| 1 וַיְהִי אֲרֹון־יְהוָה בִּשְׂדֵה פְלִשְׁתִּים שִׁבְעָה חֳדָשִׁים | 1 Esteve a arca do Senhor na terra dos Filisteus sete meses. |
| 2 וַיִּקְרְאוּ פְלִשְׁתִּים לַכֹּהֲנִים וְלַקֹּסְמִים לֵאמֹר מַה־נַּעֲשֶׂה לַאֲרֹון יְהוָה הֹודִעֻנוּ בַּמֶּה נְשַׁלְּחֶנּוּ לִמְקֹומֹו | 2 Os Filisteus chamaram os sacerdotes e os adivinhos, e disseram: Que faremos da arca do Senhor? Dizei-nos como havemos de a remeter ao seu lugar. Eles responderam: |
| 3 וַיֹּאמְרוּ אִם־מְשַׁלְּחִים אֶת־אֲרֹון אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵל אַל־תְּשַׁלְּחוּ אֹתֹו רֵיקָם כִּי־הָשֵׁב תָּשִׁיבוּ לֹו אָשָׁם אָז תֵּרָפְאוּ וְנֹודַע לָכֶם לָמָּה לֹא־תָסוּר יָדֹו מִכֶּם | 3 Se vós remeteis a arca do Deus de Israel, não a remetais vazia, mas dai-lhe o que deveis pelo pecado; então sereis curados e sabereis por que a sua mão (de Deus) se não afastou de vós. |
| 4 וַיֹּאמְרוּ מָה הָאָשָׁם אֲשֶׁר נָשִׁיב לֹו וַיֹּאמְרוּ מִסְפַּר סַרְנֵי פְלִשְׁתִּים חֲמִשָּׁה [עָפְלֵי כ] (טְחֹרֵי ק) זָהָב וַחֲמִשָּׁה עַכְבְּרֵי זָהָב כִּי־מַגֵּפָה אַחַת לְכֻלָּם וּלְסַרְנֵיכֶם | 4 Eles disseram: Que devemos nós dar-lhe pelo delito? Eles responderam: |
| 5 וַעֲשִׂיתֶם צַלְמֵי [עָפְלֵיכֶם כ] (טְחֹרֵיכֶם ק) וְצַלְמֵי עַכְבְּרֵיכֶם הַמַּשְׁחִיתִם אֶת־הָאָרֶץ וּנְתַתֶּם לֵאלֹהֵי יִשְׂרָאֵל כָּבֹוד אוּלַי יָקֵל אֶת־יָדֹו מֵעֲלֵיכֶם וּמֵעַל אֱלֹהֵיכֶם וּמֵעַל אַרְצְכֶם | 5 Fareis cinco tumores de ouro e cinco ratos de ouro, segundo o número de príncipes dos Filisteus, porque vós e os vossos príncipes fostes feridos de uma mesma praga. Fareis pois figuras dos vossos tumores e dos ratos que devastaram a terra, e dareis glória ao Deus de Israel, para ver se tira a sua mão de cima de vós, dos vossos deuses e da vossa terra. |
| 6 וְלָמָּה תְכַבְּדוּ אֶת־לְבַבְכֶם כַּאֲשֶׁר כִּבְּדוּ מִצְרַיִם וּפַרְעֹה אֶת־לִבָּם הֲלֹוא כַּאֲשֶׁר הִתְעַלֵּל בָּהֶם וַיְשַׁלְּחוּם וַיֵּלֵכוּ | 6 Por que endureceis os vossos corações, como o Egipto e Faraó endureceram o seu coração? Porventura não tiveram de deixar sair os filhos de Israel, depois de ele os haver castigado? |
| 7 וְעַתָּה קְחוּ וַעֲשׂוּ עֲגָלָה חֲדָשָׁה אֶחָת וּשְׁתֵּי פָרֹות עָלֹות אֲשֶׁר לֹא־עָלָה עֲלֵיהֶם עֹל וַאֲסַרְתֶּם אֶת־הַפָּרֹות בָּעֲגָלָה וַהֲשֵׁיבֹתֶם בְּנֵיהֶם מֵאַחֲרֵיהֶם הַבָּיְתָה | 7 Agora pois fazei um carro novo, metei ao carro duas vacas que tenham tido há pouco as suas crias, às quais ainda se não tenha posto jugo, e encerrai os seus bezerros no curral. |
