| 1 εν τω ενιαυτω τω πρωτω κυρου του βασιλεως περσων προσταγμα εδειχθη τω δανιηλ ος επεκληθη το ονομα βαλτασαρ και αληθες το οραμα και το προσταγμα και το πληθος το ισχυρον διανοηθησεται το προσταγμα και διενοηθην αυτο εν οραματι | 1 No terceiro ano de Ciro, rei dos Persas, foi revelada a Daniel, chamado Baltasar, uma palavra verdadeira e anunciadora de grandes lutas. Ele entendeu a palavra e teve inteligência da visão. |
| 2 εν ταις ημεραις εκειναις εγω δανιηλ ημην πενθων τρεις εβδομαδας | 2 Naqueles dias, eu, Daniel, fiz penitência durante três semanas: |
| 3 αρτον επιθυμιων ουκ εφαγον και κρεας και οινος ουκ εισηλθεν εις το στομα μου ελαιον ουκ ηλειψαμην εως του συντελεσαι με τας τρεις εβδομαδας των ημερων | 3 não tomei alimento algum apetitoso, nem carne nem vinho entraram na minha boca, não me ungi, até que se completassem os dias destas três semanas. |
| 4 και εγενετο τη ημερα τη τεταρτη και εικαδι του μηνος του πρωτου και εγω ημην επι του χειλους του ποταμου του μεγαλου ος εστι τιγρης | 4 No dia vinte e quatro do primeiro mês, estava eu junto do grande rio, que é o Tigre. |
| 5 και ηρα τους οφθαλμους μου και ειδον και ιδου ανθρωπος εις ενδεδυμενος βυσσινα και την οσφυν περιεζωσμενος βυσσινω και εκ μεσου αυτου φως | 5 Levantei os olhos e vi um homem vestido de roupas de linho e cingido pelos rins com um cinto de ouro de Ufaz; |
| 6 και το σωμα αυτου ωσει θαρσις και το προσωπον αυτου ωσει ορασις αστραπης και οι οφθαλμοι αυτου ωσει λαμπαδες πυρος και οι βραχιονες αυτου και οι ποδες ωσει χαλκος εξαστραπτων και φωνη λαλιας αυτου ωσει φωνη θορυβου | 6 o seu corpo era (brilhante) como o crisólito, o seu rosto como o relâmpago, e os seus olhos pareciam fachos ardentes; os seus braços e todo o resto do corpo até aos pés eram semelhantes ao bronze reluzente, e o som das suas palavras era como o ruído das multidões. |
| 7 και ειδον εγω δανιηλ την ορασιν την μεγαλην ταυτην και οι ανθρωποι οι οντες μετ' εμου ουκ ειδοσαν την ορασιν ταυτην και φοβος ισχυρος επεπεσεν επ' αυτους και απεδρασαν εν σπουδη | 7 Somente eu, Daniel, tive esta visão; os homens que estavam comigo não a tiveram, mas caiu sobre eles um terror tão grande que fugiram para lugares ocultos. |
| 8 και εγω κατελειφθην μονος και ειδον την ορασιν την μεγαλην ταυτην και ουκ εγκατελειφθη εν εμοι ισχυς και ιδου πνευμα επεστραφη επ' εμε εις φθοραν και ου κατισχυσα | 8 Tendo eu, pois, ficado sozinho, vi esta grande aparição. Não ficou vigor em mim, mudou-se o meu semblante, fiquei desfigurado e perdi todas as forças. |
| 9 και ουκ ηκουσα την φωνην λαλιας αυτου εγω ημην πεπτωκως επι προσωπον μου επι την γην | 9 Ouvi o som das suas palavras, e, ouvindo-o, caí desfalecido, de rosto contra a terra. |
| 10 και ιδου χειρα προσηγαγε μοι και ηγειρε με επι των γονατων επι τα ιχνη των ποδων μου | 10 E eis que uma mão me tocou e me fez levantar sobre os meus joelhos e sobre as palmas das minhas mãos. |
| 11 και ειπεν μοι δανιηλ ανθρωπος ελεεινος ει διανοηθητι τοις προσταγμασιν οις εγω λαλω επι σε και στηθι επι του τοπου σου αρτι γαρ απεσταλην επι σε και εν τω λαλησαι αυτον μετ' εμου το προσταγμα τουτο εστην τρεμων | 11 Depois disse-me: Daniel, homem predilecto (de Deus), entende as palavras que te venho dizer, e põ-te de pé, porque fui agora enviado a ti. Quando proferiu estas palavras, pus-me de pé, tremendo. |
