Livre des Psaumes 58

La Bible des Peuples	Septuaginta - Nestle-Aland
¹ Au maître de chant. Sur l’air “ne détruis pas…”. De David. Poème.	¹ εις το τελος μη διαφθειρης τω δαυιδ εις στηλογραφιαν οποτε απεστειλεν σαουλ και εφυλαξεν τον οικον αυτου του θανατωσαι αυτον
² Est-elle bien vraie, messieurs les dieux, votre justice, et jugez-vous selon le droit les fils d’Adam?	² εξελου με εκ των εχθρων μου ο θεος και εκ των επανιστανομενων επ' εμε λυτρωσαι με
³ Mais non, vous faites consciemment des injustices et votre main impose au pays la violence.	³ ρυσαι με εκ των εργαζομενων την ανομιαν και εξ ανδρων αιματων σωσον με
⁴ Ces méchants sont dévoyés dès le sein de leur mère, ces menteurs n’en sont sortis que pour s’égarer.	⁴ οτι ιδου εθηρευσαν την ψυχην μου επεθεντο επ' εμε κραταιοι ουτε η ανομια μου ουτε η αμαρτια μου κυριε
⁵ Ils ont du venin, un venin de serpent, ils sont sourds comme l’aspic quand il se bouche l’oreille	⁵ ανευ ανομιας εδραμον και κατευθυναν εξεγερθητι εις συναντησιν μου και ιδε
⁶ et ne veut pas entendre la voix du charmeur qui sait l’art de charmer le serpent.	⁶ και συ κυριε ο θεος των δυναμεων ο θεος ισραηλ προσχες του επισκεψασθαι παντα τα εθνη μη οικτιρησης παντας τους εργαζομενους την ανομιαν διαψαλμα
⁷ Ô Dieu, brise-leur les dents dans la bouche, arrache, Seigneur, les crocs des lionceaux.	⁷ επιστρεψουσιν εις εσπεραν και λιμωξουσιν ως κυων και κυκλωσουσιν πολιν
⁸ Qu’ils s’écoulent comme l’eau d’un vase qui perd, qu’ils se fanent comme l’herbe piétinée.	⁸ ιδου αποφθεγξονται εν τω στοματι αυτων και ρομφαια εν τοις χειλεσιν αυτων οτι τις ηκουσεν
⁹ Qu’ils soient comme la limace qui se fond en marchant, ou comme l’avorton qui ne voit pas le jour,	⁹ και συ κυριε εκγελαση αυτους εξουδενωσεις παντα τα εθνη
¹⁰ comme ronces brûlées avant de donner l’épine. Qu’un ouragan les emporte!	¹⁰ το κρατος μου προς σε φυλαξω οτι ο θεος αντιλημπτωρ μου ει
¹¹ Le juste verra la sanction, elle fera sa joie, il lavera ses pieds dans le sang du méchant.	¹¹ ο θεος μου το ελεος αυτου προφθασει με ο θεος δειξει μοι εν τοις εχθροις μου
¹² Et l’on dira: “Oui, on gagne à être juste, il y avait bien un Dieu pour juger le monde!”	¹² μη αποκτεινης αυτους μηποτε επιλαθωνται του λαου μου διασκορπισον αυτους εν τη δυναμει σου και καταγαγε αυτους ο υπερασπιστης μου κυριε
	¹³ αμαρτιαν στοματος αυτων λογον χειλεων αυτων και συλλημφθητωσαν εν τη υπερηφανια αυτων και εξ αρας και ψευδους διαγγελησονται συντελειαι
	¹⁴ εν οργη συντελειας και ου μη υπαρξωσιν και γνωσονται οτι ο θεος δεσποζει του ιακωβ των περατων της γης διαψαλμα
	¹⁵ επιστρεψουσιν εις εσπεραν και λιμωξουσιν ως κυων και κυκλωσουσιν πολιν
	¹⁶ αυτοι διασκορπισθησονται του φαγειν εαν δε μη χορτασθωσιν και γογγυσουσιν
	¹⁷ εγω δε ασομαι τη δυναμει σου και αγαλλιασομαι το πρωι το ελεος σου οτι εγενηθης αντιλημπτωρ μου και καταφυγη εν ημερα θλιψεως μου
	¹⁸ βοηθος μου σοι ψαλω οτι ο θεος αντιλημπτωρ μου ει ο θεος μου το ελεος μου