| 8 וּלְקַחְתֶּם אֶת־אֲרֹון יְהוָה וּנְתַתֶּם אֹתֹו אֶל־הָעֲגָלָה וְאֵת ׀ כְּלֵי הַזָּהָב אֲשֶׁר הֲשֵׁבֹתֶם לֹו אָשָׁם תָּשִׂימוּ בָאַרְגַּז מִצִּדֹּו וְשִׁלַּחְתֶּם אֹתֹו וְהָלָךְ | 8 Tomareis a arca do Senhor, pô-la-eis no carro, e poreis ao seu lado, numa pequena caixa, as figuras de ouro que lhe pagastes pelo pecado; depois deixai-a ir. |
| 9 וּרְאִיתֶם אִם־דֶּרֶךְ גְּבוּלֹו יַעֲלֶה בֵּית שֶׁמֶשׁ הוּא עָשָׂה לָנוּ אֶת־הָרָעָה הַגְּדֹולָה הַזֹּאת וְאִם־לֹא וְיָדַעְנוּ כִּי לֹא יָדֹו נָגְעָה בָּנוּ מִקְרֶה הוּא הָיָה לָנוּ | 9 Segui-a com os olhos: se ela for pelo caminho dos seus limites para a banda, de Betsames, (sabei que) o Deus de Israel foi quem nos fez este grande mal; se (ela porém) não (for para lá), conheceremos que não foi a sua mão que nos feriu, mas que isso sucedeu por acaso. |
| 10 וַיַּעֲשׂוּ הָאֲנָשִׁים כֵּן וַיִּקְחוּ שְׁתֵּי פָרֹות עָלֹות וַיַּאַסְרוּם בָּעֲגָלָה וְאֶת־בְּנֵיהֶם כָּלוּ בַבָּיִת | 10 Eles assim o fizeram: tomando duas vacas, que davam leite aos seus bezerros, puseram-nas ao carro e encerraram no curral os seus bezerros. |
| 11 וַיָּשִׂמוּ אֶת־אֲרֹון יְהוָה אֶל־הָעֲגָלָה וְאֵת הָאַרְגַּז וְאֵת עַכְבְּרֵי הַזָּהָב וְאֵת צַלְמֵי טְחֹרֵיהֶם | 11 E puseram a arca do Senhor sobre o carro e a pequena caixa que continha os ratos de ouro e as figuras dos seus tumores. |
| 12 וַיִשַּׁרְנָה הַפָּרֹות בַּדֶּרֶךְ עַל־דֶּרֶךְ בֵּית שֶׁמֶשׁ בִּמְסִלָּה אַחַת הָלְכוּ הָלֹךְ וְגָעֹו וְלֹא־סָרוּ יָמִין וּשְׂמֹאול וְסַרְנֵי פְלִשְׁתִּים הֹלְכִים אַחֲרֵיהֶם עַד־גְּבוּל בֵּית שָׁמֶשׁ | 12 As vacas foram diretamente pela estrada que conduz a Betsames; seguiram sempre o mesmo caminho sem parar e mugindo, e não declinaram nem para a direita nem para a esquerda. Os príncipes dos Filisteus também iam seguindo atrás, até os confins de Betsames. |
| 13 וּבֵית שֶׁמֶשׁ קֹצְרִים קְצִיר־חִטִּים בָּעֵמֶק וַיִּשְׂאוּ אֶת־עֵינֵיהֶם וַיִּרְאוּ אֶת־הָאָרֹון וַיִּשְׂמְחוּ לִרְאֹות | 13 Ora os Betsamitas segavam trigo no vale. Levantando os olhos, viram a arca, e alegraram-se quando a viram. |
| 14 וְהָעֲגָלָה בָּאָה אֶל־שְׂדֵה יְהֹושֻׁעַ בֵּית־הַשִּׁמְשִׁי וַתַּעֲמֹד שָׁם וְשָׁם אֶבֶן גְּדֹולָה וַיְבַקְּעוּ אֶת־עֲצֵי הָעֲגָלָה וְאֶת־הַפָּרֹות הֶעֱלוּ עֹלָה לַיהוָה׃ ס | 14 O carro foi para o campo de Josué Betsamita e parou ali. Havia lá uma grande pedra, e (os Betsamitas) fizeram em pedaços a madeira do carro, e puseram as vacas em cima em holocausto ao Senhor. |
