Ecclesiasticus 48

VULGATA	Biblia Tysiąclecia
1 Et surrexit Elias propheta quasi ignis, et verbum ipsius quasi facula ardebat.	1 Następnie powstał Eliasz, prorok jak ogień, a słowo jego płonęło jak pochodnia.
2 Qui induxit in illos famem : et irritantes illum invidia sua pauci facti sunt : non enim poterant sustinere præcepta Domini.	2 On głód na nich sprowadził, a swoją gorliwością zmniejszył ich liczbę.
3 Verbo Domini continuit cælum, et dejecit de cælo ignem ter.	3 Słowem Pańskim zamknął niebo, z niego również trzy razy sprowadził ogień.
4 Sic amplificatus est Elias in mirabilibus suis. Et quis potest similiter sic gloriari tibi ?	4 Jakże wsławiony jesteś, Eliaszu, przez swoje cuda i któż się może pochwalić, że tobie jest równy?
5 qui sustulisti mortuum ab inferis de sorte mortis, in verbo Domini Dei :	5 Ty, który ze śmierci wskrzesiłeś zmarłego i słowem Najwyższego wywiodłeś go z Szeolu.
6 qui dejecisti reges ad pernicem, et confregisti facile potentiam ipsorum, et gloriosos de lecto suo :	6 Ty, który zaprowadziłeś królów na zgubę, zrzucając z łoża okrytych chwałą.
7 qui audis in Sina judicium, et in Horeb judicia defensionis :	7 Ty, któryś na Synaju otrzymał rozkaz wykonania kary, i na Horebie wyroki pomsty.
8 qui ungis reges ad p?nitentiam, et prophetas facis successores post te :	8 Ty, który namaściłeś królów jako mścicieli, i proroka, następcę po sobie.
9 qui receptus es in turbine ignis, in curru equorum igneorum :	9 Ty, który zostałeś wzięty w skłębionym płomieniu, na wozie, o koniach ognistych.
10 qui scriptus es in judiciis temporum, lenire iracundiam Domini, conciliare cor patris ad filium, et restituere tribus Jacob.	10 O tobie napisano, żeś zachowany na czasy stosowne, by uśmierzyć gniew przed pomstą, by zwrócić serce ojca do syna, i pokolenia Jakuba odnowić.
11 Beati sunt qui te viderunt, et in amicitia tua decorati sunt.	11 Szczęśliwi, którzy cię widzieli, i ci, którzy w miłości posnęli, albowiem i my na pewno żyć będziemy.
12 Nam nos vita vivimus tantum : post mortem autem non erit tale nomen nostrum.	12 Gdy Eliasza zakrył wir powietrzny, Elizeusz został napełniony jego duchem. Za dni swoich nie lękał się [żadnego] władcy i nikt nie osiągnął nad nim przewagi.
13 Elias quidem in turbine tectus est, et in Eliseo completus est spiritus ejus : in diebus suis non pertimuit principem, et potentia nemo vicit illum :	13 Nic nie było zbyt wielkie dla niego i w grobowym spoczynku ciało jego prorokowało.
14 nec superavit illum verbum aliquod, et mortuum prophetavit corpus ejus.	14 Za życia czynił cuda i przy śmierci jego działy się rzeczy przedziwne.
15 In vita sua fecit monstra, et in morte mirabilia operatus est.	15 Mimo to jednak lud się nie nawrócił i nie odstąpił od swoich grzechów. Został przeto uprowadzony daleko od swej ziemi i rozproszony po całym świecie.
16 In omnibus istis non p?nituit populus, et non recesserunt a peccatis suis, usque dum ejecti sunt de terra sua, et dispersi sunt in omnem terram :	16 Ostała się tylko mała Reszta ludu i panujący z domu Dawidowego; jedni z nich czynili to, co było Panu przyjemne, a inni namnożyli grzechów.
17 et relicta est gens perpauca, et princeps in domo David.	17 Ezechiasz obwarował swe miasto, wprowadził wodę do jego środka, wykuł żelazem skałę i pobudował cysterny na wodę.
18 Quidam ipsorum fecerunt quod placeret Deo : alii autem multa commiserunt peccata.	18 Za jego dni przybył Sennacheryb i posłał rabsaka. Ten podniósł swą rękę przeciw Syjonowi i w pysze swojej się chełpił.
19 Ezechias munivit civitatem suam, et induxit in medium ipsius aquam : et fodit ferro rupem, et ædificavit ad aquam puteum.	19 Wtedy zadrżały ich serca i ręce i chwyciły ich bóle jak u rodzących.
20 In diebus ipsius ascendit Sennacherib, et misit Rabsacen, et sustulit manum suam contra illos : et extulit manum suam in Sion, et superbus factus est potentia sua.	20 Wzywali Pana miłosiernego, wyciągając do Niego swe ręce, a Święty z nieba wnet ich wysłuchał i wybawił przez Izajasza.
21 Tunc mota sunt corda et manus ipsorum : et doluerunt quasi parturientes mulieres.	21 Poraził obóz Asyryjczyków: wytracił ich Jego anioł.
22 Et invocaverunt Dominum misericordem, et expandentes manus suas extulerunt ad cælum : et Sanctus, Dominus Deus, audivit cito vocem ipsorum.	22 Albowiem Ezechiasz czynił to, co było miłe Panu, i trzymał się mocno dróg swego przodka, Dawida, a wskazywał je prorok Izajasz, wielki i godny wiary w swoim widzeniu.
23 Non est commemoratus peccatorum illorum, neque dedit illos inimicis suis : sed purgavit eos in manu Isaiæ sancti prophetæ.	23 Za dni swoich cofnął słońce i przedłużył życie królowi.
24 Dejecit castra Assyriorum, et contrivit illos angelus Domini :	24 Wielkim duchem ujrzał rzeczy ostateczne i pocieszył strapionych na Syjonie.
25 nam fecit Ezechias quod placuit Deo, et fortiter ivit in via David patris sui, quam mandavit illi Isaias, propheta magnus, et fidelis in conspectu Dei.	25 Objawił to, co miało przyjść, aż do końca wieków, i rzeczy zakryte wprzód, nim się stały.
26 In diebus ipsius retro rediit sol, et addidit regi vitam.
27 Spiritu magno vidit ultima, et consolatus est lugentes in Sion usque in sempiternum.
28 Ostendit futura, et abscondita antequam evenirent.