| 1 Δεν κραζει η σοφια; και δεν εκπεμπει την φωνην αυτης η συνεσις; | 1 Не премудрость ли взывает? и не разум ли возвышает голос свой? |
| 2 Ισταται επι της κορυφης των υψηλων τοπων, υπερ την οδον, εν τω μεσω των τριοδων. | 2 Она становится на возвышенных местах, при дороге, на распутиях; |
| 3 Κραζει πλησιον των πυλων, εν τη εισοδω της πολεως, εν τη εισοδω των θυρων? | 3 она взывает у ворот при входе в город, при входе в двери: |
| 4 προς εσας, ανθρωποι, κραζω? και η φωνη μου εκπεμπεται προς τους υιους των ανθρωπων. | 4 'к вам, люди, взываю я, и к сынам человеческим голос мой! |
| 5 Απλοι, νοησατε φρονησιν? και αφρονες, αποκτησατε νοημονα καρδιαν. | 5 Научитесь, неразумные, благоразумию, и глупые--разуму. |
| 6 Ακουσατε? διοτι θελω λαλησει πραγματα εξοχα, και τα χειλη μου θελουσι προφερει ορθα. | 6 Слушайте, потому что я буду говорить важное, и изречение уст моих--правда; |
| 7 Διοτι αληθειαν θελει λαλησει ο λαρυγξ μου? τα δε χειλη μου βδελυττονται την ασεβειαν. | 7 ибо истину произнесет язык мой, и нечестие--мерзость для уст моих; |
| 8 Παντες οι λογοι του στοματος μου ειναι μετα δικαιοσυνης? δεν υπαρχει εν αυτοις δολιον διεστραμμενον? | 8 все слова уст моих справедливы; нет в них коварства и лукавства; |
| 9 Παντες ειναι σαφεις εις τον νοουντα και ορθοι εις τους ευρισκοντας γνωσιν. | 9 все они ясны для разумного и справедливы для приобретших знание. |
| 10 Λαβετε την παιδειαν μου, και μη αργυριον? και γνωσιν, μαλλον παρα χρυσιον εκλεκτον. | 10 Примите учение мое, а не серебро; лучше знание, нежели отборное золото; |
| 11 Διοτι η σοφια ειναι καλητερα λιθων πολυτιμων? και παντα τα επιθυμητα πραγματα δεν ειναι ανταξια αυτης. | 11 потому что мудрость лучше жемчуга, и ничто из желаемого не сравнится с нею. |
| 12 Εγω η σοφια κατοικω μετα της φρονησεως, και εφευρισκω γνωσιν συνετων βουλευματων. | 12 Я, премудрость, обитаю с разумом и ищу рассудительного знания. |
| 13 Ο φοβος του Κυριου ειναι να μιση τις το κακον? αλαζονειαν και αυθαδειαν και πονηραν οδον και διεστραμμενον στομα εγω μισω. | 13 Страх Господень--ненавидеть зло; гордость и высокомерие и злой путь и коварные уста я ненавижу. |
| 14 Εμου ειναι η βουλη και η ασφαλεια? εγω ειμαι η συνεσις? εμου η δυναμις. | 14 У меня совет и правда; я разум, у меня сила. |
| 15 Δι' εμου οι βασιλεις βασιλευουσι, και οι αρχοντες θεσπιζουσι δικαιοσυνην. | 15 Мною цари царствуют и повелители узаконяют правду; |
| 16 Δι' εμου οι ηγεμονες ηγεμονευουσι, και οι μεγιστανες, παντες οι κριται της γης? | 16 мною начальствуют начальники и вельможи и все судьи земли. |
| 17 Εγω τους εμε αγαπωντας αγαπω? και οι ζητουντες με θελουσι με ευρει. | 17 Любящих меня я люблю, и ищущие меня найдут меня; |
| 18 Πλουτος και δοξα ειναι μετ' εμου, αγαθα διαμενοντα και δικαιοσυνη. | 18 богатство и слава у меня, сокровище непогибающее и правда; |
| 19 Οι καρποι μου ειναι καλητεροι χρυσιου και χρυσιου καθαρου? και τα γεννηματα μου, εκλεκτου αργυριου. | 19 плоды мои лучше золота, и золота самого чистого, и пользы от меня больше, нежели от отборного серебра. |
