SCRUTATIO

Lunedi, 3 agosto 2026 - San Martino ( Letture di oggi)

Genesis 31


font
SAGRADA BIBLIAPeshitta
1 Jacó ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: "Jacó tomou tudo o que é de nosso pai, e é às suas custas que ele se tornou de tal forma rico."1 ܘܫܡ̣ܥ ܝܥܩܘܒ ܡ̈ܠܝܗܘܢ ܕܒܢ̈ܝ ܠܒܢ ܕܐܡܪ̈ܝܢ. ܢܣ̣ܒ ܝܥܩܘܒ ܟܠ ܕܐܝܬ ܗܘܐ ܠܐܒܘܢ. ܘܡܢ ܕܐܒܘܢ ܩܢ̣ܐ ܗܢܐ ܩܢܝܢܐ ܟܠܗ .
2 Observou também, pela fisionomia de Labão, que este não tinha mais para com ele os sentimentos de antes.2 ܘܚ̣ܙܐ ܝܥܩܘܒ ܐ̈ܦܘܗܝ ܕܠܒܢ. ܕܠܐ ܗ̈ܘܝ ܥܡܗ. ܐܝܟ ܕܐܬܡܠܝ ܘܐܝܟ ܕܡܢܬܡܠܝ.
3 O Senhor disse a Jacó: "Volta para a terra dos teus pais, para a tua parentela, e eu estarei contigo."3 ܘܐܡ̣ܪ ܡܪܝܐ ܠܝܥܩܘܒ. ܗܦܘܟ ܠܐܪܥܐ ܕܐܒ̈ܗܝܟ ܘܠܬܘ̈ܠܕܬܟ ܘܐܗܘܐ ܥܡܟ.
4 Então Jacó mandou Raquel e Lia vir ao campo junto dos seus rebanhos:4 ܘܫܕܪ ܝܥܩܘܒ ܩ̣ܪܐ ܠܪܚܝܠ ܘܠܠܝܐ ܠܚܩܠܐ. ܠܘܬ ܥܢܗ.
5 "Vejo, disse-lhes ele, pelo semblante de vosso pai, que ele não é mais para comigo o mesmo que antes. Mas o Deus de meu pai está comigo.5 ܘܐܡ̣ܪ ܠܗܝܢ. ܚ̇ܙܐ ܐܢܐ ܐ̈ܦܘܗܝ ܕܐܒܘܟܝܢ. ܕܠܐ ܗ̈ܘܝ ܠܘܬܝ ܐܝܟ ܕܐܬܡܠ̣ܝ ܘܐܝܟ ܕܡܢܬܡܠܝ. ܘܐܠܗܗ ܕܐܒܝ ܗܘ̣ܐ ܥܡܝ.
6 Sabeis que servi a vosso pai o melhor que pude,6 ܘܐܢܬܝܢ ܝܕ̈ܥܢ ܐܢܬܝܢ ܕܒܟܠܗ ܚܝܠܝ ܦܠܚ̇ܬ ܠܐܒܘܟܝܢ.
7 enquanto ele zombou de mim, mudando dez vezes o meu salário; mas Deus não lhe permitiu causar-me prejuízo.7 ܘܐܒܘܟܝܢ ܕܓ̇ܠ ܒܝ. ܘܚ̇ܠܦ ܐܓܪܝ ܥܣܪ ܙܒܢܝ̈ܢ. ܘܠܐ ܫܒܩܗ ܐܠܗܐ ܕܢܒܐܫ ܠܝ.
8 Quando ele dizia: os animais malhados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros malhados, e se dizia: os animais riscados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros riscados.8 ܐܢ ܗܟܢܐ ܢܐܡܪ ܕܩܪ̈ܚܐ ܢܗܘܐ ܐܓܪܟ. ܝ̈ܠܕܢ ܟܠܗܝܢ ܥܢܐ ܩܪ̈ܚܐ. ܘܐܢ ܢܐܡܪ ܕܦܝܣ̈ܟܝܐ ܢܗܘܐ ܐܓܪܟ. ܝ̈ܠܕܢ ܟܠܗܝܢ ܥܢܐ ܦܝܣ̈ܟܝܐ.
