono, zebrał wszystkich Izraelitów, a przeprawiwszy się przez Jordan, szedł ku nim i zajął stanowiska naprzeciwko. Dawid skierował szyki do walki przeciw Aramejczykom. I walczyli z nim. | 17 Davide, avisado disto, juntou todo o Israel, passou o Jordão, deu de repente sobre eles e acometeu-os pela frente com o seu exército formado em batalha, resistindo eles por seu lado (com valor). |
| 18 Lecz Aramejczycy uciekli przed Izraelitami; a Dawid zabił spośród Aramejczyków siedem tysięcy walczących na rydwanach i czterdzieści tysięcy pieszych; zginął też dowódca wojska, Szofak. | 18 Porém os Sírios fugiram diante de Israel, e Davide matou deles sete mil homens dos carros e quarenta mil de pé, assim como Sofac, general do exército. |
| 19 Widząc więc poddani Hadadezera, że zostali pokonani przez Izraelitów, zawarli pokój z Dawidem i stali się jego poddanymi. Aramejczycy nie chcieli odtąd iść na pomoc Ammonitom. | 19 Vendo os servos de Adarezer que eram vencidos pelos Israelitas, passaram para Davide e ficaram-lhe sujeitos. E a Síria não quis mais dar socorro aos Amonitas. |
