| 1 וַיִּמְעֲלוּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵל מַעַל בַּחֵרֶם וַיִּקַּח עָכָן בֶּן־כַּרְמִי בֶן־זַבְדִּי בֶן־זֶרַח לְמַטֵּה יְהוּדָה מִן־הַחֵרֶם וַיִּחַר־אַף יְהוָה בִּבְנֵי יִשְׂרָאֵל | 1 Porém os filhos de Israel violaram o mandamento, a respeito do anátema. Achan, filho de Charmi, filho de Zabdi, filho de Zaré, da tribo de Judá, tomou alguma coisa dada ao anátema, e o Senhor irou-se contra os filhos de Israel. |
| 2 וַיִּשְׁלַח יְהֹושֻׁעַ אֲנָשִׁים מִירִיחֹו הָעַי אֲשֶׁר עִם־בֵּית אָוֶן מִקֶּדֶם לְבֵית־אֵל וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם לֵאמֹר עֲלוּ וְרַגְּלוּ אֶת־הָאָרֶץ וַיַּעֲלוּ הָאֲנָשִׁים וַיְרַגְּלוּ אֶת־הָעָי | 2 Josué, enviando de Jericó homens contra Hai, que está junto de Betaven, ao nascente da cidade de Betel, disse-lhes: Ide e reconhecei o país. Eles, cumprindo com as ordens, reconheceram Hai. |
| 3 וַיָּשֻׁבוּ אֶל־יְהֹושֻׁעַ וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו אַל־יַעַל כָּל־הָעָם כְּאַלְפַּיִם אִישׁ אֹו כִּשְׁלֹשֶׁת אֲלָפִים אִישׁ יַעֲלוּ וְיַכּוּ אֶת־הָעָי אַל־תְּיַגַּע־שָׁמָּה אֶת־כָּל־הָעָם כִּי מְעַט הֵמָּה | 3 A o voltarem disseram-lhe: Não suba todo o povo, mas vão só dois ou três mil homens e destruam a cidade; porque se há-de fatigar inùtilmente todo o povo contra tão poucos inimigos? |
| 4 וַיַּעֲלוּ מִן־הָעָם שָׁמָּה כִּשְׁלֹשֶׁת אֲלָפִים אִישׁ וַיָּנֻסוּ לִפְנֵי אַנְשֵׁי הָעָי | 4 Subiram pois três mil combatentes, os quais, voltando logo as costas, |
| 5 וַיַּכּוּ מֵהֶם אַנְשֵׁי הָעַי כִּשְׁלֹשִׁים וְשִׁשָּׁה אִישׁ וַיִּרְדְּפוּם לִפְנֵי הַשַּׁעַר עַד־הַשְּׁבָרִים וַיַּכּוּם בַּמֹּורָד וַיִּמַּס לְבַב־הָעָם וַיְהִי לְמָיִם | 5 foram batidos pelos homens da cidade de Hai, caindo mortos trinta e seis homens; os inimigos perseguiram-nos, desde a porta (de Hai ) até Sabarim, e mataram-nos enquanto fugiam pela encosta; e o coração do povo desmaiou e perdeu toda a coragem. |
| 6 וַיִּקְרַע יְהֹושֻׁעַ שִׂמְלֹתָיו וַיִּפֹּל עַל־פָּנָיו אַרְצָה לִפְנֵי אֲרֹון יְהוָה עַד־הָעֶרֶב הוּא וְזִקְנֵי יִשְׂרָאֵל וַיַּעֲלוּ עָפָר עַל־רֹאשָׁם | 6 Então Josué rasgou as suas vestes e prostrou-se com o rosto por terra diante da arca do Senhor (e assim esteve) até à tarde, tanto ele como todos os anciãos de Israel, e lançaram cinza sobre as suas cabeças. |
