| 1 וֶאֱלִישָׁע דִּבֶּר אֶל־הָאִשָּׁה אֲשֶׁר־הֶחֱיָה אֶת־בְּנָהּ לֵאמֹר קוּמִי וּלְכִי [אַתִּי כ] (אַתְּ ק) וּבֵיתֵךְ וְגוּרִי בַּאֲשֶׁר תָּגוּרִי כִּי־קָרָא יְהוָה לָרָעָב וְגַם־בָּא אֶל־הָאָרֶץ שֶׁבַע שָׁנִים | 1 Eliseu falou àquela mulher, cujo filho tinha ressuscitado, dizendo: Levanta-te, com a tua família, sai do teu país e habita onde te parecer melhor, porque o Senhor chamou a fome, e ela virá sobre a terra durante sete anos. |
| 2 וַתָּקָם הָאִשָּׁה וַתַּעַשׂ כִּדְבַר אִישׁ הָאֱלֹהִים וַתֵּלֶךְ הִיא וּבֵיתָהּ וַתָּגָר בְּאֶרֶץ־פְּלִשְׁתִּים שֶׁבַע שָׁנִים | 2 Ela levantou-se e fez conforme o que o homem de Deus lhe tinha dito; indo com toda a sua família , habitou sete anos na terra dos Filisteus. |
| 3 וַיְהִי מִקְצֵה שֶׁבַע שָׁנִים וַתָּשָׁב הָאִשָּׁה מֵאֶרֶץ פְּלִשְׁתִּים וַתֵּצֵא לִצְעֹק אֶל־הַמֶּלֶךְ אֶל־בֵּיתָהּ וְאֶל־שָׂדָהּ | 3 Terminados os sete anos, a mulher voltou da terra dos Filisteus e foi ter com o rei a reclamar a sua casa e as suas fazendas. |
| 4 וְהַמֶּלֶךְ מְדַבֵּר אֶל־גֵּחֲזִי נַעַר אִישׁ־הָאֱלֹהִים לֵאמֹר סַפְּרָה־נָּא לִי אֵת כָּל־הַגְּדֹלֹות אֲשֶׁר־עָשָׂה אֱלִישָׁע | 4 O rei estava então a falar com Giezi, criado do homem de Deus, dizendo: Conta-me todas as maravilhas que Eliseu tem feito. |
| 5 וַיְהִי הוּא מְסַפֵּר לַמֶּלֶךְ אֵת אֲשֶׁר־הֶחֱיָה אֶת־הַמֵּת וְהִנֵּה הָאִשָּׁה אֲשֶׁר־הֶחֱיָה אֶת־בְּנָהּ צֹעֶקֶת אֶל־הַמֶּלֶךְ עַל־בֵּיתָהּ וְעַל־שָׂדָהּ וַיֹּאמֶר גֵּחֲזִי אֲדֹנִי הַמֶּלֶךְ זֹאת הָאִשָּׁה וְזֶה־בְּנָהּ אֲשֶׁר־הֶחֱיָה אֱלִישָׁע | 5 Enquanto ele contava ao rei como Eliseu tinha ressuscitado um morto, apareceu a mulher, cujo filho ressuscitara, reclamando ante o rei a sua casa e as suas fazendas. Giezi disse: Ó rei meu senhor, é esta aquela mulher, e este é o seu filho, que Eliseu ressuscitou. |
| 6 וַיִּשְׁאַל הַמֶּלֶךְ לָאִשָּׁה וַתְּסַפֶּר־לֹו וַיִּתֶּן־לָהּ הַמֶּלֶךְ סָרִיס אֶחָד לֵאמֹר הָשֵׁיב אֶת־כָּל־אֲשֶׁר־לָהּ וְאֵת כָּל־תְּבוּאֹת הַשָּׂדֶה מִיֹּום עָזְבָה אֶת־הָאָרֶץ וְעַד־עָתָּה׃ פ | 6 E o rei interrogou a mulher, a qual lhe contou (tudo). O rei deu-lhe um eunuco (para ir com ela), dizendo: Faze-lhe restituir tudo o que é seu, assim como todos os rendimentos de suas fazendas, desde o dia em que ela deixou o país até ao presente. |
