Isaiah (ישעיה) - Isaia 139

STUTTGARTENSIA-DELITZSCH	SMITH VAN DYKE
1 לַמְנַצֵּחַ לְדָוִד מִזְמֹור יְהוָה חֲקַרְתַּנִי וַתֵּדָע	1 لامام المغنين. لداود. مزمور‎. ‎يا رب قد اختبرتني وعرفتني‎.
2 אַתָּה יָדַעְתָּ שִׁבְתִּי וְקוּמִי בַּנְתָּה לְרֵעִי מֵרָחֹוק	2 ‎انت عرفت جلوسي وقيامي. فهمت فكري من بعيد
3 אָרְחִי וְרִבְעִי זֵרִיתָ וְכָל־דְּרָכַי הִסְכַּנְתָּה	3 مسلكي ومربضي ذريت وكل طرقي عرفت‎.
4 כִּי אֵין מִלָּה בִּלְשֹׁונִי הֵן יְהוָה יָדַעְתָּ כֻלָּהּ	4 ‎لانه ليس كلمة في لساني الا وانت يا رب عرفتها كلها‎.
5 אָחֹור וָקֶדֶם צַרְתָּנִי וַתָּשֶׁת עָלַי כַּפֶּכָה	5 ‎من خلف ومن قدام حاصرتني وجعلت عليّ يدك‎.
6 [פִּלְאִיָּה כ] (פְּלִיאָה ק) דַעַת מִמֶּנִּי נִשְׂגְּבָה לֹא־אוּכַל לָהּ	6 ‎عجيبة هذه المعرفة فوقي ارتفعت لا استطيعها‎.
7 אָנָה אֵלֵךְ מֵרוּחֶךָ וְאָנָה מִפָּנֶיךָ אֶבְרָח	7 ‎اين اذهب من روحك ومن وجهك اين اهرب‎.
8 אִם־אֶסַּק מַיִם שָׁם אָתָּה וְאַצִּיעָה שְּׁאֹול הִנֶּךָּ	8 ‎ان صعدت الى السموات فانت هناك. وان فرشت في الهاوية فها انت.
9 אֶשָּׂא כַנְפֵי־שָׁחַר אֶשְׁכְּנָה בְּאַחֲרִית יָם	9 ان اخذت جناحي الصبح وسكنت في اقاصي البحر
10 גַּםשָׁ־ם יָדְךָ תַנְחֵנִי וְתֹאחֲזֵנִי יְמִינֶךָ	10 فهناك ايضا تهديني يدك وتمسكني يمينك‎.
11 וָאֹמַר אַךְ־חֹשֶׁךְ יְשׁוּפֵנִי וְלַיְלָה אֹור בַּעֲדֵנִי	11 ‎فقلت انما الظلمة تغشاني. فالليل يضيء حولي‎.
12 גַּם־חֹשֶׁךְ לֹא־יַחְשִׁיךְ מִמֶּךָ וְלַיְלָה כַּיֹּום יָאִיר כַּחֲשֵׁיכָה כָּאֹורָה	12 ‎الظلمة ايضا لا تظلم لديك والليل مثل النهار يضيء. كالظلمة هكذا النور
13 כִּי־אַתָּה קָנִיתָ כִלְיֹתָי תְּסֻכֵּנִי בְּבֶטֶן אִמִּי	13 لانك انت اقتنيت كليتيّ. نسجتني في بطن امي‎.
14 אֹודְךָ עַל כִּי נֹורָאֹות נִפְלֵיתִי נִפְלָאִים מַעֲשֶׂיךָ וְנַפְשִׁי יֹדַעַת מְאֹד	14 ‎احمدك من اجل اني قد امتزت عجبا. عجيبة هي اعمالك ونفسي تعرف ذلك يقينا‎.
15 לֹא־נִכְחַד עָצְמִי מִמֶּךָּ אֲשֶׁר־עֻשֵּׂיתִי בַסֵּתֶר רֻקַּמְתִּי בְּתַחְתִּיֹּות אָרֶץ	15 ‎لم تختف عنك عظامي حينما صنعت في الخفاء ورقمت في اعماق الارض.
16 גָּלְמִי ׀ רָאוּ עֵינֶיךָ וְעַל־סִפְרְךָ כֻּלָּם יִכָּתֵבוּ יָמִים יֻצָּרוּ [וְלֹא כ] (וְלֹו ק) אֶחָד בָּהֶם	16 رأت عيناك اعضائي وفي سفرك كلها كتبت يوم تصورت اذ لم يكن واحد منها‎.
17 וְלִי מַה־יָּקְרוּ רֵעֶיךָ אֵל מֶה עָצְמוּ רָאשֵׁיהֶם	17 ‎ما اكرم افكارك يا الله عندي ما اكثر جملتها‎.
18 אֶסְפְּרֵם מֵחֹול יִרְבּוּן הֱקִיצֹתִי וְעֹודִי עִמָּךְ	18 ‎ان احصها فهي اكثر من الرمل. استيقظت وانا بعد معك‎.
19 אִם־תִּקְטֹל אֱלֹוהַּ ׀ רָשָׁע וְאַנְשֵׁי דָמִים סוּרוּ מֶנִּי	19 ‎ليتك تقتل الاشرار يا الله. فيا رجال الدماء ابعدوا عني‎.
20 אֲשֶׁר יֹאמְרֻךָ לִמְזִמָּה נָשֻׂא לַשָּׁוְא עָרֶיךָ	20 ‎الذين يكلمونك بالمكر ناطقين بالكذب هم اعداؤك‎.
21 הֲלֹוא־מְשַׂנְאֶיךָ יְהוָה ׀ אֶשְׂנָא וּבִתְקֹומְמֶיךָ אֶתְקֹוטָט	21 ‎ألا ابغض مبغضيك يا رب وامقت مقاوميك‎.
22 תַּכְלִית שִׂנְאָה שְׂנֵאתִים לְאֹויְבִים הָיוּ לִי	22 ‎بغضا تاما ابغضتهم. صاروا لي اعداء
23 חָקְרֵנִי אֵל וְדַע לְבָבִי בְּחָנֵנִי וְדַע שַׂרְעַפָּי	23 اختبرني يا الله واعرف قلبي امتحني واعرف افكاري‎.
24 וּרְאֵה אִם־דֶּרֶךְ־עֹצֶב בִּי וּנְחֵנִי בְּדֶרֶךְ עֹולָם	24 ‎وانظر ان كان فيّ طريق باطل واهدني طريقا ابديا