| 1 κυριε παντοκρατωρ ο θεος ισραηλ ψυχη εν στενοις και πνευμα ακηδιων κεκραγεν προς σε | 1 Então os reis e os príncipes de todas as cidades e províncias, a saber, da Síria, da Mesopotâmia, da Síria de Sobal, da Líbia, e da Cilícia, enviaram os seus embaixadores, os quais, apresentando-se a Holofernes, disseram; |
| 2 ακουσον κυριε και ελεησον οτι ημαρτομεν εναντιον σου | 2 Cesse a tua indignação contra nós, porque é melhor que vivamos sendo vassalos do grande rei Nabucodonosor, sujeitando-nos a ti, do que morramos, depois de havermos sofrido os males da escravidão. |
| 3 οτι συ καθημενος τον αιωνα και ημεις απολλυμενοι τον αιωνα | 3 Todas as nossas cidades, todas as nossas possessões, todas as nossas montanhas e colinas, os nossos campos, as nossas manadas de bois, rebanhos de ovelhas e de cabras, cavalos e camelos, todas as nossas riquezas e famílias estão diante de ti (à tua disposição); |
| 4 κυριε παντοκρατωρ ο θεος ισραηλ ακουσον δη της προσευχης των τεθνηκοτων ισραηλ και υιων των αμαρτανοντων εναντιον σου οι ουκ ηκουσαν της φωνης κυριου θεου αυτων και εκολληθη ημιν τα κακα | 4 tudo está debaixo da tua lei. |
| 5 μη μνησθης αδικιων πατερων ημων αλλα μνησθητι χειρος σου και ονοματος σου εν τω καιρω τουτω | 5 Nós e nossos filhos somos teus escravos. |
| 6 οτι συ κυριος ο θεος ημων και αινεσομεν σε κυριε | 6 Vem a nós como um senhor pacifico e emprega os nossos serviços como bem te aprouver. |
| 7 οτι δια τουτο εδωκας τον φοβον σου επι καρδιαν ημων του επικαλεισθαι το ονομα σου και αινεσομεν σε εν τη αποικια ημων οτι απεστρεψαμεν απο καρδιας ημων πασαν αδικιαν πατερων ημων των ημαρτηκοτων εναντιον σου | 7 Então ele (sem fazer caso destas propostas) desceu dos montes com as suas poderosas forças de cavalaria e apoderou-se de todas as cidades e de todos os habitantes daquela terra. |
| 8 ιδου ημεις σημερον εν τη αποικια ημων ου διεσπειρας ημας εκει εις ονειδισμον και εις αραν και εις οφλησιν κατα πασας τας αδικιας πατερων ημων οι απεστησαν απο κυριου θεου ημων | 8 Tomou de todas as cidades, para suas tropas auxiliares, os homens robustos e aptos para a guerra. |
| 9 ακουε ισραηλ εντολας ζωης ενωτισασθε γνωναι φρονησιν | 9 Foi tão grande o medo que se apoderou daquelas províncias, que os habitantes principais de todas as cidades, as pessoas mais distintas, à sua chegada, saíam-lhe ao encontro juntamente com os povos, |
| 10 τι εστιν ισραηλ τι οτι εν γη των εχθρων ει επαλαιωθης εν γη αλλοτρια | 10 recebendo-o com coroas e com archotes, dançando ao som de tambores e de flautas. |
| 11 συνεμιανθης τοις νεκροις προσελογισθης μετα των εις αδου | 11 Todavia, nem mesmo fazendo isto, puderam abrandar a ferocidade daquele coração, |
| 12 εγκατελιπες την πηγην της σοφιας | 12 porque não só lhes destruiu as suas cidades, mas também lhes cortou os seus bosques sagrados. |
