| 1 αυτη η βιβλος των προσταγματων του θεου και ο νομος ο υπαρχων εις τον αιωνα παντες οι κρατουντες αυτης εις ζωην οι δε καταλειποντες αυτην αποθανουνται | 1 I figli di Israele che abitavano nella Giudea udirono tutto ciò che Oloferne, il generale in capo di Nabucodonosor, re degli Assiri, aveva fatto ai diversi popoli e come aveva saccheggiato e votato alla distruzione tutti i loro templi; |
| 2 επιστρεφου ιακωβ και επιλαβου αυτης διοδευσον προς την λαμψιν κατεναντι του φωτος αυτης | 2 furono presi da un terrore indicibile di quell’uomo e cominciarono a trepidare per Gerusalemme e per il tempio del Signore loro Dio. |
| 3 μη δως ετερω την δοξαν σου και τα συμφεροντα σοι εθνει αλλοτριω | 3 Erano infatti appena tornati dalla cattività e tutto il popolo della Giudea si era riunito di recente: le suppellettili, l’altare e il tempio erano stati riconsacrati in seguito alla profanazione. |
| 4 μακαριοι εσμεν ισραηλ οτι τα αρεστα τω θεω ημιν γνωστα εστιν | 4 Mandarono pertanto messaggi a tutte le frontiere di Samaria, a Kona, a Bethoron, a Belmain, a Gerico, a Khoba, a Esora, alla valle di Salem. |
| 5 θαρσειτε λαος μου μνημοσυνον ισραηλ | 5 Occuparono prima tutte le vette dei monti più alti, cinsero di mura i villaggi che sono su di essi, li fornirono di vettovagliamento e di mezzi da guerra, poiché da poco erano stati mietuti i loro campi. |
| 6 επραθητε τοις εθνεσιν ουκ εις απωλειαν δια δε το παροργισαι υμας τον θεον παρεδοθητε τοις υπεναντιοις | 6 Poi Joakim, il grande sacerdote, che in quei giorni si trovava a Gerusalemme, scrisse agli abitanti di Betulia e di Betomestaim, che si trova di fronte a Esdrelon all’imboccatura della pianura vicino a Dotain, |
| 7 παρωξυνατε γαρ τον ποιησαντα υμας θυσαντες δαιμονιοις και ου θεω | 7 e ordinò di presidiare le vie che accedono ai monti, perché attraverso questi si entrava nella Giudea. D’altronde sarebbe stato agevole impedire ai nemici di avanzare, poiché quelle gole permettevano il passaggio a due soli uomini per volta. |
| 8 επελαθεσθε δε τον τροφευσαντα υμας θεον αιωνιον ελυπησατε δε και την εκθρεψασαν υμας ιερουσαλημ | 8 I figli di Israele fecero come aveva loro imposto Joakim grande sacerdote e il consiglio degli anziani di tutto il popolo di Israele, che siedevano a Gerusalemme. |
| 9 ειδεν γαρ την επελθουσαν υμιν οργην παρα του θεου και ειπεν ακουσατε αι παροικοι σιων επηγαγεν μοι ο θεος πενθος μεγα | 9 Ogni lsraelita levò la voce a Dio con costante perseveranza: sì umiliarono con costante perseveranza: |
| 10 ειδον γαρ την αιχμαλωσιαν των υιων μου και των θυγατερων ην επηγαγεν αυτοις ο αιωνιος | 10 essi con le donne, i bambini, le bestie, gli stranieri, i mercenari, gli schiavi si cinsero i fianchi di sacchi. |
| 11 εθρεψα γαρ αυτους μετ' ευφροσυνης εξαπεστειλα δε μετα κλαυθμου και πενθους | 11 Ogni uomo d’Israele e le donne e i bambini, che abitavano a Gerusalemme si prostrarono innanzi al tempio, cosparsero di cenere il capo e stesero i panni di sacco innanzi al Signore, |
| 12 μηδεις επιχαιρετω μοι τη χηρα και καταλειφθειση υπο πολλων ηρημωθην δια τας αμαρτιας των τεκνων μου διοτι εξεκλιναν εκ νομου θεου | 12 circondarono di sacco anche l’altare e gridarono al Dio di Israele con una sola voce, con perseveranza, perché non venissero dati in preda i loro bambini, deportate le loro mogli, date alla distruzione le città della loro eredità, il loro santuario alla profanazione e al ludibrio, allo scherno delle genti. |
