Iudicum 6
123456789101112131415161718192021
Gen
Ex
Lv
Nm
Deut
Ios
Iudc
Ruth
1 Re
2 Re
3 Re
4 Re
1 Par
2 Par
Esd
Neh
Tob
Iudt
Esth
1 Mach
2 Mach
Iob
Ps
Prov
Eccle
Cant
Sap
Eccli
Isa
Ier
Lam
Bar
Ez
Dan
Os
Ioel
Am
Abd
Ion
Mi
Nah
Hab
Soph
Agg
Zach
Mal
Mt
Mc
Lc
Io
Act
Rom
1Cor
2Cor
Gal
Eph
Phil
Col
1 Thess
2 Thess
1 Tim
2 Tim
Tit
Philem
Hebr
Iac
1 Pt
2 Pt
1 Io
2 Io
3 Io
Iud
Apoc
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| VULGATA | Biblia Matos Soares |
|---|---|
| 1 Fecerunt autem filii Israël malum in conspectu Domini : qui tradidit illos in manu Madian septem annis, | 1 Porém (morto Barac) os filhos de Israel tornaram a fazer o mal diante do Senhor, que os entregou durante sete anos nas mãos dos Madianitas, |
| 2 et oppressi sunt valde ab eis. Feceruntque sibi antra et speluncas in montibus, et munitissima ad repugnandum loca. | 2 pelos quais foram muito oprimidos. Por medo a Madian, fizeram para si covas e cavernas nos montes, e lugares muito fortes para resistirem. |
| 3 Cumque sevisset Israël, ascendebat Madian et Amalec, ceterique orientalium nationum : | 3 Quando Israel tinha semeado, vinham os Mudinnitas, os Amalecitas e os outros povos orientais, |
| 4 et apud eos figentes tentoria, sicut erant in herbis cuncta vastabant usque ad introitum Gazæ : nihilque omnino ad vitam pertinens relinquebant in Israël, non oves, non boves, non asinos. | 4 e, pondo as tendas junto deles, talavam tudo quanto ainda estava em erva (desde o Jordão) até à entrada de Gaza, e não deixavam aos Israelitas nada do necessário à vida, nem ovelhas, nem bois, nem jumentos. |
| 5 Ipsi enim et universi greges eorum veniebant cum tabernaculis suis, et instar locustarum universa complebant, innumera multitudo hominum et camelorum, quidquid tetigerant devastantes. | 5 Eles vinham com todos os seus rebanhos e tendas, como nuvem de gafanhotos, e casa multidão inumerável de homens e camelos cobria todas as coisas, destruindo tudo o que tocava. |
| 6 Humiliatusque est Israël valde in conspectu Madian. | 6 Israel foi muito humilhado na presença dos Madianitas. |
| 7 Et clamavit ad Dominum postulans auxilium contra Madianitas. | 7 Quando os israelitas clamaram ao Senhor, pedindo socorro contra os Madianitas, |
| 8 Qui misit ad eos virum prophetam, et locutus est : Hæc dicit Dominus Deus Israël : Ego vos feci conscendere de Ægypto, et eduxi vos de domo servitutis, | 8 o Senhor mandou-lhes um profeta, que lhes disse; Eis o que diz o Senhor Deus de Israel: Eu vos fiz sair do Egipto e vos tirei da casa da escravidão, |
| 9 et liberavi de manu Ægyptiorum, et omnium inimicorum qui affligebant vos : ejecique eos ad introitum vestrum, et tradidi vobis terram eorum. | 9 livrei-vos do poder dos Egípcios e de todos os inimigos, que vos afligiam; lancei-os fora à vossa chegada e entreguei-vos a sua terra. |
| 10 Et dixi : Ego Dominus Deus vester : ne timeatis deos Amorrhæorum, in quorum terra habitatis. Et noluistis audire vocem meam. | 10 Nessa ocasião, disse-vos: Eu sou o Senhor vosso Deus, não temais os deuses dos Amorreus, em cuja terra habitais. E vós não quisestes ouvir a minha voz. |
| 11 Venit autem angelus Domini, et sedit sub quercu, quæ erat in Ephra, et pertinebat ad Joas patrem familiæ Ezri. Cumque Gedeon filius ejus excuteret atque purgaret frumenta in torculari, ut fugeret Madian, | 11 Depois (destas palavras) veio o anjo do Senhor e sentou-se debaixo de um terebinto, que havia em Efra e pertencia a Joás, pai da família de Ezri. Estando Gedeão, seu filho, sacudindo e limpando o trigo no lagar, para o esconder dos Madianitas, |
| 12 apparuit ei angelus Domini, et ait : Dominus tecum, virorum fortissime. | 12 o anjo do Senhor apareceu-Ihe e disse: O Senhor é contigo, valente herói. |
| 13 Dixitque ei Gedeon : Obsecro, mi domine, si Dominus nobiscum est, cur apprehenderunt nos hæc omnia ? ubi sunt mirabilia ejus, quæ narraverunt patres nostri, atque dixerunt : De Ægypto eduxit nos Dominus ? nunc autem dereliquit nos Dominus, et tradidit in manu Madian. | 13 Gedeão disse-lhe: Se o Senhor é connosco, peço-te, senhor meu, (que me digas) por que nos aconteceram todas estas coisas? Onde estão aquelas suas maravilhas, que nossos pais nos contaram, dizendo: O Senhor tirou-nos do Egipto? Agora o Senhor abandonou-nos e entregou-nos nas mãos do Madianitas. |