| 7 וַיֹּאמֶר יְהֹושֻׁעַ אֲהָהּ ׀ אֲדֹנָי יְהוִה לָמָה הֵעֲבַרְתָּ הַעֲבִיר אֶת־הָעָם הַזֶּה אֶת־הַיַּרְדֵּן לָתֵת אֹתָנוּ בְּיַד הָאֱמֹרִי לְהַאֲבִידֵנוּ וְלוּ הֹואַלְנוּ וַנֵּשֶׁב בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן | 7 Josué disse: Ah! Senhor Javé, porque quiseste que este povo passasse o rio Jordão, para nos entregares nas mãos do Amorreu e para nos perderes? Oxalá nós tivéssemos ficado da outra banda do Jordão, como tínhamos começado. |
| 8 בִּי אֲדֹנָי מָה אֹמַר אַחֲרֵי אֲשֶׁר הָפַךְ יִשְׂרָאֵל עֹרֶף לִפְנֵי אֹיְבָיו | 8 Que direi eu, Senhor Deus meu, vendo Israel voltar costas aos seus inimigos? |
| 9 וְיִשְׁמְעוּ הַכְּנַעֲנִי וְכֹל יֹשְׁבֵי הָאָרֶץ וְנָסַבּוּ עָלֵינוּ וְהִכְרִיתוּ אֶת־שְׁמֵנוּ מִן־הָאָרֶץ וּמַה־תַּעֲשֵׂה לְשִׁמְךָ הַגָּדֹול׃ ס | 9 Os Cananeus, e todos os habitantes da terra o ouvirão, e, unindo-se todos, nos cercarão, e apagarão o nosso nome da terra; e que farás tu ao teu grande nome? |
| 10 וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־יְהֹושֻׁעַ קֻם לָךְ לָמָּה זֶּה אַתָּה נֹפֵל עַל־פָּנֶיךָ | 10 O Senhor disse a Josué: Levanta-te; por que jazes tu prostrado por terra? |
| 11 חָטָא יִשְׂרָאֵל וְגַם עָבְרוּ אֶת־בְּרִיתִי אֲשֶׁר צִוִּיתִי אֹותָם וְגַם לָקְחוּ מִן־הַחֵרֶם וְגַם גָּנְבוּ וְגַם כִּחֲשׁוּ וְגַם שָׂמוּ בִכְלֵיהֶם | 11 Israel pecou, a ponto de violar o meu pacto, até tomar das coisas dadas ao anátema, roubá-las, mentir, escondê-las entre as bagagens. |
| 12 וְלֹא יֻכְלוּ בְּנֵי יִשְׂרָאֵל לָקוּם לִפְנֵי אֹיְבֵיהֶם עֹרֶף יִפְנוּ לִפְנֵי אֹיְבֵיהֶם כִּי הָיוּ לְחֵרֶם לֹא אֹוסִיף לִהְיֹות עִמָּכֶם אִם־לֹא תַשְׁמִידוּ הַחֵרֶם מִקִּרְבְּכֶם | 12 Israel não pode ter-se diante dos seus inimigos, e foge deles, porque se manchou com o anátema; eu não serei mais convosco, enquanto não exterminardes aquele que é réu desta maldade. |
| 13 קֻם קַדֵּשׁ אֶת־הָעָם וְאָמַרְתָּ הִתְקַדְּשׁוּ לְמָחָר כִּי כֹה אָמַר יְהוָה אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵל חֵרֶם בְּקִרְבְּךָ יִשְׂרָאֵל לֹא תוּכַל לָקוּם לִפְנֵי אֹיְבֶיךָ עַד־הֲסִירְכֶם הַחֵרֶם מִקִּרְבְּכֶם | 13 Levanta-te, santifica o povo e diz-lhes: Santificai-vos para amanhã, porque isto diz o Senhor Deus de Israel: O anátema está no meio de ti, ó Israel; tu não poderás fazer frente aos teus inimigos, até que seja exterminado do meio de ti o que se acha manchado deste crime. |
