Livre de Judith 5

BIBLES DES PEUPLES	Biblia Tysiąclecia
1 On annonça à Holoferne, le général en chef de l’armée d’Assyrie, que les Israélites s’étaient préparés pour la guerre: ils avaient fermé les défilés de la montagne, fortifié les sommets des hautes montagnes et placé des obstacles dans les plaines.	1 I oznajmiono naczelnemu wodzowi sił zbrojnych asyryjskich, Holofernesowi, że Izraelici przygotowali się do wojny: zamknęli przełęcze górskie i umocnili wszystkie szczyty wysokich gór, a na równinach poustawiali przeszkody.
2 Il entra alors dans une très grande colère. Il rassembla tous les princes de Moab, tous les généraux d’Ammon, tous les gouverneurs de la côte:	2 A on wpadł w gwałtowny gniew, zawołał wszystkich książąt Moabu i dowódców Ammona, i wszystkich satrapów wybrzeża.
3 “Hommes de Canaan, leur dit-il, renseignez-moi! Quel est ce peuple qui habite dans la montagne? Quelles sont les villes qu’il habite? Quelle est l’importance de leur armée et quels sont leurs points forts? Quel est le roi qui les gouverne et commande cette armée?	3 I przemówił do nich: Synowie Kanaanu, odpowiedzcie mi, co to za naród mieszka w górach i co za miasta oni zamieszkują, jaka jest liczebność ich sił zbrojnych, w czym tkwi ich moc i siła? Kto stoi na ich czele jako król dowodzący ich wojskiem?
4 Pourquoi a-t-il refusé de venir au-devant de moi comme l’ont fait tous les habitants de la côte?”	4 Dlaczego wzgardzili mną, nie wychodząc mi na spotkanie, inaczej niż wszyscy mieszkańcy Zachodu?
5 Akior, le chef des Ammonites, lui répondit: “Que mon seigneur daigne écouter les paroles que son serviteur va prononcer, je vais te dire la vérité sur ce peuple de la montagne qui habite tout près d’ici; aucun mensonge ne sortira de la bouche de ton serviteur.	5 Na to odpowiedział Achior, wódz wszystkich Ammonitów: Niechaj posłucha pan mój mowy z ust sługi swego, a opowiem ci prawdę o tym narodzie, który zamieszkuje te góry blisko ciebie. Nie wyjdzie z ust sługi twego żadne kłamstwo.
6 Ces gens descendent des Kaldéens.	6 Naród ten to potomkowie Chaldejczyków.
7 Ils ont habité d’abord en Mésopotamie, car ils ne voulaient pas suivre les dieux de leurs pères qui habitaient en Kaldée.	7 Najpierw byli przybyszami w Mezopotamii, ponieważ nie chcieli iść za bogami swoich przodków, którzy mieszkali w ziemi chaldejskiej.
8 Ils se sont séparés de la voie de leurs ancêtres, et ils ont adoré le Dieu du Ciel, le Dieu qu’ils avaient reconnu. On les chassa donc d’auprès de leurs dieux et ils se sont réfugiés en Mésopotamie où ils ont séjourné longtemps.	8 Oni odstąpili od drogi swoich przodków i oddawali cześć Bogu nieba, Bogu, którego uznali. A gdy ich wypędzono sprzed oblicza bogów swoich, uciekli do Mezopotamii i mieszkali tam przez wiele dni.
9 Puis leur Dieu leur a ordonné de sortir du pays où ils séjournaient et de s’en aller au pays de Canaan. Là, ils se sont installés et ils ont amassé de l’or, de l’argent et de nombreux troupeaux.	9 A ich Bóg polecił im wyjść z tego miejsca zamieszkania i udać się do ziemi Kanaan. I osiedlili się tam, wzbogacili się w złoto, w srebro i w bardzo liczne trzody.
10 Comme la famine avait ravagé le pays de Canaan, ils sont descendus en Égypte pensant y rester le temps qu’ils devraient s’y nourrir. Mais là, ils sont devenus si nombreux	10 Potem zstąpili do Egiptu, ponieważ głód zapanował w całej ziemi Kanaan. Tam byli przybyszami, jak długo byli żywieni. Tam też rozrośli się w wielkie mnóstwo i niezliczone było ich plemię.
11 que le roi d’Égypte s’en est pris à eux et les a obligés à fabriquer des briques; on les humiliait et on les traitait comme des esclaves.	11 Ale król egipski powstał przeciwko nim i podstępnie gnębił ich pracą przy cegłach. Uciskano ich i uczyniono ich niewolnikami.
12 Ils ont alors crié vers leur Dieu et il a frappé tout le pays d’Égypte de fléaux incurables; les Égyptiens les ont donc chassé loin d’eux.	12 A oni wołali do swego Boga, a On poraził całą ziemię egipską plagami, na które nie było lekarstwa. I wyrzucili ich Egipcjanie od siebie.
