| 1 Ai de mim! Porque sou como quem restolha frutos no verão, como quem respiga depois da vindima: não há sequer um cacho para comer, nenhum desses figos temporões de que tanto gostaria! | 1 ܘܝ ܠܝ ܕܗܘܝܬ ܐܝܟ ܠܩܛܐ ܕܩܝܛܐ ܘܐܝܟ ܒܘܥܪܐ ܕܩܛܦܐ ܠܝܬ ܣܓܘܠܐ ܠܡܐܟܠ ܘܠܒܟܪܬܐ ܪܓܬ ܢܦܫܝ |
| 2 Desapareceram os homens piedosos da terra, não há quem seja íntegro entre os homens. Todos andam à espreita para derramar sangue, cada um arma laços ao seu irmão. | 2 ܐܒܕ ܚܣܝܐ ܡܢ ܐܪܥܐ ܘܠܝܬ ܕܬܪܝܨ ܒܒܢ̈ܝ ܐܢܫܐ ܟܠܗܘܢ ܟܡܐ̈ܢܐ ܟܡܢܝܢ ܘܓܒܪ ܠܐܚܘܗܝ ܨܝܕܝܢ ܠܐܒܕܢܐ |
| 3 Suas mãos estão prontas para o mal: o príncipe exige {um presente}, o juiz cobra as suas sentenças, o grande manifesta abertamente suas cobiças, todos tramam {suas intrigas}. | 3 ܐ̈ܝܕܝܗܘܢ ܡܛܝ̈ܒܢ ܠܒܝܫܬܐ ܘܠܐ ܡܛܐܒܝܢ ܫܠܝܛܐ ܫܐܠ ܕܗܒ ܘܕܝ̇ܢܐ ܐܡܪ ܫܚܘܕ ܘܪܒܐ ܡܡܠܠ ܨܒܝܢܐ ܕܢܦܫܗ ܘܐܣܠܝܘ |
| 4 O melhor dentre eles é como um silvedo, o mais íntegro, como uma sebe de espinhos. No dia anunciado por teus vigias, vem o castigo: eles serão completamente destruídos. | 4 ܛܒܬܗܘܢ ܐܝܟ ܐܘܪܩܥܬܐ ܕܐܟܠ ܣܣܐ ܝܘܡܐ ܕܕܘܩܝ̈ܟܝ ܘܕܦܘܪܩܢܟܝ ܐܬܐ ܡܟܝܠ ܢܗܘܐ ܒܝܬ ܒܟܝ̈ܗܘܢ |
| 5 Não confies em colega, não contes com amigos, nem mesmo com aquele que dorme contigo. Guarda-te de abrir a boca! | 5 ܠܐ ܬܗܝܡܢܘܢ ܠܪ̈ܚܡܝܟܘܢ ܘܠܐ ܬܬܟܠܘܢ ܥܠ ܩܪ̈ܝܒܝܟܘܢ ܘܡܢ ܐܢܬܬܟ ܛܪ ܡ̈ܠܝ ܦܘܡܟ |
| 6 Porque o filho trata seu pai de louco, a filha levanta-se contra sua mãe, a nora contra sua sogra; e os inimigos são os da própria casa. | 6 ܡܛܠ ܕܒܪܐ ܡܨܥܪ ܠܐܒܘܗܝ ܘܒܪܬܐ ܩܝܡܐ ܠܘܩܒܠ ܐܡܗ̇ ܘܟܠܬܐ ܠܘܩܒܠ ܚܡܬܗ̇ ܘܒ̈ܥܠܕܒܒܘܗܝ ܕܓܒܪܐ ܒܢ̈ܝ ܒܝܬܗ |
| 7 Eu, porém, volto meus olhos para o Senhor, ponho minha esperança no Deus de minha salvação; meu Deus me ouvirá. | 7 ܐܢܐ ܕܝܢ ܠܡܪܝܐ ܐܚܘܪ ܘܐܣܟܐ ܠܐܠܗܐ ܦܪܘܩܝ ܘܢܫܡܥܢܝ ܐܠܗܝ |
| 8 Não te alegres a meu respeito, inimiga minha; se estou caída, levantar-me-ei; se estou sentada nas trevas, o Senhor será minha luz. | 8 ܠܐ ܬܚܕܝܢ ܠܝ ܒܥܠܕܒܒܬܝ ܕܢܦܠܬ ܬܘܒ ܩܝܡܐ ܐܢܐ ܘܕܝܬܒܬ ܒܚܫܘܟܐ ܡܪܝܐ ܡܢܗܪ ܠܝ |
| 9 Suportarei a cólera do Senhor, porque tenho pecado contra ele, até que ele tome em suas mãos a minha causa e deponha em meu favor; até que me conduza para a luz e que eu contemple a sua justiça. | 9 ܡܚܘܬܗ ܕܡܪܝܐ ܐܣܝܒܪ ܥܠ ܕܚܛܝܬ ܠܗ ܥܕܡܐ ܕܢܕܘܢ ܕܝܢܝ ܘܢܥܒܕ ܬܒܥܬܝ ܘܢܦܩܢܝ ܠܢܘܗܪܐ ܘܐܚܙܐ ܒܙܕܝܩܘܬܗ |