| 14 וְנִקְרַבְתֶּם בַּבֹּקֶר לְשִׁבְטֵיכֶם וְהָיָה הַשֵּׁבֶט אֲשֶׁר־יִלְכְּדֶנּוּ יְהוָה יִקְרַב לַמִּשְׁפָּחֹות וְהַמִּשְׁפָּחָה אֲשֶׁר־יִלְכְּדֶנָּה יְהוָה תִּקְרַב לַבָּתִּים וְהַבַּיִת אֲשֶׁר יִלְכְּדֶנּוּ יְהוָה יִקְרַב לַגְּבָרִים | 14 Amanhã apresentar-vos-eis (diante do Senhor) cada um nas vossas tribos; a tribo sobre que cair a sorte, se apresentará pelas suas tribos, e caiu a sorte sobre a tribo de Judá, suas casas; a casa (sobre que cair a sorte), pelos seus homens. |
| 15 וְהָיָה הַנִּלְכָּד בַּחֵרֶם יִשָּׂרֵף בָּאֵשׁ אֹתֹו וְאֶת־כָּל־אֲשֶׁר־לֹו כִּי עָבַר אֶת־בְּרִית יְהוָה וְכִי־עָשָׂה נְבָלָה בְּיִשְׂרָאֵל | 15 O que for tomado como atingido pelo anátema será queimado com todas as suas coisas, porque violou o pacto do Senhor, e cometeu uma coisa detestável em Israel. |
| 16 וַיַּשְׁכֵּם יְהֹושֻׁעַ בַּבֹּקֶר וַיַּקְרֵב אֶת־יִשְׂרָאֵל לִשְׁבָטָיו וַיִּלָּכֵד שֵׁבֶט יְהוּדָה | 16 Josué, levantando-se pela manhã, fez juntar Israel pelas suas famílias; a família (sobre que cair a sorte), pelas |
| 17 וַיַּקְרֵב אֶת־מִשְׁפַּחַת יְהוּדָה וַיִּלְכֹּד אֵת מִשְׁפַּחַת הַזַּרְחִי וַיַּקְרֵב אֶת־מִשְׁפַּחַת הַזַּרְחִי לַגְּבָרִים וַיִּלָּכֵד זַבְדִּי | 17 Tendo-se apresentado esta pelas suas famílias, caiu a sorte sobre a família de Zaré. Apresentando-se também esta pelas suas casas, caiu sobre (a casa de) Zabdi; |
| 18 וַיַּקְרֵב אֶת־בֵּיתֹו לַגְּבָרִים וַיִּלָּכֵד עָכָן בֶּן־כַּרְמִי בֶן־זַבְדִּי בֶּן־זֶרַח לְמַטֵּה יְהוּדָה | 18 sorteados os indivíduos varões desta casa, um por um, descobriu-se ser Achan, filho de Charmi, filho de Zabdi, filho de Zaré, da tribo de Judá. |
| 19 וַיֹּאמֶר יְהֹושֻׁעַ אֶל־עָכָן בְּנִי שִׂים־נָא כָבֹוד לַיהוָה אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵל וְתֶן־לֹו תֹודָה וְהַגֶּד־נָא לִי מֶה עָשִׂיתָ אַל־תְּכַחֵד מִמֶּנִּי | 19 Josué disse a Achan: Ó meu filho, dá glória ao Senhor Deus de Israel, e confessa-me, declara-me o que fizeste, não o ocultes. |
| 20 וַיַּעַן עָכָן אֶת־יְהֹושֻׁעַ וַיֹּאמַר אָמְנָה אָנֹכִי חָטָאתִי לַיהוָה אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵל וְכָזֹאת וְכָזֹאת עָשִׂיתִי | 20 Achan respondeu a Josué: Na verdade eu pequei contra o Senhor Deus de Israel. Eis o que fiz: |
