| 1 Και μετα ταυτα ηκουσα ως φωνην μεγαλην οχλου πολλου εν τω ουρανω, λεγοντος? Αλληλουια? η σωτηρια και η δοξα και η τιμη και η δυναμις ανηκουσιν εις Κυριον τον Θεον ημων, | 1 Après cela j'entendis comme la voix d'une foule nombreuse, dans le Ciel, qui disait: Alleluia; le salut, la gloire et la puissance sont à notre Dieu, |
| 2 διοτι αληθιναι και δικαιαι ειναι αι κρισεις αυτου? διοτι εκρινε την πορνην την μεγαλην, ητις εφθειρε την γην με την πορνειαν αυτης, και εξεδικησεν εκ της χειρος αυτης το αιμα των δουλων αυτου. | 2 parce que Ses jugements sont véritables et justes, qu'Il a jugé la grande prostituée qui a corrompu la terre par sa prostitution, et qu'Il a vengé le sang de Ses serviteurs répandu par ses mains. |
| 3 Και εκ δευτερου ειπον? Αλληλουια? και ο καπνος αυτης αναβαινει εις τους αιωνας των αιωνων. | 3 Et ils dirent une seconde fois: Alleluia; et sa fumée monte dans les siècles des siècles. |
| 4 Και επεσον οι εικοσιτεσσαρες πρεσβυτεροι και τα τεσσαρα ζωα και προσεκυνησαν τον Θεον τον καθημενον επι του θρονου λεγοντες? Αμην, αλληλουια. | 4 Alors les vingt-quatre vieillards et les quatre animaux se prosternèrent et adorèrent Dieu, assis sur le trône, en disant: Amen, alleluia. |
| 5 Και εξηλθεν εκ του θρονου φωνη, λεγουσα? Αινειτε τον Θεον ημων, παντες οι δουλοι αυτου και οι φοβουμενοι αυτον και οι μικροι και οι μεγαλοι. | 5 Et une voix sortit du trône, disant: Louez notre Dieu, vous tous Ses serviteurs, et vous qui le craignez, petits et grands. |
| 6 Και ηκουσα ως φωνην οχλου πολλου, και ως φωνην υδατων πολλων, και ως φωνην βροντων ισχυρων, λεγοντων? Αλληλουια? διοτι εβασιλευσε Κυριος ο Θεος ο παντοκρατωρ. | 6 Et j'entendis comme le bruit d'une grande foule, et comme le bruit de grandes eaux et de violents coups de tonnerre, qui disaient: Alleluia, parce que le Seigneur notre Dieu, le Tout-puissant, est entré dans Son règne. |
| 7 Ας χαιρωμεν και ας αγαλλιωμεθα και ας δωσωμεν την δοξαν εις αυτον, διοτι ηλθεν ο γαμος του Αρνιου, και η γυνη αυτου ητοιμασεν εαυτην. | 7 Réjouissons-nous, et soyons dans l'allégresse, et rendons-Lui gloire, car les noces de l'Agneau sont venues, et Son épouse s'est préparée. |
| 8 Και εδοθη εις αυτην να ενδυθη βυσσινον καθαρον και λαμπρον? διοτι το βυσσινον ειναι τα δικαιωματα των αγιων. | 8 Et il lui a été donné de se revêtir d'un lin éclatant et pur; car le lin, ce sont les actions justes des saints. |
| 9 Και λεγει προς εμε? Γραψον, Μακαριοι οι κεκλημενοι εις το δειπνον του γαμου του Αρνιου. Και λεγει προς εμε? Ουτοι ειναι οι αληθινοι λογοι του Θεου. | 9 Alors il me dit: Ces paroles de Dieu sont véritables. |
| 10 Και επεσον εμπροσθεν των ποδων αυτου, δια να προσκυνησω αυτον. Και λεγει μοι? Προσεχε μη καμης τουτο? εγω ειμαι συνδουλος σου και των αδελφων σου, οιτινες εχουσι την μαρτυριαν του Ιησου? τον Θεον προσκυνησον? διοτι η μαρτυρια του Ιησου ειναι το πνευμα της προφητειας. | 10 Et je me jetai à ses pieds pour l'adorer. Mais il me dit: Garde-toi de le faire; je suis un serviteur comme toi, et comme tes frères qui ont le témoignage de Jésus. Adore Dieu; car le témoignage de Jésus est l'esprit de prophétie. |
| 11 Και ειδον τον ουρανον ανεωγμενον, και ιδου ιππος λευκος, και ο καθημενος επ' αυτον εκαλειτο Πιστος και Αληθινος, και κρινει και πολεμει εν δικαιοσυνη. | 11 Je vis ensuite le Ciel ouvert, et voici un cheval blanc; et Celui qui le montait S'appelait le Fidèle et le Véritable, Il juge et Il combat avec justice. |