| 14 Respexitque ad eum Dominus, et ait : Vade in hac fortitudine tua, et liberabis Israël de manu Madian : scito quod miserim te. | 14 Então (o anjo que representava) o Senhor olhou para ele e disse: Vai com essa tua força e livra Israel do poder dos Madianitas. Sabe que sou eu quem te manda. |
| 15 Qui respondens ait : Obsecro, mi domine, in quo liberabo Israël ? ecce familia mea infima est in Manasse, et ego minimus in domo patris mei. | 15 Ele respondeu e disse: Diz-me, te peço, meu Senhor, como poderei eu livrar Israel? A minha família é a última de Manassés, e eu sou o menor na casa de meu pai. |
| 16 Dixitque ei Dominus : Ego ero tecum : et percuties Madian quasi unum virum. | 16 O Senhor disse-lhe: Eu serei contigo, e tu derrotarás os Madianitas, como se fossem um só homem. |
| 17 Et ille : Si inveni, inquit, gratiam coram te, da mihi signum quod tu sis qui loqueris ad me : | 17 Ele replicou: Se eu achei graça diante de ti, dá-me um sinal por onde conheça que és tu quem me fala, |
| 18 nec recedas hinc, donec revertar ad te, portans sacrificium, et offerens tibi. Qui respondit : Ego præstolabor adventum tuum. | 18 e não te vás daqui, antes que eu volte, trazendo um sacrifício, e to ofereça. Ele respondeu: Eu esperarei a tua volta. |
| 19 Ingressus est itaque Gedeon, et coxit hædum, et de farinæ modio azymos panes : carnesque ponens in canistro, et jus carnium mittens in ollam, tulit omnia sub quercu, et obtulit ei. | 19 Gedeão foi a sua casa, cozeu um cabrito e pães ázimos duma medida de farinha, e, pondo a carne num cesto e deitando o caldo da carne numa panela, levou tudo ao lugar debaixo do terebinto e ofereceu-lho. |
| 20 Cui dixit angelus Domini : Tolle carnes et azymos panes, et pone supra petram illam, et jus desuper funde. Cumque fecisset ita, | 20 O anjo do Senhor disse-lhe: Toma a carne e os pães ázimos, põe-nos sobre aquela pedra, e derrama-lhes por cima o caldo. Tendo-o assim feito Gedeão, |
| 21 extendit angelus Domini summitatem virgæ, quam tenebat in manu, et tetigit carnes et panes azymos : ascenditque ignis de petra, et carnes azymosque panes consumpsit : angelus autem Domini evanuit ex oculis ejus. | 21 o anjo do Senhor estendeu a ponta da vara, que tinha na mão, tocou a carne e os pães ázimos, e saiu fogo da pedra, que consumiu a carne e os pães ázimos; e o anjo do Senhor desapareceu de seus olhos. |
| 22 Vidensque Gedeon quod esset angelus Domini, ait : Heu mi Domine Deus : quia vidi angelum Domini facie ad faciem. | 22 Vendo Gedeão que era um anjo do Senhor, disse: Ai de mim, Senhor meu Deus, que vi o anjo do Senhor face a face. |
| 23 Dixitque ei Dominus : Pax tecum : ne timeas, non morieris. | 23 O Senhor disse-lhe: A paz seja contigo; não temas, não morrerás. |
| 24 Ædificavit ergo ibi Gedeon altare Domino, vocavitque illud, Domini pax, usque in præsentem diem. Cumque adhuc esset in Ephra, quæ est familiæ Ezri, | 24 Gedeão edificou ali um altar ao Senhor, e chamou-o Paz do Senhor, (nome que conserva) até ao dia de hoje. Estando ele ainda em Efra, que pertence à família de Ezri, |
| 25 nocte illa dixit Dominus ad eum : Tolle taurum patris tui, et alterum taurum annorum septem, destruesque aram Baal, quæ est patris tui, et nemus, quod circa aram est, succide. | 25 naquela noite disse-lhe o Senhor: Toma o touro de teu pai, e outro touro de sete anos, e destruirás o altar de Baal que é de teu pai, e corta o aschera, que cerca o altar; |
| 26 Et ædificabis altare Domino Deo tuo in summitate petræ hujus, super quam ante sacrificium posuisti : tollesque taurum secundum, et offeres holocaustum super struem lignorum, quæ de nemore succideris. | 26 edificarás um altar ao Senhor teu Deus em cima desta pedra, sobre a qual puseste antes o sacrifício, e tornarás o segundo touro, e o oferecerás em holocausto sobre um monte da lenha, que terás cortado do aschera. |