| 13 δικαιωματα δε αυτου ουκ εγνωσαν ουδε επορευθησαν οδοις εντολων θεου ουδε τριβους παιδειας εν δικαιοσυνη αυτου επεβησαν | 13 Il Signore ascoltò la loro voce e considerò la loro tribolazione: tutto il popolo digiunava per più e più giorni in tutta la Giudea e a Gerusalemme innanzi al santuario del Signore onnipotente. |
| 14 ελθατωσαν αι παροικοι σιων και μνησθητε την αιχμαλωσιαν των υιων μου και θυγατερων ην επηγαγεν αυτοις ο αιωνιος | 14 Joakim grande sacerdote e tutti coloro che stavano innanzi al Signore, sacerdoti e ministri del Signore, cinti i fianchi di panni di sacco, offrivano l’olocausto quotidiano, le oblazioni votive e i doni spontanei del popolo |
| 15 επηγαγεν γαρ επ' αυτους εθνος μακροθεν εθνος αναιδες και αλλογλωσσον οι ουκ ησχυνθησαν πρεσβυτην ουδε παιδιον ηλεησαν | 15 e, cosparsi di cenere i turbanti, elevavano insistentemente il grido a Dio, affinché rivolgesse il mite sguardo su tutta la famiglia di Israele. |
| 16 και απηγαγον τους αγαπητους της χηρας και απο των θυγατερων την μονην ηρημωσαν | |
| 17 εγω δε τι δυνατη βοηθησαι υμιν | |
| 18 ο γαρ επαγαγων τα κακα υμιν εξελειται υμας εκ χειρος εχθρων υμων | |
| 19 βαδιζετε τεκνα βαδιζετε εγω γαρ κατελειφθην ερημος | |
| 20 εξεδυσαμην την στολην της ειρηνης ενεδυσαμην δε σακκον της δεησεως μου κεκραξομαι προς τον αιωνιον εν ταις ημεραις μου | |
| 21 θαρσειτε τεκνα βοησατε προς τον θεον και εξελειται υμας εκ δυναστειας εκ χειρος εχθρων | |
| 22 εγω γαρ ηλπισα επι τω αιωνιω την σωτηριαν υμων και ηλθεν μοι χαρα παρα του αγιου επι τη ελεημοσυνη η ηξει υμιν εν ταχει παρα του αιωνιου σωτηρος υμων | |
| 23 εξεπεμψα γαρ υμας μετα πενθους και κλαυθμου αποδωσει δε μοι ο θεος υμας μετα χαρμοσυνης και ευφροσυνης εις τον αιωνα | |
| 24 ωσπερ γαρ νυν εωρακασιν αι παροικοι σιων την υμετεραν αιχμαλωσιαν ουτως οψονται εν ταχει την παρα του θεου υμων σωτηριαν η επελευσεται υμιν μετα δοξης μεγαλης και λαμπροτητος του αιωνιου | |
| 25 τεκνα μακροθυμησατε την παρα του θεου επελθουσαν υμιν οργην κατεδιωξεν σε ο εχθρος σου και οψει αυτου την απωλειαν εν ταχει και επι τραχηλους αυτων επιβηση | |
| 26 οι τρυφεροι μου επορευθησαν οδους τραχειας ηρθησαν ως ποιμνιον ηρπασμενον υπο εχθρων | |
| 27 θαρσησατε τεκνα και βοησατε προς τον θεον εσται γαρ υμων υπο του επαγοντος μνεια | |
| 28 ωσπερ γαρ εγενετο η διανοια υμων εις το πλανηθηναι απο του θεου δεκαπλασιασατε επιστραφεντες ζητησαι αυτον | |
| 29 ο γαρ επαγαγων υμιν τα κακα επαξει υμιν την αιωνιον ευφροσυνην μετα της σωτηριας υμων | |
| 30 θαρσει ιερουσαλημ παρακαλεσει σε ο ονομασας σε | |
| 31 δειλαιοι οι σε κακωσαντες και επιχαρεντες τη ση πτωσει | |
| 32 δειλαιαι αι πολεις αις εδουλευσαν τα τεκνα σου δειλαια η δεξαμενη τους υιους σου | |
| 33 ωσπερ γαρ εχαρη επι τη ση πτωσει και ευφρανθη επι τω πτωματι σου ουτως λυπηθησεται επι τη εαυτης ερημια | |
| 34 και περιελω αυτης το αγαλλιαμα της πολυοχλιας και το αγαυριαμα αυτης εσται εις πενθος | |
| 35 πυρ γαρ επελευσεται αυτη παρα του αιωνιου εις ημερας μακρας και κατοικηθησεται υπο δαιμονιων τον πλειονα χρονον | |
| 36 περιβλεψαι προς ανατολας ιερουσαλημ και ιδε την ευφροσυνην την παρα του θεου σοι ερχομενην | |
| 37 ιδου ερχονται οι υιοι σου ους εξαπεστειλας ερχονται συνηγμενοι απ' ανατολων εως δυσμων τω ρηματι του αγιου χαιροντες τη του θεου δοξη | |
