| 1 וַיָּבֹאוּ אַנְשֵׁי ׀ קִרְיַת יְעָרִים וַיַּעֲלוּ אֶת־אֲרֹון יְהוָה וַיָּבִאוּ אֹתֹו אֶל־בֵּית אֲבִינָדָב בַּגִּבְעָה וְאֶת־אֶלְעָזָר בְּנֹו קִדְּשׁוּ לִשְׁמֹר אֶת־אֲרֹון יְהוָה׃ פ | 1 Foram, pois, os homens de Cariatarim, transportaram a arca do Senhor, puseram-na em casa de Abinadab, em Gabaa, e santificaram o seu filho Eleázaro, para que guardasse a arca do Senhor. |
| 2 וַיְהִי מִיֹּום שֶׁבֶת הָאָרֹון בְּקִרְיַת יְעָרִים וַיִּרְבּוּ הַיָּמִים וַיִּהְיוּ עֶשְׂרִים שָׁנָה וַיִּנָּהוּ כָּל־בֵּית יִשְׂרָאֵל אַחֲרֵי יְהוָה׃ ס | 2 Sucedeu que, desde o dia em que a arca do Senhor foi colocada em Cariatarim, se passaram muitos dias (pois já era o vigésimo ano), e toda a casa de Israel descansou seguindo o Senhor. |
| 3 וַיֹּאמֶר שְׁמוּאֵל אֶל־כָּל־בֵּית יִשְׂרָאֵל לֵאמֹר אִם־בְּכָל־לְבַבְכֶם אַתֶּם שָׁבִים אֶל־יְהוָה הָסִירוּ אֶת־אֱלֹהֵי הַנֵּכָר מִתֹּוכְכֶם וְהָעַשְׁתָּרֹות וְהָכִינוּ לְבַבְכֶם אֶל־יְהוָה וְעִבְדֻהוּ לְבַדֹּו וְיַצֵּל אֶתְכֶם מִיַּד פְּלִשְׁתִּים | 3 E Samuel falou a toda a casa de Israel, dizendo: Se vós tornais de todo o vosso coração para o Senhor, tirai do meio de vós os deuses estranhos, os Baalins e Astarot, e preparai os vossos corações para o Senhor; servi a ele só, e ele vos livrará da mão dos Filisteus. |
| 4 וַיָּסִירוּ בְּנֵי יִשְׂרָאֵל אֶת־הַבְּעָלִים וְאֶת־הָעַשְׁתָּרֹת וַיַּעַבְדוּ אֶת־יְהוָה לְבַדֹּו׃ פ | 4 Os filhos de Israel lançaram, pois, fora os Baalins e Astarot, e serviram só ao Senhor. |
| 5 וַיֹּאמֶר שְׁמוּאֵל קִבְצוּ אֶת־כָּל־יִשְׂרָאֵל הַמִּצְפָּתָה וְאֶתְפַּלֵּל בַּעַדְכֶם אֶל־יְהוָה | 5 Samuel disse: Convocai em Masfa todo o Israel, para eu orar por vós ao Senhor. |
| 6 וַיִּקָּבְצוּ הַמִּצְפָּתָה וַיִּשְׁאֲבוּ־מַיִם וַיִּשְׁפְּכוּ ׀ לִפְנֵי יְהוָה וַיָּצוּמוּ בַּיֹּום הַהוּא וַיֹּאמְרוּ שָׁם חָטָאנוּ לַיהוָה וַיִּשְׁפֹּט שְׁמוּאֵל אֶת־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל בַּמִּצְפָּה | 6 E juntaram-se em Masfa. Tiraram água, derramaram-na diante do Senhor, jejuaram aquele dia, dizendo: Pecamos contra o Senhor. E Samuel julgou os filhos de Israel em Masfa. |
| 7 וַיִּשְׁמְעוּ פְלִשְׁתִּים כִּי־הִתְקַבְּצוּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵל הַמִּצְפָּתָה וַיַּעֲלוּ סַרְנֵי־פְלִשְׁתִּים אֶל־יִשְׂרָאֵל וַיִּשְׁמְעוּ בְּנֵי יִשְׂרָאֵל וַיִּרְאוּ מִפְּנֵי פְלִשְׁתִּים | 7 Os Filisteus ouviram dizer que os filhos de Israel se tinham juntado em Masfa, e os príncipes dos Filisteus marcharam contra Israel. Tendo sabido isto os filhos de Israel, temeram o encontro dos Filisteus. |
| 8 וַיֹּאמְרוּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵל אֶל־שְׁמוּאֵל אַל־תַּחֲרֵשׁ מִמֶּנּוּ מִזְּעֹק אֶל־יְהוָה אֱלֹהֵינוּ וְיֹשִׁעֵנוּ מִיַּד פְּלִשְׁתִּים | 8 Disseram a Samuel: Não cesses de clamar por nós ao Senhor nosso Deus, para que nos salve da mão dos Filisteus. |