13 C’est alors que Dieu a desséché la mer Rouge devant eux	13 I wysuszył Bóg przed nimi Morze Czerwone,
14 et les a conduits par la route du Sinaï vers Qadesh-Barné. Ils ont chassé devant eux tous ceux qui habitaient dans le désert,	14 i poprowadził ich drogą pod Synaj i do Kadesz-Barnea. A oni wypędzili wszystkich mieszkańców pustyni.
15 puis ils se sont installés dans le pays des Amorites et ils ont été capables d’exterminer tous les habitants de Heshbon. Ensuite ils ont traversé le Jourdain et ont pris possession de toute la montagne.	15 Sami osiedlili się w ziemi Amorytów i dzięki swej sile wytracili wszystkich Cheszbonitów. Potem przekroczyli Jordan i zawładnęli wszystkimi górami.
16 Ils ont chassé devant eux les Cananéens, les Périsites, les Jébusites, les Sikémites et tous les Guirgachites, et ils se sont installés là pour longtemps.	16 Wypędzili od siebie Kananejczyków, Peryzzytów, Jebusytów i Sychemitów, a także wszystkich Girgaszytów i mieszkali tam przez wiele dni.
17 Tant qu’ils ne péchaient pas devant leur Dieu, tout allait bien pour eux, car leur Dieu déteste l’injustice.	17 I dopóki nie grzeszyli wobec swego Boga, szczęście im sprzyjało, ponieważ z nimi jest Bóg, który nienawidzi zła.
18 Mais quand ils se sont écartés de la voie qu’il leur avait tracée, une moitié d’entre eux a été complètement détruite par des guerres, et l’autre a été emmenée en captivité sur une terre étrangère. Le Temple de leur Dieu a été rasé et leurs villes sont tombées entre les mains de leurs ennemis.	18 Lecz kiedy odstąpili od drogi, którą im przykazał, wtedy bardzo wielu ich wyginęło w licznych wojnach i uprowadzono ich do niewoli do obcej ziemi. Świątynię ich Boga zrównano z ziemią, a miasta ich zdobyli ich przeciwnicy.
19 Alors, de nouveau, ils se sont tournés vers leur Dieu et ils sont revenus de la déportation. Ils sont rentrés des lieux où ils avaient été dispersés, de nouveau ils se sont installés à Jérusalem où se trouve leur Temple et ils ont repeuplé la montagne qui était restée déserte.	19 Ale teraz nawrócili się znowu do Boga swego, przyszli z wygnania, gdzie byli rozproszeni, i zajęli Jerozolimę, w której znajduje się ich świątynia, i zajęli górską okolicę, ponieważ była bezludna.
20 Dans ces conditions, maître et seigneur, si ce peuple est en faute, s’ils ont péché contre leur Dieu - il faudra nous assurer qu’il y a bien chez eux cette cause de chute, - alors montons et attaquons-les.	20 A teraz, władco i panie, jeżeli jest w tym narodzie jakaś wina i jeśli zgrzeszą przeciw swemu Bogu, to my dostrzeżemy w nich tę przyczynę upadku, a wtedy wstąpimy na góry i będziemy walczyli z nimi.
21 Mais si cette nation n’est pas en faute, que mon seigneur renonce, car leur Seigneur et Dieu les protégera, et toute la terre verra notre échec ridicule.”	21 Jeśli jednak w tym narodzie nie ma nieprawości, to niechaj odstąpi pan mój od nich, by przypadkiem ich nie bronił Pan i Bóg ich i abyśmy się nie stali pośmiewiskiem wobec całej ziemi.
22 Lorsque Akior eut fini de parler, tout le groupe qui était là rassemblé autour de la tente se mit à murmurer: les conseillers d’Holoferne, tous les habitants de la côte, ceux de Moab, voulaient même le frapper.	22 A kiedy Achior skończył mówić te słowa, szemrał cały lud otaczający namiot. Dostojnicy zaś Holofernesa i wszyscy zamieszkujący wybrzeże i ziemię Moabu powiedzieli, żeby posiekać go w kawałki.
23 Ils disaient: “Nous n’avons rien à craindre des Israélites! Regardez, c’est un peuple sans force, incapable de résister à une attaque sérieuse,	23 Czyż będziemy się bali synów Izraela? Przecież to naród, w którym nie ma ani siły, ani potęgi do poważnej walki.
24 attaquons-les! Notre armée n’en fera qu’une bouchée, seigneur Holoferne!”	24 Dlatego wstąpmy na góry, a oni staną się pastwą całego twego wojska, o władco Holofernesie!