| 1 וַיָּבֹאוּ כׇּל־שִׁבְטֵי יִשְׂרָאֵל אֶל־דָּוִד חֶבְרוֹנָה וַיֹּאמְרוּ לֵאמֹר הִנְנוּ עַצְמְךָ וּֽבְשָׂרְךָ אֲנָֽחְנוּ׃ | 1 Todas as tribos de Israel foram ter com Davide a Hebron, dizendo: Aqui nos tens, somos teus ossos e tua carne (porque descendemos todos de Jacob). |
| 2 גַּם־אֶתְמוֹל גַּם־שִׁלְשׁוֹם בִּֽהְיוֹת שָׁאוּל מֶלֶךְ עָלֵינוּ אַתָּה הייתה מוציא הָיִיתָ הַמּוֹצִיא וְהַמֵּבִי אֶת־יִשְׂרָאֵל וַיֹּאמֶר יְהֹוָה לְךָ אַתָּה תִרְעֶה אֶת־עַמִּי אֶת־יִשְׂרָאֵל וְאַתָּה תִּהְיֶה לְנָגִיד עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃ | 2 Ainda quando Saul era rei sobre nós, já eras tu o que conduzias e reconduzias Israel. Demais, o Senhor disse-te: Tu apascentarás o meu povo de Israel, serás condutor de Israel. |
| 3 וַיָּבֹאוּ כׇּל־זִקְנֵי יִשְׂרָאֵל אֶל־הַמֶּלֶךְ חֶבְרוֹנָה וַיִּכְרֹת לָהֶם הַמֶּלֶךְ דָּוִד בְּרִית בְּחֶבְרוֹן לִפְנֵי יְהֹוָה וַיִּמְשְׁחוּ אֶת־דָּוִד לְמֶלֶךְ עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃ | 3 Foram também os anciães de Israel ter com o rei a Hebron, e ali o rei Davide fez aliança com eles diante do Senhor, e eles ungiram Davide rei sobre Israel. |
| 4 בֶּן־שְׁלֹשִׁים שָׁנָה דָּוִד בְּמׇלְכוֹ אַרְבָּעִים שָׁנָה מָלָֽךְ׃ | 4 Davide tinha trinta anos, quando começou a reinar, e reinou quarenta anos. |
| 5 בְּחֶבְרוֹן מָלַךְ עַל־יְהוּדָה שֶׁבַע שָׁנִים וְשִׁשָּׁה חֳדָשִׁים וּבִירוּשָׁלִַם מָלַךְ שְׁלֹשִׁים וְשָׁלֹשׁ שָׁנָה עַל כׇּל־יִשְׂרָאֵל וִיהוּדָֽה׃ | 5 Reinou, em Hebron, sete anos e meio sobre Judá; trinta e três anos, em Jerusalém, sobre todo o Israel e sobre Judá. |
| 6 וַיֵּלֶךְ הַמֶּלֶךְ וַֽאֲנָשָׁיו יְרוּשָׁלִַם אֶל־הַיְבֻסִי יוֹשֵׁב הָאָרֶץ וַיֹּאמֶר לְדָוִד לֵאמֹר לֹא־תָבוֹא הֵנָּה כִּי אִם־הֱסִֽירְךָ הַעִוְרִים וְהַפִּסְחִים לֵאמֹר לֹא־יָבוֹא דָוִד הֵֽנָּה׃ | 6 O rei foi com toda a gente que tinha consigo a Jerusalém, contra os Jebuseus, que moravam, naquele território. Estes disseram a Davide: Não entrarás cá, sem que lances fora os cegos e os coxos, os quais estão dizendo: Davide não entrará aqui. |
| 7 וַיִּלְכֹּד דָּוִד אֵת מְצֻדַת צִיּוֹן הִיא עִיר דָּוִֽד׃ | 7 Porém Davide tomou a fortaleza de Sião, que é a cidade de Davide. |
