| 1 Υπηρξαν ομως και ψευδοπροφηται μεταξυ του λαου, καθως και μεταξυ σας θελουσιν εισθαι ψευδοδιδασκαλοι, οιτινες θελουσι παρεισαξει αιρεσεις απωλειας, αρνουμενοι και τον αγορασαντα αυτους δεσποτην, επισυροντες εις εαυτους ταχειαν απωλειαν? | 1 But false prophets also arose among the people, just as there will be false teachers among you, who will secretly bring in destructive heresies, even denying the Master who bought them, bringing upon themselves swift destruction. |
| 2 και πολλοι θελουσιν εξακολουθησει εις τας απωλειας αυτων, δια τους οποιους η οδος της αληθειας θελει βλασφημηθη? | 2 And many will follow their licentiousness, and because of them the way of truth will be reviled. |
| 3 και δια πλεονεξιαν θελουσι σας εμπορευθη με πλαστους λογους, των οποιων η καταδικη εκπαλαι δεν μενει αργη, και η απωλεια αυτων δεν νυσταζει. | 3 And in their greed they will exploit you with false words; from of old their condemnation has not been idle, and their destruction has not been asleep. |
| 4 Διοτι εαν ο Θεος δεν εφεισθη αγγελους αμαρτησαντας, αλλα ριψας αυτους εις τον ταρταρον δεδεμενους με αλυσεις σκοτους, παρεδωκε δια να φυλαττωνται εις κρισιν, | 4 For if God did not spare the angels when they sinned, but cast them into hell and committed them to pits of nether gloom to be kept until the judgment; |
| 5 και εαν τον παλαιον κοσμον δεν εφεισθη, αλλα φερων κατακλυσμον επι τον κοσμον των ασεβων εφυλαξεν ογδοον τον Νωε, κηρυκα της δικαιοσυνης, | 5 if he did not spare the ancient world, but preserved Noah, a herald of righteousness, with seven other persons, when he brought a flood upon the world of the ungodly; |
| 6 και κατεκρινεν εις καταστροφην τας πολεις των Σοδομων και της Γομορρας και ετεφρωσε, καταστησας παραδειγμα των μελλοντων να ασεβωσι, | 6 if by turning the cities of Sodom and Gomorrah to ashes he condemned them to extinction and made them an example to those who were to be ungodly; |
| 7 και ηλευθερωσε τον δικαιον Λωτ καταθλιβομενον υπο της ασελγους διαγωγης των ανομων? | 7 and if he rescued righteous Lot, greatly distressed by the licentiousness of the wicked |
| 8 διοτι ο δικαιος, κατοικων μεταξυ αυτων, δι' ορασεως και ακοης, εβασανιζεν απο ημερας εις ημεραν την δικαιαν αυτου ψυχην δια τα ανομα εργα αυτων? | 8 (for by what that righteous man saw and heard as he lived among them, he was vexed in his righteous soul day after day with their lawless deeds), |
| 9 εξευρει ο Κυριος να ελευθερονη εκ του πειρασμου τους ευσεβεις, τους δε αδικους να φυλαττη εις την ημεραν της κρισεως, δια να κολαζωνται, | 9 then the Lord knows how to rescue the godly from trial, and to keep the unrighteous under punishment until the day of judgment, |
| 10 μαλιστα δε τους οπισω της σαρκος ακολουθουντας με επιθυμιαν ακαθαρσιας και καταφρονουντας την εξουσιαν. Ειναι τολμηται, αυθαδεις, δεν τρεμουσι βλασφημουντες τα αξιωματα, | 10 and especially those who indulge in the lust of defiling passion and despise authority. Bold and wilful, they are not afraid to revile the glorious ones, |
| 11 ενω οι αγγελοι, μεγαλητεροι οντες εις ισχυν και δυναμιν, δεν φερουσι κατ' αυτων βλασφημον κρισιν ενωπιον του Κυριου. | 11 whereas angels, though greater in might and power, do not pronounce a reviling judgment upon them before the Lord. |