| 20 Περιπατω εν οδω δικαιοσυνης, αναμεσον των τριβων της κρισεως, | 20 Я хожу по пути правды, по стезям правосудия, |
| 21 δια να καμω τους αγαπωντας με να κληρονομησωσιν αγαθα, και να γεμισω τους θησαυρους αυτων. | 21 чтобы доставить любящим меня существенное благо, и сокровищницы их я наполняю. |
| 22 Ο Κυριος με ειχεν εν τη αρχη των οδων αυτου, προ των εργων αυτου, απ' αιωνος. | 22 Господь имел меня началом пути Своего, прежде созданий Своих, искони; |
| 23 Προ του αιωνος με εχρισεν, απ' αρχης, πριν υπαρξη η γη. | 23 от века я помазана, от начала, прежде бытия земли. |
| 24 Εγεννηθην οτε δεν ησαν αι αβυσσοι, οτε δεν υπηρχον αι πηγαι αι αναβρυουσαι υδατα? | 24 Я родилась, когда еще не существовали бездны, когда еще не было источников, обильных водою. |
| 25 Πριν τα ορη θεμελιωθωσι, προ των λοφων, εγω εγεννηθην? | 25 Я родилась прежде, нежели водружены были горы, прежде холмов, |
| 26 ενω δεν ειχεν ετι καμει την γην ουτε πεδιαδας, ουτε κορυφας χωματων της οικουμενης. | 26 когда еще Он не сотворил ни земли, ни полей, ни начальных пылинок вселенной. |
| 27 Οτε ητοιμαζε τους ουρανους, εγω ημην εκει? οτε περιεγραφε καμαραν υπερανω του προσωπου της αβυσσου? | 27 Когда Он уготовлял небеса, [я была] там. Когда Он проводил круговую черту по лицу бездны, |
| 28 οτε εστερεονε τον αιθερα επανω? οτε ωχυρονε τας πηγας της αβυσσου? | 28 когда утверждал вверху облака, когда укреплял источники бездны, |
| 29 οτε επεβαλλε τον νομον αυτου εις την θαλασσαν, να μη παραβωσι τα υδατα το προσταγμα αυτου? οτε διεταττε τα θεμελια της γης? | 29 когда давал морю устав, чтобы воды не переступали пределов его, когда полагал основания земли: |
| 30 τοτε ημην πλησιον αυτου δημιουργουσα? και εγω ημην καθ' ημεραν η τρυφη αυτου, ευφραινομενη παντοτε ενωπιον αυτου, | 30 тогда я была при Нем художницею, и была радостью всякий день, веселясь пред лицем Его во все время, |
| 31 ευφραινομενη εν τη οικουμενη της γης αυτου? και η τρυφη μου ητο μετα των υιων των ανθρωπων. | 31 веселясь на земном кругу Его, и радость моя [была] с сынами человеческими. |
| 32 Τωρα λοιπον ακουσατε μου, ω τεκνα? διοτι μακαριοι οι φυλαττοντες τας οδους μου. | 32 Итак, дети, послушайте меня; и блаженны те, которые хранят пути мои! |
| 33 Ακουσατε παιδειαν και γενεσθε σοφοι, και μη αποδοκιμαζετε αυτην. | 33 Послушайте наставления и будьте мудры, и не отступайте [от] [него]. |
| 34 Μακαριος ο ανθρωπος, οστις μου ακουση, αγρυπνων καθ' ημεραν εν ταις πυλαις μου, περιμενων εις τους παραστατας των θυρων μου? | 34 Блажен человек, который слушает меня, бодрствуя каждый день у ворот моих и стоя на страже у дверей моих! |
| 35 διοτι οστις ευρη εμε, θελει ευρει ζωην, και θελει λαβει χαριν παρα Κυριου. | 35 потому что, кто нашел меня, тот нашел жизнь, и получит благодать от Господа; |
| 36 Οστις ομως αμαρτηση εις εμε, την εαυτου ψυχην αδικει? παντες οι μισουντες με αγαπωσι θανατον. | 36 а согрешающий против меня наносит вред душе своей: все ненавидящие меня любят смерть'. |