| 1 ثم رفع يعقوب رجليه وذهب الى ارض بني المشرق. | 1 וישא יעקב רגליו וילך ארצה בני קדם |
| 2 ونظر واذا في الحقل بئر وهناك ثلاثة قطعان غنم رابضة عندها. لانهم كانوا من تلك البئر يسقون القطعان. والحجر على فم البئر كان كبيرا. | 2 וירא והנה באר בשדה והנה שם שלשה עדרי צאן רבצים עליה כי מן הבאר ההוא ישקו העדרים והאבן גדלה על פי הבאר |
| 3 فكان يجتمع الى هناك جميع القطعان فيدحرجون الحجر عن فم البئر ويسقون الغنم. ثم يردون الحجر على فم البئر الى مكانه. | 3 ונאספו שמה כל העדרים וגללו את האבן מעל פי הבאר והשקו את הצאן והשיבו את האבן על פי הבאר למקמה |
| 4 فقال لهم يعقوب يا اخوتي من اين انتم. فقالوا نحن من حاران. | 4 ויאמר להם יעקב אחי מאין אתם ויאמרו מחרן אנחנו |
| 5 فقال لهم هل تعرفون لابان ابن ناحور. فقالوا نعرفه. | 5 ויאמר להם הידעתם את לבן בן נחור ויאמרו ידענו |
| 6 فقال لهم هل له سلامة. فقالوا له سلامة. وهوذا راحيل ابنته آتية مع الغنم. | 6 ויאמר להם השלום לו ויאמרו שלום והנה רחל בתו באה עם הצאן |
| 7 فقال هوذا النهار بعد طويل. ليس وقت اجتماع المواشي. اسقوا الغنم واذهبوا ارعوا. | 7 ויאמר הן עוד היום גדול לא עת האסף המקנה השקו הצאן ולכו רעו |
| 8 فقالوا لا نقدر حتى تجتمع جميع القطعان ويدحرجوا الحجر عن فم البئر. ثم نسقي الغنم | 8 ויאמרו לא נוכל עד אשר יאספו כל העדרים וגללו את האבן מעל פי הבאר והשקינו הצאן |
| 9 واذ هو بعد يتكلم معهم اتت راحيل مع غنم ابيها. لانها كانت ترعى. | 9 עודנו מדבר עמם ורחל באה עם הצאן אשר לאביה כי רעה הוא |
| 10 فكان لما ابصر يعقوب راحيل بنت لابان خاله وغنم لابان خاله ان يعقوب تقدم ودحرج الحجر عن فم البئر وسقى غنم لابان خاله. | 10 ויהי כאשר ראה יעקב את רחל בת לבן אחי אמו ואת צאן לבן אחי אמו ויגש יעקב ויגל את האבן מעל פי הבאר וישק את צאן לבן אחי אמו |
| 11 وقبّل يعقوب راحيل ورفع صوته وبكى. | 11 וישק יעקב לרחל וישא את קלו ויבך |
| 12 واخبر يعقوب راحيل انه اخو ابيها وانه ابن رفقة. فركضت واخبرت اباها. | 12 ויגד יעקב לרחל כי אחי אביה הוא וכי בן רבקה הוא ותרץ ותגד לאביה |
| 13 فكان حين سمع لابان خبر يعقوب ابن اخته انه ركض للقائه وعانقه وقبّله وأتى به الى بيته. فحدّث لابان بجميع هذه الامور. | 13 ויהי כשמע לבן את שמע יעקב בן אחתו וירץ לקראתו ויחבק לו וינשק לו ויביאהו אל ביתו ויספר ללבן את כל הדברים האלה |
| 14 فقال له لابان انما انت عظمي ولحمي. فاقام عنده شهرا من الزمان | 14 ויאמר לו לבן אך עצמי ובשרי אתה וישב עמו חדש ימים |
| 15 ثم قال لابان ليعقوب ألانك اخي تخدمني مجّانا. اخبرني ما اجرتك. | 15 ויאמר לבן ליעקב הכי אחי אתה ועבדתני חנם הגידה לי מה משכרתך |
| 16 وكان للابان ابنتان اسم الكبرى ليئة واسم الصغرى راحيل. | 16 וללבן שתי בנות שם הגדלה לאה ושם הקטנה רחל |
| 17 وكانت عينا ليئة ضعيفتين. واما راحيل فكانت حسنة الصورة وحسنة المنظر. | 17 ועיני לאה רכות ורחל היתה יפת תאר ויפת מראה |