| 21 [וָאֶרְאֶה כ] (וָאֵרֶא ק) בַשָּׁלָל אַדֶּרֶת שִׁנְעָר אַחַת טֹובָה וּמָאתַיִם שְׁקָלִים כֶּסֶף וּלְשֹׁון זָהָב אֶחָד חֲמִשִּׁים שְׁקָלִים מִשְׁקָלֹו וָאֶחְמְדֵם וָאֶקָּחֵם וְהִנָּם טְמוּנִים בָּאָרֶץ בְּתֹוךְ הָאָהֳלִי וְהַכֶּסֶף תַּחְתֶּיהָ | 21 Vi entre os despojos uma capa de escarlate muito boa, duzentos siclos de prata e uma barra de ouro de cinquenta siclos, e, cobiçando, tirei (estas coisas), escondi-as na terra, no meio da minha tenda, e enterrei o dinheiro numa cova. |
| 22 וַיִּשְׁלַח יְהֹושֻׁעַ מַלְאָכִים וַיָּרֻצוּ הָאֹהֱלָה וְהִנֵּה טְמוּנָה בְּאָהֳלֹו וְהַכֶּסֶף תַּחְתֶּיהָ | 22 Mandou pois Josué investigadores, os quais, correndo à tenda de Achan, acharam tudo escondido no mesmo lugar, e debaixo, o dinheiro. |
| 23 וַיִּקָּחוּם מִתֹּוךְ הָאֹהֶל וַיְבִאוּם אֶל־יְהֹושֻׁעַ וְאֶל כָּל־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל וַיַּצִּקֻם לִפְנֵי יְהוָה | 23 Tirando-o da tenda, levaram-no a Josué e a todos os filhos de Israel, e lançaram-no fora diante do Senhor. |
| 24 וַיִּקַּח יְהֹושֻׁעַ אֶת־עָכָן בֶּן־זֶרַח וְאֶת־הַכֶּסֶף וְאֶת־הָאַדֶּרֶת וְאֶת־לְשֹׁון הַזָּהָב וְאֶת־בָּנָיו וְאֶת־בְּנֹתָיו וְאֶת־שֹׁורֹו וְאֶת־חֲמֹרֹו וְאֶת־צֹאנֹו וְאֶת־אָהֳלֹו וְאֶת־כָּל־אֲשֶׁר־לֹו וְכָל־יִשְׂרָאֵל עִמֹּו וַיַּעֲלוּ אֹתָם עֵמֶק עָכֹור | 24 Então Josué, e todo o Israel com ele, pegando em Achan, filho de Zaré, e na prata e na capa, e na barra de ouro, e em seus filhos e filhas, nos seus bois, jumentos, ovelhas, na própria tenda, e em tudo quanto tinha, levaram-nos ao vale de Achor, |
| 25 וַיֹּאמֶר יְהֹושֻׁעַ מֶה עֲכַרְתָּנוּ יַעְכֳּרְךָ יְהוָה בַּיֹּום הַזֶּה וַיִּרְגְּמוּ אֹתֹו כָל־יִשְׂרָאֵל אֶבֶן וַיִּשְׂרְפוּ אֹתָם בָּאֵשׁ וַיִּסְקְלוּ אֹתָם בָּאֲבָנִים | 25 onde Josué disse: Pois que tu nos turbaste, o Senhor te conturbe neste dia. E todo o Israel o apedrejou, e tudo o que lhe pertencia foi consumido no fogo. |
| 26 וַיָּקִימוּ עָלָיו גַּל־אֲבָנִים גָּדֹול עַד הַיֹּום הַזֶּה וַיָּשָׁב יְהוָה מֵחֲרֹון אַפֹּו עַל־כֵּן קָרָא שֵׁם הַמָּקֹום הַהוּא עֵמֶק עָכֹור עַד הַיֹּום הַזֶּה׃ פ | 26 E juntaram sobre ele um grande montão de pedras, o qual permanece até ao dia de hoje. (Com isto) apartou-se deles o furor do Senhor. Por isso, até ao dia de hoje, se chama aquele lugar Vale de Achor. |