9 Foi Deus mesmo que tomou o rebanho de vosso pai para me dar.9 ܘܦܪܫ ܐܠܗܐ ܡܢ ܩܢܝܢܐ ܕܐܒܘܟܝܢ ܘܝܗ̣ܒ ܠܝ.
10 No tempo em que os animais deviam conceber, eu levantava os olhos e via em sonhos que os bodes que cobriam as cabras eram listados, malhados e manchados.10 ܘܒܙܒܢܐ ܕܚܡܐ ܥܢܐ. ܐܪܝܡ̇ܬ ܥܝܢ̈ܝ ܘܚ̇ܙܝܬ ܒܚܠܡܐ. ܘܗܐ ܬܝܫ̈ܐ ܣܠܩܝܢ ܥܠ ܥܢܐ. ܩܪ̈ܚܐ ܘܦܝܣ̈ܟܝܐ ܘܒܪ̈ܕܐ.
11 Um anjo de Deus disse-me em sonhos: Jacó! Eis-me aqui, respondi.11 ܘܐܡ̣ܪ ܠܝ ܡܠܐܟܗ ܕܐܠܗܐ ܒܚܠܡܐ. ܝܥܩܘܒ. ܘܐܡ̇ܪܬ ܗܐ ܐܢܐ.
12 Levanta os olhos e vê: todos os bodes que cobrem as cabras são listados, malhados e manchados, porque eu vi tudo o que te fez Labão.12 ܘܐܡ̣ܪ ܠܝ . ܐܪܝܡ ܥܝܢ̈ܝܟ. ܘܚܙܝ ܟܘܠ ܬܝܫ̈ܐ ܕܣܠܩܝܢ ܥܠ ܥܢܐ. ܩܪ̈ܚܐ ܘܦܝܣ̈ܟܝܐ ܘܒܪ̈ܕܐ. ܡܛܠ ܕܚ̇ܙܝܬ ܟܠ ܕܥܒ̣ܕ ܠܟ ܠܒܢ.
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu me consagraste uma estela e me fizeste um voto. Agora, vamos, sai daqui e volta para a terra de tua família."13 ܐܢܐ ܐܢܐ ܐܠܗܐ ܕܒܝܬ ܐܝܠ. ܕܡܫ̣ܚܬ ܠܝ ܬܡܢ ܩܝܡܬܐ. ܘܢ̣ܕܪܬ ܠܝ ܬܡ̇ܢ ܢܕܪܐ. ܗܫܐ ܩܘܡ ܦܘܩ ܡܢ ܐܪܥܐ ܗܕܐ. ܘܗܦܘܟ ܠܐܪܥܐ ܕܬ̈ܘܠܕܬܟ.
14 Raquel e Lia responderam: "Resta-nos porventura ainda alguma parte de herança na casa de nosso pai?14 ܘܥܢ̣ܝ ܪܚܝܠ ܘܠܝܐ ܘܐܡܪ̈ܢ . ܬܘܒ ܠܝܬ ܠܢ ܡܢܬܐ ܘܝܪܬܘܬܐ ܒܝܬ ܐܒܘܢ.
15 Não nos tratou ele como estrangeiras, vendendo-nos e devorando o nosso dinheiro?15 ܗܐ ܐܝܟ ܢܘܟܪ̈ܝܬܐ ܚܫ̈ܝܒܢ ܚܢܢ ܠܗ. ܡܛܠ ܕܙܒܢܢ ܐܦ ܐܟ̣ܠ ܟܣܦܢ.
16 Toda a riqueza, que Deus tomou de nosso pai, é para nós e para nossos filhos. Faze, pois, o que Deus te disse."16 ܡܛܠ ܕܟܠܗ ܥܘܬܪܐ ܕܦ̣ܪܫ ܐܠܗܐ ܡܢ ܕܐܒܘܢ ܕܝܠܢ ܗܘ ܘܕܒܢ̈ܝܢ. ܘܗܫܐ ܟܠ ܕܐܡ̇ܪ ܠܟ ܡܪܝܐ ܥܒ̣ܕ.
