Giobbe 10

BIBBIA CEI 2008	Biblia Tysiąclecia
1 Io sono stanco della mia vita! Darò libero sfogo al mio lamento, parlerò nell’amarezza del mio cuore.	1 Życie obrzydło mojej duszy, przedstawię Jemu swą sprawę, odezwę się w bólu mej duszy!
2 Dirò a Dio: “Non condannarmi! Fammi sapere di che cosa mi accusi.	2 Nie potępiaj mnie, powiem do Boga. Dlaczego dokuczasz mi, powiedz!
3 È forse bene per te opprimermi, disprezzare l’opera delle tue mani e favorire i progetti dei malvagi?	3 Przyjemnie ci mnie uciskać, odrzucać dzieło swoich rąk i sprzyjać radzie występnych?
4 Hai tu forse occhi di carne o anche tu vedi come vede l’uomo?	4 Czy oczy Twoje cielesne lub patrzysz na sposób ludzki?
5 Sono forse i tuoi giorni come quelli di un uomo, i tuoi anni come quelli di un mortale,	5 Czy dni Twoje są jak dni człowieka, jak wiek mężczyzny Twe lata,
6 perché tu debba scrutare la mia colpa ed esaminare il mio peccato,	6 że szukasz u mnie przestępstwa i grzechu mego dochodzisz?
7 pur sapendo che io non sono colpevole e che nessuno mi può liberare dalla tua mano?	7 Choć wiesz, żem przecież nie zgrzeszył, nikt mnie z Twej ręki nie wyrwie.
8 Le tue mani mi hanno plasmato e mi hanno fatto integro in ogni parte: e ora vorresti distruggermi?	8 Twe ręce ukształtowały mnie, uczyniły: opuszczonego dokoła chcesz zniszczyć?
9 Ricòrdati che come argilla mi hai plasmato; alla polvere vorresti farmi tornare?	9 Wspomnij, żeś ulepił mnie z gliny: i chcesz obrócić mnie w proch?
10 Non mi hai colato come latte e fatto cagliare come formaggio?	10 Czy mnie nie zlałeś jak mleko, czyż zsiąść się nie dałeś jak serowi?
11 Di pelle e di carne mi hai rivestito, di ossa e di nervi mi hai intessuto.	11 Odziałeś mnie skórą i ciałem i spiąłeś żyłami i kośćmi,
12 Vita e benevolenza tu mi hai concesso e la tua premura ha custodito il mio spirito.	12 darzyłeś miłością, bogactwem, troskliwość Twa strzegła mi ducha -
13 Eppure, questo nascondevi nel cuore, so che questo era nei tuoi disegni!	13 a w sercu to ukrywałeś? Teraz już znam Twe zamiary.
14 Se pecco, tu mi sorvegli e non mi lasci impunito per la mia colpa.	14 Tylko czyhałeś na mój grzech, nie chcesz mnie uwolnić od winy.
15 Se sono colpevole, guai a me! Ma anche se sono giusto, non oso sollevare il capo, sazio d’ignominia, come sono, ed ebbro di miseria.	15 Biada mi, gdybym ja zgrzeszył! Choć sprawiedliwy, nie podniosę głowy, syty pogardy, niedolą pojony.
16 Se lo sollevo, tu come un leone mi dai la caccia e torni a compiere le tue prodezze contro di me,	16 Pysznego złowisz jak lwiątko, na nowo użyjesz Twej mocy,
17 rinnovi contro di me i tuoi testimoni, contro di me aumenti la tua ira e truppe sempre nuove mi stanno addosso.	17 postawisz mi świeże dowody, gniew swój umocnisz powtórnie, sprowadzisz nowe zastępy.
18 Perché tu mi hai tratto dal seno materno? Sarei morto e nessun occhio mi avrebbe mai visto!	18 Czemuż wywiodłeś mnie z łona? Bodajbym zginął i nikt mnie nie widział,
19 Sarei come uno che non è mai esistito; dal ventre sarei stato portato alla tomba!	19 jak ktoś, co nigdy nie istniał, od łona złożony do grobu.
20 Non sono poca cosa i miei giorni? Lasciami, che io possa respirare un poco	20 Czyż nie krótkie są dni mego życia? Odwróć Twój wzrok, niech trochę rozjaśnię oblicze,
21 prima che me ne vada, senza ritorno, verso la terra delle tenebre e dell’ombra di morte,	21 nim pójdę, by nigdy nie wrócić, do kraju pełnego ciemności,
22 terra di oscurità e di disordine, dove la luce è come le tenebre”».	22 do ziemi czarnej jak noc, do cienia chaosu i śmierci, gdzie świecą jedynie mroki!