| 1 فاجاب ايوب وقال | 1 Hiob na to odpowiedział: |
| 2 ليت كربي وزن ومصيبتي رفعت في الموازين جميعها. | 2 Proszę was, zważcie nieszczęście, połóżcie na szali zniszczenie: |
| 3 لانها الآن اثقل من رمل البحر. من اجل ذلك لغا كلامي. | 3 cięższe to od piasku morskiego, stąd nierozważne me słowa. |
| 4 لان سهام القدير فيّ وحمتها شاربة روحي. اهوال الله مصطفة ضدي. | 4 Bo strzały Boga tkwią we mnie, moja dusza truciznę ich pije, strach przed Bogiem na mnie naciera. |
| 5 هل ينهق الفراء على العشب او يخور الثور على علفه. | 5 Czy dziki osioł ryczy na trawie lub mruczy wół, gdy ma paszę? |
| 6 هل يؤكل المسيخ بلا ملح او يوجد طعم في مرق البقلة. | 6 Czy miła potrawa bez soli, a ślaz czy w smaku przyjemny? |
| 7 ما عافت نفسي ان تمسّها هذه صارت مثل خبزي الكريه | 7 Dotknąć się tego nie ważę, są niby chleb nieczysty. |
| 8 يا ليت طلبتي تاتي ويعطيني الله رجائي. | 8 Któż zdoła ziścić mą prośbę? Niech spełni Bóg moje życzenie! |
| 9 ان يرضى الله بان يسحقني ويطلق يده فيقطعني. | 9 Oby się zgodził mnie zmiażdżyć i przeciął pasmo dni moich! |
| 10 فلا تزال تعزيتي وابتهاجي في عذاب لا يشفق اني لم اجحد كلام القدوس. | 10 Przez to już będę miał ulgę, ucieszę się w mojej udręce, że nie wzgardziłem słowami Świętego. |
| 11 ما هي قوتي حتى انتظر وما هي نهايتي حتى اصبّر نفسي. | 11 Czy starczy mi sił, aby przetrwać? Jakiż tu cel cierpliwości? |
| 12 هل قوتي قوة الحجارة. هل لحمي نحاس. | 12 Czy moja siła z kamienia? Czy ja mam ciało ze spiżu? |
| 13 ألا انه ليست فيّ معونتي والمساعدة مطرودة عني | 13 Nie znajdę dla siebie pociechy. Choć stokroć pomnożę zasoby, daleki ode mnie ratunek. |
| 14 حق المحزون معروف من صاحبه وان ترك خشية القدير. | 14 W rozpaczy mieć pomoc od bliźnich, to wrócić do czci Wszechmocnego. |
| 15 اما اخواني فقد غدروا مثل الغدير. مثل ساقية الوديان يعبرون. | 15 Najbiliżsi zawiedli jak potok, jak zimowy strumień uchodzą |
| 16 التي هي عكرة من البرد ويختفي فيها الجليد. | 16 od lodu, co płynie, zmącony, gdy śnieg już nad nim topnieje, |
| 17 اذا جرت انقطعت. اذا حميت جفت من مكانها. | 17 a suszą spalony wysycha, zanika w porze upałów. |
| 18 يعرّج السّفر عن طريقهم يدخلون التيه فيهلكون. | 18 Ze swych dróg karawany zbaczają, w pustyni zagłębią się, zginą: |
| 19 نظرت قوافل تيماء. سيارة سبأ رجوها. | 19 podróżni z Temy wzrok natężają, szukają wędrowcy ze Saby. |
| 20 خزوا في ما كانوا مطمئنين. جاءوا اليها فخجلوا. | 20 Wstyd im, że mieli już pewność, zmieszani, gdy przyszli na miejsce. |
| 21 فالآن قد صرتم مثلها. رايتم ضربة ففزعتم. | 21 Tym wy jesteście dla mnie, przeraża was moje nieszczęście. |
| 22 هل قلت اعطوني شيئا او من مالكم ارشوا من اجلي. | 22 Czyż mówiłem: Dajcie mi coś, wykupcie mnie swoim bogactwem? |
| 23 او نجوني من يد الخصم او من يد العتاة افدوني. | 23 Uwolnijcie z ręki ciemiężcy, wykupcie mnie od okrutników? |
| 24 علموني فانا اسكت. وفهموني في اي شيء ضللت. | 24 Wskazania dajcie - zamilknę, i wyjaśnijcie, w czym błądzę. |
| 25 ما اشد الكلام المستقيم واما التوبيخ منكم فعلى ماذا يبرهن. | 25 Ileż potęgi jest w słowach szczerych! A cóż pomoże wasze łajanie? |
| 26 هل تحسبون ان توبخوا كلمات. وكلام اليائس للريح. | 26 Czyż chcecie ganić same słowa - i mowy rozpaczy przez wiatr porywane? |
| 27 بل تلقون على اليتيم وتحفرون حفرة لصاحبكم. | 27 Naprawdę, sierotę gubicie, kupczycie swym przyjacielem. |
| 28 والآن تفرسوا فيّ. فاني على وجوهكم لا اكذب. | 28 A teraz popatrzcie na mnie: więc w żywe oczy kłamałbym? |
| 29 ارجعوا. لا يكوننّ ظلم. ارجعوا ايضا. فيه حقي. | 29 Zmieńcie się, zło niech zaniknie; zmieńcie się, o prawość mą chodzi. |
| 30 هل في لساني ظلم ام حنكي لا يميّز فسادا | 30 Czyż język mój jest występny? Czy podniebienie grzechu nie rozezna? |
