Psalmi 144

NOVA VULGATA	Biblia Tysiąclecia
1 David. Benedictus Dominus, adiutor meus, qui docet manus meas ad proelium et digitos meos ad bellum.	1 Dawidowy. Błogosławiony Pan - Opoka moja, On moje ręce zaprawia do walki, moje palce do wojny.
2 Misericordia mea et fortitudo mea, refugium meum et liberator meus; scutum meum, et in ipso speravi, qui subdit populum meum sub me.	2 On mocą dla mnie i warownią moją, osłoną moją i moim wybawcą, moją tarczą i Tym, któremu ufam, Ten, który mi poddaje ludy.
3 Domine, quid est homo, quod agnoscis eum, aut filius hominis, quod reputas eum?	3 O Panie, czym jest człowiek, że masz o nim pieczę, czym syn człowieczy, że Ty o nim myślisz?
4 Homo vanitati similis factus est, dies eius sicut umbra praeteriens.	4 Człowiek jest podobny do tchnienia wiatru, dni jego jak cień mijają.
5 Domine, inclina caelos tuos et descende; tange montes, et fumigabunt.	5 O Panie, nachyl Twych niebios i zstąp, dotknij gór, by zadymiły,
6 Fulgura coruscationem et dissipa eos; emitte sagittas tuas et conturba eos.	6 ciśnij piorun i rozprosz ich, wypuść swe strzały i przeraź ich,
7 Emitte manum tuam de alto; eripe me et libera me de aquis multis, de manu filiorum alienigenarum,	7 wyciągnij rękę Twoją z wysoka, wybaw mię z wód wielkich i uwolnij z rąk cudzoziemców,
8 quorum os locutum est vanitatem, et dextera eorum dextera mendacii.	8 tych, których usta mówią na wiatr, a których prawica jest prawicą fałszywą.
9 Deus, canticum novum cantabo tibi, in psalterio decachordo psallam tibi,	9 Boże, pieśń nową będę Ci śpiewał, grać Ci będę na harfie o dziesięciu strunach.
10 qui das salutem regibus, qui redimis David servum tuum de gladio maligno.	10 Ty królom dajesz zwycięstwo, Ty wyzwoliłeś sługę Twego, Dawida. Od miecza złego
11 Eripe me et libera me de manu filiorum alienigenarum, quorum os locutum est vanitatem, et dextera eorum dextera mendacii.	11 mnie wybaw i uwolnij z rąk cudzoziemców, tych, których usta mówią na wiatr, a których prawica jest prawicą fałszywą.
12 Filii nostri sicut novellae crescentes in iuventute sua; filiae nostrae sicut columnae angulares, sculptae ut structura templi.	12 Daj pomyślność synom naszym jak roślinom, rozrastającym się w czasie swej młodości, niech będą córki nasze na wzór narożnych kolumn, rzeźbione na wzór kolumn świątyni.
13 Promptuaria nostra plena, redundantia omnibus bonis; oves nostrae in milibus innumerabiles in campis nostris,	13 Niech pełne będą nasze spichlerze, zasobne we wszelkie płody. Niech trzody nasze tysiąckroć płodne na polach naszych mnożą się tysiącami;
14 boves nostrae crassae. Non est ruina maceriae neque egressus neque clamor in plateis nostris.	14 niech nasze zwierzęta będą ciężkie! Niech się nie zdarza wypadek czy ucieczka ani lament na naszych ulicach!
15 Beatus populus, cui haec sunt; beatus populus, cui Dominus est Deus.	15 Szczęśliwy lud, któremu tak się powodzi, szczęśliwy lud, którego Bogiem jest Pan.