| 1 Pewna kobieta spośród żon uczniów proroków wołała do Elizeusza tymi słowami: Twój sługa a mój mąż umarł. A ty wiesz, że twój sługa bał się Pana. Lecz lichwiarz przyszedł, aby zabrać sobie dwoje moich dzieci na niewolników. | 1 Alors une femme de l'un des prophètes vint crier à Elisée, et lui dit : Mon mari, ton serviteur, est mort, et tu sais que ton serviteur craignait le Seigneur ; et maintenant son créancier vient pour prendre mes deux fils et en faire ses esclaves. |
| 2 Elizeusz zaś rzekł do niej: Co mógłbym uczynić dla ciebie? Wskaż mi, co posiadasz w mieszkaniu? Odpowiedziała: Służebnica twoja nie posiada niczego w mieszkaniu poza garncem oliwy. | 2 Elisée lui dit : Que veux-tu que je fasse ? Dis-moi, qu'as-tu dans ta maison ? Elle répondit : Ta servante n'a dans sa maison qu'un peu d'huile pour s'en oindre. |
| 3 On zaś rzekł: Idź, pożycz sobie z zewnątrz naczynia od wszystkich sąsiadów twoich, naczynia puste, i to nie mało. | 3 Elisée lui dit : Va, emprunte de tes voisins un grand nombre de vases vides ; |
| 4 Następnie wrócisz, zamkniesz drzwi za sobą i za synami i będziesz nalewała do tych wszystkich naczyń, a wypełnione odstawisz. | 4 puis rentre chez toi et ferme la porte sur toi. Et te tenant au dedans, toi et tes fils, verse de ton huile dans tous ces vases, et quand ils seront pleins, tu les enlèveras. |
| 5 Odeszła więc od niego i postąpiła w ten sposób. Następnie zamknęła drzwi za sobą i za swoimi synami. Ci jej donosili naczynia, a ona nalewała. | 5 Cette femme alla donc ; elle ferma la porte sur elle et sur ses enfants ; ses enfants lui présentaient les vases, et elle y versait de l'huile. |
| 6 Kiedy wypełniły się naczynia, rzekła do syna swego: Przynieś mi jeszcze naczynie! Odpowiedział jej: Już nie ma naczyń. Wtedy oliwa przestała płynąć. | 6 Et lorsque les vases furent remplis, elle dit à son fils : Apporte-moi encore un vase. Il lui répondit : Je n'en ai plus. Et l'huile s'arrêta. |
| 7 Poszła więc kobieta oznajmić mężowi Bożemu, który powiedział: Idź, sprzedaj oliwę, zwróć twój dług, z reszty zaś żyjcie ty i twoi synowie! | 7 Cette femme alla rendre compte de tout à l'homme de Dieu, qui lui dit : Va, vends cette huile, paye ton créancier ; et toi et tes fils vivez du reste. |
| 8 Pewnego dnia Elizeusz przechodził przez Szunem. Była tam kobieta bogata, która zawsze nakłaniała go do spożycia posiłku. Ilekroć więc przechodził, udawał się tam, by spożyć posiłek. | 8 Un jour Elisée passait par Sunam, et il y avait là une femme de distinction (considérable) qui le retint par force pour manger ; et comme il passait souvent par là, il allait loger chez elle pour y manger. |
| 9 Powiedziała ona do swego męża: Oto jestem przekonana, że świętym mężem Bożym jest ten, który ciągle do nas przychodzi. | 9 Alors cette femme dit à son mari : Je vois que cet homme qui passe souvent chez nous est un homme de Dieu, et un saint. |
| 10 Przygotujmy mały pokój górny, obmurowany, i wstawmy tam dla niego łóżko, stół, krzesło i lampę. Kiedy przyjdzie do nas, to tam się uda. | 10 Faisons-lui donc faire une petite chambre, et mettons-y un lit, une table, un siège et un chandelier, afin que, lorsqu'il viendra nous voir, il demeure là. |
| 11 Gdy więc pewnego dnia Elizeusz tam przyszedł, udał się do górnego pokoju i tamże położył się do snu. | 11 Un jour donc Elisée, étant venu à Sunam, alla loger dans cette chambre, et s'y reposa. |