| 7 וַיָּבֹא אֱלִישָׁע דַּמֶּשֶׂק וּבֶן־הֲדַד מֶלֶךְ־אֲרָם חֹלֶה וַיֻּגַּד־לֹו לֵאמֹר בָּא אִישׁ הָאֱלֹהִים עַד־הֵנָּה | 7 Eliseu foi também a Damasco. Benadad, rei da Síria, estava doente. Avisaram-no, dizendo: O homem de Deus chegou aqui. |
| 8 וַיֹּאמֶר הַמֶּלֶךְ אֶל־חֲזָהאֵל קַח בְּיָדְךָ מִנְחָה וְלֵךְ לִקְרַאת אִישׁ הָאֱלֹהִים וְדָרַשְׁתָּ אֶת־יְהוָה מֵאֹותֹו לֵאמֹר הַאֶחְיֶה מֵחֳלִי זֶה | 8 O rei disse a Hazael: Toma contigo presentes, vai ao encontro do homem de Deus e consulta o Senhor por meio dele, perguntando-lhe se eu poderei escapar desta minha doença. |
| 9 וַיֵּלֶךְ חֲזָאֵל לִקְרָאתֹו וַיִּקַּח מִנְחָה בְיָדֹו וְכָל־טוּב דַּמֶּשֶׂק מַשָּׂא אַרְבָּעִים גָּמָל וַיָּבֹא וַיַּעֲמֹד לְפָנָיו וַיֹּאמֶר בִּנְךָ בֶן־הֲדַד מֶלֶךְ־אֲרָם שְׁלָחַנִי אֵלֶיךָ לֵאמֹר הַאֶחְיֶה מֵחֳלִי זֶה | 9 Foi, pois, Hazael ao encontro do homem de Deus, levando consigo presentes e todas as coisas mais preciosas de Damasco em quarenta camelos carregados. Tendo-se apresentado a Eliseu, disse: Teu filho Benadad, rei da Síria, enviou-me a ti para saber se poderá sarar da sua doença. |
| 10 וַיֹּאמֶר אֵלָיו אֱלִישָׁע לֵךְ אֱמָר־ [לֹא כ] (לֹו ק) חָיֹה תִחְיֶה וְהִרְאַנִי יְהוָה כִּי־מֹות יָמוּת | 10 Eliseu respondeu: Vai e dize-lhe : Sararás. O Senhor, porém, mostrou-me que ele morrerá certamente (de morte violenta). |
| 11 וַיַּעֲמֵד אֶת־פָּנָיו וַיָּשֶׂם עַד־בֹּשׁ וַיֵּבְךְּ אִישׁ הָאֱלֹהִים | 11 Depois (Eliseu) fitou de tal forma Hazael que o rosto dele corou. E o homem de Deus chorou. |
| 12 וַיֹּאמֶר חֲזָאֵל מַדּוּעַ אֲדֹנִי בֹכֶה וַיֹּאמֶר כִּי־יָדַעְתִּי אֵת אֲשֶׁר־תַּעֲשֶׂה לִבְנֵי יִשְׂרָאֵל רָעָה מִבְצְרֵיהֶם תְּשַׁלַּח בָּאֵשׁ וּבַחֻרֵיהֶם בַּחֶרֶב תַּהֲרֹג וְעֹלְלֵיהֶם תְּרַטֵּשׁ וְהָרֹתֵיהֶם תְּבַקֵּעַ | 12 Hazael disse-lhe: Por que chora o meu Senhor? Eliseu respondeu-lhe: Porque sei os males que farás aos filhos de Israel. Queimarás as suas cidades fortes, passarás à espada os seus jovens, esmagarás as suas crianças, rasgarás pelo meio o ventre das mulheres grávidas. |
| 13 וַיֹּאמֶר חֲזָהאֵל כִּי מָה עַבְדְּךָ הַכֶּלֶב כִּי יַעֲשֶׂה הַדָּבָר הַגָּדֹול הַזֶּה וַיֹּאמֶר אֱלִישָׁע הִרְאַנִי יְהוָה אֹתְךָ מֶלֶךְ עַל־אֲרָם | 13 Hazael disse-lhe: Quem sou eu, teu servo, senão um cão, para (que possa) fazer tão grandes coisas? Eliseu respondeu: O Senhor mostrou-me que tu serás rei da Síria. |