17 Levantou-se, pois, Jacó, e fez montar seus filhos e suas mulheres nos camelos.17 ܘܩܡ ܝܥܩܘܒ ܘܫܩ̣ܠ ܠܒܢ̈ܘܗܝ ܘܠܢܫ̈ܘܗܝ ܥܠ ܓܡ̈ܠܐ.
18 Levou consigo todos os seus rebanhos, todos os bens que tinha ajuntado, o rebanho que lhe pertencia, adquirido em Padã-Arã, e partiu para junto de seu pai Isaac, na terra de Canaã.18 ܘܕܒ̣ܪ ܟܠܗ̇ ܒܥܝܪܗ ܘܟܠܗ ܩܢܝܢܗ ܕܩܢ̣ܐ ܒܦܕܢ ܕܐܪܡ. ܠܡܐܬܐ ܠܘܬ ܐܝܣܚܩ ܐܒܘܗܝ ܠܐܪܥܐ ܕܟܢܥܢ.
19 Raquel, aproveitando um momento em que seu pai fora tosquiar suas ovelhas, roubou os terafim de seu pai;19 ܘܠܒܢ ܐܙ̣ܠ ܠܡܓܙ ܥܢܗ. ܘܓܢܒ̣ܬ ܪܚܝܠ ܨܠܡ̈ܐ ܕܐܒܘܗ̇.
20 e Jacó enganou Labão, o arameu, ocultando-lhe sua fuga.20 ܘܓܢ̣ܒ ܝܥܩܘܒ ܠܒܗ ܕܠܒܢ ܐܪܡ̇ܝܐ. ܡܛܠ ܕܠܐ ܚܘܝܗ ܕܐ̇ܙܠ.
21 Fugindo, pois, com tudo o que era seu, atravessou o rio e dirigiu-se para a montanha de Galaad.21 ܘܥ̣ܪܩ ܗ̣ܘ ܘܟܘܠ ܕܐܝܬ ܠܗ. ܘܩܡ ܘܥܒ̣ܪ ܢܗܪܐ. ܘܣܡ ܐ̈ܦܘܗܝ ܠܛܘܪ ܓܠܥܕ.
22 Três dias depois, soube Labão da fuga de Jacó.22 ܘܐܬܐܡܪ ܠܠܒܢ ܒܝܘܡܐ ܕܬܠܬܐ ܕܥ̣ܪܩ ܠܗ ܝܥܩܘܒ.
23 E, tomando consigo seus irmãos, perseguiu-o durante sete dias de marcha, e alcançou-o na montanha de Galaad.23 ܘܕܒ̣ܪ ܠܐ̈ܚܘܗܝ ܥܡܗ. ܘܪܕܦ ܒܬܪܗ ܡܪܕܐ ܫܒܥܐ ܝܘܡ̈ܝܢ. ܘܐܕܪܟܗ ܒܛܘܪܐ ܕܓܠܥܕ.
24 Deus, porém, apareceu num sonho noturno a Labão, o arameu, e disse-lhe: "Guarda-te de dizer algo a Jacó."24 ܘܐܬ̣ܐ ܐܠܗܐ ܥܠ ܠܒܢ ܐܪܡܝܐ ܒܚܠܡܐ ܕܠܠܝܐ ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ. ܐܙܕܗܪ ܠܟ ܕܠܡܐ ܬܡܠܠ ܥܡ ܝܥܩܘܒ ܡܢ ܛܒܬܐ ܘܥܕܡܐ ܠܒܝܫܬܐ.
25 Labão alcançou, pois, Jacó. Este havia levantado sua tenda na montanha, enquanto Labão e seus irmãos tinham plantado a sua na montanha de Galaad.25 ܘܐܕܪܟ ܠܒܢ ܠܝܥܩܘܒ. ܘܝܥܩܘܒ ܢܩ̣ܫ ܡܫܟܢܗ ܒܛܘܪܐ. ܘܠܒܢ ܐܫܪܝ ܐ̈ܚܘܗܝ ܒܛܘܪܐ ܕܓܠܥܕ.
