| 1 Salmo di Cantico de’ figliuoli di Core LA fondazione del Signore è ne’ monti santi. | 1 ωδη ψαλμου τοις υιοις κορε εις το τελος υπερ μαελεθ του αποκριθηναι συνεσεως αιμαν τω ισραηλιτη |
| 2 Il Signore ama le porte di Sion, Sopra tutte le stanze di Giacobbe. | 2 κυριε ο θεος της σωτηριας μου ημερας εκεκραξα και εν νυκτι εναντιον σου |
| 3 O Città di Dio, Cose gloriose son dette di te. Sela | 3 εισελθατω ενωπιον σου η προσευχη μου κλινον το ους σου εις την δεησιν μου κυριε |
| 4 Io mentoverò, dice al Signore, Rahab, e Babilonia, Fra quelli che mi conoscono; Ecco, i Filistei ed i Tiri insieme con gli Etiopi, De’ quali si dirà: Costui è nato quivi. | 4 οτι επλησθη κακων η ψυχη μου και η ζωη μου τω αδη ηγγισεν |
| 5 E si dirà di Sion: Questi e quegli è nato in essa; E l’Altissimo stesso la stabilirà. | 5 προσελογισθην μετα των καταβαινοντων εις λακκον εγενηθην ως ανθρωπος αβοηθητος εν νεκροις ελευθερος |
| 6 Il Signore, rassegnando i popoli, annovererà coloro, Dicendo: Un tale è nato quivi. Sela. | 6 ωσει τραυματιαι ερριμμενοι καθευδοντες εν ταφω ων ουκ εμνησθης ετι και αυτοι εκ της χειρος σου απωσθησαν |
| 7 E cantori, e suonatori, E tutte le mie fonti, saranno in te | 7 εθεντο με εν λακκω κατωτατω εν σκοτεινοις και εν σκια θανατου |
| 8 επ' εμε επεστηριχθη ο θυμος σου και παντας τους μετεωρισμους σου επ' εμε επηγαγες διαψαλμα |
| 9 εμακρυνας τους γνωστους μου απ' εμου εθεντο με βδελυγμα εαυτοις παρεδοθην και ουκ εξεπορευομην |
| 10 οι οφθαλμοι μου ησθενησαν απο πτωχειας εκεκραξα προς σε κυριε ολην την ημεραν διεπετασα προς σε τας χειρας μου |
| 11 μη τοις νεκροις ποιησεις θαυμασια η ιατροι αναστησουσιν και εξομολογησονται σοι |
| 12 μη διηγησεται τις εν ταφω το ελεος σου και την αληθειαν σου εν τη απωλεια |
| 13 μη γνωσθησεται εν τω σκοτει τα θαυμασια σου και η δικαιοσυνη σου εν γη επιλελησμενη |
| 14 καγω προς σε κυριε εκεκραξα και το πρωι η προσευχη μου προφθασει σε |
| 15 ινα τι κυριε απωθεις την ψυχην μου αποστρεφεις το προσωπον σου απ' εμου |
| 16 πτωχος ειμι εγω και εν κοποις εκ νεοτητος μου υψωθεις δε εταπεινωθην και εξηπορηθην |
| 17 επ' εμε διηλθον αι οργαι σου και οι φοβερισμοι σου εξεταραξαν με |
| 18 εκυκλωσαν με ως υδωρ ολην την ημεραν περιεσχον με αμα |
| 19 εμακρυνας απ' εμου φιλον και πλησιον και τους γνωστους μου απο ταλαιπωριας |