| 14 וַיֵּלֶךְ ׀ מֵאֵת אֱלִישָׁע וַיָּבֹא אֶל־אֲדֹנָיו וַיֹּאמֶר לֹו מָה־אָמַר לְךָ אֱלִישָׁע וַיֹּאמֶר אָמַר לִי חָיֹה תִחְיֶה | 14 Hazael, depois de deixar Eliseu, voltou para o seu senhor, o qual lhe perguntou: Que te disse Eliseu? Ele respondeu-lhe: Disse-me que recobrarás a saúde. |
| 15 וַיְהִי מִמָּחֳרָת וַיִּקַּח הַמַּכְבֵּר וַיִּטְבֹּל בַּמַּיִם וַיִּפְרֹשׂ עַל־פָּנָיו וַיָּמֹת וַיִּמְלֹךְ חֲזָהאֵל תַּחְתָּיו׃ פ | 15 Ao outro dia, Hazael pegou numa coberta, molhou-a em água, estendeu-a sobre o rosto do rei, o qual morreu (sufocado). Hazael reinou em seu lugar. |
| 16 וּבִשְׁנַת חָמֵשׁ לְיֹורָם בֶּן־אַחְאָב מֶלֶךְ יִשְׂרָאֵל וִיהֹושָׁפָט מֶלֶךְ יְהוּדָה מָלַךְ יְהֹורָם בֶּן־יְהֹושָׁפָט מֶלֶךְ יְהוּדָה | 16 No ano quinto de Jorão, filho de Acab, rei de Israel, e de Josafat, rei de Judá, reinou Jorão, filho de Josafat, rei de Judá. |
| 17 בֶּן־שְׁלֹשִׁים וּשְׁתַּיִם שָׁנָה הָיָה בְמָלְכֹו וּשְׁמֹנֶה [שָׁנָה כ] (שָׁנִים ק) מָלַךְ בִּירוּשָׁלִָם | 17 Tinha trinta e dois anos quando começou a reinar, e reinou oito anos em Jerusalém. |
| 18 וַיֵּלֶךְ בְּדֶרֶךְ ׀ מַלְכֵי יִשְׂרָאֵל כַּאֲשֶׁר עָשׂוּ בֵּית אַחְאָב כִּי בַּת־אַחְאָב הָיְתָה־לֹּו לְאִשָּׁה וַיַּעַשׂ הָרַע בְּעֵינֵי יְהוָה | 18 Andou pelos caminhos dos reis de Israel, como tinha andado a casa de Acab, porque uma filha de Acab era sua mulher, e praticou o mal diante do Senhor. |
| 19 וְלֹא־אָבָה יְהוָה לְהַשְׁחִית אֶת־יְהוּדָה לְמַעַן דָּוִד עַבְדֹּו כַּאֲשֶׁר אָמַר־לֹו לָתֵת לֹו נִיר לְבָנָיו כָּל־הַיָּמִים | 19 Porém o Senhor não quis exterminar Judá, por causa de David e, seu servo, conforme a promessa que lhe tinha feito de que conservaria sempre uma lâmpada na sua posteridade. |
| 20 בְּיָמָיו פָּשַׁע אֱדֹום מִתַּחַת יַד־יְהוּדָה וַיַּמְלִכוּ עֲלֵיהֶם מֶלֶךְ | 20 No tempo do seu reinado rebelou-se Edom, para não estar debaixo do jugo de Judá, e constituiu para si um rei. |
| 21 וַיַּעֲבֹר יֹורָם צָעִירָה וְכָל־הָרֶכֶב עִמֹּו וַיְהִי־הוּא קָם לַיְלָה וַיַּכֶּה אֶת־אֱדֹום הַסֹּבֵיב אֵלָיו וְאֵת שָׂרֵי הָרֶכֶב וַיָּנָס הָעָם לְאֹהָלָיו | 21 Jorão foi a Seira com todos os seus carros, saiu de noite e bateu os Idumeus, que o tinham cercado, e os comandantes das carroças; mas o povo fugiu para as suas tendas. |