| 12 και ειπεν προς με μη φοβου δανιηλ οτι απο της ημερας της πρωτης ης εδωκας το προσωπον σου διανοηθηναι και ταπεινωθηναι εναντιον κυριου του θεου σου εισηκουσθη το ρημα σου και εγω εισηλθον εν τω ρηματι σου | 12 Disse-me: Não tenhas medo, Daniel, porque desde o primeiro dia, em que aplicaste o teu coração a compreender e a mortificar-te na presença do teu Deus, foram ouvidas as tuas palavras, e eu vim por causa delas. |
| 13 και ο στρατηγος βασιλεως περσων ανθειστηκει εναντιον μου εικοσι και μιαν ημεραν και ιδου μιχαηλ εις των αρχοντων των πρωτων επηλθε βοηθησαι μοι και αυτον εκει κατελιπον μετα του στρατηγου του βασιλεως περσων | 13 O príncipe do reino dos Persas resistiu-me durante vinte e um dias; mas eis que veio em meu socorro Miguel, um dos primeiros príncipes, e eu fiquei lá junto do rei dos Persas. |
| 14 και ειπεν μοι ηλθον υποδειξαι σοι τι υπαντησεται τω λαω σου επ' εσχατου των ημερων ετι γαρ ορασις εις ημερας | 14 Vim para te ensinar as coisas que estão para suceder ao teu povo nos últimos dias, porque o cumprimento desta visão ainda está para esses dias (longínquos). |
| 15 και εν τω αυτον λαλησαι μετ' εμου τα προσταγματα ταυτα εδωκα το προσωπον μου επι την γην και εσιωπησα | 15 Enquanto ele me dizia estas palavras, estive com os olhos postos no chão, em silêncio. |
| 16 και ιδου ως ομοιωσις χειρος ανθρωπου ηψατο μου των χειλεων και ηνοιξα το στομα μου και ελαλησα και ειπα τω εστηκοτι απεναντι μου κυριε και ως ορασις απεστραφη επι το πλευρον μου επ' εμε και ουκ ην εν εμοι ισχυς | 16 E eis que um ser semelhante a um filho de homem, me tocou os lábios e eu, abrindo a minha boca, falei; disse ao que estava em pé diante de mim : Meu Senhor, esta visão angustiou-me, e não me ficou força alguma. |
| 17 και πως δυνησεται ο παις λαλησαι μετα του κυριου αυτου και εγω ησθενησα και ουκ εστιν εν εμοι ισχυς και πνευμα ου κατελειφθη εν εμοι | 17 Como poderá o servo do meu Senhor falar com o meu Senhor? Estou sem força, falta-me o alento. |
| 18 και προσεθηκε και ηψατο μου ως ορασις ανθρωπου και κατισχυσε με | 18 Então aquele que eu via sob a aparência dum homem, tornou-me a tocar, confortou-me, |
| 19 και ειπε μοι ανθρωπος ελεεινος ει μη φοβου υγιαινε ανδριζου και ισχυε και εν τω λαλησαι αυτον μετ' εμου ισχυσα και ειπα λαλησατω ο κυριος μου οτι ενισχυσε με | 19 e disse; Não temas, homem predilecto (de Deus)! A paz seja contigo! Tem vigor! Coragem! Quando ele ainda me falava, recobrei as forças e disse; Fala, meu Senhor, porque me fortaleceste. |
| 20 και ειπεν προς με γινωσκεις τι ηλθον προς σε και νυν επιστρεψω διαμαχεσθαι μετα του στρατηγου βασιλεως των περσων και εγω εξεπορευομην και ιδου στρατηγος ελληνων εισεπορευετο | 20 Então disse-me ele ; Sabes tu por que é que vim ter contigo? Agora volto a pelejar contra o príncipe dos, Persas. Quando eu sair, virá o príncipe dos Gregos. |
| 21 και μαλα υποδειξω σοι τα πρωτα εν απογραφη αληθειας και ουθεις ην ο βοηθων μετ' εμου υπερ τουτων αλλ' η μιχαηλ ο αγγελος | 21 Mas (antes disso) anunciar-te-ei o que está expresso no seguir, livro da verdade. Em todas estas coisas ninguém me ajuda senão Miguel, que é o vosso príncipe. |