| 12 I powiedział do Gechaziego, swojego sługi: Zawołaj tę Szunemitkę! Zawołał ją i stanęła przed nim. | 12 Il dit ensuite à Giézi son serviteur : Appelle cette Sunamite. Giézi l'ayant appelée, et elle se tenant devant lui, |
| 13 Rzekł do niego: Proszę, powiedz jej: Oto podjęłaś dla nas te wszystkie starania. Co można uczynić dla ciebie? Czy można przemówić słowo za tobą do króla lub do dowódcy wojska? Odpowiedziała: Ja mieszkam pośród swego ludu. | 13 il dit à son serviteur : Dis-lui : Tu nous as rendu avec soin toutes sortes de services, que veux-tu que je fasse pour toi ? As-tu quelque affaire, et veux-tu que je parle pour toi au roi et au général de l'armée ? Elle lui répondit : Je demeure ici en paix au milieu de mon peuple. |
| 14 Mówił dalej: Co więc można uczynić dla niej? Odpowiedział Gechazi: Niestety, ona nie ma syna, a mąż jej jest stary. | 14 Elisée dit à Giézi : Que veut-elle donc que je fasse pour elle ? Giézi lui répondit : Il n'est pas besoin de le lui demander ; car elle n'a pas de fils, et son mari est déjà vieux. |
| 15 Rzekł więc: Zawołaj ją! Zawołał ją i stanęła przed wejściem. | 15 Elisée ordonna donc à Giézi d'appeler cette femme ; et elle vint et se tint devant la porte. |
| 16 I powiedział: O tej porze za rok będziesz pieściła syna. Odpowiedziała: Ach, mężu Boży, panie mój! Nie oszukuj służebnicy twojej! | 16 Et Elisée lui dit : Dans un an en ce même temps et à cette même heure, si Dieu te conserve la vie, tu auras un fils dans ton sein. Elle lui répondit : Non, mon seigneur ; non, homme de Dieu, ne trompe pas ta servante. |
| 17 Potem kobieta poczęła i urodziła syna o tej samej porze, po roku, jak jej zapowiedział Elizeusz. | 17 Cette femme conçut ensuite, et elle enfanta un fils au même temps et à la même heure qu'Elisée lui avait dit. |
| 18 Chłopiec dorastał. Pewnego dnia wyszedł do swego ojca, do żniwiarzy | 18 L'enfant grandit ; et un jour qu'il était allé trouver son père auprès des moissonneurs, |
| 19 i odezwał się do ojca: Moja głowa! Moja głowa! On zaś rozkazał słudze: Zabierz go do matki! | 19 il lui dit : La tête me fait mal, la tête me fait mal ! Son père dit à un de ses serviteurs : Prends cet enfant et conduis-le à sa mère. |
| 20 Zabrał go i zaprowadził do jego matki. Pozostał on na jej kolanach aż do południa i umarł. | 20 Il le prit et le porta à sa mère ; et celle-ci le tint sur ses genoux jusqu'à midi, et il mourut. |
| 21 Wtedy weszła ona i położyła go na łóżku męża Bożego, zamknęła za sobą drzwi i wyszła. | 21 Et elle monta et le mit sur le lit de l'homme de Dieu, puis elle ferma la porte et sortit. |
| 22 Zawołała swego męża mówiąc: Przyślij mi - proszę - jednego ze sług z jedną oślicą. Pobiegnę do męża Bożego i wrócę. | 22 Et elle appela son mari et lui dit : Envoie avec moi, je te prie, un de tes serviteurs et une ânesse pour que je coure jusqu'à l'homme de Dieu, et que je revienne. |
| 23 Odpowiedział: Czemu wyruszasz do niego dzisiaj? Nie ma ani nowiu, ani szabatu. Odrzekła: Bądź spokojny! | 23 Il lui répondit : Pour quel motif vas-tu vers lui ? Ce n'est pas aujourd'hui le premier jour du mois (les calendes, note), ni le sabbat. Elle répondit : J'irai. |
| 24 Osiodłała oślicę i rzekła do sługi swego: Prowadź, idź! Nie zatrzymuj mnie w drodze, aż ci rozkażę. | 24 Et elle fit seller l'ânesse, et dit à son serviteur : Mène-moi et hâte-toi ; ne me retarde pas en chemin, et fais tout ce que je t'ordonne. |
