| 1 ויהי בימים ההם ותצא דת מאת הקיסר אוגוסטוס לספר את כל ישבי תבל | 1 W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. |
| 2 וזה המפקד היה הראשון בהיות קוריניוס שליט בסוריא | 2 Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. |
| 3 וילכו כלם להתפקד איש לעירו | 3 Wybierali się więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta. |
| 4 ויעל גם יוסף מן הגליל מעיר נצרת אל יהודה לעיר דוד הנקראה בית לחם כי היה מבית דוד וממשפחתו | 4 Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, |
| 5 להתפקד עם מרים המארשה לו והיא הרה | 5 żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. |
| 6 ויהי בהיותם שם וימלאו ימיה ללדת | 6 Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. |
| 7 ותלד את בנה הבכור ותחתלהו ותשכיבהו באבוס כי לא היה להם מקום במלון | 7 Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie. |
| 8 ורעים היו בארץ ההיא לנים בשדה ושמרים את משמרות הלילה בעדרם | 8 W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoją trzodą. |
| 9 והנה מלאך יהוה נצב עליהם וכבוד יהוה הופיע עליהם מסביב וייראו יראה גדולה | 9 Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. |
| 10 ויאמר אליהם המלאך אל תיראו כי הנני מבשר אתכם שמחה גדולה אשר תהיה לכל העם | 10 Lecz anioł rzekł do nich: Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: |
| 11 כי היום ילד לכם בעיר דוד מושיע אשר הוא המשיח האדון | 11 dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan. |
| 12 וזה לכם האות תמצאון ילד מחתל ומנח באבוס | 12 A to będzie znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie. |
| 13 ויהי פתאם אצל המלאך המון צבא השמים והם משבחים את האלהים ואמרים | 13 I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami: |
| 14 כבוד במרומים לאלהים ובארץ שלום בבני אדם רצונו | 14 Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania. |
| 15 ויהי כאשר עלו מעליהם המלאכים השמימה ויאמרו הרעים איש אל רעהו נעברה נא עד בית לחם ונראה המעשה הזה אשר הודיענו יהוה | 15 Gdy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze mówili nawzajem do siebie: Pójdźmy do Betlejem i zobaczmy, co się tam zdarzyło i o czym nam Pan oznajmił. |
| 16 וימהרו לבוא וימצאו את מרים ואת יוסף ואת הילד שכב באבוס | 16 Udali się też z pośpiechem i znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie. |
| 17 ויראו וישמיעו את הדבר הנאמר אליהם על הגער הזה | 17 Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli o tym, co im zostało objawione o tym Dziecięciu. |
| 18 וכל השמעים תמהו על הדברים אשר דברו אליהם הרעים | 18 A wszyscy, którzy to słyszeli, dziwili się temu, co im pasterze opowiadali. |
| 19 ומרים שמרה את הדברים האלה ותחשבם בלבה | 19 Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu. |
| 20 וישובו הרעים מהללים ומשבחים את האלהים על כל אשר שמעו וראו כפי אשר נאמר אליהם | 20 A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to było powiedziane. |
| 21 ויהי במלאת לנער שמנה ימים וימול ויקרא שמו ישוע כשם אשר קרא לו המלאך בטרם הרה בבטן | 21 Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie [Matki]. |
| 22 וימלאו ימי טהרה לפי תורת משה ויעלהו לירושלים להעמידו לפני יהוה | 22 Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. |
| 23 כאשר כתוב בתורת יהוה כל זכר פטר רחם יקרא קדש ליהוה | 23 Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu. |
| 24 ולתת קרבן כאמור בתורת יהוה שתי תרים או שני בני יונה | 24 Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego. |
| 25 והנה איש היה בירושלים ושמו שמעון והוא איש צדיק וחסיד מחכה לנחמת ישראל ורוח הקדש היה עליו | 25 A żył w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim. |
| 26 ולו נגלה ברוח הקדש כי לא יראה מות עד ראותו את משיח יהוה | 26 Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. |
| 27 ויבא ברוח אל המקדש ויהי כאשר הביאו הוריו את הנער ישוע לעשות עליו כמשפט התורה | 27 Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, |
| 28 ויקחהו על זרעותיו ויברך את האלהים ויאמר | 28 on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił: |
| 29 עתה תפטר את עבדך כדברך אדני בשלום | 29 Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. |
| 30 כי ראו עיני את ישועתך | 30 Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, |
| 31 אשר הכינות לפני כל העמים | 31 któreś przygotował wobec wszystkich narodów: |
| 32 אור לגלות עיני הגוים ותפארת ישראל עמך | 32 światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela. |
| 33 ויוסף ואמו תמהים על הדברים הנאמרים עליו | 33 A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. |
| 34 ויברך אותם שמעון ויאמר אל מרים אמו הנה זה מוסד לנפילה ולתקומה לרבים בישראל ולאות מריבה | 34 Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. |
| 35 וגם בנפשך תחתר חרב למען תגלינה מחשבות לבב רבים | 35 A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu. |
| 36 ותהי שם חנה אשה נביאה בת פנואל משבט אשר והיא באה בימים וחיתה עם בעלה שבע שנים אחרי בתוליה | 36 Była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem |
| 37 והיא אלמנה כארבע ושמנים שנה ולא משה מן המקדש ובצום ובתחנונים עבדה את האלהים לילה ויום | 37 i pozostawała wdową. Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. |
| 38 ותקם בשעה ההיא ותגש להדות ליהוה ותדבר עליו באזני כל המחכים לגאלה בירושלים | 38 Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jerozolimy. |
| 39 ויכלו את הכל כפי תורת יהוה וישובו הגלילה אל נצרת עירם | 39 A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta - Nazaret. |
| 40 ויגדל הנער ויחזק ברוח וימלא חכמה וחסד אלהים עמו | 40 Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim. |
| 41 ועלו הוריו ירושלים שנה בשנה לחג הפסח | 41 Rodzice Jego chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. |
| 42 ויהי בהיותו בן שתים עשרה שנה ויעלו ירושלים כמשפט החג | 42 Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. |
| 43 וימלאו את הימים וישובו ויותר ישוע הנער בירושלים ויוסף ואמו לא ידעו | 43 Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice. |
| 44 ויחשבו כי עם חבל הארחים הוא וילכו כדרך יום ויבקשהו בין הקרובים והמידעים | 44 Przypuszczając, że jest w towarzystwie pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród krewnych i znajomych. |
| 45 ולא מצאהו וישבו ירושלים לבקשו | 45 Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy szukając Go. |
| 46 ויהי אחרי שלשת ימים וימצאהו במקדש ישב בתוך המורים שמע אליהם ושאל אתם | 46 Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. |
| 47 וכל השמעים אליו השתוממו על שכלו ועל תשובתיו | 47 Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. |
| 48 ויהי כראותם אתו ויחרדו ותאמר אליו אמו בני מדוע ככה עשית לנו הנה אביך ואנכי בעצבת לב בקשנוך | 48 Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie. |
| 49 ויאמר אליהם למה זה בקשתם אתי הלא ידעתם כי עלי להיות באשר לאבי | 49 Lecz On im odpowiedział: Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca? |
| 50 והם לא הבינו את הדבר אשר דבר אליהם | 50 Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. |
| 51 וירד אתם ויבא אל נצרת ויכנע להם ואמו שמרה בלבה את כל הדברים האלה | 51 Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu. |
| 52 וישוע הלך וגדל בחכמה ומקומה ובחן עם אלהים ועם אנשים | 52 Jezus zaś czynił postępy w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi. |
