SCRUTATIO

Venerdi, 12 giugno 2026 - San Gaspare Luigi Bertoni ( Letture di oggi)

Seconda lettera di Pietro 2


font
STUTTGARTENSIA-DELITZSCHSAGRADA BIBLIA
1 וְגַם־נְבִיאֵי שֶׁקֶר הָיוּ בָעָם כַּאֲשֶׁר יִהְיוּ גַם־בָּכֶם מוֹרֵי שֶׁקֶר אֲשֶׁר יַכְנִיסוּ כִּתּוֹת מַשְׁחִיתוֹת וּבְכַחֲשָׁם בַּמּשֵׁל אֲשֶׁר קָנָם יָבִיאוּ עַל־נַפְשָׁם כִּלָּיוֹן פִּתְאֹם1 Assim como houve entre o povo falsos profetas, assim também haverá entre vós falsos doutores que introduzirão disfarçadamente seitas perniciosas. Eles, renegando assim o Senhor que os resgatou, atrairão sobre si uma ruína repentina.
2 וְרַבִּים יֵלְכוּ אַחֲרֵי תוֹעֲבוֹתָם וּבַעֲבוּרָם יֻתַּן דֶּרֶךְ הָאֱמֶת לְגִדּוּפִים2 Muitos os seguirão nas suas desordens e serão deste modo a causa de o caminho da verdade ser caluniado.
3 וּבְדִבְרֵי בִדּוּי יַעֲשֹוּ אֶתְכֶם לְמִסְחָר לָהֶם לְמַעַן בְּצֹעַ בָּצַע אֲשֶׁר מִשְׁפָּטָם מֵעוֹלָם לֹא יִתְמַהְמַהּ וְשִׁבְרָם לֹא יָנוּם3 Movidos por cobiça, eles vos hão de explorar por palavras cheias de astúcia. Há muito tempo a condenação os ameaça, e a sua ruína não dorme.
4 כִּי לֹא־חָס אֱלֹהִים עַל־הַמַּלְאָכִים אֲשֶׁר חָטְאוּ כִּי אִם־הוֹרִידָם לְקִצְבֵי הָרִים וַיַּסְגִּירֵם בְּכַבְלֵי אֹפֶל לְשָׁמְרָם לַמִּשְׁפָּט4 Pois se Deus não poupou os anjos que pecaram, mas os precipitou nos abismos tenebrosos do inferno onde os reserva para o julgamento;
5 וְגַם־עַל־דּוֹרוֹת קֶדֶם לֹא חָס וַיִּשְׁמֹר רַק אֶת־נֹחַ הַשְּׁמִינִי קֹרֵא הַצֶּדֶק בַּהֲבִיאוֹ אֶת־הַמַּבּוּל עַל־דּוֹר הָרְשָׁעִים5 se não poupou o mundo antigo, e só preservou oito pessoas, dentre as quais Noé, esse pregador da justiça, quando desencadeou o dilúvio sobre um mundo de ímpios;
6 וְאֶת־עָרֵי סְדוֹם וַעֲמֹרָה הָפַךְ לָאֵפֶר וְהֶאֱשִׁימָם בְּמַהְפֵּכָה וַיְשִׂימֵם לְמָשָׁל לַאֲשֶׁר עֲתִידִים לַעֲשׂוֹת זִמָּה6 se condenou à destruição e reduziu à cinzas as cidades de Sodoma e Gomorra para servir de exemplo para os ímpios do porvir;
7 וַיַּצֵּל אֶת־לוֹט הַצַּדִּיק אֲשֶׁר הֶלְאוּהוּ אַנְשֵׁי בְלִיַּעַל הָהֵם בְּדֶרֶךְ זִמָּתָם7 se, enfim, livrou o justo Lot, revoltado com a vida dissoluta daquela gente perversa
8 כִּי הַצַּדִּיק הַזֶּה בְּשִׁבְתּוֹ בְתוֹכָם הֶאֱדִיב אֶת־נַפְשׁוֹ הַיְשָׁרָה יוֹם יוֹם בִּרְאוֹתוֹ וּבְשָׁמְעוֹ מַעֲשֵׂי רִשְׁעָם8 {esse justo que habitava no meio deles sentia cada dia atormentada sua alma virtuosa, pelo que via e ouvia dos seus procedimentos infames},
9 כִּי יוֹדֵעַ יְהוָֹה לְהַצִּיל אֶת־חֲסִידָיו מִנִּסָּיוֹן וְלַחֲשׂךְ אֶת־הָרְשָׁעִים לְיוֹם הַמִּשְׁפָּט לְהָשִׁיב גְּמוּלָם לָהֶם9 é porque o Senhor sabe livrar das provações os homens piedosos e reservar os ímpios para serem castigados no dia do juízo,
10 וּבְיוֹתֵר אֶת־הַהֹלְכִים אַחֲרֵי הַבָּשָׂר בְּתַאֲוֺת תֶּבֶל וּבֹזִים אֶת־הַמֶּמְשָׁלָה עַזֵּי פָנִים הֹלְכִים בִּשְׁרִירוּת לִבָּם וְלֹא יֶחֶרְדוּ מֵחָרֵף אֶת־הַשְּׂרָרוֹת10 principalmente aqueles que correm com desejos impuros atrás dos prazeres da carne e desprezam a autoridade. Audaciosos, arrogantes, não temem falar injuriosamente das glórias,
11 אֲשֶׁר אַף־הַמַּלְאָכִים הַגְּדוֹלִים מֵהֶם בְּעֹז וָכֹחַ לֹא יְגַדְּפוּם לִפְנֵי יְהוָֹה בְּמִשְׁפָּטָם11 embora os anjos, superiores em força e poder, não pronunciem contra elas, aos olhos do Senhor, o julgamento injurioso.
