| 1 Les enfants d'Israël commirent encore le mal aux yeux du Seigneur, qui les livra entre les mains des Philistins pendant quarante ans. | 1 και προσεθεντο οι υιοι ισραηλ ποιησαι το πονηρον εναντιον κυριου και παρεδωκεν αυτους κυριος εν χειρι αλλοφυλων τεσσαρακοντα ετη |
| 2 Or il y avait un homme de Saraa, de la race de Dan, nommé Manué, dont la femme était stérile. | 2 και εγενετο ανηρ εκ σαραα εκ της φυλης του δαν και ονομα αυτω μανωε και η γυνη αυτου στειρα και ουκ ετικτεν |
| 3 Et l'Ange du Seigneur apparut à sa femme, et lui dit: Vous êtes stérile et sans enfants; mais vous concevrez et vous enfanterez un fils. | 3 και ωφθη αγγελος κυριου προς την γυναικα και ειπεν προς αυτην ιδου δη συ στειρα και ου τετοκας και εν γαστρι εξεις και τεξη υιον |
| 4 Prenez donc garde de ne pas boire de vin, ni rien de ce qui peut enivrer, et de ne rien manger d'impur; | 4 και νυν φυλαξαι και μη πιης οινον και σικερα και μη φαγης παν ακαθαρτον |
| 5 parce que vous concevrez et vous enfanterez un fils, sur la tête duquel le rasoir ne passera point; car il sera nazaréen, consacré à Dieu dès son enfance et dès le sein de sa mère, et c'est lui qui commencera à délivrer Israël de la main des Philistins. | 5 οτι ιδου συ εν γαστρι εξεις και τεξη υιον και ουκ αναβησεται σιδηρος επι την κεφαλην αυτου οτι ηγιασμενον ναζιραιον εσται τω θεω το παιδαριον εκ της γαστρος και αυτος αρξεται σωζειν τον ισραηλ εκ χειρος αλλοφυλων |
| 6 Et elle vint auprès de son mari, et lui dit: Il est venu à moi un homme de Dieu, qui avait un visage d'Ange, et qui était terrible à voir. Je lui ai demandé qui il était, d'où il venait, et comment il s'appelait; et il ne me l'a pas voulu dire. | 6 και ηλθεν η γυνη και ειπεν τω ανδρι αυτης λεγουσα οτι ανθρωπος του θεου ηλθεν προς με και η ορασις αυτου ως ορασις αγγελου του θεου επιφανης σφοδρα και ηρωτων ποθεν εστιν και το ονομα αυτου ουκ απηγγειλεν μοι |
| 7 Mais voici ce qu'il m'a dit: Vous concevrez et vous enfanterez un fils. Prenez bien garde de ne point boire de vin, ni rien de ce qui peut enivrer, et de ne rien manger d'impur, car l'enfant sera nazaréen, consacré à Dieu dès son enfance et dès le sein de sa mère jusqu'au jour de sa mort. | 7 και ειπεν μοι ιδου συ εν γαστρι εξεις και τεξη υιον και νυν μη πιης οινον και σικερα και μη φαγης πασαν ακαθαρσιαν οτι ναζιραιον θεου εσται το παιδαριον απο της γαστρος εως ημερας θανατου αυτου |
| 8 Manué pria donc le Seigneur, et Lui dit: Je vous en prie, Seigneur, que l'homme de Dieu que vous avez envoyé vienne encore, afin qu'il nous apprenne ce que nous devons faire de cet enfant qui doit naître. | 8 και εδεηθη μανωε του κυριου και ειπεν εν εμοι κυριε ανθρωπος του θεου ον απεστειλας προς ημας ελθετω δη προς ημας και φωτισατω ημας τι ποιησωμεν τω παιδαριω τω τικτομενω |
| 9 Le Seigneur exauça la prière de Manué; et l'Ange de Dieu apparut encore à sa femme, tandis qu'elle était assise dans les champs. Manué son mari n'était pas alors avec elle. Ayant donc vu l'Ange, | 9 και επηκουσεν ο θεος της φωνης μανωε και παρεγενετο ο αγγελος του θεου ετι προς την γυναικα αυτης καθημενης εν τω αγρω και μανωε ο ανηρ αυτης ουκ ην μετ' αυτης |
| 10 elle courut vite auprès de son mari, et lui dit: Voilà ce même homme, que j'avais vu auparavant, qui m'est encore apparu. | 10 και εταχυνεν η γυνη και εξεδραμεν και απηγγειλεν τω ανδρι αυτης και ειπεν προς αυτον ιδου ωπται μοι ο ανηρ ο ελθων προς με τη ημερα εκεινη |
| 11 Manué se leva aussitôt et suivit sa femme. Et étant venu vers cet homme, il lui dit: Est-ce vous qui avez parlé à cette femme? Il lui répondit: C'est Moi. | 11 και ανεστη μανωε και επορευθη οπισω της γυναικος αυτου προς τον ανδρα και ειπεν αυτω ει συ ει ο ανηρ ο λαλησας προς την γυναικα και ειπεν ο αγγελος εγω |