| 12 Ουτοι ομως, ως αλογα φυσικα ζωα γεγεννημενα δια αλωσιν και φθοραν, βλασφημουσι περι πραγματων τα οποια αγνοουσι, και θελουσι καταφθαρη εν τη ιδια αυτων διαφθορα, | 12 But these, like irrational animals, creatures of instinct, born to be caught and killed, reviling in matters of which they are ignorant, will be destroyed in the same destruction with them, |
| 13 και θελουσι λαβει τον μισθον της αδικιας αυτων? στοχαζονται ηδονην την καθημερινην τρυφην, ειναι σπιλοι και μωμοι, εντρυφωσιν εν ταις απαταις αυτων, συμποσιαζουσι με σας, | 13 suffering wrong for their wrongdoing. They count it pleasure to revel in the daytime. They are blots and blemishes, reveling in their dissipation, carousing with you. |
| 14 εχουσιν οφθαλμους μεστους μοιχειας και μη παυομενους απο της αμαρτιας, δελεαζουσι ψυχας αστηρικτους, εχουσι την καρδιαν γεγυμνασμενην εις πλεονεξιας, ειναι τεκνα καταρας? | 14 They have eyes full of adultery, insatiable for sin. They entice unsteady souls. They have hearts trained in greed. Accursed children! |
| 15 αφησαντες την ευθειαν οδον, επλανηθησαν και ηκολουθησαν την οδον του Βαλααμ υιου του Βοσορ, οστις ηγαπησε τον μισθον της αδικιας, | 15 Forsaking the right way they have gone astray; they have followed the way of Balaam, the son of Beor, who loved gain from wrongdoing, |
| 16 ηλεγχθη ομως δια την ιδιαν αυτου παρανομιαν, αφωνον υποζυγιον με φωνην ανθρωπου λαλησαν ημποδισε την παραφροσυνην του προφητου. | 16 but was rebuked for his own transgression; a dumb ass spoke with human voice and restrained the prophet's madness. |
| 17 Ουτοι ειναι πηγαι ανυδροι, νεφελαι υπο ανεμοστροβιλου ελαυνομεναι, δια τους οποιους το ζοφερον σκοτος φυλαττεται εις τον αιωνα. | 17 These are waterless springs and mists driven by a storm; for them the nether gloom of darkness has been reserved. |
| 18 Διοτι λαλουντες υπερηφανα λογια ματαιοτητος, δελεαζουσι με τας επιθυμιας της σαρκος, με τας ασελγειας εκεινους οιτινες τωοντι απεφυγον τους εν πλανη ζωντας, | 18 For, uttering loud boasts of folly, they entice with licentious passions of the flesh men who have barely escaped from those who live in error. |
| 19 επαγγελλομενοι εις αυτους ελευθεριαν, ενω αυτοι ειναι δουλοι της διαφθορας? διοτι απο οντινα νικαται τις, τουτου και δουλος γινεται. | 19 They promise them freedom, but they themselves are slaves of corruption; for whatever overcomes a man, to that he is enslaved. |
| 20 Επειδη εαν αφου απεφυγον τα μολυσματα του κοσμου δια της επιγνωσεως του Κυριου και Σωτηρος Ιησου Χριστου, ενεπλεχθησαν παλιν εις ταυτα και νικωνται, εγειναν εις αυτους τα εσχατα χειροτερα των πρωτων. | 20 For if, after they have escaped the defilements of the world through the knowledge of our Lord and Savior Jesus Christ, they are again entangled in them and overpowered, the last state has become worse for them than the first. |
| 21 Επειδη καλητερον ητο εις αυτους να μη γνωρισωσι την οδον της δικαιοσυνης, παρα αφου εγνωρισαν να επιστρεψωσιν εκ της παραδοθεισης εις αυτους αγιας εντολης. | 21 For it would have been better for them never to have known the way of righteousness than after knowing it to turn back from the holy commandment delivered to them. |
| 22 Συνεβη δε εις αυτους το της αληθινης παροιμιας, Ο κυων επεστρεψεν εις το ιδιον αυτου εξερασμα, και, Ο χοιρος λουσθεις επεστρεψεν εις το κυλισμα του βορβορου. | 22 It has happened to them according to the true proverb, The dog turns back to his own vomit, and the sow is washed only to wallow in the mire. |
