| 1 וּבֹעַז עָלָה הַשַּׁעַר וַיֵּשֶׁב שָׁם וְהִנֵּה הַגֹּאֵל עֹבֵר אֲשֶׁר דִּבֶּר־בֹּעַז וַיֹּאמֶר סוּרָה שְׁבָה־פֹּה פְּלֹנִי אַלְמֹנִי וַיָּסַר וַיֵּשֵׁב | 1 Foi pois Booz à porta (da cidade) e sentou-se ali. Vendo passar o parente de que antes falam os, chamando-o pelo seu nome, disse-lhe: Vem cá por um pouco, e senta-te aqui. Ele foi e sentou-se. |
| 2 וַיִּקַּח עֲשָׂרָה אֲנָשִׁים מִזִּקְנֵי הָעִיר וַיֹּאמֶר שְׁבוּ־פֹה וַיֵּשֵׁבוּ | 2 Então Booz, tomando dez homens dos anciãos da cidade, disse-lhes: Sentai-vos aqui. |
| 3 וַיֹּאמֶר לַגֹּאֵל חֶלְקַת הַשָּׂדֶה אֲשֶׁר לְאָחִינוּ לֶאֱלִימֶלֶךְ מָכְרָה נָעֳמִי הַשָּׁבָה מִשְּׂדֵה מֹואָב | 3 Estando eles sentados, (Booz) disse ao parente: Noemi, que voltou do país de Moab, está para vender uma parte do campo de Elimelec, nosso irmão; |
| 4 וַאֲנִי אָמַרְתִּי אֶגְלֶה אָזְנְךָ לֵאמֹר קְנֵה נֶגֶד הַיֹּשְׁבִים וְנֶגֶד זִקְנֵי עַמִּי אִם־תִּגְאַל גְּאָל וְאִם־לֹא יִגְאַל הַגִּידָה לִּי [וְאֵדַע כ] (וְאֵדְעָה ק) כִּי אֵין זוּלָתְךָ לִגְאֹול וְאָנֹכִי אַחֲרֶיךָ וַיֹּאמֶר אָנֹכִי אֶגְאָל | 4 eu quis informar-te disso e dizer-to diante de todos os que estão aqui sentados, dos anciãos do meu povo. Se o queres possuir pelo direito de parentesco, compra-o e fica com ele, mas, se te desagrada, dize-mo, para que eu saiba o que devo fazer; com efeito, não há outro parente senão tu, que és o primeiro, e eu, que sou o segundo. Ele respondeu: Eu comprarei o campo. |
| 5 וַיֹּאמֶר בֹּעַז בְּיֹום־קְנֹותְךָ הַשָּׂדֶה מִיַּד נָעֳמִי וּמֵאֵת רוּת הַמֹּואֲבִיָּה אֵשֶׁת־הַמֵּת [קָנִיתִי כ] (קָנִיתָה ק) לְהָקִים שֵׁם־הַמֵּת עַל־נַחֲלָתֹו | 5 Booz disse-lhe: Logo que compres o campo de Noemi, é também necessário que cases com Rute Moabita, que foi mulher do defunto, para que faças reviver o nome do teu parente na sua herança. |
| 6 וַיֹּאמֶר הַגֹּאֵל לֹא אוּכַל [לִגְאֹול־ כ] (לִגְאָל־לִי ק) פֶּן־אַשְׁחִית אֶת־נַחֲלָתִי גְּאַל־לְךָ אַתָּה אֶת־גְּאֻלָּתִי כִּי לֹא־אוּכַל לִגְאֹל | 6 Ele respondeu: Eu cedo o direito de parentesco, com receio de prejudicar os meus herdeiros; usa tu do meu privilégio, ao qual eu declaro que renuncio espontaneamente. |
| 7 וְזֹאת לְפָנִים בְּיִשְׂרָאֵל עַל־הַגְּאוּלָּה וְעַל־הַתְּמוּרָה לְקַיֵּם כָּל־דָּבָר שָׁלַף אִישׁ נַעֲלֹו וְנָתַן לְרֵעֵהוּ וְזֹאת הַתְּעוּדָה בְּיִשְׂרָאֵל | 7 Era um costume antigo em Israel, entre os parentes, que quando um cedia o seu direito a outro, para a cessão ser válida, o que cedia tirava o seu sapato e dava-o ao seu parente. Este era o testemunho da cessão em Israel. |
| 8 וַיֹּאמֶר הַגֹּאֵל לְבֹעַז קְנֵה־לָךְ וַיִּשְׁלֹף נַעֲלֹו | 8 Disse pois Booz ao seu parente: Tira o teu sapato. E ele o tirou logo do pé. |
| 9 וַיֹּאמֶר בֹּעַז לַזְּקֵנִים וְכָל־הָעָם עֵדִים אַתֶּם הַיֹּום כִּי קָנִיתִי אֶת־כָּל־אֲשֶׁר לֶאֱלִימֶלֶךְ וְאֵת כָּל־אֲשֶׁר לְכִלְיֹון וּמַחְלֹון מִיַּד נָעֳמִי | 9 (Booz) disse aos anciãos e a todo o povo: Vós sois hoje testemunhas de que entro a possuir tudo o que era de Elimelec, Quelion e Maalon, entregando-mo Noemi, |