| 8 וַיֹּאמֶר דָּוִד בַּיּוֹם הַהוּא כׇּל־מַכֵּה יְבֻסִי וְיִגַּע בַּצִּנּוֹר וְאֶת־הַפִּסְחִים וְאֶת־הַעִוְרִים שנאו שְׂנוּאֵי נֶפֶשׁ דָּוִד עַל־כֵּן יֹֽאמְרוּ עִוֵּר וּפִסֵּחַ לֹא יָבוֹא אֶל־הַבָּֽיִת׃ | 8 Naquele dia Davide disse: Todo o que ferir os Jêbuseus e atingir o alto da fortaleza e expulsar os cegos e os coxos, inimigos de Davide, (será chefe e príncipe). Por isso se diz em provérbio: Nem cego nem coxo entrarão no templo. |
| 9 וַיֵּשֶׁב דָּוִד בַּמְּצֻדָה וַיִּקְרָא־לָהּ עִיר דָּוִד וַיִּבֶן דָּוִד סָבִיב מִן־הַמִּלּוֹא וָבָֽיְתָה׃ | 9 Davide habitou na fortaleza, e chamou-a cidade de Davide; levantou edifícios ao redor, desde Melo, e no interior. |
| 10 וַיֵּלֶךְ דָּוִד הָלוֹךְ וְגָדוֹל וַיהֹוָה אֱלֹהֵי צְבָאוֹת עִמּֽוֹ׃ | 10 Davide ia-se fortificando e crescendo mais e mais, e o Senhor Deus dos exércitos era com ele. |
| 11 וַיִּשְׁלַח חִירָם מֶלֶךְ־צֹר מַלְאָכִים אֶל־דָּוִד וַעֲצֵי אֲרָזִים וְחָרָשֵׁי עֵץ וְחָרָשֵׁי אֶבֶן קִיר וַיִּבְנוּ־בַיִת לְדָוִֽד׃ | 11 Hiram, rei de Tiro, enviou mensageiros a Davide, com madeira de cedro, assim como carpinteiros e canteiros que edificaram uma casa a Davide. |
| 12 וַיֵּדַע דָּוִד כִּֽי־הֱכִינוֹ יְהֹוָה לְמֶלֶךְ עַל־יִשְׂרָאֵל וְכִי נִשֵּׂא מַמְלַכְתּוֹ בַּעֲבוּר עַמּוֹ יִשְׂרָאֵֽל׃ | 12 Davide reconheceu que o Senhor o tinha confirmado rei sobre Israel, e que exaltava o seu reino por amor do seu povo de Israel. |
| 13 וַיִּקַּח דָּוִד עוֹד פִּֽלַגְשִׁים וְנָשִׁים מִירוּשָׁלִַם אַחֲרֵי בֹּאוֹ מֵחֶבְרוֹן וַיִּוָּלְדוּ עוֹד לְדָוִד בָּנִים וּבָנֽוֹת׃ | 13 Davide tomou outras mulheres, de segunda e primeira ordem, de Jerusalém, depois que veio de Hebron, e teve delas filhos e filhas. |
| 14 וְאֵלֶּה שְׁמוֹת הַיִּלֹּדִים לוֹ בִּירוּשָׁלִָם שַׁמּוּעַ וְשׁוֹבָב וְנָתָן וּשְׁלֹמֹֽה׃ | 14 Estes são os nomes dos que lhe nasceram em Jerusalém: Samua, Sobab, Natan, Salomão, |
| 15 וְיִבְחָר וֶאֱלִישׁוּעַ וְנֶפֶג וְיָפִֽיעַ׃ | 15 Jebabar, Elisua, Nefeg, |
| 16 וֶאֱלִישָׁמָע וְאֶלְיָדָע וֶאֱלִיפָֽלֶט׃ | 16 Jafa, Elisama, Elioda e Elifalet. |
| 17 וַיִּשְׁמְעוּ פְלִשְׁתִּים כִּֽי־מָשְׁחוּ אֶת־דָּוִד לְמֶלֶךְ עַל־יִשְׂרָאֵל וַיַּעֲלוּ כׇל־פְּלִשְׁתִּים לְבַקֵּשׁ אֶת־דָּוִד וַיִּשְׁמַע דָּוִד וַיֵּרֶד אֶל־הַמְּצוּדָֽה׃ | 17 Os Filisteus, ouvindo dizer que Davide tinha sido ungido rei sobre Israel, subiram todos em busca de Davide. Sabendo isto Davide, retirou-se a um lugar forte. |
