Juan 11

EL LIBRO DEL PUEBLO DE DIOS	Biblia Tysiąclecia
1 Había un hombre enfermo, Lázaro de Betania, del pueblo de María y de su hermana Marta.	1 Był pewien chory, Łazarz z Betanii, z miejscowości Marii i jej siostry Marty.
2 María era la misma que derramó perfume sobre el Señor y le secó los pies con sus cabellos. Su hermano Lázaro era el que estaba enfermo.	2 Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat Łazarz chorował.
3 Las hermanas enviaron a decir a Jesús: «Señor, el que tú amas, está enfermo».	3 Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz.
4 Al oír esto, Jesús dijo: «Esta enfermedad no es mortal; es para gloria de Dios, para que el Hijo de Dios sea glorificado por ella».	4 Jezus usłyszawszy to rzekł: Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą.
5 Jesús quería mucho a Marta, a su hermana y a Lázaro.	5 A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza.
6 Sin embargo, cuando oyó que este se encontraba enfermo, se quedó dos días más en el lugar donde estaba.	6 Mimo jednak że słyszał o jego chorobie, zatrzymał się przez dwa dni w miejscu pobytu.
7 Después dijo a sus discípulos: «Volvamos a Judea».	7 Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: Chodźmy znów do Judei.
8 Los discípulos le dijeron: «Maestro, hace poco los judíos querían apedrearte, ¿quieres volver allá?».	8 Rzekli do Niego uczniowie: Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?
9 Jesús les respondió: «¿Acaso no son doce la horas del día? El que camina de día no tropieza, porque ve la luz de este mundo;	9 Jezus im odpowiedział: Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeżeli ktoś chodzi za dnia, nie potknie się, ponieważ widzi światło tego świata.
10 en cambio, el que camina de noche tropieza, porque la luz no está en él».	10 Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła.
11 Después agregó: «Nuestro amigo Lázaro duerme, pero yo voy a despertarlo».	11 To powiedział, a następnie rzekł do nich: Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę, aby go obudzić.
12 Sus discípulos le dijeron: «Señor, si duerme, se curará».	12 Uczniowie rzekli do Niego: Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje.
13 Ellos pensaban que hablaba del sueño, pero Jesús se refería a la muerte.	13 Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie.
14 Entonces les dijo abiertamente: «Lázaro ha muerto,	14 Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: Łazarz umarł,
15 y me alegro por ustedes de no haber estado allí, a fin de que crean. Vayamos a verlo».	15 ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego.
16 Tomás, llamado el Mellizo, dijo a los otros discípulos: «Vayamos también nosotros a morir con él».	16 Na to Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć.
17 Cuando Jesús llegó, se encontró con que Lázaro estaba sepultado desde hacía cuatro Días.	17 Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już do czterech dni spoczywającego w grobie.
18 Betania distaba de Jerusalén sólo unos tres kilómetros.	18 A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów
19 Muchos judíos habían ido a consolar a Marta y a María, por la muerte de su hermano.	19 i wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po bracie.
20 Al enterarse de que Jesús llegaba, Marta salió a su encuentro, mientras María permanecía en la casa.	20 Kiedy zaś Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu.
21 Marta dio a Jesús: «Señor, si hubieras estado aquí, mi hermano no habría muerto.	21 Marta rzekła do Jezusa: Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł.
22 Pero yo sé que aun ahora, Dios te concederá todo lo que le pidas».	22 Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga.
23 Jesús le dijo: «Tu hermano resucitará».	23 Rzekł do niej Jezus: Brat twój zmartwychwstanie.
24 Marta le respondió: «Sé que resucitará en la resurrección del último día».	24 Rzekła Marta do Niego: Wiem, że zmartwychwstanie w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym.
25 Jesús le dijo: «Yo soy la Resurrección y la Vida. El que cree en mí, aunque muera, vivirá:	25 Rzekł do niej Jezus: Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie.
26 y todo el que vive y cree en mí, no morirá jamás. ¿Crees esto?».	26 Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?
27 Ella le respondió: «Sí, Señor, creo que tú eres el Mesías, el Hijo de Dios, el que debía venir al mundo».	27 Odpowiedziała Mu: Tak, Panie! Ja wciąż wierzę, żeś Ty jest Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat.
28 Después fue a llamar a María, su hermana, y le dijo en voz baja: «El Maestro está aquí y te llama».	28 Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała po kryjomu swoją siostrę, mówiąc: Nauczyciel jest i woła cię.
29 Al oír esto, ella se levantó rápidamente y fue a su encuentro.	29 Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego.
30 Jesús no había llegado todavía al pueblo, sino que estaba en el mismo sitio donde Marta lo había encontrado.	30 Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie.
31 Los Judíos que estaban en la casa consolando a María, al ver que esta se levantaba de repente y salía, la siguieron, pensando que iba al sepulcro para llorar allí.	31 Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać.
32 María llegó adonde estaba Jesús y, al verlo, se postró a sus pies y le dijo: «Señor, si hubieras estado aquí, mi hermano no habría muerto».	32 A gdy Maria przyszła do miejsca, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go upadła Mu do nóg i rzekła do Niego: Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł.
33 Jesús, al verla llorar a ella, y también a los judíos que la acompañaban, conmovido y turbado,	33 Gdy więc Jezus ujrzał jak płakała ona i Żydzi, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: Gdzieście go położyli?