| 27 Assumptis ergo Gedeon decem viris de servis suis, fecit sicut præceperat ei Dominus. Timens autem domum patris sui, et homines illius civitatis, per diem noluit id facere, sed omnia nocte complevit. | 27 Gedeão, tendo tomado dez homens dos seus servos, fez o que o Senhor lhe tinha ordenado; porém, temendo a família de seu pai e os homens daquela cidade, não o quis fazer de dia, mas executou tudo de noite. |
| 28 Cumque surrexissent viri oppidi ejus mane, viderunt destructam aram Baal, lucumque succisum, et taurum alterum impositum super altare, quod tunc ædificatum erat. | 28 Os homens daquela cidade, tendo-se levantado pela manhã, viram o altar de Baal destruído, o aschera e o segundo touro posto sobre o altar, que acabava de ser erigido. |
| 29 Dixeruntque ad invicem : Quis hoc fecit ? Cumque perquirerent auctorem facti, dictum est : Gedeon filius Joas fecit hæc omnia. | 29 Disseram uns para os outros: Quem fez isto? Averiguando o autor da obra, foi-lhes dito: Gedeão, filho de Joás, fez todas estas coisas. |
| 30 Et dixerunt ad Joas : Produc filium tuum huc, ut moriatur : quia destruxit aram Baal, et succidit nemus. | 30 Disseram a Joás: Faz vir aqui teu filho, para que seja morto, porque destruiu o altar de Baal, e cortou o aschera. |
| 31 Quibus ille respondit : Numquid ultores estis Baal, ut pugnetis pro eo ? qui adversarius est ejus, moriatur antequam lux crastina veniat : si deus est, vindicet se de eo, qui suffodit aram ejus. | 31 Joás respondeu-Ihes: Porventura sois vós os vingadores de Baal, para combaterdes por ele? Aquele que é seu inimigo, morra antes que chegue o dia de amanhã; se ele é Deus, vingue-se daquele que destruiu o seu altar. |
| 32 Ex illo die vocatus est Gedeon Jerobaal, eo quod dixisset Joas : Ulciscatur se de eo Baal, qui suffodit aram ejus. | 32 Daquele dia em diante Gedeão foi chamado Jerobaal, por Joás ter dito: Vingue-se Baal daquele que destruiu o seu altar. |
| 33 Igitur omnis Madian, et Amalec, et orientales populi, congregati sunt simul : et transeuntes Jordanem, castrametati sunt in valle Jezraël. | 33 Entretanto todos os Madianitas, os Amalecitas e os povos do oriente, se juntaram e, tendo passado o Jordão, acamparam no vale de Jezrael. |
| 34 Spiritus autem Domini induit Gedeon, qui clangens buccina convocavit domum Abiezer, ut sequeretur se. | 34 O espírito do Senhor apoderou-se de Gedeão, o qual, tocando a trombeta, convocou a casa de Abiezer, para que o seguisse. |
| 35 Misitque nuntios in universum Manassen, qui et ipse secutus est eum : et alios nuntios in Aser et Zabulon et Nephthali, qui occurrerunt ei. | 35 E enviou mensageiros por toda a tribo de Manassés, que também o seguiu; e enviou outros mensageiros às tribos de Aser, de Zabulon e Neftali, que foram juntar-se com ele. |
| 36 Dixitque Gedeon ad Deum : Si salvum facis per manum meam Israël, sicut locutus es, | 36 Gedeão disse a Deus: Se tu salvas Israel, por meio da minha mão, como disseste, |
| 37 ponam hoc vellus lanæ in area : si ros in solo vellere fuerit, et in omni terra siccitas, sciam quod per manum meam, sicut locutus es, liberabis Israël. | 37 eu porei na eira este velo de lã; se o orvalho cair só no velo, e toda a terra ficar seca, reconhecerei nisso que salvarás Israel pela minha mão, como prometeste. |
| 38 Factumque est ita. Et de nocte consurgens expresso vellere, concham rore implevit. | 38 Assim sucedeu. Levantando-se, ainda de noite, espremeu o velo e encheu um vaso de orvalho. |
| 39 Dixitque rursus ad Deum : Ne irascatur furor tuus contra me si adhuc semel tentavero, signum quærens in vellere. Oro ut solum vellus siccum sit, et omnis terra rore madens. | 39 Gedeão disse de novo a Deus: Não se acenda contra mim o teu furor, se eu ainda fizer outra prova, pedindo um sinal no velo. Peço que só o velo esteja seco, e toda a terra molhada de orvalho. |
| 40 Fecitque Deus nocte illa ut postulaverat : et fuit siccitas in solo vellere, et ros in omni terra. | 40 Naquela noite o Senhor fez como (Gedeão) lhe tinha pedido: só o velo ficou enxuto, havendo orvalho por toda a terra. |