| 18 וּפְלִשְׁתִּים בָּאוּ וַיִּנָּטְשׁוּ בְּעֵמֶק רְפָאִֽים׃ | 18 Os Filisteus fizeram uma incursão pelo vale dos Refains. |
| 19 וַיִּשְׁאַל דָּוִד בַּֽיהֹוָה לֵאמֹר הַאֶֽעֱלֶה אֶל־פְּלִשְׁתִּים הֲתִתְּנֵם בְּיָדִי וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֶל־דָּוִד עֲלֵה כִּֽי־נָתֹן אֶתֵּן אֶת־הַפְּלִשְׁתִּים בְּיָדֶֽךָ׃ | 19 Davide consultou o Senhor, dizendo: Marcharei contra os Filisteus? Entregarmos-ás tu nas minhas mãos? O Senhor respondeu a Davide: Vai, que eu entregarei os Filisteus nas tuas mãos. |
| 20 וַיָּבֹא דָוִד בְּבַֽעַל־פְּרָצִים וַיַּכֵּם שָׁם דָּוִד וַיֹּאמֶר פָּרַץ יְהֹוָה אֶת־אֹיְבַי לְפָנַי כְּפֶרֶץ מָיִם עַל־כֵּן קָרָא שֵֽׁם־הַמָּקוֹם הַהוּא בַּעַל פְּרָצִֽים׃ | 20 Foi, pois, Davide a Baal Farasim, onde os derrotou, e disse: O Senhor irrompeu sobre os meus inimigos à minha vista, como águas que irrompem sobre os diques, despedaçando-os. Por isso aquele lugar foi chamado Baal Farasim. |
| 21 וַיַּעַזְבוּ שָׁם אֶת־עֲצַבֵּיהֶם וַיִּשָּׂאֵם דָּוִד וַאֲנָשָֽׁיו׃ | 21 Os Filisteus deixaram lá os seus ídolos, os quais Davide e a sua gente levaram (para queimar). |
| 22 וַיֹּסִפוּ עוֹד פְּלִשְׁתִּים לַעֲלוֹת וַיִּנָּטְשׁוּ בְּעֵמֶק רְפָאִֽים׃ | 22 Os Filisteus voltaram novamente e espalharam-se pelo vale dos Refains. |
| 23 וַיִּשְׁאַל דָּוִד בַּיהֹוָה וַיֹּאמֶר לֹא תַעֲלֶה הָסֵב אֶל־אַחֲרֵיהֶם וּבָאתָ לָהֶם מִמּוּל בְּכָאִֽים׃ | 23 Davide consultou o Senhor: Irei eu contra os Filisteus, e entregá-los-ás nas minhas mãos? O Senhor respondeu-lhe: Não vás direto a eles, mas dá volta por detrás deles, e irás contra eles, do lado dos balsameiros. |
| 24 וִיהִי בשמעך כְּֽשׇׁמְעֲךָ אֶת־קוֹל צְעָדָה בְּרָאשֵׁי הַבְּכָאִים אָז תֶּחֱרָץ כִּי אָז יָצָא יְהֹוָה לְפָנֶיךָ לְהַכּוֹת בְּמַחֲנֵה פְלִשְׁתִּֽים׃ | 24 Quando ouvires um rumor como de passos, entre as copas dos balsameiros, então travarás a batalha, porque o Senhor marchará então diante de ti, para ferir o acampamento dos Filisteus. |
| 25 וַיַּעַשׂ דָּוִד כֵּן כַּאֲשֶׁר צִוָּהוּ יְהֹוָה וַיַּךְ אֶת־פְּלִשְׁתִּים מִגֶּבַע עַד־בֹּאֲךָ גָֽזֶר׃ | 25 Fez, pois, Davide como o Senhor lhe tinha mandado, e derrotou os Filisteus desde Gabaa até chegar a Gezer. |