| 13 τη οδω του θεου ει επορευθης κατωκεις αν εν ειρηνη τον αιωνα | 13 Efectivamente o rei Nabucodonosor tinha-lhe mandado que exterminasse todos os deuses da terra, a fim de que só ele fosse chamado deus por aquelas nações que pudessem ser subjugadas pelo poder de Holofernes. |
| 14 μαθε που εστιν φρονησις που εστιν ισχυς που εστιν συνεσις του γνωναι αμα που εστιν μακροβιωσις και ζωη που εστιν φως οφθαλμων και ειρηνη | 14 Este, atravessando a Síria de Sobal, toda a Apaméa e toda a Mesopotâmia, chegou aos Idumeus na terra de Cabaa. |
| 15 τις ευρεν τον τοπον αυτης και τις εισηλθεν εις τους θησαυρους αυτης | 15 Depois de haver conquistado as suas cidades, demorou-se lá trinta dias, durante os quais mandou que se juntassem todas as tropas do seu exército. |
| 16 που εισιν οι αρχοντες των εθνων και οι κυριευοντες των θηριων των επι της γης | |
| 17 οι εν τοις ορνεοις του ουρανου εμπαιζοντες και το αργυριον θησαυριζοντες και το χρυσιον ω επεποιθεισαν ανθρωποι και ουκ εστιν τελος της κτησεως αυτων | |
| 18 οι το αργυριον τεκταινοντες και μεριμνωντες και ουκ εστιν εξευρεσις των εργων αυτων | |
| 19 ηφανισθησαν και εις αδου κατεβησαν και αλλοι αντανεστησαν αντ' αυτων | |
| 20 νεωτεροι ειδον φως και κατωκησαν επι της γης οδον δε επιστημης ουκ εγνωσαν | |
| 21 ουδε συνηκαν τριβους αυτης ουδε αντελαβοντο αυτης οι υιοι αυτων απο της οδου αυτων πορρω εγενηθησαν | |
| 22 ουδε ηκουσθη εν χανααν ουδε ωφθη εν θαιμαν | |
| 23 ουτε υιοι αγαρ οι εκζητουντες την συνεσιν επι της γης οι εμποροι της μερραν και θαιμαν οι μυθολογοι και οι εκζητηται της συνεσεως οδον της σοφιας ουκ εγνωσαν ουδε εμνησθησαν τας τριβους αυτης | |
| 24 ω ισραηλ ως μεγας ο οικος του θεου και επιμηκης ο τοπος της κτησεως αυτου | |
| 25 μεγας και ουκ εχει τελευτην υψηλος και αμετρητος | |
| 26 εκει εγεννηθησαν οι γιγαντες οι ονομαστοι οι απ' αρχης γενομενοι ευμεγεθεις επισταμενοι πολεμον | |
| 27 ου τουτους εξελεξατο ο θεος ουδε οδον επιστημης εδωκεν αυτοις | |
| 28 και απωλοντο παρα το μη εχειν φρονησιν απωλοντο δια την αβουλιαν αυτων | |
| 29 τις ανεβη εις τον ουρανον και ελαβεν αυτην και κατεβιβασεν αυτην εκ των νεφελων | |
| 30 τις διεβη περαν της θαλασσης και ευρεν αυτην και οισει αυτην χρυσιου εκλεκτου | |
| 31 ουκ εστιν ο γινωσκων την οδον αυτης ουδε ο ενθυμουμενος την τριβον αυτης | |
| 32 αλλα ο ειδως τα παντα γινωσκει αυτην εξευρεν αυτην τη συνεσει αυτου ο κατασκευασας την γην εις τον αιωνα χρονον ενεπλησεν αυτην κτηνων τετραποδων | |
| 33 ο αποστελλων το φως και πορευεται εκαλεσεν αυτο και υπηκουσεν αυτω τρομω | |
| 34 οι δε αστερες ελαμψαν εν ταις φυλακαις αυτων και ευφρανθησαν | |
| 35 εκαλεσεν αυτους και ειπον παρεσμεν ελαμψαν μετ' ευφροσυνης τω ποιησαντι αυτους | |
| 36 ουτος ο θεος ημων ου λογισθησεται ετερος προς αυτον | |
| 37 εξευρεν πασαν οδον επιστημης και εδωκεν αυτην ιακωβ τω παιδι αυτου και ισραηλ τω ηγαπημενω υπ' αυτου | |
| 38 μετα τουτο επι της γης ωφθη και εν τοις ανθρωποις συνανεστραφη | |