| 12 Manué lui dit: Quand ce que Vous avez prédit sera accompli, que voulez-Vous que fasse l'enfant, et de quoi devra-t-il s'abstenir? | 12 και ειπεν μανωε νυν δη ελθοντος του ρηματος σου τι εσται το κριμα του παιδαριου και τα εργα αυτου |
| 13 L'Ange du Seigneur répondit à Manué: Qu'il s'abstienne de tout ce que j'ai indiqué à votre femme. | 13 και ειπεν ο αγγελος κυριου προς μανωε απο παντων ων ειπα προς την γυναικα φυλαξασθω |
| 14 Qu'il ne mange rien de ce qui naît de la vigne, ni de ce qui peut enivrer. Qu'il ne mange rien d'impur, et qu'il accomplisse et observe ce que J'ai ordonné à son sujet. | 14 απο παντων οσα εκπορευεται εξ αμπελου ου φαγεται και οινον και σικερα μη πιετω και παν ακαθαρτον μη φαγετω παντα οσα ενετειλαμην αυτη φυλαξασθω |
| 15 Manué dit ensuite à l'Ange du Seigneur: Je Vous prie de m'accorder ce que je Vous demande, et de permettre que nous Vous préparions un chevreau. | 15 και ειπεν μανωε προς τον αγγελον κυριου βιασωμεθα δη σε και ποιησομεν ενωπιον σου εριφον αιγων |
| 16 L'Ange lui répondit: Quelque instance que vous me fassiez, je ne mangerai point de votre pain; mais, si vous voulez faire un holocauste, offrez-le au Seigneur. Or Manué ne savait pas que ce fût l'Ange du Seigneur. | 16 και ειπεν ο αγγελος κυριου προς μανωε εαν βιαση με ου φαγομαι των αρτων σου και εαν ποιησης ολοκαυτωμα κυριω ανοισεις αυτο οτι ουκ εγνω μανωε οτι αγγελος κυριου εστιν |
| 17 Et il dit à l'Ange: Comment Vous appelez-Vous? afin que nous puissions Vous honorer si Vos paroles s'accomplissent. | 17 και ειπεν μανωε προς τον αγγελον κυριου τι ονομα σοι ινα οταν ελθη το ρημα σου δοξασωμεν σε |
| 18 L'Ange lui répondit: Pourquoi demandez-vous à savoir Mon nom, qui est Admirable? | 18 και ειπεν αυτω ο αγγελος κυριου ινα τι τουτο ερωτας το ονομα μου και αυτο εστιν θαυμαστον |
| 19 Manué prit donc le chevreau avec du vin; il les mit sur une pierre et les offrit au Seigneur, qui opère des merveilles, et il considérait, lui et sa femme, ce qui arriverait. | 19 και ελαβεν μανωε τον εριφον των αιγων και την θυσιαν και ανηνεγκεν επι την πετραν τω κυριω τω θαυμαστα ποιουντι κυριω και μανωε και η γυνη αυτου εθεωρουν |
| 20 Alors la flamme de l'autel monta vers le ciel, et l'Ange du Seigneur y monta aussi au milieu des flammes: ce que Manué et sa femme ayant vu, ils tombèrent la face contre terre; | 20 και εγενετο εν τω αναβηναι την φλογα επανωθεν του θυσιαστηριου εις τον ουρανον και ανεβη ο αγγελος κυριου εν τη φλογι και μανωε και η γυνη αυτου εθεωρουν και επεσον επι προσωπον αυτων επι την γην |
| 21 et l'Ange du Seigneur disparut de devant leurs yeux. Manué reconnut aussitôt que c'était l'Ange du Seigneur, | 21 και ου προσεθηκεν ετι ο αγγελος κυριου οφθηναι προς μανωε και προς την γυναικα αυτου τοτε εγνω μανωε οτι αγγελος κυριου εστιν |
| 22 et il dit à sa femme: Nous mourrons certainement, parce que nous avons vu Dieu. | 22 και ειπεν μανωε προς την γυναικα αυτου θανατω αποθανουμεθα οτι θεον εωρακαμεν |
| 23 Sa femme lui répondit: Si le Seigneur voulait nous faire mourir, Il n'aurait pas reçu de nos mains l'holocauste et le vin que nous Lui avons offerts; Il ne nous aurait pas fait voir toutes ces choses, ni prédit ce qui doit arriver. | 23 και ειπεν αυτω η γυνη αυτου ει εβουλετο κυριος θανατωσαι ημας ουκ αν εδεξατο εκ των χειρων ημων ολοκαυτωμα και θυσιαν και ουκ αν εφωτισεν ημας παντα ταυτα και ουκ αν ακουστα εποιησεν ημιν ταυτα |
| 24 Elle enfanta donc un fils, et elle l'appela Samson. L'enfant crût, et le Seigneur le bénit. | 24 και ετεκεν η γυνη υιον και εκαλεσεν το ονομα αυτου σαμψων και ηυλογησεν αυτον κυριος και ηυξηθη το παιδαριον |
| 25 Et l'esprit du Seigneur commença à être avec lui, lorsqu'il était dans le camp de Dan, entre Saraa et Esthaol. | 25 και ηρξατο πνευμα κυριου συμπορευεσθαι αυτω εν παρεμβολη δαν ανα μεσον σαραα και ανα μεσον εσθαολ |