26 Labão disse a Jacó: "Que fizeste? Tu me enganaste, e conduziste minhas filhas como prisioneiras de guerra!26 ܘܐܡ̣ܪ ܠܒܢ ܠܝܥܩܘܒ. ܡܢܐ ܥܒ̇ܕܬ ܠܟ ܕܓܢܒ̣ܬ ܠܒܝ. ܘܕܒ̣ܪܬ ܠܒܢ̈ܬܝ ܐܝܟ ܫܒܝ̈ܬܐ ܕܚܪܒܐ.
27 Por que fugiste dessa forma, e me lograste em lugar de me avisar? Eu te teria despedido com manifestações de júbilo e com cânticos, ao som do tamborim e da harpa.27 ܠܡܢܐ ܐܬ̇ܛܫܝܬ ܠܡܥܪܩ ܘܐܬܓܢ̣ܒܬ ܡܢܝ ܘܠܐ ܚܘܝܬܢܝ. ܫܕܪܬܟ ܕܝܢ ܒܚܕܘܬܐ ܘܒܙܡܪܐ. ܘܒܟܢܪ̈ܐ ܘܒ̈ܦܠܓܐ.
28 Não me deixaste beijar meus filhos e minhas filhas! Procedeste como um insensato.28 ܘܠܐ ܫܒܩܬܢܝ ܠܡܢܫܩܘ ܠܒ̈ܢܝ ܘܠܒܢ̈ܬܝ. ܗܫܐ ܐܣܟܠ̣ܬ ܒܡܕܡ ܕܥܒ̣ܕܬ .
29 Eu poderia agora fazer-vos mal, mas o Deus de teu pai disse-me na última noite: Guarda-te de dizer algo a Jacó.29 ܡ̇ܛܐ ܗܘܐ ܒܐ̈ܝܕܝ ܕܐܥܒܕ ܠܟܘܢ ܒܝܫܬܐ. ܘܐܠܗܐ ܕܐܒܘܟܘܢ ܒܪܡܫܐ ܐܡ̣ܪ ܠܝ. ܐܙܕܗܪ ܕܠܡܐ ܬܡܠܠ ܥܡ ܝܥܩܘܒ. ܡܢ ܛܒܬܐ ܘܥܕܡܐ ܠܒܝܫܬܐ.
30 E, se partiste somente porque tinhas saudade da casa paterna, então por que roubaste os meus deuses?"30 ܘܗܫܐ ܡܐܙܠ ܐܙܠ ܐܢܬ. ܡܛܠ ܕܡܬܪܓܪܓܘ ܐܬܪܓܪܓܬ ܠܒܝܬ ܐܒܘܟ. ܠܡܢܐ ܓܢܒ̣ܬ ܐ̈ܠܗܝ.
31 Jacó respondeu-lhe: "Tive medo, ao pensar que poderias tirar-me tuas filhas;31 ܘܥܢ̣ܐ ܝܥܩܘܒ ܘܐܡ̣ܪ ܠܠܒܢ. ܡܛܠ ܕܕܚ̇ܠܬ ܘܐܡ̇ܪܬ. ܕܕܠܡܐ ܬܕܒ̣ܪ ܒܢ̈ܬܟ ܡܢܝ.
32 quanto aos teus deuses, porém, seja morto aquele que os tiver consigo! Examina o que está comigo, em presença de nossos parentes, e retoma o que é teu." Ora, Jacó ignorava o roubo de Raquel.32 ܠܘܬ ܡ̇ܢ ܕܢܫܬܟܚܘܢ ܐ̈ܠܗܝܟ ܠܐ ܢܚܐ. ܩܕܡ ܐ̈ܚܝܢ ܐܫܬܘܕܥ ܕܝܠܟ. ܡܢܐ ܐܝܬ ܠܘܬܝ ܘܣܒ ܠܟ. ܘܠܐ ܝܕܥ̣ ܝܥܩܘܒ ܕܪܚܝܠ ܓܢܒ̣ܬ ܐܢܘܢ.
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas escravas, mas nada encontrou. Saindo da tenda de Lia, entrou na de Raquel.33 ܘܥܠ ܠܒܢ ܠܡܫܟܢܐ ܕܝܥܩܘܒ ܘܠܡܫܟܢܐ ܕܠܝܐ ܘܠܡܫܟܢܐ ܕܬܪ̈ܬܝܢ ܐ̈ܡܗܬܐ ܘܠܐ ܐܫܟܚ. ܘܢܦ̣ܩ ܡܢ ܡܫܟܢܐ ܕܠܝܐ ܘܥܠ ܠܡܫܟܢܐ ܕܪܚܝܠ.