| 10 וְגַם אֶת־רוּת הַמֹּאֲבִיָּה אֵשֶׁת מַחְלֹון קָנִיתִי לִי לְאִשָּׁה לְהָקִים שֵׁם־הַמֵּת עַל־נַחֲלָתֹו וְלֹא־יִכָּרֵת שֵׁם־הַמֵּת מֵעִם אֶחָיו וּמִשַּׁעַר מְקֹומֹו עֵדִים אַתֶּם הַיֹּום | 10 e de que recebo por esposa a Rute Moabita, mulher que foi de Maalon, a fim de eu fazer reviver o nome do defunto na sua herança, para o seu nome se não eliminar de entre os irmãos e da porta da sua cidade. Digo-vos, sois testemunhas disto. |
| 11 וַיֹּאמְרוּ כָּל־הָעָם אֲשֶׁר־בַּשַּׁעַר וְהַזְּקֵנִים עֵדִים יִתֵּן יְהוָה אֶת־הָאִשָּׁה הַבָּאָה אֶל־בֵּיתֶךָ כְּרָחֵל ׀ וּכְלֵאָה אֲשֶׁר בָּנוּ שְׁתֵּיהֶם אֶת־בֵּית יִשְׂרָאֵל וַעֲשֵׂה־חַיִל בְּאֶפְרָתָה וּקְרָא־שֵׁם בְּבֵית לָחֶם | 11 Respondeu todo o povo, que estava à porta, com os anciãos: Nós somos testemunhas; o Senhor faça que esta mulher, que entra na tua casa, seja como Raquel e Lia, que fundaram a casa de Israel. Que, por ela, sejas forte em Efrata, e tenha um nome célebre em Belém. |
| 12 וִיהִי בֵיתְךָ כְּבֵית פֶּרֶץ אֲשֶׁר־יָלְדָה תָמָר לִיהוּדָה מִן־הַזֶּרַע אֲשֶׁר יִתֵּן יְהוָה לְךָ מִן־הַנַּעֲרָה הַזֹּאת | 12 Que a tua casa se torne como a casa de Farés, que Tamar deu á luz a Judá, pela posteridade que o Senhor te der desta jovem |
| 13 וַיִּקַּח בֹּעַז אֶת־רוּת וַתְּהִי־לֹו לְאִשָּׁה וַיָּבֹא אֵלֶיהָ וַיִּתֵּן יְהוָה לָהּ הֵרָיֹון וַתֵּלֶד בֵּן | 13 Booz pois tomou Rute, e casou com ela. Depois de a ter conhecido, o Senhor fez (a Rute) a graça de conceber e dar à luz um filho. |
| 14 וַתֹּאמַרְנָה הַנָּשִׁים אֶל־נָעֳמִי בָּרוּךְ יְהוָה אֲשֶׁר לֹא הִשְׁבִּית לָךְ גֹּאֵל הַיֹּום וְיִקָּרֵא שְׁמֹו בְּיִשְׂרָאֵל | 14 E as mulheres disseram a Noemi: Bem dito seja o Senhor, que não permitiu que te faltasse um redentor! Que o seu nome seja celebrado em Israel! |
| 15 וְהָיָה לָךְ לְמֵשִׁיב נֶפֶשׁ וּלְכַלְכֵּל אֶת־שֵׂיבָתֵךְ כִּי כַלָּתֵךְ אֲשֶׁר־אֲהֵבַתֶךְ יְלָדַתּוּ אֲשֶׁר־הִיא טֹובָה לָךְ מִשִּׁבְעָה בָּנִים | 15 Terás quem console a tua alma, e te sustente na velhice, porque nasceu um menino de tua nora, a qual te ama, e é para ti muito melhor do que sete filhos, |
| 16 וַתִּקַּח נָעֳמִי אֶת־הַיֶּלֶד וַתְּשִׁתֵהוּ בְחֵיקָהּ וַתְּהִי־לֹו לְאֹמֶנֶת | 16 Noemi, tomando o menino, o pôs no seu regaço, e fazia as vezes de ama e de criada. |
| 17 וַתִּקְרֶאנָה לֹו הַשְּׁכֵנֹות שֵׁם לֵאמֹר יֻלַּד־בֵּן לְנָעֳמִי וַתִּקְרֶאנָה שְׁמֹו עֹובֵד הוּא אֲבִי־יִשַׁי אֲבִי דָוִד׃ פ | 17 As mulheres suas vizinhas congratulavam-se com ela, e diziam: Nasceu um filho a Noemi! Puseram-lhe o nome de Obed. Ele foi pai de Isai, pai de David. |
| 18 וְאֵלֶּה תֹּולְדֹות פָּרֶץ פֶּרֶץ הֹולִיד אֶת־חֶצְרֹון | 18 Estas são as gerações de Farés: Farés gerou Esron, |
| 19 וְחֶצְרֹון הֹולִיד אֶת־רָם וְרָם הֹולִיד אֶת־עַמִּינָדָב | 19 Esron gerou Aram, Aram gerou Aminadab, |
| 20 וְעַמִּינָדָב הֹולִיד אֶת־נַחְשֹׁון וְנַחְשֹׁון הֹולִיד אֶת־שַׂלְמָה | 20 Aminadab gerou Naason, Naason gerou Salmon, |
| 21 וְשַׂלְמֹון הֹולִיד אֶת־בֹּעַז וּבֹעַז הֹולִיד אֶת־עֹובֵד | 21 Salmon gerou Booz, Booz gerou Obed, |
| 22 וְעֹבֵד הֹולִיד אֶת־יִשָׁי וְיִשַׁי הֹולִיד אֶת־דָּוִד | 22 Obed gerou Isai, Isai gerou David. |