| 25 Wyruszyła i dotarła do męża Bożego na górze Karmel. Kiedy mąż Boży ujrzał ją z daleka, rzekł do sługi swego, Gechaziego: Oto owa Szunemitka. | 25 S'étant donc mise en chemin, elle vint trouver l'homme de Dieu sur le mont Carmel ; et lorsque l'homme de Dieu l'eut aperçue de loin, il dit à Giézi son serviteur : Voilà cette Sunamite. |
| 26 Teraz więc biegnijże na jej spotkanie i zapytaj ją: Czy dobrze ci się powodzi? Czy powodzi się twojemu mężowi? Czy powodzi się twojemu dziecku? Odpowiedziała: Powodzi się. | 26 Va au-devant d'elle, et dis-lui : Tout va-t-il bien pour vous, et pour votre mari, et pour votre fils ? Et elle lui répondit : Bien. |
| 27 Kiedy przyszła do męża Bożego na górę, ujęła go za nogi. A Gechazi zbliżył się, żeby ją odsunąć. Lecz mąż Boży powiedział: Zostaw ją, bo dusza jej w smutku pogrążona, a Pan ukrył to przede mną i nie oznajmił mi. | 27 Et lorsqu'elle fut arrivée auprès de l'homme de Dieu sur la montagne, elle lui saisit les pieds, et Giézi s'approcha pour l'éloigner. Mais l'homme de Dieu lui dit : Laisse-la ; son âme est dans l'amertume, et le Seigneur me l'a caché et ne me l'a pas révélé. |
| 28 Ona zaś rzekła: Czy ja prosiłam pana mojego o syna? Czyż nie powiedziałam: Nie oszukuj mnie? | 28 Alors cette femme lui dit : T'ai-je demandé un fils, mon seigneur ? Ne t'ai-je pas dit : Ne me trompe pas ? |
| 29 Wtedy Elizeusz powiedział Gechaziemu: Przepasz biodra, weź laskę moją w dłoń, a idź! Jeżeli spotkasz kogo, nie pozdrawiaj go; a jeżeli kto ciebie pozdrowi, nie odpowiadaj mu. I położysz laskę moją na chłopcu. | 29 Elisée dit à Giézi : Ceins tes reins, prends mon bâton dans ta main, et pars. Si tu rencontres quelqu'un, ne le salue pas ; et si quelqu'un te salue, ne lui réponds pas, et mets mon bâton sur le visage de l'enfant. |
| 30 Lecz matka chłopca rzekła: Na życie Pana i na twoje życie: Nie opuszczę cię! Wtedy Elizeusz wstał i poszedł za nią. | 30 Mais la mère de l'enfant dit à Elisée : Vive le Seigneur (vit) et vive votre âme (vit), je ne te quitterai pas. Il alla donc avec elle, et il la suivit. |
| 31 Gechazi zaś wyprzedził ich i położył laskę na chłopcu, lecz nie było ani głosu, ani znaku życia. Gechazi więc wrócił do niego i oznajmił mu, mówiąc: Chłopiec się nie obudził. | 31 Cependant Giézi les avait précédés, et il avait mis le bâton sur le visage de l'enfant. Mais il n'y avait ni voix ni sentiment. Il revint au-devant de son maître, et lui dit : L'enfant n'est pas ressuscité. |
| 32 Elizeusz wszedł do domu, a oto na jego własnym łóżku chłopiec leżał martwy. | 32 Elisée entra donc dans la maison, et il trouva l'enfant mort couché sur son lit. |
| 33 Wszedł, zamknął drzwi za sobą i za nim, i modlił się do Pana. | 33 Il ferma aussitôt la porte sur lui et sur l'enfant, et invoqua le Seigneur. |
| 34 Następnie wszedł na łóżko, rozciągnął się na dziecku, położył twarz swoją na jego twarzy, oczy swoje na jego oczach, dłonie swoje na jego dłoniach - i pochylony nad nim pozostawał, tak iż się rozgrzało ciało chłopca. | 34 Il monta alors sur le lit et se coucha sur l'enfant. Il mit sa bouche sur sa bouche, ses yeux sur ses yeux, et ses mains sur ses mains, et il se courba sur lui, et la chair de l'enfant fut échauffée. |