34 Esta havia tomado os terafim e, colocando-os na sela do camelo, sentou-se em cima. Labão revistou toda a tenda, sem nada encontrar.34 ܘܪܚܝܠ ܢܣ̣ܒܬ ܨ̈ܠܡܐ. ܘܣܡܬ ܐܢܘܢ ܒܥܒܝܛܐ ܕܓܡܠܐ. ܘܝܬ̣ܒܬ ܥܠܝܗܘܢ. ܘܡܫ ܠܒܢ ܟܠܗ ܡܫܟܢܐ ܘܠܐ ܐܫܟܚ.
35 Raquel disse ao seu pai: "Não se irrite o meu senhor, se não posso levantar-me em sua presença, pois acho-me agora com a indisposição que costuma vir às mulheres." Revistou, pois, mas não encontrou os terafim.35 ܘܐܡ̣ܪܬ ܪܚܝܠ ܠܐܒܘܗ̇. ܠܐ ܢܬܒܐܫ ܒܥܝܢ̈ܝ ܡܪܝ. ܡܛܠ ܕܠܐ ܡܫܟܚܐ ܐܢܐ ܠܡܩܡ ܡܢ ܩܕܡܝܟ. ܡܛܠ ܕܐܘܪܚܐ ܠܝ ܕܢܫ̈ܐ. ܘܒ̣ܨܐ ܘܠܐ ܐܫܟܚ ܨ̈ܠܡܐ.
36 Jacó encolerizou-se então contra Labão, e acabrunhou-o de censuras: "Qual é o meu crime?, disse-lhe ele. Qual é o meu pecado, para que te irrites desse modo contra mim?36 ܘܐܬܐܒܫ ܠܝܥܩܘܒ ܘܢ̣ܨܐ ܥܡ ܠܒܢ. ܘܥܢ̣ܐ ܝܥܩܘܒ ܘܐܡ̣ܪ ܠܠܒܢ. ܡܢܐ ܗܝ ܣܟܠܘܬܝ ܘܡܢܘ ܣܘܪܚܢܝ ܕܪܕܦ̣ܬ ܒܬܪܝ.
37 Revistaste todas as minhas bagagens: que encontraste do que é teu? Mostra-me aqui em presença de meus parentes e dos teus, e sejam eles juízes entre nós dois.37 ܗܐ ܡܫܬ ܟܠܗܘܢ ܡܐ̈ܢܝ. ܡܢܐ ܐܫܟܚܬ ܡܢ ܟܠܗܘܢ ܡܐ̈ܢܝ ܒܝܬܟ. ܣܝܡ ܗܪܟܐ ܩܕܡ ܐ̈ܚܝ. ܘܐܚ̈ܝܟ ܘܢ̇ܟܣܘܢ ܒܝܬ ܬܪ̈ܝܢ.
38 Há vinte anos que estou em tua casa: tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram, não comi os carneiros do teu rebanho.38 ܗܐ ܥܣܪ̈ܝܢ ܫ̈ܢܝܢ ܥܡܟ ܐܢܐ . ܢܩ̈ܘܬܟ ܘܥ̈ܙܝܟ ܠܐ ܓܝܙ. ܘܕܟܪ̈ܐ ܕܥܢܟ ܠܐ ܐ̇ܟܠܬ.
39 Nunca te trouxe os animais estraçalhados pelas feras. Eu os repunha, pois tu o exigias, quer fossem roubados de dia, quer de noite.39 ܘܕܬܒܝܪܐ ܠܐ ܐܝܬ̇ܝܬ ܠܟ. ܐܢܐ ܡ̇ܢܛܪ ܗܘ̇ܝܬ ܠܗ̇. ܕܡܢ ܐ̈ܝܕܝ ܬܒ̇ܥ ܗܘ̣ܝܬ ܠܗ̇. ܕܡܬܓܢܒ ܒܐܝܡܡܐ ܘܕܡܬܓܢܒ ܒܠܠܝܐ.