| 15 וְהַלְוִיִּם הֹורִידוּ ׀ אֶת־אֲרֹון יְהוָה וְאֶת־הָאַרְגַּז אֲשֶׁר־אִתֹּו אֲשֶׁר־בֹּו כְלֵי־זָהָב וַיָּשִׂמוּ אֶל־הָאֶבֶן הַגְּדֹולָה וְאַנְשֵׁי בֵית־שֶׁמֶשׁ הֶעֱלוּ עֹלֹות וַיִּזְבְּחוּ זְבָחִים בַּיֹּום הַהוּא לַיהוָה | 15 Os Levita s desceram a arca do Senhor e a pequena caixa que estava ao seu lado, onde vinham as figuras de ouro, e colocaram-na sobre aquela grande pedra. Os Betsamitas ofereceram holocaustos e imolaram vítimas naquele dia ao Senhor. |
| 16 וַחֲמִשָּׁה סַרְנֵי־פְלִשְׁתִּים רָאוּ וַיָּשֻׁבוּ עֶקְרֹון בַּיֹּום הַהוּא׃ ס | 16 Os cinco príncipes dos Filisteus, depois de verem isto, voltaram no mesmo dia para Acaron. |
| 17 וְאֵלֶּה טְחֹרֵי הַזָּהָב אֲשֶׁר הֵשִׁיבוּ פְלִשְׁתִּים אָשָׁם לַיהוָה לְאַשְׁדֹּוד אֶחָד לְעַזָּה אֶחָד לְאַשְׁקְלֹון אֶחָד לְגַת אֶחָד לְעֶקְרֹון אֶחָד׃ ס | 17 Ora estes são os tumores de ouro, que os Filisteus deram ao Senhor pelo pecado: Azot deu um, Gaza um, Ascalon um, Get um, Acaron um |
| 18 וְעַכְבְּרֵי הַזָּהָב מִסְפַּר כָּל־עָרֵי פְלִשְׁתִּים לַחֲמֵשֶׁת הַסְּרָנִים מֵעִיר מִבְצָר וְעַד כֹּפֶר הַפְּרָזִי וְעַד ׀ אָבֵל הַגְּדֹולָה אֲשֶׁר הִנִּיחוּ עָלֶיהָ אֵת אֲרֹון יְהוָה עַד הַיֹּום הַזֶּה בִּשְׂדֵה יְהֹושֻׁעַ בֵּית־הַשִּׁמְשִׁי | 18 também os ratos de ouro eram segundo o número das cidades das cinco províncias dos Filisteus, desde as cidades muradas até às aldeias sem muros. Testemunho a grande pedra, sobre a qual puseram a arca do Senhor, a qual, até ao dia de hoje, está no campo de Josué Betsamita. |
| 19 וַיַּךְ בְּאַנְשֵׁי בֵית־שֶׁמֶשׁ כִּי רָאוּ בַּאֲרֹון יְהוָה וַיַּךְ בָּעָם שִׁבְעִים אִישׁ חֲמִשִּׁים אֶלֶף אִישׁ וַיִּתְאַבְּלוּ הָעָם כִּי־הִכָּה יְהוָה בָּעָם מַכָּה גְדֹולָה | 19 Ora (o Senhor) feriu os habitantes de Betsames, porque tinham olhado (com curiosidade e pouco respeito) para a arca do Senhor, e matou setenta homens do povo. O povo chorou, por ter o Senhor ferido a plebe com uma tão grande praga. |
| 20 וַיֹּאמְרוּ אַנְשֵׁי בֵית־שֶׁמֶשׁ מִי יוּכַל לַעֲמֹד לִפְנֵי יְהוָה הָאֱלֹהִים הַקָּדֹושׁ הַזֶּה וְאֶל־מִי יַעֲלֶה מֵעָלֵינוּ׃ ס | 20 Os homens Betsamitas disseram: Quem poderá subsistir na presença do Senhor, deste Deus santo? E para quem irá (afastando-se) de nós? |
| 21 וַיִּשְׁלְחוּ מַלְאָכִים אֶל־יֹושְׁבֵי קִרְיַת־יְעָרִים לֵאמֹר הֵשִׁבוּ פְלִשְׁתִּים אֶת־אֲרֹון יְהוָה רְדוּ הַעֲלוּ אֹתֹו אֲלֵיכֶם | 21 Mandaram mensageiros aos habitantes de Cariatiarim, dizendo: Os Filisteus restituiram a arca do Senhor; vinde e levai-a para vós. |