Deuteronomy 9

Revised Standard Version Catholic Edition	GREEK BIBLE
1 "Hear, O Israel; you are to pass over the Jordan this day, to go in to dispossess nations greater and mightier than yourselves, cities great and fortified up to heaven,	1 Ακουε, Ισραηλ? συ διαβαινεις σημερον τον Ιορδανην, δια να εισελθης να κληρονομησης εθνη μεγαλητερα και ισχυροτερα σου, πολεις μεγαλας και τετειχισμενας εως του ουρανου,
2 a people great and tall, the sons of the Anakim, whom you know, and of whom you have heard it said, 'Who can stand before the sons of Anak?'	2 λαον μεγαν και υψηλον το αναστημα, υιους των Ανακειμ, τους οποιους γνωριζεις και ηκουσας, Τις δυναται να σταθη εμπροσθεν των υιων του Ανακ;
3 Know therefore this day that he who goes over before you as a devouring fire is the LORD your God; he will destroy them and subdue them before you; so you shall drive them out, and make them perish quickly, as the LORD has promised you.	3 Γνωρισον λοιπον σημερον, οτι Κυριος ο Θεος σου ειναι ο προπορευομενος εμπροσθεν σου? ειναι πυρ καταναλισκον? αυτος θελει εξολοθρευσει αυτους και αυτος θελει καταστρεψει αυτους απ' εμπροσθεν σου? και θελεις εκδιωξει αυτους και ταχεως εξολοθρευσει αυτους, καθως σοι ειπεν ο Κυριος.
4 "Do not say in your heart, after the LORD your God has thrust them out before you, 'It is because of my righteousness that the LORD has brought me in to possess this land'; whereas it is because of the wickedness of these nations that the LORD is driving them out before you.	4 Αφου Κυριος ο Θεος σου εκδιωξη αυτους απ' εμπροσθεν σου, μη ειπης εν τη καρδια σου λεγων, Δια την δικαιοσυνην μου με εισηγαγεν ο Κυριος να κληρονομησω την γην ταυτην? αλλα δια την ασεβειαν των εθνων τουτων εκδιωκει αυτους ο Κυριος απ' εμπροσθεν σου.
5 Not because of your righteousness or the uprightness of your heart are you going in to possess their land; but because of the wickedness of these nations the LORD your God is driving them out from before you, and that he may confirm the word which the LORD swore to your fathers, to Abraham, to Isaac, and to Jacob.	5 Ουχι δια την δικαιοσυνην σου ουδε δια την ευθυτητα της καρδιας σου εισερχεσαι να κληρονομησης την γην αυτων? αλλα δια την ασεβειαν των εθνων τουτων Κυριος ο Θεος σου εκδιωκει αυτα απ' εμπροσθεν σου, και δια να στερεωση τον λογον, τον οποιον ο Κυριος ωμοσε προς τους πατερας σου, προς τον Αβρααμ, προς τον Ισαακ και προς τον Ιακωβ.
6 "Know therefore, that the LORD your God is not giving you this good land to possess because of your righteousness; for you are a stubborn people.	6 Γνωρισον λοιπον, οτι Κυριος ο Θεος σου δεν σοι διδει την γην ταυτην την αγαθην να κληρονομησης αυτην δια την δικαιοσυνην σου? διοτι εισαι λαος σκληροτραχηλος.
7 Remember and do not forget how you provoked the LORD your God to wrath in the wilderness; from the day you came out of the land of Egypt, until you came to this place, you have been rebellious against the LORD.	7 Ενθυμου, μη λησμονησης ποσον παρωργισας Κυριον τον Θεον σου εν τη ερημω αφ' ης ημερας εξηλθετε εκ γης Αιγυπτου, εωσου εφθασατε εις τον τοπον τουτον, παντοτε εστασιασατε κατα του Κυριου.
8 Even at Horeb you provoked the LORD to wrath, and the LORD was so angry with you that he was ready to destroy you.	8 Και εν Χωρηβ παρωργισατε τον Κυριον και εθυμωθη ο Κυριος εναντιον σας δια να σας εξολοθρευση,
9 When I went up the mountain to receive the tables of stone, the tables of the covenant which the LORD made with you, I remained on the mountain forty days and forty nights; I neither ate bread nor drank water.	9 οτε ανεβην εις το ορος δια να λαβω τας πλακας τας λιθινας, τας πλακας της διαθηκης την οποιαν ο Κυριος εκαμε προς εσας. Τοτε εμεινα εν τω ορει τεσσαρακοντα ημερας και τεσσαρακοντα νυκτας? αρτον δεν εφαγον και υδωρ δεν επιον?
