| 1 אַל־תְּקַנֵּא בְּאַנְשֵׁי רָעָהוְאַל־תִּתְאָו לִֽהְיוֹת אִתָּֽם׃ | 1 υιε μη ζηλωσης κακους ανδρας μηδε επιθυμησης ειναι μετ' αυτων |
| 2 כִּי־שֹׁד יֶהְגֶּה לִבָּםוְעָמָל שִׂפְתֵיהֶם תְּדַבֵּֽרְנָה׃ | 2 ψευδη γαρ μελετα η καρδια αυτων και πονους τα χειλη αυτων λαλει |
| 3 בְּחָכְמָה יִבָּנֶה בָּיִתוּבִתְבוּנָה יִתְכּוֹנָֽן׃ | 3 μετα σοφιας οικοδομειται οικος και μετα συνεσεως ανορθουται |
| 4 וּבְדַעַת חֲדָרִים יִמָּלְאוּכׇּל־הוֹן יָקָר וְנָעִֽים׃ | 4 μετα αισθησεως εμπιμπλαται ταμιεια εκ παντος πλουτου τιμιου και καλου |
| 5 גֶּבֶר־חָכָם בַּעוֹזוְאִֽישׁ־דַּעַת מְאַמֶּץ־כֹּֽחַ׃ | 5 κρεισσων σοφος ισχυρου και ανηρ φρονησιν εχων γεωργιου μεγαλου |
| 6 כִּי בְתַחְבֻּלוֹת תַּעֲשֶׂה־לְּךָ מִלְחָמָהוּתְשׁוּעָה בְּרֹב יוֹעֵֽץ׃ | 6 μετα κυβερνησεως γινεται πολεμος βοηθεια δε μετα καρδιας βουλευτικης |
| 7 רָאמוֹת לֶאֱוִיל חׇכְמוֹתבַּשַּׁעַר לֹא יִפְתַּח־פִּֽיהוּ׃ | 7 σοφια και εννοια αγαθη εν πυλαις σοφων σοφοι ουκ εκκλινουσιν εκ στοματος κυριου |
| 8 מְחַשֵּׁב לְהָרֵעַלוֹ בַּעַל־מְזִמּוֹת יִקְרָֽאוּ׃ | 8 αλλα λογιζονται εν συνεδριοις απαιδευτοις συναντα θανατος |
| 9 זִמַּת אִוֶּלֶת חַטָּאתוְתוֹעֲבַת לְאָדָם לֵֽץ׃ | 9 αποθνησκει δε αφρων εν αμαρτιαις ακαθαρσια δε ανδρι λοιμω εμμολυνθησεται |
| 10 הִתְרַפִּיתָ בְּיוֹם צָרָהצַר כֹּחֶֽכָה׃ | 10 εν ημερα κακη και εν ημερα θλιψεως εως αν εκλιπη |
| 11 הַצֵּל לְקֻחִים לַמָּוֶתוּמָטִים לַהֶרֶג אִם־תַּחְשֽׂוֹךְ׃ | 11 ρυσαι αγομενους εις θανατον και εκπριου κτεινομενους μη φειση |
| 12 כִּֽי־תֹאמַר הֵן לֹֽא־יָדַעְנוּ זֶההֲֽלֹא־תֹכֵן לִבּוֹת ׀ הֽוּא־יָבִיןוְנֹצֵר נַפְשְׁךָ הוּא יֵדָעוְהֵשִׁיב לְאָדָם כְּפׇעֳלֽוֹ׃ | 12 εαν δε ειπης ουκ οιδα τουτον γινωσκε οτι κυριος καρδιας παντων γινωσκει και ο πλασας πνοην πασιν αυτος οιδεν παντα ος αποδιδωσιν εκαστω κατα τα εργα αυτου |
| 13 אֱכׇל־בְּנִי דְבַשׁ כִּי־טוֹבוְנֹפֶת מָתוֹק עַל־חִכֶּֽךָ׃ | 13 φαγε μελι υιε αγαθον γαρ κηριον ινα γλυκανθη σου ο φαρυγξ |
