SCRUTATIO

Lunedi, 13 luglio 2026 - Santa Clelia Barbieri ( Letture di oggi)

Ecclesiasticus 30


font
VULGATABiblia Matos Soares
1 Qui diligit filium suum assiduat illi flagella,
ut lætetur in novissimo suo,
et non palpet proximorum ostia.
1 Aquele que ama o seu filho, castiga-o com frequência, para que se alegre com isso mais tarde, e não ande a bater às portas dos outros.
2 Qui docet filium suum laudabitur in illo,
et in medio domesticorum in illo gloriabitur.
2 Aquele que instruí o seu filho será louvado nele, e nele mesmo se gloriará entre os seus conhecidos.
3 Qui docet filium suum in zelum mittit inimicum,
et in medio amicorum gloriabitur in illo.
3 Aquele que instruí o seu filho causa inveja ao seu inimigo, e entre os seus amigos se gloriará dele.
4 Mortuus est pater ejus, et quasi non est mortuus :
similem enim reliquit sibi post se.
4 Morreu o seu pai, e foi como se não morresse, porque deixou depois de si um seu semelhante.
5 In vita sua vidit, et lætatus est in illo :
in obitu suo non est contristatus,
nec confusus est coram inimicis :
5 Em sua vida viu (o seu filho) e nele se alegrou; em sua morte não se entristeceu, nem se envergonhou diante dos seus adversários,
6 reliquit enim defensorem domus contra inimicos,
et amicis reddentem gratiam.
6 porque deixou um defensor da sua casa contra os inimigos, e alguém que será agradecido aos amigos.
7 Pro animabus filiorum colligabit vulnera sua,
et super omnem vocem turbabuntur viscera ejus.
7 Aquele que amimalha os seus filhos, terá que lhes pensar as feridas, e a qualquer palavra se turbarão as suas entranhas.
8 Equus indomitus evadit durus,
et filius remissus evadet præceps.
8 Um cavalo indomado torna-se intratável, e um filho deixado à sua vontade torna-se insolente.
9 Lacta filium, et paventem te faciet :
lude cum eo, et contristabit te.
9 Lisonjeia teu filho, e ele te causará terror; brinca com ele, e ele te entristecerá.
10 Non corrideas illi, ne doleas,
et in novissimo obstupescent dentes tui.
10 Não te ponhas a rir com ele, para que não venhas a sofrer por isso, para que, no fim, não tenhas de ranger os dentes.
11 Non des illi potestatem in juventute,
et ne despicias cogitatus illius.
11 Não lhe dês largas na sua mocidade, e não feches os olhos ao que ele se lembrar de fazer.
12 Curva cervicem ejus in juventute,
et tunde latera ejus dum infans est,
ne forte induret, et non credat tibi,
et erit tibi dolor animæ.
12 Encurva-lhe a cerviz na mocidade, fustiga-o nos flancos enquanto é menino, para que não suceda endurecer-se e não te obedeça, e venha a ser a dor da tua alma.
13 Doce filium tuum, et operare in illo,
ne in turpitudinem illius offendas.
13 Instrui o teu filho, e trabalha por formá-lo, para que te não desonre com a sua vida vergonhosa.
14 Melior est pauper sanus, et fortis viribus,
quam dives imbecillis et flagellatus malitia.
14 Um pobre são e cheio de força vale mais do que um rico fraco e atormentado de doenças.
15 Salus animæ in sanctitate justitiæ
melior est omni auro et argento :
et corpus validum quam census immensus.
15 A saúde da alma, na santidade da justiça, vale mais do que todo o ouro e prata; um corpo robusto vale mais do que imensos bens.
16 Non est census super censum salutis corporis,
et non est oblectamentum super cordis gaudium.
16 Não há riqueza maior do que a saúde do corpo, nem contentamento igual à alegria do coração.
17 Melior est mors quam vita amara,
et requies æterna quam languor perseverans.
17 Melhor é a morte que uma vida amargurada, e o descanso eterno que um achaque perseverante.
18 Bona abscondita in ore clauso,
quasi appositiones epularum circumpositæ sepulchro.
18 Os bens escondidos numa boca cerrada são como manjares esquisitos postos num sepulcro.
19 Quid proderit libatio idolo ?
nec enim manducabit, nec odorabit.
19 De que servirá ao ídolo a oblação? Ele não a comerá, nem lhe tomará o cheiro.
20 Sic qui effugatur a Domino,
portans mercedes iniquitatis :
20 Assim acontece ao que é repelido pelo Senhor e que leva o pago da sua iniquidade,
21 videns oculis et ingemiscens,
sicut spado complectens virginem, et suspirans.
21 o qual vê (o alimento) com os seus olhos e geme, como um eunuco que abraça uma donzela e suspira. Não abandones a tua alma à tristeza, e não te aflijas a ti mesmo nos teus pensamentos. O júbilo do coração é a vida do homem e um tesouro inexaurível de santidade; a alegria do homem prolonga a sua vida.
22 Tristitiam non des animæ tuæ,
et non affligas temetipsum in consilio tuo.
23 Jucunditas cordis, hæc est vita hominis,
et thesaurus sine defectione sanctitatis :
et exsultatio viri est longævitas.
24 Miserere animæ tuæ placens Deo, et contine :
congrega cor tuum in sanctitate ejus,
et tristitiam longe repelle a te.
24 Tem piedade da tua alma, procurando agradar a Deus, e aguenta-te; recolhe o teu coração na santidade do mesmo Deus e afugenta para longe de ti a tristeza. Com efeito, a tristeza tem matado a muitos, e não há utilidade nela.
25 Multos enim occidit tristitia,
et non est utilitas in illa.
26 Zelus et iracundia minuunt dies,
et ante tempus senectam adducet cogitatus.
26 A inveja e a ira abreviam os dias, e os afans fazem chegar a velhice antes do tempo. Um coração generoso e bom está num contínuo festim, porque lhe preparam com diligência o seu alimento.
27 Splendidum cor et bonum in epulis est :
epulæ enim illius diligenter fiunt.