10 And the LORD gave me the two tables of stone written with the finger of God; and on them were all the words which the LORD had spoken with you on the mountain out of the midst of the fire on the day of the assembly.	10 και εδωκεν εις εμε ο Κυριος τας δυο λιθινας πλακας, γεγραμμενας δια του δακτυλου του Θεου? και επ' αυτας ησαν γεγραμμενοι παντες οι λογοι, τους οποιους ελαλησεν ο Κυριος προς εσας επι του ορους εκ μεσου του πυρος εν τη ημερα της συναξεως.
11 And at the end of forty days and forty nights the LORD gave me the two tables of stone, the tables of the covenant.	11 Και εις το τελος των τεσσαρακοντα ημερων και τεσσαρακοντα νυκτων εδωκεν εις εμε ο Κυριος τας δυο λιθινας πλακας, τας πλακας της διαθηκης.
12 Then the LORD said to me, 'Arise, go down quickly from here; for your people whom you have brought from Egypt have acted corruptly; they have turned aside quickly out of the way which I commanded them; they have made themselves a molten image.'	12 Και ειπε Κυριος προς εμε, Σηκωθητι, καταβα ταχεως εντευθεν? διοτι ο λαος σου, τον οποιον εξηγαγες εξ Αιγυπτου, ηνομησεν? ταχεως εξεκλιναν απο της οδου, την οποιαν προσεταξα εις αυτους? εκαμον εις εαυτους ειδωλον χυτον.
13 "Furthermore the LORD said to me, 'I have seen this people, and behold, it is a stubborn people;	13 Ειπεν οτι ο Κυριος προς εμε, λεγων, Ειδον τον λαον τουτον και ιδου, ειναι λαος σκληροτραχηλος?
14 let me alone, that I may destroy them and blot out their name from under heaven; and I will make of you a nation mightier and greater than they.'	14 αφες με να εξολοθρευσω αυτους και να εξαλειψω το ονομα αυτων υποκατωθεν του ουρανου? και θελω σε καμει εις εθνος δυνατωτερον και μεγαλητερον παρα τουτους.
15 So I turned and came down from the mountain, and the mountain was burning with fire; and the two tables of the covenant were in my two hands.	15 Και επεστρεψα και κατεβην απο του ορους, και το ορος εκαιετο με πυρ, και αι δυο πλακες της διαθηκης ησαν εις τας δυο χειρας μου.
16 And I looked, and behold, you had sinned against the LORD your God; you had made yourselves a molten calf; you had turned aside quickly from the way which the LORD had commanded you.	16 Και ειδον και ιδου, ειχετε αμαρτησει εναντιον Κυριου του Θεου σας, καμνοντες εις εαυτους μοσχον χυτον? ειχετε εκκλινει ταχεως εκ της οδου, την οποιαν προσεταξεν εις εσας ο Κυριος?
17 So I took hold of the two tables, and cast them out of my two hands, and broke them before your eyes.	17 και πιασας τας δυο πλακας, ερριψα αυτας απο των δυο χειρων μου και συνετριψα αυτας εμπροσθεν των οφθαλμων σας?
18 Then I lay prostrate before the LORD as before, forty days and forty nights; I neither ate bread nor drank water, because of all the sin which you had committed, in doing what was evil in the sight of the LORD, to provoke him to anger.	18 και προσεπεσον ενωπιον του Κυριου, καθως προτερον, τεσσαρακοντα ημερας και τεσσαρακοντα νυκτας? αρτον δεν εφαγον και υδωρ δεν επιον εξ αιτιας πασων των αμαρτιων σας, τας οποιας ημαρτησατε, πραττοντες πονηρα ενωπιον του Κυριου, ωστε να παροργισητε αυτον?
