| 1 כֹּה־אָמַר אֲדֹנָי יְהוִה שַׁעַר הֶחָצֵר הַפְּנִימִית הַפֹּנֶה קָדִים יִהְיֶה סָגוּר שֵׁשֶׁת יְמֵי הַמַּעֲשֶׂה וּבְיֹום הַשַּׁבָּת יִפָּתֵחַ וּבְיֹום הַחֹדֶשׁ יִפָּתֵחַ | 1 Assim fala o Senhor Deus: O pórtico do átrio interior, que olha para o oriente, estará fechado durante os seis dias de trabalho, mas abrir-se-á no dia de sábado, assim como no primeiro dia de cada mês. |
| 2 וּבָא הַנָּשִׂיא דֶּרֶךְ אוּלָם הַשַּׁעַר מִחוּץ וְעָמַד עַל־מְזוּזַת הַשַּׁעַר וְעָשׂוּ הַכֹּהֲנִים אֶת־עֹולָתֹו וְאֶת־שְׁלָמָיו וְהִשְׁתַּחֲוָה עַל־מִפְתַּן הַשַּׁעַר וְיָצָא וְהַשַּׁעַר לֹא־יִסָּגֵר עַד־הָעָרֶב | 2 O príncipe, vindo de fora para o vestíbulo do pórtico, parará no limiar da porta; os sacerdotes oferecerão então o holocausto e os sacrifícios pacíficos; ele fará adoração sobre o limiar do pórtico e depois sairá; porém o pórtico não se fechará até à tarde. |
| 3 וְהִשְׁתַּחֲווּ עַם־הָאָרֶץ פֶּתַח הַשַּׁעַר הַהוּא בַּשַּׁבָּתֹות וּבֶחֳדָשִׁים לִפְנֵי יְהוָה | 3 O povo do país fará sua adoração à entrada deste pórtico, nos sábados e nos primeiros dias de cada mês, diante do Senhor. |
| 4 וְהָעֹלָה אֲשֶׁר־יַקְרִב הַנָּשִׂיא לַיהוָה בְּיֹום הַשַּׁבָּת שִׁשָּׁה כְבָשִׂים תְּמִימִם וְאַיִל תָּמִים | 4 O príncipe oferecerá ao Senhor este holocausto: No dia de sábado, seis cordeiros sem defeito, um carneiro também sem defeito, |
| 5 וּמִנְחָה אֵיפָה לָאַיִל וְלַכְּבָשִׂים מִנְחָה מַתַּת יָדֹו וְשֶׁמֶן הִין לָאֵיפָה | 5 e a oblação dum efa (de farinha) com o carneiro; com os cordeiros, fará a oblação que quiser, juntando um hin de azeite por cada efa. |
| 6 וּבְיֹום הַחֹדֶשׁ פַּר בֶּן־בָּקָר תְּמִימִם וְשֵׁשֶׁת כְּבָשִׂם וָאַיִל תְּמִימִם יִהְיוּ | 6 No primeiro dia de cada mês (oferecerá) um novilho sem defeito, e seis cordeiros e seis carneiros igualmente sem defeito. |
| 7 וְאֵיפָה לַפָּר וְאֵיפָה לָאַיִל יַעֲשֶׂה מִנְחָה וְלַכְּבָשִׂים כַּאֲשֶׁר תַּשִּׂיג יָדֹו וְשֶׁמֶן הִין לָאֵיפָה | 7 Fará a oblação dum efa (de farinha) com o novilho, e (também) dum efa com cada carneiro; juntando por cada cordeiro a oblação que quiser, juntando um hin de azeite por cada efa. |
| 8 וּבְבֹוא הַנָּשִׂיא דֶּרֶךְ אוּלָם הַשַּׁעַר יָבֹוא וּבְדַרְכֹּו יֵצֵא | 8 Quando o príncipe houver de entrar, entre pelo vestíbulo do pórtico e saia pelo mesmo caminho. |
| 9 וּבְבֹוא עַם־הָאָרֶץ לִפְנֵי יְהוָה בַּמֹּועֲדִים הַבָּא דֶּרֶךְ־שַׁעַר צָפֹון לְהִשְׁתַּחֲוֹת יֵצֵא דֶּרֶךְ־שַׁעַר נֶגֶב וְהַבָּא דֶּרֶךְ־שַׁעַר נֶגֶב יֵצֵא דֶּרֶךְ־שַׁעַר צָפֹונָה לֹא יָשׁוּב דֶּרֶךְ הַשַּׁעַר אֲשֶׁר־בָּא בֹו כִּי נִכְחֹו [יֵצְאוּ כ] (יֵצֵא׃ ק) | 9 Quando o povo da terra entrar, para se pôr na presença do Senhor nos dias solenes, aquele que entrar pelo pórtico do aquilão para adorar, saia pelo pórtico do meio-dia; aquele que entrar pelo pórtico do meio-dia, saia pelo pórtico do aquilão. Ninguém voltará pela porta por que entrou, mas sairá pela que lhe é oposta. |
