| 1 הִתְקֹושְׁשׁוּ וָקֹושּׁוּ הַגֹּוי לֹא נִכְסָף | 1 Vinde todos, Juntai-vos (ó Israelitas), nação despudorada, |
| 2 בְּטֶרֶם לֶדֶת חֹק כְּמֹץ עָבַר יֹום בְּטֶרֶם ׀ לֹא־יָבֹוא עֲלֵיכֶם חֲרֹון אַף־יְהוָה בְּטֶרֶם לֹא־יָבֹוא עֲלֵיכֶם יֹום אַף־יְהוָה | 2 antes que o decreto (do Senhor) produza esse dia que passará como (um turbilhão de) pó, antes que venha sobre vós a ira do furor do Senhor, antes que venha sobre vós o dia da indignação do Senhor. |
| 3 בַּקְּשׁוּ אֶת־יְהוָה כָּל־עַנְוֵי הָאָרֶץ אֲשֶׁר מִשְׁפָּטֹו פָּעָלוּ בַּקְּשׁוּ־צֶדֶק בַּקְּשׁוּ עֲנָוָה אוּלַי תִּסָּתְרוּ בְּיֹום אַף־יְהוָה | 3 Buscai o Senhor todos vós, os humildes nesta terra, vós os que guardais os seus preceitos; buscai a justiça, buscai a mansidão, para ver se podeis achar um abrigo no dia do furor do Senhor. |
| 4 כִּי עַזָּה עֲזוּבָה תִהְיֶה וְאַשְׁקְלֹון לִשְׁמָמָה אַשְׁדֹּוד בַּצָּהֳרַיִם יְגָרְשׁוּהָ וְעֶקְרֹון תֵּעָקֵר׃ ס | 4 Com efeito, Gaza será abandonada e Ascalon virá a ser um deserto. Azot será assolada em pleno meio-dia, e Acaron arrancada pela raiz. |
| 5 הֹוי יֹשְׁבֵי חֶבֶל הַיָּם גֹּוי כְּרֵתִים דְּבַר־יְהוָה עֲלֵיכֶם כְּנַעַן אֶרֶץ פְּלִשְׁתִּים וְהַאֲבַדְתִּיךְ מֵאֵין יֹושֵׁב | 5 Ai de vós, os que habitais a costa do mar, ai do povo dos cretenses! Canaan, terra, dos Filisteus, uma palavra do Senhor está para cair sobre vós: Exterminar-te-ei, sem que fique um só dos teus habitantes. |
| 6 וְהָיְתָה חֶבֶל הַיָּם נְוֹת כְּרֹת רֹעִים וְגִדְרֹות צֹאן | 6 A costa do mar será então lugar de repouso para os pastores e aprisco para as ovelhas. |
| 7 וְהָיָה חֶבֶל לִשְׁאֵרִית בֵּית יְהוּדָה עֲלֵיהֶם יִרְעוּן בְּבָתֵּי אַשְׁקְלֹון בָּעֶרֶב יִרְבָּצוּן כִּי יִפְקְדֵם יְהוָה אֱלֹהֵיהֶם וְשָׁב [שְׁבוּתָם כ] (שְׁבִיתָם׃ ק) | 7 Esta região será daqueles que tiverem ficado da casa de Judá; eles encontrarão pastagens e descansarão durante a noite nas casas de Ascalon, porque o Senhor seu Deus os visitará e os restaurará. |
| 8 שָׁמַעְתִּי חֶרְפַּת מֹואָב וְגִדּוּפֵי בְּנֵי עַמֹּון אֲשֶׁר חֵרְפוּ אֶת־עַמִּי וַיַּגְדִּילוּ עַל־גְּבוּלָם | 8 Ouvi as afrontas de Moab e os insultos dos filhos de Amon, que ultrajaram o meu povo e se ensoberbeceram com o seu território. |
| 9 לָכֵן חַי־אָנִי נְאֻם יְהוָה צְבָאֹות אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵל כִּי־מֹואָב כִּסְדֹם תִּהְיֶה וּבְנֵי עַמֹּון כַּעֲמֹרָה מִמְשַׁק חָרוּל וּמִכְרֵה־מֶלַח וּשְׁמָמָה עַד־עֹולָם שְׁאֵרִית עַמִּי יְבָזּוּם וְיֶתֶר [גֹּוי כ] (גֹּויִי ק) יִנְחָלוּם | 9 Por isso, juro por vida minha, diz o Senhor dos exércitos, o Deus de Israel, que Moab virá a ser como Sodoma, e os filhos de Amon como Gomorra: lugar de urtigas, região de sal, um deserto eterno. Os restos do meu povo os saquearão, os que restarem da minha gente serão os seus donos. |
| 10 זֹאת לָהֶם תַּחַת גְּאֹונָם כִּי חֵרְפוּ וַיַּגְדִּלוּ עַל־עַם יְהוָה צְבָאֹות | 10 Isto lhes há-de acontecer por castigo da sua soberba, porque insultaram e trataram com arrogância o povo do Senhor dos exércitos. |
| 11 נֹורָא יְהוָה עֲלֵיהֶם כִּי רָזָה אֵת כָּל־אֱלֹהֵי הָאָרֶץ וְיִשְׁתַּחֲווּ־לֹו אִישׁ מִמְּקֹומֹו כֹּל אִיֵּי הַגֹּויִם | 11 O Senhor se mostrará terrível contra eles, e aniquilará todos os deuses da terra. E adorá-lo-ão, cada um no seu país, todos os habitantes das ilhas das nações. |
| 12 גַּם־אַתֶּם כּוּשִׁים חַלְלֵי חַרְבִּי הֵמָּה | 12 Também vós, ó Etíopes, sereis mortos pela minha espada. |
| 13 וְיֵט יָדֹו עַל־צָפֹון וִיאַבֵּד אֶת־אַשּׁוּר וְיָשֵׂם אֶת־נִינְוֵה לִשְׁמָמָה צִיָּה כַּמִּדְבָּר | 13 Estenderá a sua mão contra o aquilão, destruirá Assur, reduzirá Nínive a uma solidão, árida como um deserto. |
| 14 וְרָבְצוּ בְתֹוכָהּ עֲדָרִים כָּל־חַיְתֹו־גֹוי גַּם־קָאַת גַּם־קִפֹּד בְּכַפְתֹּרֶיהָ יָלִינוּ קֹול יְשֹׁורֵר בַּחַלֹּון חֹרֶב בַּסַּף כִּי אַרְזָה עֵרָה | 14 Rebanhos descansarão no meio dela, e bandos de animais de toda a espécie; o pelicano e o ouriço terão por morada os seus capitéis; ouvir-se-á o canto das aves por cima das janelas, o corvo por cima das portas, porque aniquilarei a cidade. |
| 15 זֹאת הָעִיר הָעַלִּיזָה הַיֹּושֶׁבֶת לָבֶטַח הָאֹמְרָה בִּלְבָבָהּ אֲנִי וְאַפְסִי עֹוד אֵיךְ ׀ הָיְתָה לְשַׁמָּה מַרְבֵּץ לַחַיָּה כֹּל עֹובֵר עָלֶיהָ יִשְׁרֹק יָנִיעַ יָדֹו׃ ס | 15 Esta é aquela cidade alegre, que nada temia, que dizia no seu coração: Eu, e nada mais senão eu! Como se mudou ela num deserto, num covil de feras? Todo o que passar por ela, insultá-la-á com assobios e agitará a mão (em sinal de desprezo). |