Livre des Psaumes 49

JERUSALEM	Biblia Tysiąclecia
1 Du maître de chant. Des fils de Coré.Psaume.	1 Kierownikowi chóru. Synów Koracha. Psalm.
2 Ecoutez ceci, tous les peuples, prêtez l'oreille, tous les habitants du monde,	2 Słuchajcie tego, wszystkiego narody, nakłońcie uszu, wszyscy, co świat zamieszkujecie,
3 gens du commun et gens de condition, riches et pauvres ensemble!	3 wy, niscy pochodzeniem, tak samo jak możni, bogaty na równi z ubogim!
4 Ma bouche énonce la sagesse, et le murmure de mon coeur, l'intelligence;	4 Moje usta wypowiedzą mądrość, a rozmyślanie mego serca - roztropność.
5 je tends l'oreille à quelque proverbe, je résous sur la lyre mon énigme.	5 Nakłonię mego ucha ku przypowieści, przy dźwięku liry wyjaśnię mą zagadkę.
6 Pourquoi craindre aux jours de malheur? La malice me talonne et me cerne:	6 Dlaczego miałbym się trwożyć w dniach niedoli, gdy otacza mnie złość podstępnych,
7 eux se fient à leur fortune, se prévalent du surcroît de leur richesse.	7 którzy ufają swoim dostatkom i chełpią się z ogromu swych bogactw?
8 Mais l'homme ne peut acheter son rachat ni payer à Dieu sa rançon:	8 Nikt bowiem siebie samego nie może wykupić ani nie uiści Bogu ceny swego wykupu
9 il est coûteux, le rachat de son âme, et il manquera toujours	9 - jego życie jest zbyt kosztowne i nie zdarzy się to nigdy -
10 pour que l'homme survive et jamais ne voie la fosse.	10 by móc żyć na wieki i nie doznać zagłady.
11 Or, il verra mourir les sages, périr aussi le fou et l'insensé, qui laissent à d'autres leur fortune.	11 Każdy bowiem widzi: mędrcy umierają, tak jednakowo ginie głupi i prostak, zostawiając obcym swoje bogactwa.
12 Leurs tombeaux sont à jamais leurs maisons, et leurs demeures d'âge en âge; et ils avaient mis leurnom sur leurs terres!	12 Groby są ich domami na wieki, ich mieszkaniem na wszystkie pokolenia, choć imionami swymi nazywali ziemie.
13 L'homme dans son luxe ne comprend pas, il ressemble au bétail muet.	13 Bo człowiek nie będzie trwał w dostatku, przyrównany jest do bydląt, które giną.
14 Ainsi vont-ils, sûrs d'eux-mêmes, et finissent-ils, contents de leur sort.	14 Taka jest droga tych, co ufność pokładają w sobie, i taka przyszłość miłośników własnej mowy.
15 Troupeau que l'on parque au shéol, la Mort les mène paître, les hommes droits domineront sureux. Au matin s'évanouit leur image, le shéol, voilà leur résidence!	15 Do Szeolu są gnani jak owce, pasie ich śmierć, zejdą prosto do grobu, serca prawych zapanują nad nimi, rano zniknie ich postać, Szeol ich mieszkaniem.
16 Mais Dieu rachètera mon âme des griffes du shéol, et me prendra.	16 Lecz Bóg wyzwoli moją duszę z mocy Szeolu, bo mię zabierze.
17 Ne crains pas quand l'homme s'enrichit, quand s'accroît la gloire de sa maison.	17 Nie obawiaj się, jeśli ktoś się wzbogaci, jeżeli wzrośnie zamożność jego domu:
18 A sa mort, il n'en peut rien emporter, avec lui ne descends pas sa gloire.	18 bo kiedy umrze, nic z sobą nie weźmie, a jego zamożność nie pójdzie za nim.
19 Son âme qu'en sa vie il bénissait -- et l'on te loue d'avoir pris soin de toi --	19 I chociaż w życiu sobie pochlebia: Będą cię sławić, że dobrześ się urządził,
20 ira rejoindre la lignée de ses pères qui plus jamais ne verront la lumière.	20 musi iść do pokolenia swych przodków, do tych, co na wieki nie zobaczą światła.
21 L'homme dans son luxe ne comprend pas, il ressemble au bétail muet.	21 Człowiek, co w dostatku żyje, ale się nie zastanawia, przyrównany jest do bydląt, które giną.