| 14 כֵּן ׀ דְּעֶה חׇכְמָה לְנַפְשֶׁךָאִם־מָצָאתָ וְיֵשׁ אַחֲרִיתוְתִקְוָתְךָ לֹא תִכָּרֵֽת׃ | 14 ουτως αισθηση σοφιαν τη ση ψυχη εαν γαρ ευρης εσται καλη η τελευτη σου και ελπις σε ουκ εγκαταλειψει |
| 15 אַל־תֶּאֱרֹב רָשָׁע לִנְוֵה צַדִּיקאַֽל־תְּשַׁדֵּד רִבְצֽוֹ׃ | 15 μη προσαγαγης ασεβη νομη δικαιων μηδε απατηθης χορτασια κοιλιας |
| 16 כִּי שֶׁבַע ׀ יִפּוֹל צַדִּיק וָקָםוּרְשָׁעִים יִכָּשְׁלוּ בְרָעָֽה׃ | 16 επτακι γαρ πεσειται ο δικαιος και αναστησεται οι δε ασεβεις ασθενησουσιν εν κακοις |
| 17 בִּנְפֹל אויביך אוֹיִבְךָ אַל־תִּשְׂמָחוּבִכָּשְׁלוֹ אַל־יָגֵל לִבֶּֽךָ׃ | 17 εαν πεση ο εχθρος σου μη επιχαρης αυτω εν δε τω υποσκελισματι αυτου μη επαιρου |
| 18 פֶּן־יִרְאֶה יְהֹוָה וְרַע בְּעֵינָיווְהֵשִׁיב מֵעָלָיו אַפּֽוֹ׃ | 18 οτι οψεται κυριος και ουκ αρεσει αυτω και αποστρεψει τον θυμον αυτου απ' αυτου |
| 19 אַל־תִּתְחַר בַּמְּרֵעִיםאַל־תְּקַנֵּא בָּֽרְשָׁעִֽים׃ | 19 μη χαιρε επι κακοποιοις μηδε ζηλου αμαρτωλους |
| 20 כִּי ׀ לֹא־תִהְיֶה אַחֲרִית לָרָענֵר רְשָׁעִים יִדְעָֽךְ׃ | 20 ου γαρ μη γενηται εκγονα πονηρων λαμπτηρ δε ασεβων σβεσθησεται |
| 21 יְרָא־אֶת־יְהֹוָה בְּנִי וָמֶלֶךְעִם־שׁוֹנִים אַל־תִּתְעָרָֽב׃ | 21 φοβου τον θεον υιε και βασιλεα και μηθετερω αυτων απειθησης |
| 22 כִּֽי־פִתְאֹם יָקוּם אֵידָםוּפִיד שְׁנֵיהֶם מִי יוֹדֵֽעַ׃ | 22 εξαιφνης γαρ τεισονται τους ασεβεις τας δε τιμωριας αμφοτερων τις γνωσεται [22α] λογον φυλασσομενος υιος απωλειας εκτος εσται δεχομενος δε εδεξατο αυτον [22β] μηδεν ψευδος απο γλωσσης βασιλει λεγεσθω και ουδεν ψευδος απο γλωσσης αυτου ου μη εξελθη [22χ] μαχαιρα γλωσσα βασιλεως και ου σαρκινη ος δ' αν παραδοθη συντριβησεται [22δ] εαν γαρ οξυνθη ο θυμος αυτου συν νευροις ανθρωπους αναλισκει [22ε] και οστα ανθρωπων κατατρωγει και συγκαιει ωσπερ φλοξ ωστε αβρωτα ειναι νεοσσοις αετων |