| 10 Minha inimiga verá isso e ficará coberta de vergonha, ela que me dizia: Onde está o Senhor teu Deus? Meus olhos a contemplarão, quando for pisada aos pés como a lama das ruas. | 10 ܘܬܚܙܐ ܒܥܠܕܒܒܬܝ ܘܬܟܣܝܗ̇ ܒܗܬܬܐ ܕܐܡܪܐ ܗܘܬ ܠܝ ܐܝܟܘ ܡܪܝܐ ܐܠܗܟܝ ܥܝܢ̈ܝ ܢܚ̈ܙܝܢ ܒܗ̇ ܡܟܝܠ ܬܗܘܐ ܠܕܝܫܐ ܐܝܟ ܣܝܢܐ ܕܫ̈ܘܩܐ |
| 11 Aproxima-se o dia em que se reconstruirão os teus muros, aquele dia em que se ampliarão tuas fronteiras. | 11 ܝܘܡܐ ܗܘ ܠܡܒܢܐ ܣܝܓܝ̈ܟܝ ܝܘܡܐ ܗܘ ܕܬܫܬܩܠܝܢ |
| 12 Nesse dia virão a ti da Assíria e das cidades do Egito, desde o Egito até o rio, de um mar a outro, duma montanha a outra. | 12 ܝܘܡܐ ܗܘ ܕܙܒܢܟܝ ܢܐܬܐ ܕܡܢ ܐܬܘܪ ܘܡܢ ܡܕܝܢ̈ܬܐ ܥܫܝ̈ܢܬܐ ܘܡܢ ܨܘܪ ܘܥܕܡܐ ܠܢܗܪܐ ܘܡܢ ܝܡܐ ܘܥܕܡܐ ܠܝܡܐ ܘܥܕܡܐ ܠܗܘܪ ܛܘܪܐ |
| 13 A terra tornar-se-á um deserto, por causa de seus habitantes: tal será o fruto de suas obras. | 13 ܘܬܗܘܐ ܐܪܥܐ ܠܚܒܠܐ ܠܥܡܘܪ̈ܝܗ̇ ܡܛܘܠ ܦܐܪ̈ܐ ܕܥܒ̈ܕܝܗܘܢ |
| 14 Conduzi com o cajado o vosso povo, o rebanho de vossa herança que se encontra espalhado pelas brenhas, para o meio de vergéis; que ele paste como outrora em Basã e em Galaad. | 14 ܪܥܝ ܠܥܡܟ ܒܫܒܛܟ ܘܠܥܢܐ ܕܝܪܬܘܬܟ ܢܫܪܘܢ ܒܠܚܘܕܝܗܘܢ ܐܝܟ ܥܢܐ ܒܓܘ ܟܪܡܠܐ ܢܪܥܘܢ ܒܡܬܢܝܢ ܘܒܓܠܥܕ ܐܝܟ ܝܘܡ̈ܬܐ ܕܡܢ ܥܠܡ |
| 15 Como nos dias em que saístes do Egito, fazei-nos ver prodígios. | 15 ܘܐܝܟ ܝܘܡܐ ܕܢܦܩܘ ܒܗ ܡܢ ܐܪܥܐ ܕܡܨܪܝܢ ܐܚܘܐ ܐܢܘܢ ܬܕܡܪ̈ܬܐ |
| 16 As nações os verão e sentirão vergonha de sua própria bravura; porão a mão na boca e seus ouvidos ficarão surdos; | 16 ܘܢܚܙܘܢ ܥܡ̈ܡܐ ܘܢܒܗܬܘܢ ܡܢ ܟܠܗ̇ ܓܢܒܪܘܬܗܘܢ ܢܣܝܡܘܢ ܐ̈ܝܕܝܗܘܢ ܥܠ ܦܘܡܗܘܢ ܘܐ̈ܕܢܝܗܘܢ ܢܬܚܪ̈ܫܢ |
| 17 lamberão o pó como as serpentes, como os répteis da terra. Tremendo, sairão de seus retiros, e virão amedrontadas para o Senhor nosso Deus; e elas vos temerão. | 17 ܘܢܠܚܟܘܢ ܥܦܪܐ ܐܝܟ ܚܘܝܐ ܘܐܝܟ ܚ̈ܘܠܕܝ ܐܪܥܐ ܢܪܓܙܘܢ ܡܢ ܫܒܝ̈ܠܝܗܘܢ ܘܡܢ ܡܪܝܐ ܐܠܗܢ ܢܙܘܥܘܢ ܘܢܕܚܠܘܢ |
| 18 Qual é o Deus que, como vós, apaga a iniqüidade e perdoa o pecado do resto de seu povo, que não se ira para sempre porque prefere a misericórdia? | 18 ܠܝܬ ܐܠܗܐ ܐܟܘܬܟ ܕܫܒܩ ܥܘܠܐ ܘܡܥܒܪ ܚܛܝܬܐ ܕܫܪܟܐ ܕܝܪܬܘܬܗ ܘܠܐ ܐܚܕ ܐܢܬ ܐܟܬܐ ܠܥܠܡ ܡܛܠ ܕܒܛܝܒܘܬܐ ܨܒܝܬ |
| 19 Uma vez mais, tende piedade de nós! Esquecei as nossas faltas e jogai nossos pecados nas profundezas do mar! | 19 ܢܬܦܢܐ ܘܢܪܚܡ ܥܠܝܢ ܘܢܟܢܘܫ ܟܠܗ ܥܘܠܢ ܘܢܫܕܐ ܒܥܘܡ̈ܩܘܗܝ ܕܝܡܐ ܟܠܗܘܢ ܚܛܗ̈ܝܢ |
| 20 Mostrai a vossa fidelidade para com Jacó, e vossa piedade para com Abraão, como jurastes a nossos pais desde os tempos antigos! | 20 ܬܬܠ ܩܘܫܬܐ ܠܝܥܩܘܒ ܘܛܝܒܘܬܐ ܠܐܒܪܗܡ ܕܝܡܝܬ ܠܐ̈ܒܗܝܢ ܡܢ ܝܘܡ̈ܬܐ ܕܡܢ ܥܠܡ |