| 22 וַיִּפְשַׁע אֱדֹום מִתַּחַת יַד־יְהוּדָה עַד הַיֹּום הַזֶּה אָז תִּפְשַׁע לִבְנָה בָּעֵת הַהִיא | 22 Edom sacudiu o jugo de Judá até ao dia de hoje. Naquele mesmo tempo revoltou-se também Lobna. |
| 23 וְיֶתֶר דִּבְרֵי יֹורָם וְכָל־אֲשֶׁר עָשָׂה הֲלֹוא־הֵם כְּתוּבִים עַל־סֵפֶר דִּבְרֵי הַיָּמִים לְמַלְכֵי יְהוּדָה | 23 Quanto ao resto das acções de Jorão, a tudo o que ele fez, não se encontram todas essas coisas escritas no livro das Crônicas dos reis de Judá? |
| 24 וַיִּשְׁכַּב יֹורָם עִם־אֲבֹתָיו וַיִּקָּבֵר עִם־אֲבֹתָיו בְּעִיר דָּוִד וַיִּמְלֹךְ אֲחַזְיָהוּ בְנֹו תַּחְתָּיו׃ פ | 24 Jorão adormeceu com seus pais, e foi sepultado com eles na cidade de Davide. E em seu lugar reinou seu filho Ocozias. |
| 25 בִּשְׁנַת שְׁתֵּים־עֶשְׂרֵה שָׁנָה לְיֹורָם בֶּן־אַחְאָב מֶלֶךְ יִשְׂרָאֵל מָלַךְ אֲחַזְיָהוּ בֶן־יְהֹורָם מֶלֶךְ יְהוּדָה | 25 No ano duodécimo de Jorão, filho de Acab, rei de Israel, subiu ao trono Ocozias, filho de Jorão, rei de Judá. |
| 26 בֶּן־עֶשְׂרִים וּשְׁתַּיִם שָׁנָה אֲחַזְיָהוּ בְמָלְכֹו וְשָׁנָה אַחַת מָלַךְ בִּירוּשָׁלִָם וְשֵׁם אִמֹּו עֲתַלְיָהוּ בַּת־עָמְרִי מֶלֶךְ יִשְׂרָאֵל | 26 Tinha Ocozias vinte e dois anos quando começou a reinar, e reinou um ano em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Atalia, filha de Anri, rei de Israel. |
| 27 וַיֵּלֶךְ בְּדֶרֶךְ בֵּית אַחְאָב וַיַּעַשׂ הָרַע בְּעֵינֵי יְהוָה כְּבֵית אַחְאָב כִּי חֲתַן בֵּית־אַחְאָב הוּא | 27 Ele seguiu os mesmos passos que a casa de Acab, praticou o mal diante do Senhor, como a casa de Acab, porque era genro da casa de Acab. |
| 28 וַיֵּלֶךְ אֶת־יֹורָם בֶּן־אַחְאָב לַמִּלְחָמָה עִם־חֲזָהאֵל מֶלֶךְ־אֲרָם בְּרָמֹת גִּלְעָד וַיַּכּוּ אֲרַמִּים אֶת־יֹורָם | 28 Foi com Jorão, filho de Acab, combater contra Hazael, rei da Síria, em Ramot de Galaad. Os Sírios feriram Jorão, |
| 29 וַיָּשָׁב יֹורָם הַמֶּלֶךְ לְהִתְרַפֵּא בְיִזְרְעֶאל מִן־הַמַּכִּים אֲשֶׁר יַכֻּהוּ אֲרַמִּים בָּרָמָה בְּהִלָּחֲמֹו אֶת־חֲזָהאֵל מֶלֶךְ אֲרָם וַאֲחַזְיָהוּ בֶן־יְהֹורָם מֶלֶךְ יְהוּדָה יָרַד לִרְאֹות אֶת־יֹורָם בֶּן־אַחְאָב בְּיִזְרְעֶאל כִּי־חֹלֶה הוּא׃ פ | 29 o qual voltou a Jezrael para se curar dos ferimentos que os Sírios lhe tinham causado, em Ramot, enquanto pelejava contra Hazael, rei da Síria. Ocozias, filho de Jorão, rei de Judá, foi a Jezrael para visitar Jorão, filho de Acab, que estava lá doente. |