| 10 וְהַנָּשִׂיא בְּתֹוכָם בְּבֹואָם יָבֹוא וּבְצֵאתָם יֵצֵאוּ | 10 O príncipe estará também no meio deles, entrará como os que entram e sairá como os que saem. |
| 11 וּבַחַגִּים וּבַמֹּועֲדִים תִּהְיֶה הַמִּנְחָה אֵיפָה לַפָּר וְאֵיפָה לָאַיִל וְלַכְּבָשִׂים מַתַּת יָדֹו וְשֶׁמֶן הִין לָאֵיפָה׃ ס | 11 Nos dias de festa e nas solenidades, far-se-á a oblação de um efa (de farinha) com cada novilho, de um efa com cada carneiro; com os cordeiros, porém, oferecerá cada um o que quiser. juntando um hin de azeite a cada efa. |
| 12 וְכִי־יַעֲשֶׂה הַנָּשִׂיא נְדָבָה עֹולָה אֹו־שְׁלָמִים נְדָבָה לַיהוָה וּפָתַח לֹו אֶת הַשַּׁעַר הַפֹּנֶה קָדִים וְעָשָׂה אֶת־עֹלָתֹו וְאֶת־שְׁלָמָיו כַּאֲשֶׁר יַעֲשֶׂה בְּיֹום הַשַּׁבָּת וְיָצָא וְסָגַר אֶת־הַשַּׁעַר אַחֲרֵי צֵאתֹו | 12 Quando o príncipe oferecer ao Senhor um holocausto voluntário, ou sacrifícios pacíficos voluntários, abrir-se-lhe-á o pórtico que olha para o oriente, e ele oferecerá o seu holocausto e os seus sacrifícios pacíficos, como o faz no dia de sábado; em seguida sairá; fechar-se -á o pórtico, depois que tiver saldo. |
| 13 וְכֶבֶשׂ בֶּן־שְׁנָתֹו תָּמִים תַּעֲשֶׂה עֹולָה לַיֹּום לַיהֹוָה בַּבֹּקֶר בַּבֹּקֶר תַּעֲשֶׂה אֹתֹו | 13 Oferecerá todos os dias em holocausto ao Senhor um cordeiro dum ano, sem defeito; oferecê-lo-á sempre de manhã. |
| 14 וּמִנְחָה תַעֲשֶׂה עָלָיו בַּבֹּקֶר בַּבֹּקֶר שִׁשִּׁית הָאֵיפָה וְשֶׁמֶן שְׁלִישִׁית הַהִין לָרֹס אֶת־הַסֹּלֶת מִנְחָה לַיהוָה חֻקֹּות עֹולָם תָּמִיד | 14 Todas as manhãs dará como oblação com este cordeiro a sexta parte dum efa (de farinha) e a terça parte dum hin de azeite, para ser misturado com a farinha; esta é a oblação a fazer ao Senhor lei perpétua, para sempre. |
| 15 [וַעָשׂוּ כ] (יַעֲשׂוּ ק) אֶת־הַכֶּבֶשׂ וְאֶת־הַמִּנְחָה וְאֶת־הַשֶּׁמֶן בַּבֹּקֶר בַּבֹּקֶר עֹולַת תָּמִיד׃ פ | 15 Oferecer-se-á o cordeiro, a oblação (da farinha) e o azeite, todas as manhãs como holocausto perpétuo. |
| 16 כֹּה־אָמַר אֲדֹנָי יְהֹוִה כִּי־יִתֵּן הַנָּשִׂיא מַתָּנָה לְאִישׁ מִבָּנָיו נַחֲלָתֹו הִיא לְבָנָיו תִּהְיֶה אֲחֻזָּתָם הִיא בְּנַחֲלָה | 16 Isto diz O Senhor Deus: Se o principe fizer qualquer doação a algum de seus filhos, passará para seus filhos, os quais a possuirão como bem de herança. |