34 preguntó: «¿Dónde lo pusieron?». Le respondieron: «Ven, Señor, y lo verás».	34 Odpowiedzieli Mu: Panie, chodź i zobacz.
35 Y Jesús lloró.	35 Jezus zapłakał.
36 Los judíos dijeron: «¡Cómo lo amaba!».	36 A Żydzi rzekli: Oto jak go miłował!
37 Pero algunos decían: «Este que abrió los ojos del ciego de nacimiento, ¿no podría impedir que Lázaro muriera?».	37 Niektórzy z nich powiedzieli: Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?
38 Jesús, conmoviéndose nuevamente, llegó al sepulcro, que era una cueva con una piedra encima,	38 A Jezus ponownie, okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień.
39 y le dijo: «Quiten la piedra». Marta, la hermana del difunto, le respondió: «Señor, huele mal; ya hace cuatro días que está muerto».	39 Jezus rzekł: Usuńcie kamień. Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie.
40 Jesús le dijo: «¿No te he dicho que si crees, verás la gloria de Dios?».	40 Jezus rzekł do niej: Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą? Usunięto więc kamień.
41 Entonces quitaron la piedra, y Jesús, levantando los ojos al cielo, dijo: «Padre, te doy gracias porque me oíste.	41 Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: Ojcze, dziękuję Ci, żeś mnie wysłuchał.
42 Yo sé que siempre me oyes, pero le he dicho por esta gente que me rodea, para que crean que tú me has enviado».	42 Ja wiedziałem, że mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie lud to powiedziałem, aby uwierzyli, żeś Ty Mnie posłał.
43 Después de decir esto, gritó con voz fuerte: «¡Lázaro, ven afuera!».	43 To powiedziawszy zawołał donośnym głosem: Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!
44 El muerto salió con los pies y las manos atados con vendas, y el rostro envuelto en un sudario. Jesús les dijo: «Desátenlo para que pueda caminar».	44 I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce powiązane opaskami, a twarz jego była zawinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić.
45 Al ver lo que hizo Jesús, muchos de los judíos que habían ido a casa de María creyeron en él.	45 Wielu więc spośród Żydów przybyłych do Marii ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.
46 Pero otros fueron a ver a los fariseos y les contaron lo que Jesús había hecho.	46 Niektórzy z nich udali się do faryzeuszów i donieśli im, co Jezus uczynił.
47 Los sumos sacerdotes y los fariseos convocaron un Consejo y dijeron: «¿Qué hacemos? Porque este hombre realiza muchos signos.	47 Wobec tego arcykapłani i faryzeusze zwołali Wysoką Radę i rzekli: Cóż my robimy wobec tego, że ten człowiek czyni wiele znaków?
48 Si lo dejamos seguir así, todos creerán en él, y los romanos vendrán y destruirán nuestro Lugar santo y nuestra nación».	48 Jeżeli Go tak pozostawimy, to wszyscy uwierzą w Niego, i przyjdą Rzymianie, i zniszczą nasze miejsce święte i nasz naród.
49 Uno de ellos, llamado Caifás, que era Sumo Sacerdote ese año, les dijo: «Ustedes no comprenden nada.	49 Wówczas jeden z nich, Kajfasz, który w owym roku był najwyższym kapłanem, rzekł do nich: Wy nic nie rozumiecie i nie bierzecie tego pod uwagę,
50 ¿No les parece preferible que un solo hombre muera por el pueblo y no que perezca la nación entera?».	50 że lepiej jest dla was, gdy jeden człowiek umrze za lud, niż miałby zginąć cały naród.
51 No dijo eso por sí mismo, sino que profetizó como Sumo Sacerdote que Jesús iba a morir por la nación,	51 Tego jednak nie powiedział sam od siebie, ale jako najwyższy kapłan w owym roku wypowiedział proroctwo, że Jezus miał umrzeć za naród,
52 y no solamente por la nación, sino también para congregar en la unidad a los hijos de Dios que estaban dispersos.	52 a nie tylko za naród, ale także, by rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno.
53 A partir de ese día, resolvieron que debían matar a Jesús.	53 Tego więc dnia postanowili Go zabić.
54 Por eso él no se mostraba más en público entre los judíos, sino que fue a una región próxima al desierto, a una ciudad llamada Efraím, y allí permaneció con sus discípulos.	54 Odtąd Jezus już nie występował wśród Żydów publicznie, tylko odszedł stamtąd do krainy w pobliżu pustyni, do miasteczka, zwanego Efraim, i tam przebywał ze swymi uczniami.
55 Como se acercaba la Pascua de los judíos, mucha gente de la región había subido a Jerusalén para purificarse.	55 A była blisko Pascha żydowska. Wielu przed Paschą udawało się z tej okolicy do Jerozolimy, aby się oczyścić.
56 Buscaban a Jesús y se decían unos a otros en el Templo: «¿Qué les parece, vendrá a la fiesta o no?».	56 Oni więc szukali Jezusa i gdy stanęli w świątyni, mówili jeden do drugiego: Cóż wam się zdaje? Czyżby nie miał przyjść na święto?
57 Los sumos sacerdotes y los fariseos habían dado orden de que si alguno conocía el lugar donde él se encontraba, lo hiciera saber para detenerlo.	57 Arcykapłani zaś i faryzeusze wydali polecenie, aby każdy, ktokolwiek będzie wiedział o miejscu Jego pobytu, doniósł o tym, aby Go można było pojmać.