| 1 Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων, | 1 O Senhor falou a Moisés, dizendo; |
| 2 Ιδε, εγω εκαλεσα εξ ονοματος Βεσελεηλ τον υιον του Ουρι, υιου του Ωρ, εκ της φυλης του Ιουδα? | 2 Sabe que chamei pelo (seu) nome a Beseleel, filho de Uri, filho de Hur da tribo da Judá. |
| 3 και ενεπλησα αυτον πνευματος θειου, σοφιας και συνεσεως και επιστημης και πασης καλλιτεχνιας, | 3 e o enchi do espirito de Deus, de sabedoria, de inteligência e de ciência, para toda a qualidade de obras, |
| 4 δια να επινοη εντεχνα εργα, ωστε να εργαζηται εις χρυσον και εις αργυρον και εις χαλκον, | 4 para inventar tudo o que se pode fazer com o ouro, com a prata, com o cobre, |
| 5 και να γλυφη λιθους ενθεσεως, και να σκαλιζη ξυλα δι' εργασιαν εις πασαν καλλιτεχνιαν. | 5 com o mármore, com as pedras preciosas e com as diversas madeiras. |
| 6 Και εγω, ιδου, εδωκα εις αυτον Ελιαβ τον υιον του Αχισαμαχ, εκ της φυλης του Δαν? και εις παντα συνετον την καρδιαν εδωκα σοφιαν, δια να καμωσι παντα οσα προσεταξα εις σε? | 6 Dei-lhe por companheiro Ooliab, filho de Aquisamech da tribo de Dan. Pus a sabedoria no coração de todos os homens hábeis, para que façam tudo o que ordenei; |
| 7 την σκηνην του μαρτυριου, και την κιβωτον του μαρτυριου και το ιλαστηριον το επανωθεν αυτης και παντα τα σκευη της σκηνης, | 7 o tabernáculo da aliança, a arca do testemunho, o propiciatório, que está por cima dela, todas as alfaias do tabernáculo, |
| 8 και την τραπεζαν και τα σκευη αυτης και την καθαραν λυχνιαν μετα παντων των σκευων αυτης και το θυσιαστηριον του θυμιαματος, | 8 a mesa com os seus vasos, o candeeiro puríssimo com os seus utensílios, o altar dos perfumes, |
| 9 και το θυσιαστηριον του ολοκαυτωματος μετα των σκευων αυτου και τον νιπτηρα και την βασιν αυτου, | 9 o dos holocaustos e todos os seus utensílios, a bacia com sua base, |
| 10 και τας στολας τας λειτουργικας, και τας αγιας στολας του Ααρων του ιερεως, και τας στολας των υιων αυτου, δια να ιερατευωσι, | 10 e as vestes sagradas para uso do sacerdote Aarão e de seus filhos, quando se empregarem nas funções sagradas, |
| 11 και το χριστηριον ελαιον, και το ευωδες θυμιαμα δια το αγιον? κατα παντα οσα προσεταξα εις σε θελουσι καμει. | 11 o óleo da unção, e o perfume aromático para o santuário. Eles farão tudo o que te mandei. |
| 12 Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων, | 12 Falou mais o Senhor a Moisés, dizendo: |
| 13 Και συ λαλησον προς τους υιους Ισραηλ, λεγων, Προσεχετε να φυλαττητε τα σαββατα μου? διοτι τουτο ειναι σημειον μεταξυ εμου και υμων εις τας γενεας υμων, δια να γνωριζητε οτι εγω ειμαι Κυριος, ο αγιαζων υμας? | 13 Fala aos filhos de Israel, e dize-lhes: Não deixeis de guardar o meu sábado, porque é o sinal (estabelecido) entre mim e vós, para todas as vossas gerações, para que saibais que eu sou o Senhor, que vos santifico. |
| 14 και θελετε φυλαττει το σαββατον, διοτι ειναι αγιον εις εσας? οστις βεβηλωση αυτο, θελει εξαπαντος θανατωθη? διοτι πας οστις καμη εργασιαν εν αυτω, η ψυχη εκεινη θελει εξολοθρευθη εκ μεσου του λαου αυτης. | 14 Guardai o meu sábado, porque é (um dia) santo para vós; aquele que o violar será punido de morte: o que trabalhar neste dia, será eliminado do seio do seu povo. |
| 15 Εξ ημερας θελει γινεσθαι εργασια? εν δε τη εβδομη ημερα σαββατον θελει εισθαι, αναπαυσις αγια εις τον Κυριον? και οστις καμη εργασιαν εν τη ημερα του σαββατου θελει εξαπαντος θανατωθη. | 15 Vós trabalhareis seis dias, (mas) o sétimo é dia de completo descanso, consagrado ao Senhor; todo o que trabalhar neste dia, será punido de morte. |
| 16 Και θελουσι φυλαττει οι υιοι Ισραηλ το σαββατον, δια να εορταζωσιν αυτο εις τας γενεας αυτων εις διαθηκην αιωνιον. | 16 Os filhos de Israel guardem o sábado, e celebrem-no, eles e os seus descendentes, como uma aliança perpétua. |
| 17 Τουτο ειναι σημειον μεταξυ εμου και των υιων Ισραηλ διαπαντος? διοτι εις εξ ημερας εποιησεν ο Κυριος τον ουρανον και την γην, εν δε τη εβδομη ημερα κατεπαυσε και ανεπαυθη. | 17 Será, entre mim e os filhos de Israel, um sinal perpétuo, porque em seis dias o Senhor fez o céu e a terra, e no sétimo cessou da obra. |
| 18 Και εδωκεν εις τον Μωυσην, αφου ετελειωσε λαλων προς αυτον επι του ορους Σινα, δυο πλακας του μαρτυριου, πλακας λιθινας γεγραμμενας με τον δακτυλον του Θεου. | 18 Terminadas estas práticas sobre o monte Sinai, o Senhor deu a Moisés duas tábuas de pedra do testemunho, escritas pelo dedo de Deus. |