| 17 וְכִי־יִתֵּן מַתָּנָה מִנַּחֲלָתֹו לְאַחַד מֵעֲבָדָיו וְהָיְתָה לֹּו עַד־שְׁנַת הַדְּרֹור וְשָׁבַת לַנָּשִׂיא אַךְ נַחֲלָתֹו בָּנָיו לָהֶם תִּהְיֶה | 17 Porém, se ele oferecer um dom da sua própria fazenda a um dos seus servos, pertencer-lhe-á até o ano do jubileu, e então voltará para o príncipe. Apenas a seus filhos pertencerá o que lhe foi dado, como herança. |
| 18 וְלֹא־יִקַּח הַנָּשִׂיא מִנַּחֲלַת הָעָם לְהֹונֹתָם מֵאֲחֻזָּתָם מֵאֲחֻזָּתֹו יַנְחִל אֶת־בָּנָיו לְמַעַן אֲשֶׁר לֹא־יָפֻצוּ עַמִּי אִישׁ מֵאֲחֻזָּתֹו | 18 O príncipe não tomará nada por violência da herança do povo. despojando quem quer que seja dos seus bens, mas dará da sua fazenda própria o patrimônio a seus filhos, a fim de que ninguém do meu povo seja esbulhado da sua propriedade. |
| 19 וַיְבִיאֵנִי בַמָּבֹוא אֲשֶׁר עַל־כֶּתֶף הַשַּׁעַר אֶל־הַלִּשְׁכֹות הַקֹּדֶשׁ אֶל־הַכֹּהֲנִים הַפֹּנֹות צָפֹונָה וְהִנֵּה־שָׁם מָקֹום [בַּיַּרְכֹתִם כ] (בַּיַּרְכָתַיִם ק) יָמָּה׃ ס | 19 Depois introduziu-me por uma entrada, que estava ao lado do pórtico, nas câmaras do santuário, destinadas aos sacerdotes, as quais olhavam para o norte; ali havia um lugar voltado para o ocidente. |
| 20 וַיֹּאמֶר אֵלַי זֶה הַמָּקֹום אֲשֶׁר יְבַשְּׁלוּ־שָׁם הַכֹּהֲנִים אֶת־הָאָשָׁם וְאֶת־הַחַטָּאת אֲשֶׁר יֹאפוּ אֶת־הַמִּנְחָה לְבִלְתִּי הֹוצִיא אֶל־הֶחָצֵר הַחִיצֹונָה לְקַדֵּשׁ אֶת־הָעָם | 20 Então disse-me ele: Este é o lugar em que os sacerdotes cozerão as vítimas pelo pecado e pelo delito, onde cozerão as oblações. a fim de que as não levem ao átrio exterior, e (aconteça que) fique o povo santificado. |
| 21 וַיֹּוצִיאֵנִי אֶל־הֶחָצֵר הַחִיצֹנָה וַיַּעֲבִירֵנִי אֶל־אַרְבַּעַת מִקְצֹועֵי הֶחָצֵר וְהִנֵּה חָצֵר בְּמִקְצֹעַ הֶחָצֵר חָצֵר בְּמִקְצֹעַ הֶחָצֵר | 21 Depois fez-me sair para o átrio exterior e levou-me à roda pelos quatro cantos do átrio; em cada um dos quatro cantos deste átrio havia um recinto. |
| 22 בְּאַרְבַּעַת מִקְצֹעֹות הֶחָצֵר חֲצֵרֹות קְטֻרֹות אַרְבָּעִים אֹרֶךְ וּשְׁלֹשִׁים רֹחַב מִדָּה אַחַת לְאַרְבַּעְתָּם מְהֻקְצָעֹות | 22 Estes recintos pequenos, assim dispostos pelos quatro cantos do átrio, tinham quarenta côvados de comprido e trinta de largo; todos os quatro tinham a mesma medida. |
| 23 וְטוּר סָבִיב בָּהֶם סָבִיב לְאַרְבַּעְתָּם וּמְבַשְּׁלֹות עָשׂוּי מִתַּחַת הַטִּירֹות סָבִיב | 23 Uma parede ao redor cercava estes quatro pequenos recintos; viam-se também cozinhas edificadas ao fundo da parede, em toda a volta. |
| 24 וַיֹּאמֶר אֵלָי אֵלֶּה בֵּית הַמְבַשְּׁלִים אֲשֶׁר יְבַשְּׁלוּ־שָׁם מְשָׁרְתֵי הַבַּיִת אֶת־זֶבַח הָעָם | 24 E disse-me: Estas são as cozinhas nas quais os ministros da casa do Senhor cozerão as vitimas oferecidas pelo povo. |