| 23 גַּם־אֵלֶּה לַחֲכָמִיםהַֽכֵּר־פָּנִים בְּמִשְׁפָּט בַּל־טֽוֹב׃ | 23 ταυτα δε λεγω υμιν τοις σοφοις επιγινωσκειν αιδεισθαι προσωπον εν κρισει ου καλον |
| 24 אֹמֵר ׀ לְרָשָׁע צַדִּיק אָתָּהיִקְּבֻהוּ עַמִּיםיִזְעָמוּהוּ לְאֻמִּֽים׃ | 24 ο ειπων τον ασεβη δικαιος εστιν επικαταρατος λαοις εσται και μισητος εις εθνη |
| 25 וְלַמּוֹכִיחִים יִנְעָםוַעֲלֵיהֶם תָּבוֹא בִרְכַּת־טֽוֹב׃ | 25 οι δε ελεγχοντες βελτιους φανουνται επ' αυτους δε ηξει ευλογια αγαθη |
| 26 שְׂפָתַיִם יִשָּׁקמֵשִׁיב דְּבָרִים נְכֹחִֽים׃ | 26 χειλη δε φιλησουσιν αποκρινομενα λογους αγαθους |
| 27 הָכֵן בַּחוּץ ׀ מְלַאכְתֶּךָוְעַתְּדָהּ בַּשָּׂדֶה לָךְאַחַר וּבָנִיתָ בֵיתֶֽךָ׃ | 27 ετοιμαζε εις την εξοδον τα εργα σου και παρασκευαζου εις τον αγρον και πορευου κατοπισθεν μου και ανοικοδομησεις τον οικον σου |
| 28 אַל־תְּהִי עֵד־חִנָּם בְּרֵעֶךָוַהֲפִתִּיתָ בִּשְׂפָתֶֽיךָ׃ | 28 μη ισθι ψευδης μαρτυς επι σον πολιτην μηδε πλατυνου σοις χειλεσιν |
| 29 אַל־תֹּאמַרכַּאֲשֶׁר עָֽשָׂה־לִי כֵּן אֶעֱשֶׂה־לּוֹאָשִׁיב לָאִישׁ כְּפׇעֳלֽוֹ׃ | 29 μη ειπης ον τροπον εχρησατο μοι χρησομαι αυτω τεισομαι δε αυτον α με ηδικησεν |
| 30 עַל־שְׂדֵה אִישׁ־עָצֵל עָבַרְתִּיוְעַל־כֶּרֶם אָדָם חֲסַר־לֵֽב׃ | 30 ωσπερ γεωργιον ανηρ αφρων και ωσπερ αμπελων ανθρωπος ενδεης φρενων |
| 31 וְהִנֵּה עָלָה כֻלּוֹ ׀ קִמְּשֹׂנִיםכָּסּוּ פָנָיו חֲרֻלִּיםוְגֶדֶר אֲבָנָיו נֶהֱרָֽסָה׃ | 31 εαν αφης αυτον χερσωθησεται και χορτομανησει ολος και γινεται εκλελειμμενος οι δε φραγμοι των λιθων αυτου κατασκαπτονται |
| 32 וָאֶחֱזֶה אָֽנֹכִי אָשִׁית לִבִּירָאִיתִי לָקַחְתִּי מוּסָֽר׃ | 32 υστερον εγω μετενοησα επεβλεψα του εκλεξασθαι παιδειαν |
| 33 מְעַט שֵׁנוֹת מְעַט תְּנוּמוֹתמְעַט ׀ חִבֻּק יָדַיִם לִשְׁכָּֽב׃ | 33 ολιγον νυσταζω ολιγον δε καθυπνω ολιγον δε εναγκαλιζομαι χερσιν στηθη |
| 34 וּבָֽא־מִתְהַלֵּךְ רֵישֶׁךָוּמַחְסֹרֶיךָ כְּאִישׁ מָגֵֽן׃ | 34 εαν δε τουτο ποιης ηξει προπορευομενη η πενια σου και η ενδεια σου ωσπερ αγαθος δρομευς |
