| 1 רוחי חבלה ימי נזעכו קברים לי | 1 روحي تلفت. ايامي انطفأت. انما القبور لي |
| 2 אם לא התלים עמדי ובהמרותם תלן עיני | 2 لولا المخاتلون عندي وعيني تبيت على مشاجراتهم. |
| 3 שימה נא ערבני עמך מי הוא לידי יתקע | 3 كن ضامني عند نفسك. من هو الذي يصفق يدي. |
| 4 כי לבם צפנת משכל על כן לא תרמם | 4 لانك منعت قلبهم عن الفطنة. لاجل ذلك لا ترفعهم. |
| 5 לחלק יגיד רעים ועיני בניו תכלנה | 5 الذي يسلم الاصحاب للسلب تتلف عيون بنيه. |
| 6 והצגני למשל עמים ותפת לפנים אהיה | 6 اوقفني مثلا للشعوب وصرت للبصق في الوجه. |
| 7 ותכה מכעש עיני ויצרי כצל כלם | 7 كلت عيني من الحزن واعضائي كلها كالظل. |
| 8 ישמו ישרים על זאת ונקי על חנף יתערר | 8 يتعجب المستقيمون من هذا والبريء ينتهض على الفاجر. |
| 9 ויאחז צדיק דרכו וטהר ידים יסיף אמץ | 9 اما الصدّيق فيستمسك بطريقه والطاهر اليدين يزداد قوة |
| 10 ואולם כלם תשבו ובאו נא ולא אמצא בכם חכם | 10 ولكن ارجعوا كلكم وتعالوا فلا اجد فيكم حكيما. |
| 11 ימי עברו זמתי נתקו מורשי לבבי | 11 ايامي قد عبرت. مقاصدي إرث قلبي قد انتزعت. |
| 12 לילה ליום ישימו אור קרוב מפני חשך | 12 يجعلون الليل نهارا نورا قريبا للظلمة. |
| 13 אם אקוה שאול ביתי בחשך רפדתי יצועי | 13 اذا رجوت الهاوية بيتا لي وفي الظلام مهدت فراشي |
| 14 לשחת קראתי אבי אתה אמי ואחתי לרמה | 14 وقلت للقبر انت ابي وللدود انت امي واختي |
| 15 ואיה אפו תקותי ותקותי מי ישורנה | 15 فاين اذا آمالي. آمالي. من يعاينها. |
| 16 בדי שאל תרדנה אם יחד על עפר נחת | 16 تهبط الى مغاليق الهاوية اذ ترتاح معا في التراب |