| 35 Znowu chodził po domu tam i z powrotem, wchodził na łóżko i pochylał się nad nim. Wtedy chłopiec ziewnął siedem razy i otworzył oczy. | 35 Et Elisée s'éloigna, alla çà et là dans la maison, puis il remonta sur le lit, et se coucha sur l'enfant. Alors l'enfant éternua (bâilla) sept fois, et ouvrit les yeux. |
| 36 On zaś zawołał Gechaziego, mówiąc: Zawołaj tę Szunemitkę! Kiedy ją zawołał, a przyszła do niego, powiedział: Zabierz twojego syna! | 36 Elisée appela Giézi, et lui dit : Fais venir cette Sunamite. Elle vint, et entra dans la chambre. Elisée lui dit : Prends ton fils. |
| 37 Weszła, upadła do jego stóp i oddała mu pokłon aż do ziemi, następnie zabrała swojego syna i odeszła. | 37 Et elle s'approcha de lui, et se jeta à ses pieds, et se prosterna contre terre ; et ayant pris son fils, elle s'en alla. |
| 38 Elizeusz wrócił do Gilgal. A głód był w kraju. Gdy uczniowie proroków siedzieli przed nim, rzekł do sługi swego: Wstaw wielki kocioł i ugotuj polewkę dla uczniów prorockich. | 38 Et Elisée retourna à Galgala. Or la famine était dans le pays, et les fils des prophètes demeuraient avec Elisée. Il dit donc à l'un de ses serviteurs : Prends un grand pot, et prépare à manger pour les fils des prophètes. |
| 39 Jeden zaś wyszedł na pole, aby nazbierać jarzyn. Znalazł dziką roślinę i narwał z niej pnączy dzikich kolokwint napełniając nimi swój płaszcz. Wrócił i nakroił ich do kotła z polewką, bo ich nie znano. | 39 Et l'un d'eux sortit dans les champs pour cueillir des herbes, et il trouva comme une espèce de vigne sauvage, et il en cueillit des coloquintes sauvages plein son manteau. Puis il revint, les coupa par morceaux, et les mit cuire dans le pot (la marmite), car il ne savait ce que c'était. |
| 40 Następnie podał ludziom do spożycia. Gdy tylko skosztowali polewki, krzyknęli: śmierć jest w kotle, mężu Boży! i nie mogli jeść. | 40 Ils servirent (Il versa) ensuite à manger aux disciples d'Elisée ; mais dès qu'ils eurent goûté du potage, ils s'écrièrent : Homme de Dieu, la mort est dans le pot (la marmite). Et ils n'en purent manger. |
| 41 On zaś powiedział: Przynieście więc mąki! I wsypał ją do kotła, mówiąc: Rozlej ludziom i niech jedzą! I już nie było nic trującego w kotle. | 41 Elisée leur dit : Apportez-moi de la farine. Ils lui en apportèrent. Il la mit dans le pot, et leur dit : Servez-en maintenant à tous afin qu'ils en mangent. Et il n'y eut plus ensuite aucune amertume dans le pot. |
| 42 Pewien człowiek przyszedł z Baal-Szalisza, przynosząc mężowi Bożemu chleb z pierwocin, dwadzieścia chlebów jęczmiennych i świeżego zboża w worku. On zaś rozkazał: Podaj ludziom i niech jedzą! | 42 Et il vint un homme de Baal-Salisa, qui portait à l'homme de Dieu des pains des prémices, vingt pains d'orge, et du froment nouveau (blé nouveau) dans son sac. Elisée dit : Donne à manger au peuple (, afin qu'il mange). |
| 43 Lecz sługa jego odrzekł: Jakże to rozdzielę między stu ludzi? A on odpowiedział: Podaj ludziom i niech jedzą, bo tak mówi Pan: Nasycą się i pozostawią resztki. | 43 Son serviteur lui répondit : Qu'est-ce que cela pour servir à cent personnes ? Elisée dit encore : Donne à manger au peuple ; car voici ce que dit le Seigneur : Ils mangeront, et il y en aura de reste. |
| 44 Położył więc to przed nimi, a ci jedli i pozostawili resztki - według słowa Pańskiego. | 44 Il servit donc ces pains devant ces gens ; ils en mangèrent, et il y en eut de reste, selon la parole du Seigneur. |