19 For I was afraid of the anger and hot displeasure which the LORD bore against you, so that he was ready to destroy you. But the LORD hearkened to me that time also.	19 διοτι κατεφοβηθην δια τον θυμον και την οργην, με την οποιαν ο Κυριος ητο θυμωμενος εναντιον σας δια να σας εξολοθρευση. Αλλ' ο Κυριος εισηκουσε μου και ταυτην την φοραν.
20 And the LORD was so angry with Aaron that he was ready to destroy him; and I prayed for Aaron also at the same time.	20 Και ητο ο Κυριος θυμωμενος σφοδρα κατα του Ααρων, δια να εξολοθρευση αυτον? και εδεηθην και υπερ του Ααρων εν τω καιρω εκεινω.
21 Then I took the sinful thing, the calf which you had made, and burned it with fire and crushed it, grinding it very small, until it was as fine as dust; and I threw the dust of it into the brook that descended out of the mountain.	21 Και ελαβον την αμαρτιαν σας, τον μοσχον τον οποιον εκαμετε, και κατεκαυσα αυτον εν πυρι και συνετριψα αυτον και κατελεπτυνα αυτον εωσου εγεινε λεπτον ως σκονη? και ερριψα την σκονην τουτου εις τον χειμαρρον τον καταβαινοντα απο του ορους.
22 "At Taberah also, and at Massah, and at Kibroth-hattaavah, you provoked the LORD to wrath.	22 Και εν Ταβερα και εν Μασσα και εν Κιβρωθ-αττααβα παρωργισατε τον Κυριον.
23 And when the LORD sent you from Kadesh-barnea, saying, 'Go up and take possession of the land which I have given you,' then you rebelled against the commandment of the LORD your God, and did not believe him or obey his voice.	23 Και οτε ο Κυριος σας απεστειλεν απο Καδης-βαρνη, λεγων, Αναβητε και κληρονομησατε την γην, την οποιαν εδωκα εις εσας, τοτε σεις εστασιασατε εναντιον της προσταγης Κυριου του Θεου σας, και δεν επιστευσατε εις αυτον ουδε εισηκουσατε της φωνης αυτου.
24 You have been rebellious against the LORD from the day that I knew you.	24 Παντοτε εστασιασατε εναντιον του Κυριου, αφ' ης ημερας σας εγνωρισα.
25 "So I lay prostrate before the LORD for these forty days and forty nights, because the LORD had said he would destroy you.	25 Και προσεπεσον ενωπιον του Κυριου τεσσαρακοντα ημερας και τεσσαρακοντα νυκτας, καθως προσεπεσον προτερον? διοτι ο Κυριος ειπε να σας εξολοθρευση.
26 And I prayed to the LORD, 'O Lord GOD, destroy not thy people and thy heritage, whom thou hast redeemed through thy greatness, whom thou hast brought out of Egypt with a mighty hand.	26 Και εδεηθην του Κυριου λεγων, Κυριε Θεε, μη εξολοθρευσης τον λαον σου και την κληρονομιαν σου, τον οποιον ελυτρωσας δια της μεγαλωσυνης σου, τον οποιον εξηγαγες εξ Αιγυπτου εν χειρι κραταια?
27 Remember thy servants, Abraham, Isaac, and Jacob; do not regard the stubbornness of this people, or their wickedness, or their sin,	27 ενθυμηθητι τους δουλους σου, τον Αβρααμ, τον Ισαακ και τον Ιακωβ? μη επιβλεψης εις την σκληροτητα του λαου τουτου, μητε εις τας ασεβειας αυτων, μητε εις τας αμαρτιας αυτων?
28 lest the land from which thou didst bring us say, "Because the LORD was not able to bring them into the land which he promised them, and because he hated them, he has brought them out to slay them in the wilderness."	28 μηπως ειπωσιν οι κατοικοι της γης, εκ της οποιας εξηγαγες ημας, Επειδη ο Κυριος δεν ηδυνατο να εισαγαγη αυτους εις την γην, την οποιαν υπεσχεθη προς αυτους, και επειδη εμισει αυτους, εξηγαγεν αυτους δια να φονευση αυτους εν τη ερημω?
29 For they are thy people and thy heritage, whom thou didst bring out by thy great power and by thy outstretched arm.'	29 αλλ' ουτοι ειναι λαος σου και κληρονομια σου, τους οποιους εξηγαγες με την δυναμιν σου την μεγαλην και με τον βραχιονα σου τον εξηπλωμενον.