40 Eu era queimado de dia pelo calor, e de noite pelo frio, e o sono fugia dos meus olhos.40 ܗܘܝܬ ܒܐܝܡܡܐ ܐܟܠܢܝ ܫܘܒܐ. ܘܐܓܠܝܕܐ ܒܠܠܝܐ. ܦܪܕܬ ܫܢܬܝ ܡܢ ܥܝ̈ܢܝ.
41 Eis já vinte anos que estou em tua casa; servi-te catorze anos por tuas duas filhas, seis anos pelos teus rebanhos, e dez vezes modificaste o meu salário.41 ܗܐ ܥܣܪ̈ܝܢ ܠܝ ܫ̈ܢܝܢ ܒܒܝܬܟ. ܦܠܚܬܟ ܐܪ̈ܒܥܣܪܐ ܫ̈ܢܝܢ ܒܬܪ̈ܬܝܢ ܒܢ̈ܬܟ. ܘܫܬ ܫ̈ܢܝܢ ܒܥܢܟ. ܘܚ̣ܠܦܬ ܐܓܪܝ ܥܣ̣ܪ̈ ܙܒ̈ܢܝܢ.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Deus terrível de Isaac não se tivesse posto de meu lado, tu me terias hoje despedido com as mãos vazias. Deus viu minhas penas e meus trabalhos, e na última noite ele pronunciou-se.42 ܘܐܠܘ ܠܐ ܐܠܗܗ ܕܐܒܝ. ܐܠܗܗ ܕܐܒܪܗܡ ܘܕܚܠܬܗ ܕܐܝܣܚܩ ܩܡ ܠܝ. ܗܫܐ ܣܪܝܩܐܝܬ ܡܫܕܪ ܗܘܝܬ ܠܝ. ܥܡܠܝ ܘܠܐܘܬܐ ܕܐܝ̈ܕܝ ܚ̣ܙܐ ܐܠܗܐ ܘܐܟܣܟ ܒܪܡܫܐ.
43 Labão respondeu a Jacó: "Estas filhas são minhas filhas, estes filhos, meus filhos, e estes rebanhos, meus rebanhos: tudo o que vês é meu. Que farei eu agora contra minhas filhas, ou contra os filhos que elas deram ao mundo?43 ܘܥܢ̣ܐ ܠܒܢ ܘܐܡ̣ܪ ܠܝܥܩܘܒ. ܒܢ̈ܬܐ ܒܢ̈ܬܝ. ܘܒ̈ܢܝܐ ܒܢ̈ܝ. ܘܥܢܐ ܥܢܝ. ܘܟܠ ܕܚ̇ܙܐ ܐܢܬ ܕܝܠܝ ܗ̣ܘ. ܘܠܒܢ̈ܬܝ ܗܠܝܢ ܡܢܐ ܐܥܒܕ ܠܗܝܢ ܝܘܡܢܐ. ܐܘ ܠܒܢ̈ܝܗܝܢ ܕܝܠ̣ܕ.
44 Vamos, façamos juntos um pacto que nos sirva de testemunho a nós dois."44 ܘܗܫܐ ܬܐ ܢܩܝܡ ܩܝܡܐ ܐܢܐ ܘܐܢܬ. ܘܢܗܘܐ ܣܗܕܐ ܒܝܢ̈ܝ ܘܠܟ.
45 Jacó tomou uma pedra e erigiu-a em estela,45 ܘܢܣ̣ܒ ܝܥܩܘܒ ܟܐܦܐ ܘܐܪܝܡܗ̇ ܩܝܡܬܐ.
46 e disse aos seus parentes: "Trazei pedras." E, tendo juntado muitas, fizeram um monte, sobre o qual comeram.46 ܘܐܡ̣ܪ ܝܥܩܘܒ ܠܐ̈ܚܘܗܝ ܠܩ̇ܛܘ ܟܐ̈ܦܐ. ܘܢܣܒܘ ܟܐ̈ܦܐ ܘܥܒܕܘ ܝܓܪܐ. ܘܐܟܠܘ ܬܡܢ ܥܠ ܝܓܪܐ.