12 וְהֵמָּה כַּבְּהֵמוֹת הַסְּכָלוֹת הַנּוֹלָדוֹת כְּחָק־טִבְעָם לַלֶּכֶד וְלַשַּׁחַת יֹאבְדוּ בְּאִבּוּד נַפְשָׁם יַעַן חֵרְפוּ אֶת־אֲשֶׁר לֹא הֵבִינוּ וְיִשְׂאוּ גְּמוּל עַוְלָתָם12 Mas estes, quais brutos destinados pela lei natural para a presa e para a perdição, injuriam o que ignoram, e assim da mesma forma perecerão. Este será o salário de sua iniqüidade.
13 אֲשֶׁר עֶדְנַת יוֹמָם לְעֹנֶג יַחְשֹׁבוּ מְטֻנָּפִים וּמוּם בָּם הַמִּתְפַּנְּקִים בְּמַדּוּחֵי נַפְשָׁם וְאֹכְלִים וְשֹׁתִים עִמָּכֶם13 Encontram as suas delícias em se entregar em pleno dia às suas libertinagens. Homens pervertidos e imundos, sentem prazer em enganar, enquanto se banqueteiam convosco.
14 עֵינַיִם לָהֶם מְלֵאוֹת נִאֻפִים אֲשֶׁר לֹא תֶחְדַּלְנָה מֵחֲטוֹא וְאֶת־נַפְשׁוֹת הַפְּתָאִים יְצוֹדֵדוּ וְלֵב מְלֻמַּד־בֶּצַע לָהֶם בְּנֵי הַמְּאֵרָה14 Têm, os olhos cheios de adultério e são insaciáveis no pecar. Seduzem pelos seus atrativos as almas inconstantes; têm o coração acostumado à cobiça; são filhos da maldição.
15 אֶת־הַדֶּרֶךְ הַיָּשָׁר עָזְבוּ וַיִּתְעוּ וַיֵּלְכוּ בְּדֶרֶךְ בִּלְעָם בֶּן־בְּעוֹר אֲשֶׁר אָהֵב שְׂכַר הָעַוְלָה15 Deixaram o caminho reto, para se extraviarem no caminho de Balaão, filho de Bosor, que amou o salário da iniqüidade.
16 וַתְּהִי־לוֹ תוֹכַחַת עַל־חַטָּאתוֹ כִּי הַבְּהֵמָה הָאִלֶּמֶת דִּבְּרָה בְקוֹל־אָדָם וַתַּעְצֹר בְּאִוֶּלֶת הַקֹּסֵם16 Mas foi repreendido pela sua desobediência: um animal mudo, falando com voz humana, refreou a loucura do profeta.
17 בְּאֵרוֹת בְּלִי־מַיִם הֵמָּה עָבִים נִדָּפִים בִּסְעָרָה אֲשֶׁר שָׁמוּר לָהֶם חשֶׁךְ־אֲפֵלָה לְעוֹלָם17 Estes são fontes sem água e nuvens agitadas por turbilhões, destinados à profundeza das trevas.
18 כִּי בְּדַבְּרָם בְּגֵאוּת דִּבְרֵי שָׁוְא יָצוּדוּ בְּתַאֲוֺת הַבָּשָׂר עַל־יְדֵי זִמָּתָם אֵת אֲשֶׁר אַךְ־נִמְלְטוּ מִידֵי הַהֹלְכִים בְּדֶרֶךְ תּוֹעָה18 Com palavras tão vãs quanto enganadoras, atraem pelas paixões carnais e pela devassidão aqueles que mal acabam de escapar dos homens que vivem no erro.
19 חֵרוּת יַבְטִיחוּ לָהֶם וְהֵם בְּעַצְמָם עֲבָדִים לַשָּׁחַת כִּי הָאִישׁ עֶבֶד לַאֲשֶׁר נִכְבַּשׁ מִמֶּנּוּ19 Prometem-lhes a liberdade, quando eles mesmos são escravos da corrupção, pois o homem é feito escravo daquele que o venceu.
20 כִּי אַחֲרֵי הִמָּלְטָם מִטֻּמְאֹת הָעוֹלָם בְּדַעַת אֲדֹנֵינוּ וּמוֹשִׁיעֵנוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ אִם־שָׁבוּ וְהָטְבְּעוּ בְתוֹכָן וְנִכְבָּשׁוּ אַחֲרִיתָם תִּהְיֶה רָעָה מֵרֵאשִׁיתָם20 Com efeito, se aqueles que renunciaram às corrupções do mundo pelo conhecimento de Jesus Cristo nosso Senhor e Salvador nelas se deixam de novo enredar e vencer, seu último estado torna-se pior do que o primeiro.
21 טוֹב הָיָה לָהֶם לֹא לָדַעַת אֶת־דֶּרֶךְ הַצְּדָקָה מֵאֲשֶׁר יְדָעֻהוּ וְנָסֹגוּ אָחוֹר מִן־הַמִּצְוָה הַקְּדוֹשָׁה הַמְּסוּרָה לָהֶם21 Melhor fora não terem conhecido o caminho da justiça do que, depois de tê-lo conhecido, tornarem atrás, abandonando a lei santa que lhes foi ensinada.
22 וַיִּקֶר לָהֶם כַּאֲשֶׁר יֹאמַר מְשַׁל הָאֱמֶת הַכֶּלֶב שָׁב עַל־קֵאוֹ וְהַחֲזִיר עֹלֶה מִן־הָרַחְצָה לְהִתְגֹּלֵל בָּרָפֶשׁ22 Aconteceu-lhes o que diz com razão o provérbio: O cão voltou ao seu vômito {Pr 26,11}; e: A porca lavada volta a revolver-se no lamaçal.