| 18 واحب يعقوب راحيل. فقال اخدمك سبع سنين براحيل ابنتك الصغرى. | 18 ויאהב יעקב את רחל ויאמר אעבדך שבע שנים ברחל בתך הקטנה |
| 19 فقال لابان ان اعطيك اياها احسن من ان اعطيها لرجل آخر. أقم عندي. | 19 ויאמר לבן טוב תתי אתה לך מתתי אתה לאיש אחר שבה עמדי |
| 20 فخدم يعقوب براحيل سبع سنين. وكانت في عينيه كايام قليلة بسبب محبته لها | 20 ויעבד יעקב ברחל שבע שנים ויהיו בעיניו כימים אחדים באהבתו אתה |
| 21 ثم قال يعقوب للابان اعطني امرأتي لان ايامي قد كملت فادخل عليها. | 21 ויאמר יעקב אל לבן הבה את אשתי כי מלאו ימי ואבואה אליה |
| 22 فجمع لابان جميع اهل المكان وصنع وليمة. | 22 ויאסף לבן את כל אנשי המקום ויעש משתה |
| 23 وكان في المساء انه اخذ ليئة ابنته واتى بها اليه. فدخل عليها. | 23 ויהי בערב ויקח את לאה בתו ויבא אתה אליו ויבא אליה |
| 24 واعطى لابان زلفة جاريته لليئة ابنته جارية. | 24 ויתן לבן לה את זלפה שפחתו ללאה בתו שפחה |
| 25 وفي الصباح اذا هي ليئة. فقال للابان ما هذا الذي صنعت بي. أليس براحيل خدمت عندك. فلماذا خدعتني. | 25 ויהי בבקר והנה הוא לאה ויאמר אל לבן מה זאת עשית לי הלא ברחל עבדתי עמך ולמה רמיתני |
| 26 فقال لابان لا يفعل هكذا في مكاننا ان تعطى الصغيرة قبل البكر. | 26 ויאמר לבן לא יעשה כן במקומנו לתת הצעירה לפני הבכירה |
| 27 اكمل اسبوع هذه فنعطيك تلك ايضا بالخدمة التي تخدمني ايضا سبع سنين أخر. | 27 מלא שבע זאת ונתנה לך גם את זאת בעבדה אשר תעבד עמדי עוד שבע שנים אחרות |
| 28 ففعل يعقوب هكذا. فاكمل اسبوع هذه. فاعطاه راحيل ابنته زوجة له. | 28 ויעש יעקב כן וימלא שבע זאת ויתן לו את רחל בתו לו לאשה |
| 29 واعطى لابان راحيل ابنته بلهة جاريته جارية لها. | 29 ויתן לבן לרחל בתו את בלהה שפחתו לה לשפחה |
| 30 فدخل على راحيل ايضا. واحب ايضا راحيل اكثر من ليئة. وعاد فخدم عنده سبع سنين أخر | 30 ויבא גם אל רחל ויאהב גם את רחל מלאה ויעבד עמו עוד שבע שנים אחרות |
| 31 ورأى الرب ان ليئة مكروهة ففتح رحمها. واما راحيل فكانت عاقرا. | 31 וירא יהוה כי שנואה לאה ויפתח את רחמה ורחל עקרה |
| 32 فحبلت ليئة وولدت ابنا ودعت اسمه رأوبين. لانها قالت ان الرب قد نظر الى مذّلتي. انه الآن يحبني رجلي. | 32 ותהר לאה ותלד בן ותקרא שמו ראובן כי אמרה כי ראה יהוה בעניי כי עתה יאהבני אישי |
| 33 وحبلت ايضا وولدت ابنا وقالت ان الرب قد سمع اني مكروهة فاعطاني هذا ايضا. فدعت اسمه شمعون. | 33 ותהר עוד ותלד בן ותאמר כי שמע יהוה כי שנואה אנכי ויתן לי גם את זה ותקרא שמו שמעון |
| 34 وحبلت ايضا وولدت ابنا. وقالت الآن هذه المرة يقترن بي رجلي. لاني ولدت له ثلاثة بنين. لذلك دعي اسمه لاوي. | 34 ותהר עוד ותלד בן ותאמר עתה הפעם ילוה אישי אלי כי ילדתי לו שלשה בנים על כן קרא שמו לוי |
| 35 وحبلت ايضا وولدت ابنا وقالت هذه المرة احمد الرب. لذلك دعت اسمه يهوذا. ثم توقفت عن الولادة | 35 ותהר עוד ותלד בן ותאמר הפעם אודה את יהוה על כן קראה שמו יהודה ותעמד מלדת |