| 9 וַיִּקַּח שְׁמוּאֵל טְלֵה חָלָב אֶחָד [וַיַּעֲלֶה כ] (וַיַּעֲלֵהוּ ק) עֹולָה כָּלִיל לַיהוָה וַיִּזְעַק שְׁמוּאֵל אֶל־יְהוָה בְּעַד יִשְׂרָאֵל וַיַּעֲנֵהוּ יְהוָה | 9 Samuel tomou um cordeiro de leite e ofereceu-o inteiro em holocausto ao Senhor. Samuel clamou ao Senhor por Israel, e o Senhor ouviu-o. |
| 10 וַיְהִי שְׁמוּאֵל מַעֲלֶה הָעֹולָה וּפְלִשְׁתִּים נִגְּשׁוּ לַמִּלְחָמָה בְּיִשְׂרָאֵל וַיַּרְעֵם יְהוָה ׀ בְּקֹול־גָּדֹול בַּיֹּום הַהוּא עַל־פְּלִשְׁתִּים וַיְהֻמֵּם וַיִּנָּגְפוּ לִפְנֵי יִשְׂרָאֵל | 10 E aconteceu que, enquanto Samuel oferecia o holocausto, os Filisteus começaram o combate contra Israel; porém o Senhor trovejou aquele dia com grande estrondo sobre os Filisteus, aterrou-os, e eles foram derrotados por Israel. |
| 11 וַיֵּצְאוּ אַנְשֵׁי יִשְׂרָאֵל מִן־הַמִּצְפָּה וַיִּרְדְּפוּ אֶת־פְּלִשְׁתִּים וַיַּכּוּם עַד־מִתַּחַת לְבֵית כָּר | 11 Os homens de Israel, saindo de Masfa, perseguiram os Filisteus e foram-nos batendo até ao lugar que está por baixo de Betcar. |
| 12 וַיִּקַּח שְׁמוּאֵל אֶבֶן אַחַת וַיָּשֶׂם בֵּין־הַמִּצְפָּה וּבֵין הַשֵּׁן וַיִּקְרָא אֶת־שְׁמָהּ אֶבֶן הָעָזֶר וַיֹּאמַר עַד־הֵנָּה עֲזָרָנוּ יְהוָה | 12 Samuel tomou uma pedra, pô-la entre Masfa e Sen, e deu àquele lugar o nome de Pedra do socorro. Disse: Até aqui nos socorreu o Senhor. |
| 13 וַיִּכָּנְעוּ הַפְּלִשְׁתִּים וְלֹא־יָסְפוּ עֹוד לָבֹוא בִּגְבוּל יִשְׂרָאֵל וַתְּהִי יַד־יְהוָה בַּפְּלִשְׁתִּים כֹּל יְמֵי שְׁמוּאֵל | 13 Os Filisteus foram humilhados e não tentaram mais entrar nos confins de Israel. E a mão do Senhor foi sobre os Filisteus durante todo o tempo de Samuel. |
| 14 וַתָּשֹׁבְנָה הֶעָרִים אֲשֶׁר לָקְחוּ־פְלִשְׁתִּים מֵאֵת יִשְׂרָאֵל ׀ לְיִשְׂרָאֵל מֵעֶקְרֹון וְעַד־גַּת וְאֶת־גְּבוּלָן הִצִּיל יִשְׂרָאֵל מִיַּד פְּלִשְׁתִּים וַיְהִי שָׁלֹום בֵּין יִשְׂרָאֵל וּבֵין הָאֱמֹרִי | 14 Foram restituídas a Israel as cidades que os Filisteus tinham tomado a Israel, desde Acaron até Get, com seus territórios; (Samuel) livrou Israel das mãos dos Filisteus, e havia paz entre Israel e os Amorreus. |
| 15 וַיִּשְׁפֹּט שְׁמוּאֵל אֶת־יִשְׂרָאֵל כֹּל יְמֵי חַיָּיו | 15 Samuel julgou Israel durante todos os dias da sua vida. |
| 16 וְהָלַךְ מִדֵּי שָׁנָה בְּשָׁנָה וְסָבַב בֵּית־אֵל וְהַגִּלְגָּל וְהַמִּצְפָּה וְשָׁפַט אֶת־יִשְׂרָאֵל אֵת כָּל־הַמְּקֹומֹות הָאֵלֶּה | 16 Ia todos os anos dando volta a Betei, a Galgala e a Masfa, para administrar justiça a Israel nos sobreditos lugares. |
| 17 וּתְשֻׁבָתֹו הָרָמָתָה כִּי־שָׁם בֵּיתֹו וְשָׁם שָׁפָט אֶת־יִשְׂרָאֵל וַיִּבֶן־שָׁם מִזְבֵּחַ לַיהוָה׃ פ | 17 Depois voltava para Rama, onde estava a sua casa. Aí julgava Israel, e aí edificou também um altar ao Senhor. |