| 12 Οι δε οφθαλμοι αυτου ησαν ως φλοξ πυρος, και επι της κεφαλης αυτου διαδηματα πολλα, και ειχεν ονομα γεγραμμενον, το οποιον ουδεις γνωριζει ειμη αυτος, | 12 Ses yeux étaient comme une flamme de feu, et sur Sa tête il y avait de nombreux diadèmes, et Il portait écrit un nom que nul ne connaît, si ce n'est Lui-même. |
| 13 και ητο ενδεδυμενος ιματιον βεβαμμενον με αιμα, και καλειται το ονομα αυτου? ο Λογος του Θεου. | 13 Il était vêtu d'un vêtement teint de sang, et Il S'appelle le Verbe de Dieu. |
| 14 Και τα στρατευματα τα εν τω ουρανω ηκολουθουν αυτον εφ' ιππων λευκων, ενδεδυμενοι βυσσινον λευκον και καθαρον. | 14 Les armées qui sont dans le Ciel Le suivaient sur des chevaux blancs, vêtues d'un lin blanc et pur. |
| 15 Και εκ του στοματος αυτου εξερχεται ρομφαια κοπτερα, δια να κτυπα με αυτην τα εθνη? και αυτος θελει ποιμανει αυτους εν ραβδω σιδηρα? και αυτος πατει τον ληνον του οινου του θυμου και της οργης του Θεου του παντοκρατορος? | 15 Et de Sa bouche il sort une épée tranchante des deux côtés, pour en frapper les nations; et Il les gouverne avec une verge de fer, et Il foule la cuve du vin de la fureur de la colère du Dieu tout-puissant. |
| 16 και επι το ιματιον και επι τον μηρον αυτου εχει γεγραμμενον το ονομα, Βασιλευς βασιλεων και Κυριος κυριων. | 16 Et sur Son vêtement et sur Sa cuisse Il porte ce nom écrit: Roi des rois et Seigneur des seigneurs. |
| 17 Και ειδον ενα αγγελον ισταμενον εν τω ηλιω, και εκραξε μετα φωνης μεγαλης, λεγων προς παντα τα ορνεα τα πετωμενα εις το μεσουρανημα? Ελθετε και συναγεσθε εις το δειπνον του μεγαλου Θεου, | 17 Alors Je vis un Ange debout dans le soleil, et il cria d'une voix forte, en disant à tous les oiseaux qui volaient par le milieu du ciel: Venez, et assemblez-vous pour le grand festin de Dieu, |
| 18 δια να φαγητε σαρκας βασιλεων και σαρκας χιλιαρχων και σαρκας ισχυρων και σαρκας ιππων και των καθημενων επ' αυτων και σαρκας παντων ελευθερων και δουλων και μικρων και μεγαλων. | 18 pour manger la chair des rois, la chair des capitaines, la chair des puissants, la chair des chevaux et de ceux qui les montent, et la chair de tous les hommes, libres et esclaves, petits et grands. |
| 19 Και ειδον το θηριον και τους βασιλεις της γης και τα στρατευματα αυτων συνηγμενα, δια να καμωσι πολεμον με τον καθημενον επι του ιππου και με το στρατευμα αυτου. | 19 Et je vis la bête, et les rois de la terre, et leurs armées assemblées pour faire la guerre à Celui qui était monté sur le cheval, et à Son armée. |
| 20 Και επιασθη το θηριον και μετα τουτου ο ψευδοπροφητης, οστις εκαμε τα σημεια ενωπιον αυτου, με τα οποια επλανησε τους λαβοντας το χαραγμα του θηριου και τους προσκυνουντας την εικονα αυτου? ζωντες ερριφθησαν οι δυο εις την λιμνην του πυρος, την καιομενην με το θειον. | 20 Mais la bête fut saisie, et avec elle le faux prophète qui avait fait devant elle des prodiges, par lesquels il avait séduit ceux qui avaient pris la marque de la bête, et qui avait adoré son image. Ils furent tous deux jetés vivants dans l'étang brûlant de feu et de soufre; |
| 21 Και οι λοιποι εφονευθησαν με την ρομφαιαν του καθημενου επι του ιππου, την εξερχομενην εκ του στοματος αυτου? και παντα τα ορνεα εχορτασθησαν εκ των σαρκων αυτων. | 21 et les autres furent tués par l'épée qui sortait de la bouche de Celui qui était monté sur le cheval; et tous les oiseaux se rassasièrent de leur chair. |