47 Labão chamou-o Yegar-Saaduta, e Jacó, Galaad.47 ܘܩܪܝܗܝ ܠܒܢ ܝܓܪܐ ܕܣܗܕܘܬܐ. ܘܝܥܩܘܒ ܩܪܝܗܝ ܓܠܥܕ.
48 Labão disse: "Este monte é hoje testemunha entre mim e ti",e por isso deu-se-lhe o nome de Galaad,48 ܘܐܡ̣ܪ ܠܒܢ. ܝܓܪܐ ܗܢܐ ܣܗ̇ܕ ܒܝܢ̈ܝ ܘܠܟ ܝܘܡܢܐ. ܡܛܠ ܗܢܐ ܩܪܐ ܫܡܗ ܓܠܥܕ.
49 e também Mitspa, porque Labão disse ainda: "Que o Senhor nos vigie a nós ambos, quando nós nos tivermos despedido um do outro.49 ܘܕܘܩܐ ܕܐܡ̣ܪ ܢܚܙܐ ܡܪܝܐ ܒܝܢ̈ܝ ܘܠܟ. ܡܛܠ ܕܦܪܫܝܢܢ ܓܒܪ ܡܢ ܐܚܘܗܝ .
50 Se maltratares minhas filhas, e se tomares outras mulheres além delas, não é um homem que estará conosco. Mas toma cuidado, pois é Deus que será testemunha entre nós."50 ܐܢ ܬܨܥܪ ܠܒܢ̈ܬܝ. ܘܐܢ ܬܣܒ ܢܫ̈ܐ ܥܠ ܒܢ̈ܬܝ. ܠܝܬ ܐܢܫ ܥܡܢ. ܚܙܝ ܕܐܠܗܐ ܣܗ̇ܕ ܒܝܢ̈ܝ ܘܠܟ.
51 Labão disse ainda a Jacó: "Vês este monte de pedras e esta estela que levantei entre mim e ti.51 ܘܐܡ̣ܪ ܠܒܢ ܠܝܥܩܘܒ. ܗܐ ܝܓܪܐ ܗܢܐ ܘܗܐ ܩܝܡܬܐ ܗܕܐ ܕܐܩܝܡܬ ܒܝܢ̈ܝ ܘܠܟ.
52 Este monte é testemunho, e igualmente esta estela, de que eu não ultrapassarei este monte para o teu lado, e que tu não ultrapassarás este monte e esta estela para o meu lado para nos fazer mal.52 ܣܗ̇ܕ ܝܓܪܐ ܗܢܐ ܘܣܗܕܐ ܩܝܡܬܐ ܗܕܐ. ܕܐܢܐ ܠܐ ܐܥܒܪ ܥܠܝܟ ܝܓܪܐ ܗܢܐ. ܘܐܦ ܐܢܬ ܠܐ ܬܥܒܪ ܥܠ ܝܓܪܐ ܗܢܐ ܘܩܝܡܬܐ ܗܕܐ ܠܒܝܫܬܐ.
53 O Deus de Abraão, o Deus de Nacor, o Deus de seus pais seja juiz entre nós!" E Jacó jurou pelo Deus terrível de Isaac.53 ܐܠܗܗ ܕܐܒܪܗܡ ܐܠܗܗ ܕܢܚܘܪ ܢܕܘܢ ܒܝܢܬܢ ܐܠܗܐ ܕܐ̈ܒܗܬܢ. ܘܝܡ̣ܐ ܝܥܩܘܒ ܒܕܚܠܬܐ ܕܐܒܘܗܝ ܐܝܣܚܩ.
54 Ofereceu um sacrifício sobre a montanha e convidou seus parentes para comer. Comeram e passaram a noite na montanha.54 ܘܕܒ̇ܚ̣ ܝܥܩܘܒ ܕܒܚܬܐ ܒܛܘܪܐ. ܘܩܪܐ ܠܐ̈ܚܘܗܝ ܠܡܐܟܠ ܠܚܡܐ. ܘܐܟܠܘ ܠܚܡܐ ܘܒܬܘ ܒܛܘܪܐ.
55 No dia seguinte pela manhã, Labão beijou seus filhos e suas filhas; abençoou-os e retomou o caminho de sua casa.